Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Het kan je ineens besluipen…gevoelens van bezorgdheid over een bepaalde situatie. Het onzekere en machteloze gevoel kan uiteindelijk voor veel stress zorgen. Op het moment dat ik ervan uitga dat bezorgdheid een uiting van angst is, dan kan ik besluiten om die angst te delen met de Here God.

‘ Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden.’

Filippenzen 4: 6

De controle los laten

Ik mag Hem vertellen wat ik op mijn hart heb en waar ik me bezorgd om maak. Tegelijkertijd mag ik ook beseffen dat ik, als mens, de toekomst niet ken…dat kan me triggeren om te proberen controle te krijgen over de situatie of over andere mensen.

‘ Wie van jullie kan zich door zorgen te maken een el aan zijn levensduur toevoegen?

Lukas 12: 25

De bezorgdheid kan me ook triggeren om weer terug te keren naar het verleden, daar waar pijn en verdriet was. Is dat ook niet iets om bang van te worden…misschien gaan we weer pijn voelen?

Maar we kunnen niet meer terug naar gisteren en morgen bestaat nog niet…we hebben alleen vandaag.

‘ Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.’

Mattheus 6: 34

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Ik ben niet alleen…

Door het leven iedere dag te leven heb ik geleerd dat ik alleen (een beetje) controle over mezelf heb maar niet over andere mensen en omstandigheden. Ik ben verantwoordelijk voor mijn woorden en daden. Maar ik ben ook verantwoordelijk voor mijn eigen emoties…

Als ik me bezorgd voel dan ga ik in gebed en deel mijn zorgen, mijn angst, mijn onzekerheid. Ik weet dat ik dit niet alleen hoef door te maken…

Wees niet bang, want Ik ben bij je

vrees niet want Ik ben je God.

Ik zal je sterken, Ik zal je helpen

je steunen met Mijn onoverwinnelijke rechterhand.’

Jesaja 41: 10

Lichaam en geest

Bezorgdheid kan ook helemaal in je lichaam gaan zitten…de sluimerende angst maakt je lichaam wakker…is er gevaar? Moet er gevlucht of gevochten worden? Als dit een langere periode duurt kan bezorgdheid letterlijk pijn gaan doen in je lichaam.

De Here Jezus legt ons uit dat het juk ( figuurlijk= de last) wat we meedragen veel zwaarder is dan we, in ons eentje, kunnen dragen en Hij biedt aan om dat juk weg te doen en Zijn juk te gaan dragen.

‘ Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven. Neem Mijn juk op je en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht. ‘

Mattheus 11: 28

Soms ben je niet in staat om je bezorgdheid echt om te zetten in woorden…wat is het nu precies waar je bezorgd over bent?

Dat is niet altijd even duidelijk en dan kan bidden ook lastig worden. Ik kies er dan vaak voor om muziek op te zoeken die te maken heeft met hoe ik me voel…het meezingen brengt dan al meer duidelijkheid. Andere keren ga ik schilderen, schrijf ik een gedicht of een brief aan God. Ik zoek gewoon naar andere manieren om met Hem in contact te komen.

Tegelijkertijd mag ik ook rust vinden in Hem omdat Hij mijn hart kent zonder dat ik perse hoef te praten. Ook zonder woorden mag ik bij Hem komen…

‘ Toen ik door zorgen werd overstelpt,

was Uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Psalm 94: 19

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

http://movemequotes.tumblr.com/

Op Pinterest verzamel ik quotes die te maken hebben met leven & kunst omdat ik het soms nodig heb om bemoedigd te worden door andere kunstenaars. Deze uitspraak van Andy Warhol raakte me omdat je soms zo opgeslokt kan worden door de manieren waarop de buitenwereld de kunst die je maakt ontvangt.

 ‘ Denk niet aan het maken van kunst…maar ga het gewoon doen.

Laat alle anderen maar besluiten of het goed is of slecht, of ze ervan houden of het haten…

Als zij dit aan het besluiten zijn…maak juist nog meer kunst.’

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

Zelfstudie voor beginnende kunstenaars

Een aantal jaren geleden besloot ik dat ik, ondanks diverse beperkingen, kunstenaar wilde worden. Omdat ik niet in de gelegenheid was om het reguliere pad te volgen ( kunstacademie e.d.) koos ik voor het pad van zelfstudie. Door de enorme hoeveelheid informatie op het internet over kunst maken/ de kunstwereld, heb ik mezelf van alles kunnen aanleren maar wel in mijn eigen tempo, binnen mijn financiële mogelijkheden en op mijn eigen manier… wat eerst onmogelijk leek, was uiteindelijk toch haalbaar.

Een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd was dat het goed is om veel te schilderen…veel experimenteren, veel fout laten gaan, vallen en weer opstaan. Ik werd geconfronteerd met praktische tegenslagen, met ideeën die niet uitvoerbaar bleken, met te hoge verwachtingen van mezelf, te lage verwachtingen van mezelf en met mensen die me niet serieus namen.

Inmiddels heb ik honderden schilderijen gemaakt waarvan sommige verborgen zijn onder weer nieuwere schilderijen…het leerproces gaat nog steeds door en ik ben erg benieuwd wat ik nog mag gaan leren.

Ik besloot om mijn leertraject te delen via een blog en mezelf open te stellen voor feedback maar ook om mijn leerproces duidelijk te laten zien…aan mezelf (want soms vergeet je dat je inderdaad ook een groeiproces door gaat) en aan mensen die een interesse hebben in kunst. Het gevolg was dat ik veel ging schilderen om ook regelmatig te kunnen posten. Dit gaf een enorme stimulans om er maar gewoon helemaal voor te gaan en de faalangst los te laten.

Ik wil 3 redenen geven waarom het goed is om veel te schilderen:

  • je leert van je fouten en gaat dit als ‘experiment’ ervaren. Soms zijn die zogenaamde fouten juist pareltjes en ontdek je een vorm van schilderen die helemaal bij jou past.
  • je gaat het proces belangrijker vinden dan het eindproduct...het gaat om het leerproces, het creatieve proces, het oefenen, het durven nemen van risico’s en het laten gaan van perfectionisme. Vanaf het begin neem ik foto’s als een schilderij af is en daarna kan ik het loslaten. Ik kan dan kiezen om erover heen te schilderen want het ging immers om het leerproces. Sommige schilderijen bewaar ik een tijdje voor eventuele verkoop en een heel klein aantal hou ik voor mezelf.
  • je ontwikkelt je eigen stijl als kunstenaar en leert om je kwetsbaarheid en openheid te laten zien in je werk…door veel te oefenen met bepaalde technieken en door je gevoelens en gedachten te leren omzetten in visuele elementen, ontwikkel je een eigen, unieke beeldtaal.

Ik heb behoefte aan een beetje structuur en heb daarom gekozen om in series te werken; iedere serie heeft een titel of thema en bestaat uit een aantal schilderijen. Op deze manier hou ik, tijdens het schilderen, toch een soort overzicht en geeft het me de houvast die ik nodig heb.

In dit artikel heb ik de foto’s gebruikt uit de serie Nine. Dit schilderij heeft de titel Meekness ( zachtmoedigheid)

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Sommige van ons zijn sneller overprikkeld door de wereld waarin we leven…we worden geconfronteerd met een omgeving waarin we nog weinig grip lijken te hebben op alles wat er op ons af komt.

De samenleving (en wij zelf dus ook) plakken daar labels op zoals HSP (hooggevoeligheid), autisme, sensorische informatie-verwerking stoornis etc. Deze labels moeten duidelijkheid geven over wat we ervaren, wat onze behoeften en noden zijn maar ook wie we zijn. We worden daardoor in een hokje geplaatst en soms doen we dat zelf.

Onze gevoeligheid voor de prikkels om ons heen lijkt onderdeel te zijn van onze identiteit…Ik ben gevoeliger voor sensorische prikkels dan de meeste mensen om me heen.

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Een aantal jaar geleden hoorde ik de uitdrukking ‘ kanarie in de kolenmijn’ en de betekenis daarvan kreeg veel waarde voor mij:

Kanarie als redder van de levens van mijnwerkers

Kanaries werden vroeger gebruikt in de mijnbouw. Omdat een kanarie veel sneller adem haalt, klein is en een hoge stofwisseling heeft in vergelijking met de mijnwerkers, overlijdt de vogel zeer snel als het dodelijk gas koolmonoxide aanwezig is. De mijnwerkers hebben dan nog de gelegenheid om de plek des onheils te verlaten. Mogelijk komt hier ook de uitdrukking ‘van je stokje gaan’ vandaan. In 1986 begon in Engeland de vervanging van kolenmijn-kanaries door moderne meetmethoden voor koolmonoxide.

Ik ging mezelf zien als ‘de kanarie’ die, door de hooggevoeligheid en een hele specifieke manier van waarnemen, als eerste doorheeft dat een bepaalde omgeving en/of situatie niet oké is. Heel veel puzzelstukjes vielen op hun plek en daardoor werd mij eindelijk duidelijk waarom ik als kind zoveel moeite had met bepaalde omstandigheden maar ook waarom ik soms een enorme weerstand heb tegen een aantal situaties. Mijn zintuigen (horen, zien, ruiken, proeven, voelen) staan altijd op scherp en, als de prikkels te sterk zijn, dan heb ik daar een heftige lichamelijke en psychische reactie op.

Ik ga niet meer naar een theater of bioscoop omdat ik misselijk wordt van alle deodorants, haarsprays en aftershave…de geuren van de popcorn, energydrinks e.d. Alles voelt heel chemisch aan…

Ik kan niet meer werken/ studeren in gebouwen waar de ramen niet open kunnen…geen echte zuurstof, geen verbinding met de natuur, alles ruikt chemisch

Ik kan niet meer wonen in de Randstad vanwege alle stank van de auto’s, bussen, vrachtwagens maar ook niet vanwege de overvolle treinen, supermarkten, voortdurend mensen om je heen e.d. Er is een overlast aan geluid en het is in de nacht niet meer donker. Het is bijna onmogelijk geworden om daar tot rust te komen…

Ik merk het vooral ook aan hooggevoelige kinderen…zij geven heel goed aan wat er mis is: teveel geluid, teveel onrust, niet in je eigen tempo mogen leven, teveel chemische middelen in hun kleding/ speelgoed/ eten & drinken…ze geven lichamelijk maar ook verbaal of non-verbaal aan dat de situatie ‘giftig’ is. Jammer genoeg worden ze vaak verkeerd begrepen en wordt hun gedrag niet juist geïnterpreteerd.

Zij zijn de jonge generatie ‘kanaries in de kolenmijn’. 

Ik heb er voor gekozen om grote veranderingen aan te brengen in mijn leven door te verhuizen naar het platteland vanwege de natuur, frisse lucht, stilte, rust en een lager levenstempo. Het was leven of geleefd worden. Daarnaast doe ik alles op de fiets en is mijn levensstijl heel minimalistisch. Door mezelf beperkingen op te leggen, creëer ik minder organisatie-stress & keuze-stress. In het verleden zorgde dit soort interne prikkels ook voor chronische overprikkeling waardoor ik een aantal keren burn-out ben geweest.

Ik kan vrij weinig doen om overprikkeling te voorkomen maar ik kan wel bewust omgaan met de levenskeuzes die ik maak en manieren vinden om tot rust te komen.

Ik ben, net als vele anderen met mij, de ‘kanarie in de kolenmijn’… dat is het label wat ik mezelf tegenwoordig geef . Ik ervaar het nu als kracht en niet meer als zwakheid.

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hoe kun je papier gebruiken bij het maken van een abstract schilderij?

Hoe kun je papier gebruiken bij het maken van een abstract schilderij?

Papier gebruiken bij abstract schilderen is een techniek die valt binnen de ‘mixed media’.

Ik gebruik eigenlijk bij ieder schilderij dat ik maak wel papier om structuur aan te brengen, een vorm te verbeelden of om bepaalde effecten te maken die ik mooi vind staan. In mijn atelier heb ik een grote bak vol papier dat ik verzamel om te gebruiken; dat is vooral verpakkingsmateriaal of papier dat ik gebruikt heb bij vorige schilderijen.

In dit artikel wil ik uitleggen waarom papier een meerwaarde kan hebben bij het abstracte schilderen en hoe ik het papier gebruik. Dit doe ik door beeldmateriaal te laten zien van twee schilderijen uit de serie ‘Building a life’. Om het papier duidelijk te kunnen laten zien heb ik de afbeeldingen iets bewerkt waardoor de kleuren wat feller zijn dan op het originele schilderij.

Hoe kun je papier gebruiken bij het maken van een abstract schilderij?

Geld besparen

Papier is een goedkope manier om structuur aan te brengen omdat iedereen wel papier in huis heeft: karton, vloeipapier, verpakkingen van de boodschappen, cadeaupapiertjes etc. Op deze manier hoef je dus geen dure spullen te kopen in de winkel om structuur aan te brengen op het doek.

Het gebruik van karton geeft een grof effect:

Bij dit schilderij heb ik karton geplakt aan de zijkant en onderkant van het doek. Onder het karton bracht ik een felle kleur aan waardoor je dus een extra effect krijgt. Op deze foto’s zie je tevens dat ik een gedeelte heb beplakt met vloeipapier.

Het gebruik van vloeipapier geeft een bepaalde structuur die je kunt versterken door, na meerdere lagen verf, de bovenkant eraf te schuren met schuurpapier. Onderliggende lagen komen dan tevoorschijn.

Hoe kun je papier gebruiken bij het maken van een abstract schilderij?

Papier recyclen

Ieder schilderij dat ik maak bestaat uit vele lagen verf…de geschiedenis van het schilderij is voor mij belangrijk omdat het schilderen voor mij een vorm van creatieve zelfzorg is. In mijn eigen beeldtaal verwerk ik mijn ervaringen met het leven. Maar om die lagen verf extra effecten te geven gebruik ik ook papier om bepaalde delen verf weer weg te halen door het papier op de verf te drukken en overtollige verf weg te halen zodat onderste lagen zichtbaar worden. Dit papier gebruik ik later weer in een ander schilderij. Dit wordt ook wel ‘folio’s genoemd.

Het gebruik van de folio’s in een abstract schilderij geeft sowieso een onverwacht effect omdat iedere folio ook weer een eigen kleurgebruik heeft. Soms laat ik de kleuren bij elkaar passen en soms juist niet.

Geschikt voor kunstenaars zonder fijne motoriek

Door mijn beperkingen ben ik vrijwel niet in het bezit van een fijne motoriek. Het schilderen van figuratieve beelden met dunne, strakke lijntjes is onmogelijk voor mij…maar daar zit ik helemaal niet mee. Voor iedereen die te maken heeft met grove motorische vaardigheden is de abstract kunst zeer geschikt omdat je niet gebonden bent aan de realiteit; het hoeft aan geen enkele regel te voldoen en kan volledig naar eigen inzicht en gevoel gemaakt worden.

Het gebruik van papier kan hier goed bij passen: ik knip en scheur het papier en plak het op het doek met houtlijm (is in mijn ervaring vochtbestendiger dan andere soorten lijm). Het geeft een robuust effect en dat past goed bij mijn specifieke vaardigheden.

Uitbeelden van je verhaal

Als schilder ben ik tevens ook een verhalenverteller…in beeldtaal vertel ik de verhalen die in mij zitten. Dat is een manier van communiceren die bij mij past. Door met het papier bepaalde afbeeldingen te maken kan het verhaal van het schilderij versterkt worden.

Dit schilderij heet Construct (bouwen)en gaat over de manier waarop ik alle losse puzzelstukken in mijn leven tot een samenhangend geheel heb weten te vormen in de laatste 4 jaar.

Uit de serie ‘Building a life’…Construct

Dit schilderij heet Share (delen) en gaat over het gegeven dat ik mijn leven deel met anderen; of ik dat nu prettig vindt of niet.

Uit de serie ‘Building a life’…Share

Door het papier op een bepaalde manier op het doek te plakken en mee te nemen in het schilderij kun je het verhaal extra uitbeelden. Ik noem dit zelf een narratieve manier van schilderen.

Hoe kun je papier gebruiken bij het maken van een abstract schilderij?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

In deze serie abstracte & mixed media schilderijen ben ik op zoek naar de betekenis achter de tekst in Galaten 5 waarin de apostel Paulus schrijft over de ‘vruchten van de Geest’. Deze 9 vruchten zijn: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

Dit schilderij gaat over geloof en heeft dan ook de titel Faith gekregen.

De andere schilderijen uit deze serie zijn: Love, Joy, Peace, Patience, Gentleness en Goodness

Het tegenovergestelde van geloof is ongeloof. En uit eigen ervaring weet ik dat als je ‘ongelovig’ bent, je het gewoon niet gelooft of kunt geloven. Deze mensen willen bewijs zien voordat ze zich ertoe zetten om het te gaan geloven.

‘Jezus zei tegen hem: ‘ Omdat je me gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven.’

Johannes 20: 29

Maar om te kunnen geloven moet ik wel weten in Wie ik geloof….daarom ben ik, als ongelovige, in 1996 de Bijbel gaan lezen. Ik las de vertaling van het Boek (Parallelbijbel) want ik wilde wel kunnen begrijpen wat ik aan het lezen was….ik was atheïstisch opgegroeid en had nog geen kerk van binnen gezien.

Al bij het eerste boek Genesis raakte ik volkomen geïntrigeerd door de verhalen die ik las. Ik snapte heus niet alles maar kon wel moeilijke vragen stellen aan mijn beste vriend, die kerkelijk was opgegroeid. Toen ik de Bijbel uit had keek ik naar een uitzending van ‘de Verandering’ (EO) op de televisie waarin de presentator vroeg om samen te bidden. Heel spontaan ging ik ook op mijn knieën zitten en bad met hem mee. Ik gaf mijn hart aan God.

Er waren geen bliksemschichten…

De hemel ging niet open en er kwam geen donderende stem uit de hemel…

Er was geen warm gevoel van binnen waardoor de hele wereld ineens een roze bubbel werd….

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

Na een paar dagen had ik het gevoel alsof ‘mijn ogen open gingen’. Ik zag de natuur en de mensen om me heen en ik voelde in mijn hart dat dit niet zomaar was. Ik kreeg een diep besef van Iemand die dit allemaal gemaakt had. En ik ging langzaam begrijpen dat ik, dat meisje dat zich altijd zo schaamde voor wie ze was, een gewenst mens was. Iemand had mij gemaakt naar Zijn beeld…het was goed dat ik er was, dat ik leefde.

Als vanzelf stopte ik met mijn oude leven en begon mezelf christen te noemen…ik wist wie God was en ik geloofde in Hem. Ik geloof nog steeds in Hem en dat geeft een hele specifieke vorm van innerlijke rust die ik nergens anders had kunnen vinden.

Het blijft een dagelijkse levensreis met vallen en opstaan maar ik ben nog steeds blij dat ik, 23 jaar geleden, mijn hart aan God heb (durven) geven.

‘Gelukkig jullie ogen omdat ze zien, en jullie oren omdat ze horen.’

Mattheus 13: 16

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha