Lucht en leegte…Vraag jij je wel eens af wat de zin is van het leven?

 

20180126_090447

Fotografie: Natascha Deijmann

Over een paar weken vieren, over heel de wereld, mensen weer het kerstfeest. De versierde boom, alle cadeautjes, veel eten en een beetje rondhangen…een feest vol lichtjes in en om het huis.

Maar het is ook de donkerste periode van het jaar waarin mensen zich soms eenzaam voelen, gedeprimeerd en het lastig kan zijn om s’morgens de kou in te moeten om te gaan werken. Het is de periode waarin mensen kunnen reflecteren op hun dagelijkse bestaan en zich misschien afvragen:

Wat is de zin van het leven?

Waar doe ik het allemaal voor?

Wat heeft het allemaal voor zin….

Misschien heb je het gevoel dat iedere dag weer hetzelfde is en dat je gedwongen wordt om mee te doen in de ‘gekte’ om je heen…wat kun je anders?

Kan het anders?

Wil je het anders?

20180121_164930

Fotografie: Natascha Deijmann

Prediker 1: 2-11

 

Lucht en leegte, zegt Prediker,

lucht en leegte, alles is leegte

Welk voordeel heeft de mens van alles wat hij heeft verworven,

al zijn moeizaam gezwoeg onder de zon?

Generaties gaan, generaties komen,

maar de aarde blijft altijd bestaan.

De zon komt op, de zon gaat onder,

en altijd snelt ze naar de plaats waar ze weer op zal gaan.

De wind waait naar het zuiden,

dan draait hij naar het noorden.

Hij draait en waait en draait,

en al draaiend waait de wind weer terug.

Alle rivieren stromen naar de zee,

toch raakt de zee niet vol.

De rivieren keren om,

ze gaan weer naar de plaats van waar ze komen,

en beginnen weer opnieuw te stromen.

Alles is vermoeiend,

zozeer dat er geen woorden voor te vinden zijn.

De ogen van een mens kijken, en vinden geen rust,

zijn oren horen, en ze blijven horen.

Wat er was, zal er altijd weer zijn,

wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan.

Er is niets nieuws onder de zon.

Wanneer men van iets zegt: ‘Kijk, iets nieuws’,

dan is het altijd iets dat er sinds lang vervlogen tijden is geweest.

De vroegere generaties zijn vergeten,

en ook de komende zullen weer worden vergeten.

20180202_164259

Fotografie: Natascha Deijmann

Toen ik deze woorden voor het eerst las, voelde ik me heel dicht bij de schrijver staan…ik herkende datgene wat hij wilde zeggen:

Aanvaard datgene wat je niet kunt veranderen…leef je leven vanuit acceptatie

Er zit troost in de woorden van Prediker omdat hij laat zien dat er zoveel om ons heen gebeurt waar wij geen controle over hebben: de wind, de zon, de zee, de rivieren…Daarom mag ik gaan nadenken over de dingen in het leven waar ik wel controle over heb en dat ben ik zelf. Ik heb geen controle over andere mensen en de wereld om me heen maar ik heb wel de controle over mezelf en de dagelijkse keuzes die ik maak.

Op het moment dat ik dat kan aanvaarden, dan kan ik ook veranderen. Dan kan ik, stap voor stap, mijn leven veranderen in een leven wat ik wel zinvol vindt.

Op het moment dat ik vanuit acceptatie kan leven, komt er rust. Rust om te voelen. Rust om te denken. Rust om bewust andere keuzes te maken en je leven een andere richting te geven.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s