Boek: Tijgerkind (Freebie)

Ik was vroeg wakker en liep naar de huiskamer. Mama lag op de bank te slapen. Op de salontafel stond de fles martini en haar speciale glas, die met het groene pootje. De asbak zat vol sigarettenpeuken.

Ik ging ook op de bank zitten en voelde met mijn vingers aan de corduroy stof. Dat vond ik altijd fijn, voelen aan dingen. Het licht scheen door de gaatjes van de donkerbruine gordijnen en ik stond op om ze open te doen. Mama lag met haar rug naar me toe en ik vroeg me af hoe ik haar wakker kon krijgen. Ik had honger en wilde brood eten maar ik mocht niet aan het brood komen van haar. Ik mocht ook geen drinken pakken dus ik liep naar de keuken om water uit de kraan te drinken, dat mocht wel. Ik zette de radio aan. Al mijn hele leven stond de radio de hele dag aan en ik kon alle liedjes meezingen. In mijn hoofd, niet hardop. De deksel van de koektrommel zat vast maar het lukte me om de trommel open te maken. Mama had er een briefje ingelegd. ‘ Blijf van de koekjes af! Ik heb ze geteld!’

Ik liep weer naar de bank toe maar was bang om naar haar te kijken want ze werd wel eens wakker en als ik dan stond te kijken kon ze heel kwaad worden. Ik ging dus maar weer zitten. Na een uur werd ik moe en ging ook even op de bank liggen en viel in slaap.

Ik werd wakker omdat de zon in mijn gezicht scheen. Ik liep naar het raam en keek naar buiten. Als je op de achtste verdieping woont kun je over de hele stad kijken maar ik keek naar de zwarte vogels, die vond ik mooi. Mama lag nog steeds op haar zij te slapen. Ik liep naar haar toe en probeerde haar wakker te schudden maar ze voelde raar aan. Ik schudde harder maar ze bleef stijf liggen. Op tv had ik gezien dat, als iemand flauw gevallen was, je dan een klapje in het gezicht moest geven dus dat deed ik. Ik gaf mama een klap in haar gezicht maar ze werd niet wakker. Ze deed haar ogen niet open. Ik zag dat ze een raar gezicht had. Haar make-up zat over haar gezicht en haar gezicht was heel wit. Haar lippen hadden ook een gekke kleur maar het was geen lippenstift. Ik voelde met mijn vinger aan haar lip maar de lip bleef een beetje blauw. Ik trok zachtjes aan haar haren want daar had ze echt een hekel aan. Niemand mocht iets over haar haren zeggen. Zou ze boos op me worden als ik zelf brood zou pakken? Ik liep naar de keuken en maakte twee boterhammen voor mezelf en ik nam een glas rocevicee. De kat zat nu bovenop haar en nog werd ze niet wakker. Ik had de radio heel hard aangezet en toen hoorde ik de voordeurbel. Ik ging de deur open doen en Jolanda stond voor de deur.

‘ Hallo, wat een lawaai, wijfie. Waarom heeft je moeder zo vroeg al de radio zo hard aan?’

Ik liep naar mama toe en Jolanda liep achter me aan. Ik snapte niet waarom ze begon te gillen. Ze gilde keihard en ze riep dat mama dood was. Ze belde de dokter en vanaf toen ging het allemaal mis. Toen de dokter zei dat mama dood was wist ik niet wat dat betekende voor mij. Ik wist het niet. Hoe had ik het kunnen weten? Ik was nog maar twaalf jaar oud.

Verder lezen?

De novelle Tijgerkind is gratis te downloaden via het menu van deze website.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s