Ik verdronk bijna…

Gedicht

We waren als zandkorrels van het strand

waar we geboren zijn

een golf kwam

spoelde ons uit elkaar

weg van elkaar

nog een golf

nog meer golven

intimiderend en gewelddadig

ik verdronk bijna

jullie misschien ook.

Als zandkorrels waren we

een gezin

samengebracht door het leven

zoveel golven van pijn

het onbegrip is er nog steeds

we zijn bij elkaar weg gespoeld

ik was bijna verdronken

jullie misschien ook.

Later ben ik terug gegaan

naar die plek

daar waar we geboren zijn

ik zocht jullie maar kon niemand vinden

herinneringen overspoelden me

ik verdronk bijna weer

ik verdronk bijna weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s