Gedicht: Stiltestorm…


Stiltestorm

Het schijnt buiten stil te zijn

ze zeggen dat zelfs de vogels niet fluiten

maar in mij is er wel storm

geluiden worden steeds harder

suizende, piepende, bonkende geluiden

de storm is er altijd

jij weet niet wat ik hoor

het voelt zwaar en ook eenzaam

om niet te kunnen schuilen.

Het schijnt buiten stil te zijn

ze zeggen dat zelfs de vogels niet fluiten

stilte voor de storm

ik kan het niet horen

want in mij is er dag en nacht storm

een storm voor mij alleen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Contact maken met kunst

Door de gevolgen van trauma kunnen mensen ‘op slot ‘gaan. Voor sommige mensen is het maken van kunst een essentieel middel om in verbinding te kunnen komen met datgene wat in hen verborgen is maar ook met hun sociale omgeving.

Ze zeggen wel eens “woorden schieten tekort..” en bij trauma kan dit heel beperkend werken.

Hoe breng ik de emoties die ik heb onder woorden?

Hoe kan ik de ander duidelijk maken wat er met mij aan de hand is?

Hoe kan ik zelf begrijpen wat er, binnen in mij, gewond is geraakt?

Kunst is natuurlijk leuk om naar te kijken maar is veel meer dan entertainment. Het is een wereld vol materialen, beelden, symbolen, klanken en kleuren die mensen kunnen helpen om zich weer te verbinden. Om weer een stukje vertrouwen te vinden, diep in zichzelf, om te durven delen wat er gebeurt is, wat er gebroken is en waar ze nu zijn op hun levensreis.

De kunstenaar is een mens die zich kwetsbaar op durft te stellen…in de openheid de levensvragen deelt, het zoeken naar de zin van de dingen en de gebrokenheid van de wereld communiceert in beelden, vormen, taal of muziek. De ander herkent zichzelf soms in dit verhaal en kan zodoende verbinding voelen met de kunstenaar. Het kan de ander aanzetten tot het onderzoeken van zijn/ haar eigen trauma, er zorg voor zoeken of ook het pad van de kunst te gaan bewandelen.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Mensen die moeten leven met een gebroken lichaam of een gebroken geest kunnen soms een weg uit de levenspijn vinden door het maken van kunst. Het schilderen, het schrijven, het maken van muziek kan helend zijn en hoeft niet perse begrepen te worden door de ander. Het enige wat deze kunstenaar nodig heeft is aanvaarding van de ander:

Accepteer wie ik nu ben en laat los wie ik had kunnen zijn…of wie ik, in jouw ogen, zou moeten zijn

Vaak zijn de gevolgen van trauma blijvend…er is iets gebroken in de ziel van de mens die ernstig lijden heeft meegemaakt. Dat kleine deeltje kan niet meer functioneren zoals voorheen. Er is iets veranderd en dat kan zorgen voor meer authenticiteit.

Ik ben mens, in al mijn gebrokenheid, vol emoties, gedachten, ideeën, hoop en verlangens.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Als ik (probeer) te leven vanuit een houding van ‘aanvaarding’ dan hoeft dat niet te betekenen dat ik passief door het leven ga. Het uitgangspunt is niet dat ik geen hoop meer heb of dat ik fatalistisch geworden ben. Nee, het leven vanuit aanvaarding betekent voor mij dat ik in het heden leef.

Niet teveel met het verleden bezig ben en niet teveel op de toekomst gefocust ben…ik ben er nu, daar waar ik ben, in de omstandigheden waarin ik ben.

En in dit heden kan ik om me heen kijken naar mijn leven.

Wie ben ik nu?

Wat zijn mijn mogelijkheden?

Wat zijn mijn uitdagingen?

Ik zie mezelf als van een afstand. Soms ben ik echt aan het worstelen met het leven. Soms voel ik me tevreden met wie ik ben en wat ik dagelijks doe. Ik zie een mens die hard zijn best doet. Ik mag trots op haar zijn en soms een beetje boos op haar zijn….maar vooral mag ik ook compassie voor haar voelen. Immers, het is best moeilijk om mens te zijn in deze periode in de tijd.

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Als ik me bewust geworden ben van alle moeite die ik doe om overeind te blijven en ik voel compassie met mezelf, dan kan ik ook beter begrijpen hoe de ander ook zo leeft. Ik kan gaan oefenen met het aanvaarden van de ander….

Wie is die ander nu?

(niet zoals hij/zij vroeger was en ook niet hoe hij/zij worden kan na allerlei ‘verbeteringen’…)

Welke mogelijkheden heeft deze persoon?

Welke uitdagingen kent deze persoon?

Ik kan van alles denken over andere mensen en misschien heb ik allerlei ideeën over hoe zij ‘beter’ zouden kunnen leven maar ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik de ander volledig zoals hij/ zij is.

Ik mag kijken vanaf een afstand en compassie voelen voor hem of haar. Maar ik hoef niet in te grijpen door ze te willen veranderen of door ze te helpen een ‘beter’ persoon te worden. Wie ben ik om te (ver)oordelen?

Compassie is iets anders dan mede-lijden. Ik hoef niet met iemand mee te lijden maar ik kan wel mijn empathie laten zien.

Als ik de ander kan aanvaarden, dan kan ik me ook verbinden met hem of haar. Ik zie die andere mens en ik hoor wat hij/zij zegt. Die ander is in beeld bij mij, zonder dat ik de rol van redder, hulpverlener of leraar hoef te spelen. Ik ga uit van de kracht die de ander zelf heeft.

Deze video van Brene Brown heeft een Nederlandse ondertiteling:

Er zijn ook andere woorden die het begrip compassie weergeven:

Erbarmen

Ontferming

Mededogen

Barmhartig

Het is een leerproces wat met vallen en opstaan gaat….

Ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik mezelf. Ik oordeel niet over mezelf. Ik veroordeel mezelf niet (meer). Ik vergeef mezelf. Ik geef wat ik kan geven.

Ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik de ander. Ik probeer niet te oordelen over de ander. Ik probeer de ander niet te veroordelen. Ik vergeef de ander. Ik geef de ander wat ik wil en kan geven.

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Lukas 6: 36

‘ Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.

Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie gebruikt worden.’

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha



Intuïtief schilderen…een dialoog met jezelf

20170803_115716
Fotografie: Natascha Deijmann

Er zijn heel veel verschillende soorten kunst omdat iedere kunstenaar zijn/ haar eigen beeldtaal heeft. Als 10 kunstenaars hetzelfde landschap schilderen, ontstaan er toch 10 unieke en totaal verschillende interpretaties van dat landschap. Dat is interessant, vind ik omdat het mij de vrijheid geeft om te schilderen zoals ik dat wil.

Als je jezelf accepteert als kunstenaar en je eigen beeldtaal omarmt, dan creëer je daarmee ruimte voor het experimenteren met vormen, symbolen, figuren maar ook met materialen. Binnen dat experiment kan je intuïtief te werk gaan en je focus leggen op het proces i.p.v. op het eindproduct.

Het creatieve proces is iets wat 24/7 aanwezig is. Iedere dag weer voel ik me aangetrokken tot onderwerpen, materialen, beelden en kleuren die mij inspireren om aan het werk te gaan. Ik maak geen plan. Ik maak geen schetsen; ik heb niet eens een schetsboek!

Intuïtief schilderen is een vorm van zelf-expressie en voor mij de basis van het maken van kunst. Want door het maakproces communiceer ik dat deel in mij dat niet uitgesproken kan worden. Het maakt niet uit wat de ander van het eindproduct vindt…het proces was voor mij belangrijk en daar hecht ik aan. Daar leer ik ‘mens’ te zijn in deze chaotische, luidruchtige wereld waarin ik mij vaak zo ongemakkelijk voel…

Ik heb een aantal video’s van andere kunstenaars die, op eigen wijze, bezig zijn met intuïtieve kunst:

  1. Cathy Mevik

2. Amadea Bailey

3. Flora Bowley

4. Betty Krauze

Ik ben geen kunst-expert en heb geen master in de Kunst maar dat maakt mij niets uit want ik zie mezelf als ervaringsdeskundige op het gebied van intuïtieve kunst.

Als autodidacte kunstenaar hoef ik me niet aan regels te houden die mij geleerd zijn door een academische kunststudie…ik heb daar geen last van. Mijn verstand staat niet in de weg bij het schilderen en mijn creatieve proces wordt niet beïnvloed door faalangst, perfectionisme en de angst om niet te voldoen aan voorwaarden. Ik ben helemaal vrij en dat gun ik iedere kunstenaar.

Intuïtief schilderen is een oefening om in contact te komen met je hart en met je ziel…degene die jij echt bent. Dat wat je maakt hoef je niet perse te laten zien aan anderen; het is voor jezelf bedoelt. Het kan behulpzaam zijn bij situaties waarin woorden tekort schieten, waarbij je het idee hebt vast te zitten.

Het is een manier om te schreeuwen of te fluisteren zonder daarbij de ander te moeten betrekken. Intuïtief schilderen is een dialoog met jezelf.

20170803_115710
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Wie je ook bent en wat je ook doet, God roept je op om van Hem te leren. Als je een christen geworden bent dan is de volgende stap om een ‘discipel’ te worden.

Dat betekent dat je een leerling wordt of een volger van de leer van Jezus. Als Rabbi had Hij zelf 12 discipelen die hem volgden en samen vormden zij een gemeenschap.

Het is niet de bedoeling dat de kerk hierin mensen uitsluit. Een inclusieve kerk is een kerk vol met mensen die hun hart hebben gegeven aan de Here Jezus en besloten hebben om Hem te volgen.

Mattheus 28: 16- 20

‘ De elf leerlingen gingen naar Galilea, naar de berg die Jezus hun had genoemd, en toen ze Hem zagen bewezen ze Hem eer, al twijfelden enkelen nog. Jezus kwam op hen toe en zei: ” Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb.

En houdt dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.”

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Een leerling van de Here Jezus moet dus eerst leren om een leerling te zijn.

Dat betekent dat je de ‘rol’ van leerling aan neemt en je bewust moet worden van al je eigen (voor)oordelen, meningen, visies, ideeën en beperkende overtuigingen over jezelf en anderen.

In de Bijbel staan een heleboel lessen om te leren en er zijn in Nederland genoeg kerken, Bijbelscholen en Bijbelleraren om je te helpen maar het belangrijkste is dat jij je hart hiervoor openstelt.

  • ook als je al je hele leven in de kerk zit op zondag…
  • ook als je al een heleboel Bijbelstudie hebt gedaan…
  • ook als je zelf denkt dat je het allemaal al weet…
  • ook als je denkt dat je zelf de leraar bent en geen leerling meer hoeft te zijn…

In 1 Korintiers 3: 2 zegt de apostel Paulus ” Ik heb u melk gegeven; geen vast voedsel, daar was u niet aan toe. Ook nu nog niet.”

Het gaat hier over geestelijke groei of groeien in je geloof. Net als een baby begin je met de melk ( leren wat het Evangelie eigenlijk is en wie de Here God is) maar gedurende je leven kun je groeien naar de volwassenheid waarin je ‘vast voedsel’ kunt gaan eten. Op dat moment ben je een discipel van de Here Jezus en wordt er van je verwacht dat je anderen helpt te groeien in het geloof.

Binnen het Lichaam van Christus mag iedereen zijn zoals hij/zij is.

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Ik heb al snel geleerd van de Here Jezus dat Hij iedereen als waardevol ziet. Of je nu gehandicapt bent of psychiatrische problemen hebt…of heel rijk of arm bent…de Here Jezus kijkt naar je hart en onderzoekt of Hij daar geloof vindt.

Lukas 5: 20

‘ Toen Hij hun geloof zag, zei Hij tegen hem: “Uw zonden zijn u vergeven.”

Dat Hij mij als waardevol zag was ontzettend lastig te accepteren voor me, al verlangde ik er met mijn hele hart naar. Ik vond mezelf namelijk niet zo waardevol. Ik zag geen enkele waarde in mezelf. Toen ik 20 jaar geleden een leerling werd van de Here Jezus en ik de Bijbel ging bestuderen snapte ik er gewoon niet veel van. Daar wil ik eerlijk over zijn. Maar met de jaren kwam steeds meer het besef wie God echt is en welke relatie Hij met mij (ons) wil hebben. Ik leerde langzaam wie ik in Zijn ogen ben. Dat is heel anders dan hoe de wereld mij ziet en ook hoe ik  mezelf heel lang zag.

Johannes 13: 34-35

‘ Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals Ik jullie heb lief gehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie Mijn leerlingen zijn.’

Op het moment dat je, als christen, in een rouwproces zit leer je om eerst naar de Here God te gaan voor troost. De vragen die je hebt kun je stellen in persoonlijk gebed. Dat hoeft niet perse mondeling maar kan ook in een brief, een gedicht, een tekening, een foto…de Here God kent jouw hart dus je bent helemaal vrij om te doen wat je wilt.

Het kan zijn dat je steun ervaart in de kerk maar het kan ook voorkomen dat jij je totaal niet gezien/ gehoord voelt. Het is mijn persoonlijke ervaring dat gesprekken over rouw & verlies moeilijk gaan vanwege de Nederlandse cultuur. Besef dan dat je in de Bijbel heel veel voorbeelden vindt van mensen die ook door groot verdriet zijn heen gegaan.

Het is de manier waarop de Here God aan jou laat zien: je bent niet alleen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha