Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Sommige van ons zijn sneller overprikkeld door de wereld waarin we leven…we worden geconfronteerd met een omgeving waarin we nog weinig grip lijken te hebben op alles wat er op ons af komt.

De samenleving (en wij zelf dus ook) plakken daar labels op zoals HSP (hooggevoeligheid), autisme, sensorische informatie-verwerking stoornis etc. Deze labels moeten duidelijkheid geven over wat we ervaren, wat onze behoeften en noden zijn maar ook wie we zijn. We worden daardoor in een hokje geplaatst en soms doen we dat zelf.

Onze gevoeligheid voor de prikkels om ons heen lijkt onderdeel te zijn van onze identiteit…Ik ben gevoeliger voor sensorische prikkels dan de meeste mensen om me heen.

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Een aantal jaar geleden hoorde ik de uitdrukking ‘ kanarie in de kolenmijn’ en de betekenis daarvan kreeg veel waarde voor mij:

Kanarie als redder van de levens van mijnwerkers

Kanaries werden vroeger gebruikt in de mijnbouw. Omdat een kanarie veel sneller adem haalt, klein is en een hoge stofwisseling heeft in vergelijking met de mijnwerkers, overlijdt de vogel zeer snel als het dodelijk gas koolmonoxide aanwezig is. De mijnwerkers hebben dan nog de gelegenheid om de plek des onheils te verlaten. Mogelijk komt hier ook de uitdrukking ‘van je stokje gaan’ vandaan. In 1986 begon in Engeland de vervanging van kolenmijn-kanaries door moderne meetmethoden voor koolmonoxide.

Ik ging mezelf zien als ‘de kanarie’ die, door de hooggevoeligheid en een hele specifieke manier van waarnemen, als eerste doorheeft dat een bepaalde omgeving en/of situatie niet oké is. Heel veel puzzelstukjes vielen op hun plek en daardoor werd mij eindelijk duidelijk waarom ik als kind zoveel moeite had met bepaalde omstandigheden maar ook waarom ik soms een enorme weerstand heb tegen een aantal situaties. Mijn zintuigen (horen, zien, ruiken, proeven, voelen) staan altijd op scherp en, als de prikkels te sterk zijn, dan heb ik daar een heftige lichamelijke en psychische reactie op.

Ik ga niet meer naar een theater of bioscoop omdat ik misselijk wordt van alle deodorants, haarsprays en aftershave…de geuren van de popcorn, energydrinks e.d. Alles voelt heel chemisch aan…

Ik kan niet meer werken/ studeren in gebouwen waar de ramen niet open kunnen…geen echte zuurstof, geen verbinding met de natuur, alles ruikt chemisch

Ik kan niet meer wonen in de Randstad vanwege alle stank van de auto’s, bussen, vrachtwagens maar ook niet vanwege de overvolle treinen, supermarkten, voortdurend mensen om je heen e.d. Er is een overlast aan geluid en het is in de nacht niet meer donker. Het is bijna onmogelijk geworden om daar tot rust te komen…

Ik merk het vooral ook aan hooggevoelige kinderen…zij geven heel goed aan wat er mis is: teveel geluid, teveel onrust, niet in je eigen tempo mogen leven, teveel chemische middelen in hun kleding/ speelgoed/ eten & drinken…ze geven lichamelijk maar ook verbaal of non-verbaal aan dat de situatie ‘giftig’ is. Jammer genoeg worden ze vaak verkeerd begrepen en wordt hun gedrag niet juist geïnterpreteerd.

Zij zijn de jonge generatie ‘kanaries in de kolenmijn’. 

Ik heb er voor gekozen om grote veranderingen aan te brengen in mijn leven door te verhuizen naar het platteland vanwege de natuur, frisse lucht, stilte, rust en een lager levenstempo. Het was leven of geleefd worden. Daarnaast doe ik alles op de fiets en is mijn levensstijl heel minimalistisch. Door mezelf beperkingen op te leggen, creëer ik minder organisatie-stress & keuze-stress. In het verleden zorgde dit soort interne prikkels ook voor chronische overprikkeling waardoor ik een aantal keren burn-out ben geweest.

Ik kan vrij weinig doen om overprikkeling te voorkomen maar ik kan wel bewust omgaan met de levenskeuzes die ik maak en manieren vinden om tot rust te komen.

Ik ben, net als vele anderen met mij, de ‘kanarie in de kolenmijn’… dat is het label wat ik mezelf tegenwoordig geef . Ik ervaar het nu als kracht en niet meer als zwakheid.

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Een gedachte over “Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s