Leren om God te geloven…

IMG_5020

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb er heel lang over gedaan om te leren om God te geloven…

Ik was christen geworden nadat ik de Bijbel helemaal gelezen had. Ik was toen nog nooit in een kerk geweest. Mijn bekering was oprecht en duidelijk waarneembaar voor de mensen om me heen: ik was veranderd van een atheïst naar een christen.

Maar dat is niet wat ik bedoel….

Ik heb er heel lang over gedaan om te beseffen dat de Here God wel te vertrouwen is. Dat Hij doet wat Hij zegt. Dat Hij veilig is om bij te zijn…het duurde lang voordat ik echt kon geloven dat alles wat Hij zegt en doet waar is.

IMG_5021

Fotografie: Natascha Deijmann

Psalmen 27: 1

‘De Heer is mijn licht, mijn behoud, wie zou ik vrezen? Bij de Heer is mijn leven veilig, voor wie zou ik bang zijn?’

Geloven betekent voor mij dan ook vooral dat ik, iedere dag weer, leer om God te geloven. Om te vertrouwen op Hem als Vader. Om niet te gaan twijfelen als mijn leven niet zo gaat als ik had gedacht. Om niet boos te worden als mijn leven een hele andere wending neemt.

Maar ook…als ik dan wel twijfel of me boos voel dit bij Hem te brengen in gebed en eerlijk te zijn over mijn emoties.

Genesis 4: 6

‘De Here vroeg hem: Waarom ben je zo kwaad? Waarom kijk je zo donker?’

 

Lukas 24: 38

‘Maar Hij zei tegen hen: Waarom zijn jullie zo ontzet en waarom zijn jullie ten prooi aan twijfel?’

IMG_5022

Fotografie: Natascha Deijmann

Bovenal heb ik geleerd dat de Here God in contact wil blijven met mij, Zijn kind. Dat we verbonden zijn. En dat kan alleen als ik eerlijk ben in mijn gebed. Als ik telkens weer eerlijk vertel hoe ik me voel, waar ik van baal, waar ik blij van was, waar ik me zorgen over maak, waar ik verdrietig van was en alle dingen die ik gewoon niet begrijpen kan…

Ik weet dat de Here God daarnaar vraagt: Hij wil weten hoe het met mij gaat….

Leren om Hem te geloven is een proces en ik kan zomaar weer terugvallen in twijfels omdat er zo vaak dingen gebeuren waarvan ik de betekenis niet snap. Maar zoals Hij compassie heeft voor mij, mag ik dan ook compassie voor mezelf hebben. Ik ben mens en Hij is God.

Ook bij het verwerken van trauma’s en andere nare gebeurtenissen is God bij jou. Voelde jij je boos omdat je dacht dat God je in de steek gelaten had? Snapte je niet waarom Hij niet ingreep? Blijft de ‘waarom’ vraag alsmaar in je hoofd rond spoken?

Het vraagt moed om te beseffen: God was bij mij…Hij zag mij. Hij had en heeft compassie met mij en heeft mij de kracht gegeven om, dat wat mij is overkomen, te overleven.

Ik leef. Ik ben er nog…

 

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s