Gedicht: Ik wist het toen nog niet…

Gedicht: Ik wist het toen nog niet…

Ik wist het toen nog niet…

Hoe had ik kunnen weten

dat ik toen al was

wie ik nu ben?

Dat toen ik nog volop aan het leven was

geleefd werd

probeerde mee te doen

dat ik toen al was

wie ik eigenlijk ben?

Hoe had ik kunnen weten

dat ik mijn leven veel eerder

had kunnen veranderen?

Dat toen ik nog het idee had geen keuze te hebben

vastzat

het beste ervan probeerde te maken

dat ik toen niet was

wie ik had kunnen zijn…

Hoe had ik kunnen weten

dat ik toen al was

wie ik nu eindelijk ben.

Gedicht: Ik wist het toen nog niet…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit mijn serie ‘Nine’: Love…

Uit mijn serie ‘Nine’: Love…

Ik ben bezig met een serie abstracte en mixed media schilderijen waarbij ik, in mijn beeldtaal, laat zien hoe ik de ‘vruchten van de Geest’ ervaar. Het is een reflectie op een persoonlijke studie waarbij de tekst uit Galaten 5:22 de basis vormt. De serie heeft de titel ‘Nine’.

Dit schilderij heb ik gemaakt op canvas met acrylverf, gesso, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, lijm en papier. Het is een upcycle want eerst was het een ander schilderij. Het schilderij heet Love.

1 Korinthiërs 13: 4-6

‘ De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugd zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. ‘

Uit mijn serie ‘Nine’: Love…

De belangrijkste levenslessen die ik heb geleerd, hebben te maken met liefde.

Ik heb geleerd om geen verwachtingen meer te koesteren maar alleen te hopen op wat de ander wil geven en/of ontvangen.

Er is bij mij geen enkele behoefte meer om te denken dat liefde onvoorwaardelijk is of moet zijn…ik heb op een harde manier geleerd dat dit niet realistisch is.

Ook heb ik alle ideeën over ‘wat hoort’ losgelaten. Want dat soort ongeschreven regels creëren alleen maar ongelukkige levens.

Uit mijn serie ‘Nine’: Love…

Kleuren van de liefde

Liefde is gekleurd met emoties van bang, boos, blij en bedroefd. Het raakt ons allemaal. Van verlies van liefde tot je (eindelijk) geliefd voelen…het is een universele menselijke ervaring.

Uit mijn serie ‘Nine’: Love…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

The Cross Project: Lord, You love all people…

The Cross Project: Lord, You love all people…

Mattheus 7: 1-5 ( woorden van Jezus in de Bergrede)

‘ Oordeel niet opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel wat je velt, zal er over je geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden.

Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen oog niet opmerkt? Hoe kun je tegen hen zeggen: ” Laat mij de splinter uit je oog verwijderen”, zolang je nog een balk in je eigen oog hebt?

Huichelaar, verwijder eerst de balk uit je eigen oog, pas dan zul je scherp genoeg zien om de splinter uit je oog van je broeder of zuster te verwijderen.’

The Cross Project: Lord, You love all people…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Eenmaal kunstenaar, altijd kunstenaar?…omgaan met twijfels en ontmoediging

Fotografie: Natascha Deijmann

De winter is een goede periode voor zelfreflectie. Een tijd om na te denken over datgene wat ik, als kunstenaar, gezaaid heb en de vruchten die dat gegeven heeft. Ik stel mezelf vragen:

Wat heb ik tot nu toe gedaan en hoe voelde ik me daarbij?

Is het zinvol geweest om al die tijd en energie erin te steken?

Heeft datgene wat ik gedaan heb vruchten afgeworpen?

Ga ik zo door of ga ik het anders aanpakken?

Het is misschien herkenbaar voor andere kunstenaars maar ik heb gemerkt dat ik soms ontmoedigd raak door de huidige tijdgeest waarin er niet veel waardering meer lijkt te zijn voor kunst. En dan bedoel ik alle kunst die gemaakt is door mensen, niet door een computer of commercieel bedrijf voor wooninterieur…nee, ‘echte’ kunst.

Ik klaag niet maar het valt me iedere dag weer op dat veel mensen niet geïnteresseerd lijken te zijn in handgemaakte, authentieke en originele kunst. En dat vind ik echt jammer.

Fotografie: Natascha Deijmann

Ontmoediging en twijfels

Op de momenten dat ik me ontmoedigd voel, ga ik aan de slag met mijn kwasten en verf en schilder ik het van me af. Want ik ben nu eenmaal een kunstenaar en dit is de manier waarop ik met lastige emoties omga. Ik zoek de vormen en symbolen en ik kies de kleuren en structuren die mijn twijfels uitbeelden. Maar ik ga ook terug in de tijd door me verbonden te voelen met andere kunstenaars die dezelfde tegenstrijdige emoties hadden…uiteindelijk kom ik dan weer tot de conclusie:

Ik ben een kunstenaar. Dit is wie ik wil zijn. Dit is wat ik wil doen…

In deze periode van zelfreflectie onderzoek ik de aard van mijn twijfels en ontdek ik wat me dwars zit. In deze tijdgeest worden er van kunstenaars zoveel meer vaardigheden verwacht dan alleen het maken van je kunst:

Je moet jezelf (online) kunnen profileren, marketen, branden, promoten…

Je moet jezelf kunnen pitchen, verkopen, een fanbase opbouwen en volgers en likes scoren via social media…

Je moet jezelf in de kijker kunnen zetten, herkenbaar zijn voor anderen, een duidelijke eigen stijl hebben en kunst maken die mee kan rennen met de modetrends…

Fotografie: Natascha Deijmann

Het aanleren van deze vaardigheden is geen keuze die voor iedereen te maken is.

Als je, zoals ik, een kunstenaar met beperkingen bent dan zijn sommige vaardigheden geen optie…je doet dan wat je kan en probeert te accepteren wat je niet kunt doen. Dat proces van aanvaarden gaat soms gepaard met veel twijfels….is het nog zinvol wat ik doe? Wil ik dit nog?

Als kunstenaar met beperkingen heb ik vooral geleerd om door te zetten. Te volharden in datgene waarin ik geloof. Iedere dag weer doorzetten, ondanks pijn en moeite, aan het werk gaan met de doelen die ik mezelf gesteld heb. Ik mag twijfelen, ik mag ontmoedigd raken maar dat betekent niet dat ik stop met kunst maken.

Jozua 1: 9

‘ Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de Heer, je God, staat je bij.’

Kunst maken vanuit je hart

Ze zeggen wel eens dat je jezelf pas een schrijver mag noemen als je een boek gepubliceerd en verkocht hebt maar dat vind ik onzin. Of je nu schrijft, schilderijen maakt of op een andere manier kunst maakt…je mag jezelf een kunstenaar noemen. Het is namelijk geen eretitel die andere mensen je moeten geven; het geeft aan wie je bent en/of wil zijn in je hart.

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunst biedt een toevluchtsoord voor iedereen die bereid is om zowel hun hart als hun ogen te openen…

afbeelding van Pinterest ( http://www.montmarte.net)

Een quote kan soms precies verwoorden wat je zelf ook al dacht of voelde maar die iemand anders uitspreekt….

Kunst biedt een toevluchtsoord voor iedereen die bereid is om zowel hun hart als hun ogen te openen…

Als kunstenaar ben ik dagelijks bewust aan het kijken met mijn ogen maar ook met mijn hart. Ik kijk naar de natuur om me heen, de mensen die ik ontmoet en ik kijk ook naar mezelf…waar ben ik op mijn levenspad?

Door te fotograferen, te schilderen en gedachten en gevoelens om te zetten in korte gedichtverhaaltjes creëer ik mijn eigen toevluchtsoord waarin ik helemaal mezelf mag zijn.

Ik voel geen spanningen van andere mensen. Ik hoef me nergens ‘druk’ om te maken. Het is een manier om tot rust te komen in een wereld die heel chaotisch aanvoelt op dit moment….ik creëer mijn eigen kleine wereldje waar ik mag dromen, wensen en waarin ik een stukje hoop ervaar voor mezelf maar ook voor anderen.

De bereidheid om stil te gaan staan en te gaan kijken komt van binnenuit.

Je kunt namelijk niet ‘zien’ terwijl je in de ratrace zit en voortdurend aan het rondrennen bent.

Je kunt je hart niet openen zonder stil te gaan staan en je bewust te worden van jezelf: je emoties en je gedachten.

Ook stil worden is daarbij zinvol…pas als je zelf stil bent geworden en je zorgt voor stilte om je heen mag je beseffen: hee, waar ben ik nu eigenlijk op mijn levenspad?

Op het moment dat het maken van kunst een toevluchtsoord voor je is geworden, heb je je eigen veilige plek gecreëerd.

Een plaats waar je mag zoeken en onderzoeken maar waar je ook kunt experimenteren met nieuwe dingen. De kunst zelf helpt je om datgene wat in jou zit naar buiten te brengen via beelden, klanken en/of taal. Het is communicatie met jezelf en eventueel ook met anderen…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha