Uit de serie ‘Nine’: Self- control

Uit de serie ‘Nine’: Self- controle

Dit is het laatste schilderij uit de serie ‘Nine’ die ik gemaakt heb. Deze serie van negen abstracte & mixed media schilderijen is gebaseerd op de Galatenbrief in de Bijbel waarin de ‘vruchten van de Geest’ besproken worden door de apostel Paulus.

Dit schilderij heeft de titel Self-control gekregen en staat voor de laatste ‘vrucht’ die gaat over het hebben van zelfbeheersing.

De overige schilderijen uit deze serie zijn: Love, Joy, Peace, Patience, Gentleness, Goodness, Faith en Meekness.

Ieder mens worstelt wel met zelfbeheersing…net teveel koekjes gegeten, te scherp gereageerd op je collega of schelden op die andere automobilist die zich misdraagt in het verkeer. Zelf denk ik dat deze ‘vrucht van de Geest’ meer te maken heeft met de voorbeeldfunctie die christen zouden moeten hebben in de samenleving. Immers…je moet wel zelf doen waar je zo ijverig over preekt, of niet dan?

De apostel Paulus zegt hierover…

‘ Ik hard mezelf en ik oefen mij in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd. ‘

Compassie voor de ander en voor jezelf

Maar ik ben, als christen, niet beter dan iemand die geen christen is. Ik ben ook niet slechter…ik ben precies hetzelfde als al die andere mensen om me heen. Mijn worstelingen zijn niet anders en mijn leven verloopt niet vlekkeloos. Een christen is geen verbeterde versie van de mens die het allemaal wel goed doet.

Het gaat niet om mooie woorden en ook niet om goede daden…het gaat om je hartgesteldheid.

Het enige verschil is dat ik mijn hart aan de Here Jezus gegeven heb en daarom de lessen uit de Bijbel probeer toe te passen in mijn dagelijkse leven. Met compassie mag ik daarom naar anderen kijken maar ook naar mezelf…het is tenslotte een leerproces dat een leven lang duurt.

Uit de serie ‘Nine’: Self- controle

Tegelijkertijd besefte ik tijdens het schilderen van dit schilderij dat, als ik mijn zelfbeheersing verlies, ik dat op mag vatten als een signaal. Een alarmbel die aangeeft: Hee meis, wat is er aan de hand?

Zit je iets dwars?

Heb je teveel stress?

Is er pijn, verdriet of boosheid waar je mee aan de gang moet?

Op de momenten dat ik mijn zelfbeheersing verlies kies ik ervoor om naar God te gaan en met Hem te spreken over mijn leven. Als ik de woorden niet kan vinden ga ik schilderen of ik ga naar buiten om, in de natuur, dichtbij Hem te zijn.

Mijn ervaring is dan dat er al snel een rust en vrede in mij komt die ik elders niet kan vinden.

Johannes 14: 27

‘ Ik laat jullie vrede na; Mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.

Uit de serie ‘Nine’: Self- controle

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Like?

Alles gaat zo snel tegenwoordig en dat geeft steeds meer mensen stressgevoelens. Niet alleen oude omaatjes voelen dat…ook jongere mensen kunnen last hebben van de zogenaamde ‘information- overload’. Naast de snelheid is er ook een enorme toename gekomen van keuzes die gemaakt moeten worden, vooral als men op het internet zit.

Er heerst toch een soort opvatting dat je als mens overal iets van moet vinden, een mening moet hebben en dat vormen van die mening moet ook heel snel. Like? Ik like het niet!

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Wat is jouw kijk-beleving?

De groep mensen die het leuk vindt om kunst te kijken op het internet heeft daar ook mee te maken; in een paar seconden valt het besluit of een beeld je aantrekt of niet. Het zit misschien in het gebruik van kleuren, vormen of het verhaal wat het beeld weergeeft. Misschien ben je naar iets specifieks op zoek of vergelijk je je eigen kunst met dat van andere kunstenaars…maar omdat het allemaal zo snel en zo veel is, kan de kwaliteit van je kijk-beleving steeds minder worden.

De kunstenaar die zoveel tijd, geld, energie en liefde in het kunstwerk heeft gestopt wordt binnen een paar seconden weer weggeklikt…like of geen like.

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Als pleidooi voor een langzamere manier van leven, wil ik daarom 3 redenen geven waarom het zinvol kan zijn om op een andere manier naar kunst te kijken op het internet.

Reden 1: Je geeft jezelf meer rust en minder stress door jezelf meer tijd te gunnen…

Op het moment dat je een foto tegenkomt die je aantrekt of afstoot, dan kun je op die foto klikken en het gewoon eventjes wat beter bekijken.

Wat zie je eigenlijk?

Welk verhaal wordt er verteld of moet je daar naar zoeken?

Vormt zich een eigen verhaal in je hoofd…iets waaraan je herinnert wordt?

Wat zeggen de kleuren en de vormen?

Welke materialen zijn er gebruikt?

Waarom voel je je aangetrokken of stoot het je af?

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Reden 2: Je geeft jezelf de kans om je ergens in te verdiepen…

Het snelle surfen op het internet maakt sommige van ons een beetje verzadigd waardoor alles uiteindelijk op elkaar gaat lijken. Niets lijkt meer bijzonder. Deze oppervlakkige manier van kunst kijken maakt dat mensen steeds minder kunnen genieten van kunst. Uiteindelijk zijn het dan allemaal ‘plaatjes’ van mensen die maar wat aan rommelen…toch?

Op het moment dat een kunstwerk je aanspreekt, kun je ervoor kiezen om je eens te verdiepen in de mens die het werk gemaakt heeft.

Wie is deze kunstenaar?

Waar komt hij/ zij vandaan?

Wat is de geschiedenis van het kunstwerk?

Op welke manier probeert deze kunstenaar te communiceren met de ander en een verbinding tot stand te brengen?

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Reden 3: Je kunt kiezen voor verbinding met de kunst en de kunstenaar

Op het moment dat een kunstwerk je raakt en je erachter gekomen bent wie de kunstenaar is en welke verhaal er verteld wordt, kun je een verbondenheid gaan voelen.

Misschien voel je herkenning of erkenning…misschien stimuleert het je om de kunstenaar te bezoeken in het atelier, kunst te gaan kopen, verzamelen, te gaan bekijken tijdens een reis, naar een museum te gaan of om je bij andere liefhebbers aan te sluiten.

Als kunstenaar kun je leren van de kunst waarin je je verdiept; deze kunstenaar kan jou dan verder helpen in je eigen leerproces. Zelf ben ik heel dankbaar voor alle lessen die ik heb geleerd van de kunstenaars waar ik me mee verbonden voel.

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Het kan je ineens besluipen…gevoelens van bezorgdheid over een bepaalde situatie. Het onzekere en machteloze gevoel kan uiteindelijk voor veel stress zorgen. Op het moment dat ik ervan uitga dat bezorgdheid een uiting van angst is, dan kan ik besluiten om die angst te delen met de Here God.

‘ Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden.’

Filippenzen 4: 6

De controle los laten

Ik mag Hem vertellen wat ik op mijn hart heb en waar ik me bezorgd om maak. Tegelijkertijd mag ik ook beseffen dat ik, als mens, de toekomst niet ken…dat kan me triggeren om te proberen controle te krijgen over de situatie of over andere mensen.

‘ Wie van jullie kan zich door zorgen te maken een el aan zijn levensduur toevoegen?

Lukas 12: 25

De bezorgdheid kan me ook triggeren om weer terug te keren naar het verleden, daar waar pijn en verdriet was. Is dat ook niet iets om bang van te worden…misschien gaan we weer pijn voelen?

Maar we kunnen niet meer terug naar gisteren en morgen bestaat nog niet…we hebben alleen vandaag.

‘ Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.’

Mattheus 6: 34

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Ik ben niet alleen…

Door het leven iedere dag te leven heb ik geleerd dat ik alleen (een beetje) controle over mezelf heb maar niet over andere mensen en omstandigheden. Ik ben verantwoordelijk voor mijn woorden en daden. Maar ik ben ook verantwoordelijk voor mijn eigen emoties…

Als ik me bezorgd voel dan ga ik in gebed en deel mijn zorgen, mijn angst, mijn onzekerheid. Ik weet dat ik dit niet alleen hoef door te maken…

Wees niet bang, want Ik ben bij je

vrees niet want Ik ben je God.

Ik zal je sterken, Ik zal je helpen

je steunen met Mijn onoverwinnelijke rechterhand.’

Jesaja 41: 10

Lichaam en geest

Bezorgdheid kan ook helemaal in je lichaam gaan zitten…de sluimerende angst maakt je lichaam wakker…is er gevaar? Moet er gevlucht of gevochten worden? Als dit een langere periode duurt kan bezorgdheid letterlijk pijn gaan doen in je lichaam.

De Here Jezus legt ons uit dat het juk ( figuurlijk= de last) wat we meedragen veel zwaarder is dan we, in ons eentje, kunnen dragen en Hij biedt aan om dat juk weg te doen en Zijn juk te gaan dragen.

‘ Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven. Neem Mijn juk op je en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht. ‘

Mattheus 11: 28

Soms ben je niet in staat om je bezorgdheid echt om te zetten in woorden…wat is het nu precies waar je bezorgd over bent?

Dat is niet altijd even duidelijk en dan kan bidden ook lastig worden. Ik kies er dan vaak voor om muziek op te zoeken die te maken heeft met hoe ik me voel…het meezingen brengt dan al meer duidelijkheid. Andere keren ga ik schilderen, schrijf ik een gedicht of een brief aan God. Ik zoek gewoon naar andere manieren om met Hem in contact te komen.

Tegelijkertijd mag ik ook rust vinden in Hem omdat Hij mijn hart kent zonder dat ik perse hoef te praten. Ook zonder woorden mag ik bij Hem komen…

‘ Toen ik door zorgen werd overstelpt,

was Uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Psalm 94: 19

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Sommige van ons zijn sneller overprikkeld door de wereld waarin we leven…we worden geconfronteerd met een omgeving waarin we nog weinig grip lijken te hebben op alles wat er op ons af komt.

De samenleving (en wij zelf dus ook) plakken daar labels op zoals HSP (hooggevoeligheid), autisme, sensorische informatie-verwerking stoornis etc. Deze labels moeten duidelijkheid geven over wat we ervaren, wat onze behoeften en noden zijn maar ook wie we zijn. We worden daardoor in een hokje geplaatst en soms doen we dat zelf.

Onze gevoeligheid voor de prikkels om ons heen lijkt onderdeel te zijn van onze identiteit…Ik ben gevoeliger voor sensorische prikkels dan de meeste mensen om me heen.

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Een aantal jaar geleden hoorde ik de uitdrukking ‘ kanarie in de kolenmijn’ en de betekenis daarvan kreeg veel waarde voor mij:

Kanarie als redder van de levens van mijnwerkers

Kanaries werden vroeger gebruikt in de mijnbouw. Omdat een kanarie veel sneller adem haalt, klein is en een hoge stofwisseling heeft in vergelijking met de mijnwerkers, overlijdt de vogel zeer snel als het dodelijk gas koolmonoxide aanwezig is. De mijnwerkers hebben dan nog de gelegenheid om de plek des onheils te verlaten. Mogelijk komt hier ook de uitdrukking ‘van je stokje gaan’ vandaan. In 1986 begon in Engeland de vervanging van kolenmijn-kanaries door moderne meetmethoden voor koolmonoxide.

Ik ging mezelf zien als ‘de kanarie’ die, door de hooggevoeligheid en een hele specifieke manier van waarnemen, als eerste doorheeft dat een bepaalde omgeving en/of situatie niet oké is. Heel veel puzzelstukjes vielen op hun plek en daardoor werd mij eindelijk duidelijk waarom ik als kind zoveel moeite had met bepaalde omstandigheden maar ook waarom ik soms een enorme weerstand heb tegen een aantal situaties. Mijn zintuigen (horen, zien, ruiken, proeven, voelen) staan altijd op scherp en, als de prikkels te sterk zijn, dan heb ik daar een heftige lichamelijke en psychische reactie op.

Ik ga niet meer naar een theater of bioscoop omdat ik misselijk wordt van alle deodorants, haarsprays en aftershave…de geuren van de popcorn, energydrinks e.d. Alles voelt heel chemisch aan…

Ik kan niet meer werken/ studeren in gebouwen waar de ramen niet open kunnen…geen echte zuurstof, geen verbinding met de natuur, alles ruikt chemisch

Ik kan niet meer wonen in de Randstad vanwege alle stank van de auto’s, bussen, vrachtwagens maar ook niet vanwege de overvolle treinen, supermarkten, voortdurend mensen om je heen e.d. Er is een overlast aan geluid en het is in de nacht niet meer donker. Het is bijna onmogelijk geworden om daar tot rust te komen…

Ik merk het vooral ook aan hooggevoelige kinderen…zij geven heel goed aan wat er mis is: teveel geluid, teveel onrust, niet in je eigen tempo mogen leven, teveel chemische middelen in hun kleding/ speelgoed/ eten & drinken…ze geven lichamelijk maar ook verbaal of non-verbaal aan dat de situatie ‘giftig’ is. Jammer genoeg worden ze vaak verkeerd begrepen en wordt hun gedrag niet juist geïnterpreteerd.

Zij zijn de jonge generatie ‘kanaries in de kolenmijn’. 

Ik heb er voor gekozen om grote veranderingen aan te brengen in mijn leven door te verhuizen naar het platteland vanwege de natuur, frisse lucht, stilte, rust en een lager levenstempo. Het was leven of geleefd worden. Daarnaast doe ik alles op de fiets en is mijn levensstijl heel minimalistisch. Door mezelf beperkingen op te leggen, creëer ik minder organisatie-stress & keuze-stress. In het verleden zorgde dit soort interne prikkels ook voor chronische overprikkeling waardoor ik een aantal keren burn-out ben geweest.

Ik kan vrij weinig doen om overprikkeling te voorkomen maar ik kan wel bewust omgaan met de levenskeuzes die ik maak en manieren vinden om tot rust te komen.

Ik ben, net als vele anderen met mij, de ‘kanarie in de kolenmijn’… dat is het label wat ik mezelf tegenwoordig geef . Ik ervaar het nu als kracht en niet meer als zwakheid.

Hooggevoeligheid en identiteit…leren leven in een overprikkelende wereld

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha