Symbolen in abstracte kunst…wat is jouw beeldtaal?

20180505_201652

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik ben een grote fan van de autodidacte kunstenaar Jesse Reno. We hebben allebei een hele andere stijl van kunst maken maar hij is wel degene die mij geïnspireerd heeft tot het omgooien van mijn leven van begeleider in de zorgsector naar kunstenaar.

Van hem leerde ik ook dat het maken van vormen in je kunst eigenlijk symbolen zijn van datgene wat je bezighoudt of waarmee je een bepaalde emotie wilt vormgeven.

Afbeeldingsresultaat voor jesse reno

Naar aanleiding van een video van hem ging ik eens na wat mijn symboliek eigenlijk is van de vormen die ik gebruik:

Cirkels:

20180707_095848

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik kan wel zeggen dat ik een fiep heb met cirkels: een gezonde preoccupatie van een vorm die ik veel gebruik in de kunst die ik maak.

De hele serie Solo ( waar ik nu al een tijdje mee bezig ben) gaat uiteindelijk om de cirkel.

Het is wel grappig dat ik helemaal niet wist waarom ik de cirkel zo vaak gebruik als vorm maar nadat ik er goed over had nagedacht kom ik tot de conclusie dat de cirkel symbool staat voor ‘het leven’ en voor mijn leven.

  • cirkels kom je telkens weer tegen in de natuur: zon, maan, bloemen, vruchten e.d.
  • vanuit mijn autisme kan ik soms mezelf verliezen in het ‘denken in cirkels’ om het moment dat ik dingen niet begrijp van andere mensen…waarom doen ze zo? Wat bedoelen ze daar nu mee? Het staat symbool voor de puzzeltijd die ik nodig heb om de wereld om me heen ‘uit te puzzelen’ en dan met name het gedrag van andere mensen dat ik niet kan verstaan.
  • cirkels geven ook iets weer van de mens met al zijn lagen..waar zit de echte jij onder alle lagen van sociaal wenselijk gedrag?

Lijnen:

De lijn staat voor de richting die men kan gaan in het leven.

Dikke strepen, dunne lijntjes, verf laten druppelen in een lijn…de lijn heeft vaak een iets meer subtiele betekenis dan de cirkel maar kan ook centraal staan zoals in de serie die ik voor mijn vader maakt waarin de lijnen symbool staan voor de manier waarop hij leefde…Hij was intens depressief en kon daar geen weg meer uit vinden…zijn levensweg staat in deze serie gesymboliseerd door de vele chaotische lijnen. De traan is mijn persoonlijke symbool.

Tranen:

Tranen staan symbool voor de emoties die ik niet verbaal kan uiten…daar waar ik niet over kan praten, schilder ik als symbolische tranen op het canvasdoek.

Dat is niet alleen verdriet maar ook andere emoties zoals boosheid, angst, herinneringen die zeer doen etc. Op het moment dat ik in een situatie kom waarin ik me, door mijn autisme, niet kan uiten aan anderen dan schilder ik het maar in de hoop dat de mensen om me heen in ieder geval begrijpen dat ik in een verwerkingsproces zit. Het is hele persoonlijke beeldtaal.

Vierkant/ rechthoek:

Het vierkant/ rechthoek staat symbool voor mijn gefragmenteerde waarneming…het zijn een soort ramen waar ik doorheen kijk en waarin ik, vanuit mijn autisme, een andere wereld beleef dan de meeste mensen om me heen.

Deze ‘andere’ wereld is geen fantasiewereld maar de wereld waarin we allemaal leven.  Het vierkant/ rechthoek staat voor de manier waarop ik de wereld ervaar in kleine deeltjes met in die deeltjes een fascinerende eigen wereld van dingen die ik zie, hoor, voel, ruik, proef. De patronen en structuren die zo’n groot deel van mijn bestaan vormen.

De manier waarop ik het probeer te vertellen in mijn beeldtaal heeft dan ook voornamelijk alleen voor mezelf een belangrijk effect: ik kan laten zien waarom ik anders ben…maar besef ook dat maar heel weinig andere mensen deze symboliek kunnen begrijpen. En dat is oké.

20180228_094738

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

 

Navigeren door de kunstwereld…5 inspirerende video’s van kunstenaars

20180508_164049 (1)

Fotografie: Natascha Deijmann

Navigeren door de kunstwereld

Tegenwoordig lijken kunstenaars alle mogelijkheden te hebben om zich te profileren via internet. Social media lijkt zeer geschikt te zijn om je kunst te promoten en te verkopen en via bedrijven zoals WordPress kun je zelfs een gratis website en/of portfolio maken.

Toch lijkt het juist nu, in deze tijd, lastiger dan ooit om een inkomen te verdienen met het maken van kunst.

Juist omdat iedereen zichzelf promoot, is er een gigantisch groot aanbod van kunstwerken. Degene met goede commerciële vaardigheden en een goed gevoel voor trends komen er wel…maar een groot deel van de kunstenaars lijkt het juist moeilijker te hebben omdat ze het nu allemaal zelf moeten doen.

Jezelf moeten promoten houdt een heel ander scala aan vaardigheden en competenties in dan het schilderen/ maken van een schilderij zoals een website maken, foto’s bewerken, communicatievaardigheden, jezelf laten zien in video’s, bloggen, digitale portfolio’s maken en netwerken via het internet….

Ik vind het aanbod van kunst op het internet ook overweldigend en snap heel goed waarom de aankoop van een kunstwerk via een webshop niet heel voor de hand liggend is…zelf zou ik het kunstwerk graag ‘in het echt’ willen zien, aanraken, voelen.

Ik ben op zoek gegaan naar video’s van kunstenaars die, op hun  eigen manier, navigeren door de wereld van kunst:

.

 

 

 

Ik denk dat het belangrijk is dat kunstenaars bemoedigd worden in hun eigen sociale netwerk…dat zijn immers degenen die vaak als eerste de kunst zien ontstaan. Dat zijn ook de mensen die weten hoeveel tijd, energie en liefde er in het gemaakte werk gestoken is.

In deze maakbare samenleving is de mythe van de armoedige kunstenaar niet perse verdwenen…

Het is te makkelijk om te zeggen dat kunstenaars nu alle kansen hebben als liefhebbers van kunst het steeds moeilijker vinden om kunst te kopen omdat er zo’n groot aanbod is. Kunstenaars kunnen wel op zoek gaan naar meerdere bronnen van inkomsten zoals lesgeven, instructie video’s verkopen, kunstcoaching aanbieden e.d.

Hoe zou de wereld eruit zien als er geen kunst meer gemaakt zou worden?

20180508_164036 (1)

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Outsider in de kunstwereld…laat zien wie je bent!

20180503_194026
Fotografie: Natascha Deijmann

Regelmatig scan ik het internet af op nieuws in de Nederlandse Outsider Art wereld en verbaas me iedere keer weer dat dit nieuws er dan gewoon niet is.

Het gebrek aan belangstelling van de reguliere kunstwereld voor de bijzondere kunst van outsiders blijft me fascineren….is die kunstacademie nu echt zo belangrijk?

Moeten creativiteit/ beeldend vermogen/ techniekkennis en materiaalgebruik nu echt aangeleerd en gevormd worden?

Wat ik wel kan begrijpen is dat als kunstenaars de kunstacademie doen, ze dan een netwerk in de reguliere kunstwereld opbouwen en de ‘regels’ leren voor het aanvragen van subsidies e.d. die gegeven worden om cultuur aan te moedigen. Er worden handige vriendschappen aangegaan. Ook kunnen ze een naam opbouwen door het meedoen met competitieve wedstrijden waarbij ze grote prijzen kunnen winnen.

Win/win voor de ‘echte’ kunstenaar….toch?

20171128_120725
Fotografie: Natascha Deijmann

Binnen Nederland kom ik telkens weer die beperkende visie op Outsider Art tegen van kunstenaars met een verstandelijke beperking die, als nuttige dagbesteding, schilderijen aan het maken zijn. Of die eenzame, geïsoleerde chronische psychiatrische patiënt die verwarde kunst maakt…klopt dit nu echt?

Toch worden deze schilderijen door de zorginstellingen de markt opgedaan en (soms) verkocht tegen hoge prijzen. Krijgen de kunstenaars dit geld zelf gestort op de bankrekening die ze (misschien) hebben?

Een andere visie die ik tegenkom is dat autistische kunstenaars op een bepaalde manier kunst zouden maken, in isolement, niet communicerend en alleen datgene waardoor ze geobsedeerd zijn (of gepreoccupeerd om het wat liever te zeggen).

Is dat echt zo? Of wordt de autistische kunstenaar hier weer eens stereotype neergezet?

20180311_172234
Fotografie: Natascha Deijmann

Omdat mensen toch graag willen weten in welk ‘hokje’ ik zit kies ik er bewust voor om mezelf binnen de ( internationale) Outsider Art wereld te plaatsen met de kunst die ik maak omdat ik niet voldoe aan de eisen van de reguliere kunstwereld. 

Dat wil ik ook niet omdat ik namelijk mijn eigen kunst wil blijven maken en geen commerciële of trendgevoelige kunst. Kunst die iedereen mooi vindt of kan herkennen. Ik identificeer me meer met kunstenaars zoals Ai Weiwei, een Chinese kunstenaar die met zijn kunst ook politiek activist is.

Of Banksy die met humor en ironie een statement maakt.

Kunst (Art) + actie voeren = Artivist

Outsider in de kunstwereld…laat zien wie je bent!

Ik wil hierbij dan ook iedere kunstenaar die zich een ‘Outsider’ voelt oproepen om zich te laten zien op het internet door een eigen website of blog te maken, foto’s van je werk te publiceren op social media, video’s te maken en op You Tube of Vimeo te zetten…alles wat je maar kan verzinnen om te laten zien dat Outsider Kunst ook kunst is!

Vertel je verhaal door te schilderen, tekenen, muziek te maken, te dansen, te knippen, plakken, fotograferen, gedichten te maken…door keramiek, houtbewerking, metaalbewerking, door collages te maken, verhalen te schrijven, cartoons, film en video…het maakt niet uit. Laat zien wie je bent….en laat je niet meer buitensluiten.

20180330_105745
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Kunstenaar, durf te experimenteren!

20180327_185930

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb gemerkt dat mijn rationaliteit en emoties nogal gescheiden kunnen zijn. Zelf denk ik dat dit met mijn autisme te maken heeft. Het heeft effect op de manier waarop ik met het kunst maken omga…

Ik hecht vooral veel waarde aan het experimenteren met materialen en technieken zonder dat ik hierin emotioneel gehinderd wordt door de angst voor wat anderen eventueel van mij zouden denken/vinden. Niet omdat het me niets zou kunnen schelen…ik denk er gewoon helemaal niet aan. Het zit niet in mijn belevingswereld.

 

De waarde van het experimenteren tijdens het maken van kunst is voor mij essentieel omdat het een vast onderdeel is van mijn creatief proces: het proces waarin ik van een emotie ga naar een idee naar een uitvoering en uiteindelijk naar een eindproduct.

Tijdens het experimenteren loop ik bijvoorbeeld tegen een blokkade aan:

  • papier dat niet blijft plakken
  • kleuren die in de mix verdwijnen
  • een paneel wat helemaal krom trekt omdat ik teveel water heb gebruikt
  • ik heb iets over geschilderd met gesso en nu is de compositie weg…opnieuw beginnen
  • ik start met een kleurenpalet en eindig met totaal andere kleuren

Ik gooi zelden iets weg maar hergebruik alles weer in een ander kunstwerkje.

20180328_112421

Fotografie: Natascha Deijmann

Mijn kunst begint dus eigenlijk altijd met een ‘emotie’. In mijn geval kan dat van alles zijn: een gevoel dat die dag de hoofdrol speelt of iets wat ik heel mooi vindt in de natuur. Het kan ook een emotie zijn uit het verleden dat ik die dag oppak op te verwerken of een thema waar ik over aan het puzzelen ben…in ieder geval zet ik de emotie vaak om in een bepaald kleurenpalet en de materialen die ik kies.

Tijdens het werken aan een serie heb ik mezelf al enigszins beperkt in het materiaal gebruik. Voor de serie Solo gebruik ik bijvoorbeeld alleen canvaspanelen van 25 x 25 cm. Deze beperking geeft houvast tijdens het experimenteren.

 

Juist de blokkades tijdens het werken vind ik erg waardevol omdat ze een soort natuurlijke pauze veroorzaken waarin ik even uit de flow moet komen om een oplossing te bedenken.

Het is me opgevallen in het contact met andere ( amateur) kunstenaars dat mensen zich zo druk kunnen maken over anderen terwijl dit vooral in hun eigen gedachten een rol speelt: wat doe ik nu dom…vinden anderen me dom? Oh, het lukt me niet…zien anderen dat ik er niets van maak? Men veroordeeld zichzelf en is bang dat de ander dit ook doet.

Het is voor mij heel wonderlijk om te zien hoe de neurotypische mens zich bezighoudt met hoe hij/ zij overkomt op de ander. Terwijl ze tegelijkertijd helemaal geen idee hebben wat de ander nu werkelijk van ze vindt….want dat wordt meestal niet hardop gezegd. Toch?

Uiteindelijk maakt het me zelfs niet uit wat mensen van mijn kunst vinden: mooi, lelijk, onbegrijpelijk, te abstract, te kleurig, te druk, niet aantrekkelijk, te experimenteel, onduidelijk, te veel van dit of te weinig van dat….Ik vindt het fijn om bemoedigd te worden maar een waardeoordeel is voor mij niet belangrijk.

Kunst is beeldtaal.

Kunst is mijn manier van communiceren omdat in de kunst die ik maak geen ‘fouten’ zitten terwijl ik in sociale situaties wel veel ‘fouten’ maak.

Kunst is de taal die mijn voorkeur heeft omdat ik een beelddenker ben.

Kunst is een manier om aan andere te laten zien welke emoties een rol spelen terwijl ik die emoties niet verbaal kan verwoorden in een gesprek.

Kunst is mijn manier om te overleven in een niet-autistische wereld die vaak onbegrijpelijk is voor mij.

Kunst is mijn taal.

20180328_112307

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

De waddenzee schilderen…kan het ook abstract en mixed media?

20171121_091850

Fotografie: Natascha Deijmann

Op dit moment ben ik hard aan de slag met mijn serie SOLO die begon als een zoektocht rondom ‘verandering’ maar die zich nu ook aan het ontwikkelen is tot een leertraject waarin ik mezelf aan het ontwikkelen ben tot een Waddenschilder…op de abstracte  manier.

In ieder schilderij komt weer die zee en horizon terug, geïnspireerd door de foto’s die ik iedere dag neem. Prachtige vergezichten, kleuren, zonsopgang, zonsondergang, donderwolken en storm.

Geen dag is hetzelfde aan de Waddenzee….

IMG_5109

Fotografie: Natascha Deijmann

 

Regelmatig wordt aan mij gevraagd wat Abstracte Mixed Media is…

Mixed Media is een vorm van kunstbeoefening waarbij de kunstenaar allerlei verschillende materialen en/ of technieken gebruikt om het kunstwerk te maken.

Abstracte Kunst is een vorm van kunst waarbij de kunstenaar zich niet aan de ‘regels’ houdt d.w.z. de kunst is vaak onherkenbaar voor de kijker. Wolken kunnen rood zijn en de zee kan paars zijn…gezichten zijn verwrongen of het kunstwerk is heel grafisch.

IMG_5102

Fotografie: Natascha Deijmann

De Waddenzee is sinds 2009 een deel van het Unesco Werelderfgoed.

Waddenschilders zijn er al heel lang. Ook op het internet zijn er prachtige schilderijen te vinden van kunstenaars die het Waddengebied geschilderd hebben in aquarel, olieverf of op andere manieren. Zelf probeer ik het Waddengebied te verbeelden door op een intuïtieve manier mijn waarneming op canvas te zetten….

20180201_123725

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha