Er is altijd licht in de donkerste tijd van het jaar…

Er is altijd licht in de donkerste tijd van het jaar…

Het zijn donkere dagen aan het einde van het jaar…we zijn er aan gewend. Sommigen zien op tegen de feestdagen en voor anderen is het een hoogtepunt van gezelligheid en samen-zijn. We weten allemaal dat er hartstikke veel mensen een ‘eenzame kerst’ hebben. Ook weten we heus wel dat er ook op Oudejaarsavond veel mensen in hun eentje zitten te wachten totdat het vuurwerk voorbij is en ze kunnen gaan slapen….

De hele maand vliegen de kerstliedjes me om de oren en zie ik overal kerstbomen verschijnen; het is traditie en de hele wereld doet mee. Cadeautjes, boodschappen doen, kerstkaarten versturen, boom optuigen, koken, op bezoek gaan bij alle ouders en misschien zelfs een keertje naar de kerk. Het hoort er nu eenmaal bij.

Maar voor sommigen van ons zijn het hele donkere dagen, stille dagen en eenzame dagen. Voor deze mensen heb ik dit blogartikel geschreven.

Johannes 12: 46

‘ Ik ben het Licht dat naar de wereld is gekomen, opdat ieder die in Mij gelooft niet meer in de duisternis is.’

Er is altijd licht in de donkerste tijd van het jaar…

De Here Jezus zegt dat Hij degene is die licht brengt in het leven van mensen. Alleen door Hem kun je uit de duisternis komen. In jouw alleen-zijn is Hij bij je. Het is een mooie gelegenheid om juist stil te staan bij datgene wat Hij jou wil geven…Zijn compassie en Zijn liefde.

Door alle tijden heen hebben mensen hun gevoelens en gedachten naar de Here God uitgeroepen…

Klaagliederen 3: 55- 57

‘ Uit de diepte van de put roep ik Uw naam, Heer.

U hoort mijn stem. Sluit Uw oor niet voor mijn zuchten en mijn hulpgeroep.

Altijd als ik roep, bent U nabij; U zegt mij: ‘Wees niet bang.’

  •  https://bijbel.eo.nl/bijbel/klaagliederen/3#LAM-003-055


Psalm 94: 19

‘ Toen ik door zorgen werd overstelpt, was Uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Er is Iemand die jou ziet en bij jou wil zijn…hoe stiller het om je heen is, hoe beter je Zijn stem kunt horen. In die zin is het juist mooi dat alleen-zijn je laat weten dat je juist helemaal niet alleen hoeft te zijn.

In gesprek gaan met de Here God hoeft niet volgens regeltjes te gaan…je mag bij Hem komen zoals je bent. Of je nu boos bent, verdrietig, somber of blij…het gaat erom dat je mag delen en mag ontvangen.

Er is altijd licht in de donkerste tijd van het jaar…

Numeri 6: 24-26

‘ Moge de Heer u zegenen en u beschermen, moge de Heer het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn, moge de Heer u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.’

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Van de drukte naar de rust…na de verhuizing

20180126_090345

Fotografie: Natascha Deijmann

Het is een grote stap om, als je heel lang getrouwd bent geweest, uit je oude omgeving te vertrekken naar een ander deel van het land en daar een nieuw begin te maken in je eentje. Spannend. Eng. Avontuur. Hoop.

20180126_090447

Fotografie: Natascha Deijmann

Vanuit mijn autisme heb ik een natuurlijke neiging om zo snel mogelijk vaste patronen te gaan vormen in mijn dagelijkse leven: het geeft me houvast en het geeft me ook het gevoel dat ik ergens ‘thuis’ hoor. Omdat ik als kind enorm vaak verhuisd ben, heb ik ook geleerd om dit te kunnen doen.

  • de eerste week probeer ik mijn nieuwe omgeving zo snel mogelijk in kaart te brengen. Wat zit waar? Hoe kom ik er? Kan ik met de fiets, lopen?
  • de tweede week probeer ik me te ‘vestigen’ : ik heb al een vaste wandelroute gemaakt zodat ik iedere dag een zelfde route kan wandelen, ik maak kennis met de buren, ik ga een huisarts zoeken, ik heb een vaste supermarkt gevonden, ga voor de eerste keer naar de kerk en ben lid geworden van de bieb.

20180121_170212

Fotografie: Natascha Deijmann

In huis bouw ik ook routines op omdat ik anders telkens de draad kwijtraak. Waar ligt wat? Hoe werkt het nieuwe gasfornuis? Waar zitten de lichtknoppen? Welke geluiden hoor ik allemaal? Ik plak briefjes aan de muur om de dingen te kunnen automatiseren.

Het moeilijkste deel van deze verhuizing vind ik…aan anderen vertellen hoe ik me erbij voel…

Want vaak weet ik dat eigenlijk niet. Of ik weet niet hoe ik moet reageren als mensen ernaar vragen. Ben ik dapper omdat ik nu helemaal alleen in een nieuwe woonomgeving zit waar ik niemand ken?

Wat is ‘dapper’?

Hoe leg ik uit dat ik me niet ‘dapper’ voel maar dat ik dit allemaal op mijn gevoel heb gedaan. En als het allemaal mislukt…ben ik dan i.p.v. ‘dapper’ niet ‘dom’ geweest?

20180121_171130

Fotografie: Natascha Deijmann

Wat ik heel fijn vind van deze verhuizing is dat het een nieuw begin is….aan deze plek hangen geen herinneringen van verdriet en mislukking. Ik heb juist hoop op een betere manier van leven dan in mijn oude omgeving. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Tijdens het wandelen zie ik de Waddenzee iedere dag veranderen: eb en vloed, wolken, zon, mist, storm….en toch blijft die zee ook weer dezelfde. Het geeft me de stabiliteit die ik nu wel nodig heb en even niet in mezelf kan vinden.

20180114_165835

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Verbonden maar toch alleen?

20170728_131020
Fotografie: Natascha Deijmann

Op internet kwam ik een interessante video tegen van Sherry Turkle die verteld over de invloed van de huidige technologie op onze menselijke, sociale verbinding. Zij gelooft dat wij, de mensen, de technische ontwikkelingen te ver laten gaan en het daarmee de kans geeft om, wie we zijn, te veranderen. In plaats van meer verbondenheid voelen we ons juist vaker alleen.

In de periodes dat ik in een rouwproces zat, merkte ik dat mensen het makkelijker vinden om via de telefoon een berichtje te sturen…”Sterkte, hoor!”

Ik had het echt fijner gevonden als mensen langs waren gekomen om een echte ontmoeting te hebben. Troost bieden is zoveel meer dan alleen een berichtje op de computer.

De video is Engelstalig.

Zelf vraag ik me ook vaak af welke invloed de mobiele telefoon en het internet heeft op mijn dagelijkse weg als christen. Er zijn voordelen en nadelen die, ieder voor zich, kan bedenken.

20170728_131035
Fotografie: Natascha Deijmann

In 1 Korintiers 12 vergelijkt de apostel Paulus de gemeente (= christenen wereldwijd maar ook bijv. in een kerk) met een lichaam.

1 Korintiers 12:12

” Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen een lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus.

https://bijbel.eo.nl/bijbel/1-korintiers/12#1CO-012-012

Maar als we allemaal delen zijn van een lichaam en we als afzonderlijke delen niet kunnen functioneren…wat zegt dat dan over de huidige tijd waarin iedereen zo bezig is met de smartphone, internet, social media?

Ik vraag mezelf dan af of ik deze technologie gebruik om God te eren, prijzen en te dienen of dat ik de hele dag bezig ben met mezelf te amuseren….voel ik me nog verbonden met andere mensen?

20170728_131048
Fotografie: Natascha Deijmann

Daarom heb ik zelf bepaalde keuzes gemaakt die me ondersteunen bij mijn intentie om dichtbij God te blijven leven. Dingen waarvan ik zelf bepaal of die me helpen of juist dwarsbomen in het samen-zijn met de Here Jezus. Dat heeft tot gevolg dat ik soms als ‘ouderwets’ gezien wordt door anderen.

Waarom zit jij niet op Facebook?

Waarom zit jij niet op WhatsApp?

( ….is het nu mijn eigen ‘schuld’ dat mensen mij buitensluiten of sluit ik mezelf buiten?)

20170727_195511
Fotografie: Natascha Deijmann

Om nog even terug te komen op de video van Sherry Turkle…

Voel jij je nog verbonden met anderen ?

Uiteindelijk gaat het er in mijn leven om dat ik kies voor verbinding met de Here God…hoe ik dat ook doe.

  • ik gebruik You Tube om mee te zingen en God te prijzen door muziek
  • ik gebruik WordPress om een blog te maken
  • ik gebruik Pinterest als social media om de liefde voor God te delen.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha