Gedicht: De pelgrim

Gedicht: De pelgrim

De pelgrim

Ik loop op een weg

mijn rugzak zwaar beladen

het is stil, ik ben stil

ik weet het even niet meer…

Ik voel me zo moe van alles wat ik meesleep

ik kan zo niet verder

het is stil, ik ben stil

die rugzak, die moet af…

Ik loop op de weg

alles voelt anders

het is stil, ik ben stil

het voelt goed.

Gedicht: De pelgrim

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunstenaars en de liefde voor de natuur…een bijzondere combinatie

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Sinds ik een paar maanden op het Groninger Hogeland woon, is mijn aandacht voor de natuur nog meer toegenomen….het komen en gaan van de grote groepen vogels, de bijzondere wolken die me verbazen, de harde wind tijdens het fietsen…mijn liefde voor het Waddengebied veroorzaakt intense gevoelens van verwondering maar ook zorg.

Hoewel we in Nederland allemaal wakker geschud zijn door de ‘container-ramp in het Waddengebied’ en de ‘klimaat-spijbelaars’, gaat het mij niet om eenmalige verontwaardiging en enthousiasme.

Zorgen voor de natuur om je heen is een dagelijkse manier van leven waarbij je bewust omgaat met datgene wat ons toevertrouwd is. 

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Kunstenaars kunnen zich individueel of in een groep inzetten om de aandacht van mensen op de natuur vestigen.

Landschapsschilder Willem den Ouden vertelt waarom hij alleen nog maar luchten wil schilderen…

Landschapsschilder Fred Ingram legt uit waarom hij, in Engeland ‘the Fens’, een soortgelijk gebied als het Hogeland in Groningen, schildert…

In Israël werken kunstenaars uit verschillende landen samen voor het behoud van de Dode Zee door het project Artist For Nature

In de natuur vinden we (nu nog) stilte en rust.

Daar is nu nog plek om tot jezelf te komen, stil te gaan staan, je mag voelen hoe dichtbij het bij jezelf staat. Het is niet voor niets dat we deze specifieke vorm van rust alleen kunnen ervaren omdat we vaak op dat moment beseffen: wat ben ik klein in deze grote schoonheid…

Ik mag al mijn zintuigen tot rust laten komen door de natuur om me heen…de warmte van het winterzonnetje, harde wind, ijverig vliegende vogels, de stilte van de kwelders in het prachtige Waddengebied…

In de natuur wordt je geconfronteerd met jezelf.

Je kracht en je uitdagingen. De onrust die je van binnen voelt, angst of verlangens naar een andere manier van leven…

Alles wat leeft in de natuur laat ons zien dat het leven doorgaat in zijn eigen vaste tempo en met zijn eigen vaste structuren en patronen. Straks gaan de vogeltjes weer nestjes bouwen en komen de nieuwe bladeren weer aan de bomen….daar kunnen we houvast uit halen.

De natuur neemt ons mee in de cyclus van het leven…lente, zomer, herfst en winter.

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Waar was jij toen Ik de aarde grondvestte?

Vertel het me, als je zoveel weet.

Wie stelde haar grenzen vast? Jij weet dat toch?

Vertel het me, als je zoveel weet?

Wie strekte het meetlint over haar uit?

Waar zijn haar sokkels verankerd, wie heeft haar hoeksteen gelegd,

terwijl de morgensterren samen jubelden

en Gods zonen het uitschreeuwden van vreugde?

En wie sloot de zee af met een deur,

toen ze uit de schoot van de aarde brak?

Ik hulde haar in een gewaad van wolken

en omwond haar met donkere nevels.

Ik legde haar mijn grenzen op

en sloot haar af met deur en grendelbalk,

en zei: ” Tot hier toe en niet verder,

dit is de grens die ik je trotse golven stel.”

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Betrad jij ooit de plaats waar de zee opwelt,

heb jij over haar diepste bodem gewandeld?

Zijn de poorten van de dood aan jou getoond,

de deuren van het diepste donker, heb je die gezien?

Kun jij de aarde in haar volle uitgestrektheid bevatten?

Vertel het, als je het allemaal weet!

Waar is de weg naar de oorsprong van het licht,

en de plaats van het donker

is die jou bekend,

zodat je het naar zijn gebied kunt voeren

en het pad naar zijn huis kunt vinden?

‘ Een mens die met de Ontzagwekkende twist, kan hij Hem iets leren?

Laat hij die God terechtwijst op dit alles antwoorden!’

Job 38-40

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Contact maken met kunst

Door de gevolgen van trauma kunnen mensen ‘op slot ‘gaan. Voor sommige mensen is het maken van kunst een essentieel middel om in verbinding te kunnen komen met datgene wat in hen verborgen is maar ook met hun sociale omgeving.

Ze zeggen wel eens “woorden schieten tekort..” en bij trauma kan dit heel beperkend werken.

Hoe breng ik de emoties die ik heb onder woorden?

Hoe kan ik de ander duidelijk maken wat er met mij aan de hand is?

Hoe kan ik zelf begrijpen wat er, binnen in mij, gewond is geraakt?

Kunst is natuurlijk leuk om naar te kijken maar is veel meer dan entertainment. Het is een wereld vol materialen, beelden, symbolen, klanken en kleuren die mensen kunnen helpen om zich weer te verbinden. Om weer een stukje vertrouwen te vinden, diep in zichzelf, om te durven delen wat er gebeurt is, wat er gebroken is en waar ze nu zijn op hun levensreis.

De kunstenaar is een mens die zich kwetsbaar op durft te stellen…in de openheid de levensvragen deelt, het zoeken naar de zin van de dingen en de gebrokenheid van de wereld communiceert in beelden, vormen, taal of muziek. De ander herkent zichzelf soms in dit verhaal en kan zodoende verbinding voelen met de kunstenaar. Het kan de ander aanzetten tot het onderzoeken van zijn/ haar eigen trauma, er zorg voor zoeken of ook het pad van de kunst te gaan bewandelen.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Mensen die moeten leven met een gebroken lichaam of een gebroken geest kunnen soms een weg uit de levenspijn vinden door het maken van kunst. Het schilderen, het schrijven, het maken van muziek kan helend zijn en hoeft niet perse begrepen te worden door de ander. Het enige wat deze kunstenaar nodig heeft is aanvaarding van de ander:

Accepteer wie ik nu ben en laat los wie ik had kunnen zijn…of wie ik, in jouw ogen, zou moeten zijn

Vaak zijn de gevolgen van trauma blijvend…er is iets gebroken in de ziel van de mens die ernstig lijden heeft meegemaakt. Dat kleine deeltje kan niet meer functioneren zoals voorheen. Er is iets veranderd en dat kan zorgen voor meer authenticiteit.

Ik ben mens, in al mijn gebrokenheid, vol emoties, gedachten, ideeën, hoop en verlangens.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hoe word ik een levenskunstenaar?

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Een levenskunstenaar is iemand die nadenkt over het leven en over zichzelf op een eerlijke en open manier. Iemand die durft te kiezen voor een eigen manier van leven.

Althans, dit is hoe ik het ben gaan zien en waarin ik mezelf kan vinden. Want om een levenskunstenaar te kunnen worden, is er eerst een bewustwordingsproces nodig waarin ik mezelf ging afvragen:

Wie ben ik nu eigenlijk echt?

…zonder masker, zonder anderen te pleasen, zonder bang te zijn voor wat anderen van me vinden, zonder het ideaalbeeld waaraan ik moet voldoen van mezelf of van anderen, wie ben ik als niemand me ziet en ik helemaal alleen ben?

Als kunstenaar trek ik de vergelijking met het maken van een schilderij. Ik kijk naar het witte canvasdoek en vraag me af wat ik erop ga schilderen…komt het vanuit mezelf of ga ik een andere kunstenaar kopiëren? Zoek ik een interessante foto op die ik ga naschilderen of komen de ideeën helemaal vanuit mijn eigen fantasie? Vanuit mijn eigen levenservaring of mijn persoonlijke observaties?

Om erachter te komen wie ik echt ben, zal ik de ballast van me af moeten gooien en mezelf gaan zien als een leeg canvasdoek. Op een eerlijke manier naar mezelf kijken en beamen: ja, dit is wie ik nu echt ben…

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Ik mag zorg vragen voor de pijn en het verdriet dat in mij zit. Ik mag compassie voor mezelf voelen zonder terug te vallen in zelfmedelijden.

Ik mag ook gaan nadenken over de fouten die ik, iedere dag, weer maak. Zijn het simpelweg gewoontes die mij vasthouden of zit ik ergens anders in/aan vast?

Ik mag ook gaan opruimen…in mijzelf, in mijn huis, in mijn werk en in mijn relaties. Dat wat niet (meer) goed is voor mij kan opgeruimd worden zodat er weer ruimte komt voor andere dingen.

Zo verander ik mezelf omdat ik, de rugzak die ik meedraag op mijn levensreis, wat lichter maak.

Zelfportret

Als kunstenaar zoek ik de materialen uit waarmee ik mijn schilderij ga schilderen. Ik zoek de kleuren uit die bij mij passen (ook al is het niet wat anderen mooi vinden) en ik ga nadenken over het beeld dat ik ga maken. Na het denken ga ik aan de slag maar beloof mezelf dat dit schilderij voor mij belangrijk is….het is een reflectie van mezelf. Het is hoe ik mezelf zie.

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Ik denk na over alles waar ik goed in ben en alles wat een uitdaging voor me is. Ik mag besluiten om me niet meer in te zetten voor de dingen die me moeizaam afgaan…ik kan besluiten om me voortaan te focussen op de dingen waar ik goed in ben.

Ik kijk naar de wereld om me heen, de samenleving waarin ik leef. Ik vraag me af:

Wat voor invloed heeft mijn omgeving op mij?

…in hoeverre voel ik me nog vrij om de dingen te doen die ik wil, voel ik me nog vrij om een keertje niet te reageren op berichtjes van anderen, voel ik me vrij om een tijdje stil te mogen zijn…in hoeverre wordt ik geleefd door anderen, bepalen anderen mijn dag, bepalen anderen wat ik wel of niet kan doen…in hoeverre kan ik nog mezelf zijn?

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Op het canvasdoek beginnen de vormen duidelijker te worden en er ontstaat een beeld dat ik herken: ja, zo zie ik mezelf op dit moment.

Bij sommige zal er een chaotisch beeld ontstaan, vol kleuren en beweging. Bij anderen zal het misschien zwart-wit zijn met duidelijke kaders. Ook zullen er mensen zijn die het beeld perfect proberen te maken…het moet immers wel ‘echt’ lijken?

Het is belangrijk om te beseffen dat dit beeld vluchtig is…dit is wie ik nu ben. Over een jaar zal het zelfbeeld weer anders zijn.

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

  • Bepaal je eigen visie op wat levenskunst is…
  • Zoek de stilte op en ga eens nadenken over jezelf zonder jezelf te veroordelen: wie ben ik nu eigenlijk echt?
  • Voel compassie voor de pijn en verdriet die je met je meedraagt. Vraag jezelf af of je hier een stukje zorg voor mag zoeken.
  • Onderzoek hoeveel energie je geeft aan datgene wat je moeizaam afgaat en in hoeverre je jouw talenten ontwikkeld.
  • Ga eens nadenken over wat opgeruimd moet worden zodat er weer meer levens-ruimte ontstaat.
  • Zet eens op een rijtje in hoeverre je omgeving ( relaties, werk, samenleving) jouw leven beïnvloed en op welke manier dit gebeurt. In hoeverre wordt je in je vrijheid beperkt? Als jij je vrijer zou voelen; wat zou je dan willen doen?
Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Een levenskunstenaar is iemand die nadenkt over het leven en over zichzelf op een eerlijke en open manier. Iemand die durft te kiezen voor een eigen manier van leven.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha