Gedicht: Communiceren vanuit autisme…

IMG_5265
Gedicht: Communiceren vanuit autisme…

Ik wieg en ik schommel

ik tik met mijn vingers

ik wiebel met mijn tenen

mijn benen gaan op en neer

ik bijt honderden keren per dag met mijn tanden

ik draai en ik spring

ik laat je zien wat ik zie

ik laat je horen wat ik hoor

ik zing en ik lach

ik raak je aan en pak je hand

ik stel vele vragen om je te kunnen begrijpen

ik vertel je mijn dromen en mijn angsten

ik laat mijn liefde zien door voor je te zorgen

ik laat je mijn boosheid zien door heel hard te huilen

als ik wat wil vertellen dan herhaal ik mezelf telkens weer

ik kijk je niet aan zodat ik je beter kan horen praten

ik trek mezelf terug om je te beschermen

ik laat zien dat ik hoop heb door dingen te maken

ik huil als ik anderen zie lijden.

Ik communiceer met jou maar niet op jouw manier.

Ik communiceer met jou, ondanks mijn beperkingen.

Wiegen, draaien, tikken, bijten, huilen en proberen te praten

met alles wat ik in me heb, wil ik contact maken met jou.

Mijn communicatie is verwarrend voor jou…

niet in ‘normale’ woorden maar te zien in mijn gedrag

niet in ‘normale’ woorden maar te zien in de foto’s en kunst die ik maak

niet in ‘normale’ woorden maar te lezen in de gedichten die ik schrijf.

Mijn gedrag is voor de meeste mensen onverstaanbaar

dat is iets wat ik zal moeten accepteren.

Mijn hoop is dat jij mij, op een goede dag, wel kunt verstaan.

Gedicht: Communiceren vanuit autisme…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s