Update Studio Fiep…laatste nieuws, evaluatie exposeren en zomerpauze

20180604_091623

Fotografie: Natascha Deijmann

Update van Studio Fiep…

Solo serie

Tot mijn grote schrik kwam ik er, vorige week, achter dat de canvaspanelen die ik inkocht voor mijn serie Solo niet meer verkocht worden in dezelfde maat van 25 x 25 cm!! Na 360 mini-abstracte schilderijtjes wordt dit nu niet meer geleverd….

De serie is nog lang niet af en dus moet ik nu gaan nadenken hoe ik verder wil gaan met dit persoonlijke kunstproject. Ik heb in ieder geval kunnen leren dat ik wel dingen kan plannen maar dat het ‘leven’ er gewoon voor zorgt dat ik flexibel moet blijven…niet mijn sterkste kant eigenlijk.

20180529_182343

Fotografie: Natascha Deijmann

Exposeren met schilderijen uit de serie Fragmented en Focus: een evaluatie

Ik heb nu meegedaan aan drie groepsexposities: 2 x via het Art Bubble Project en 1 x een plaatselijk evenement. Als ik deze ervaringen evalueer dan kom ik tot een (voorlopige) conclusie dat ik het niet echt leuk vond. Dat had ik van tevoren niet gedacht omdat ik het idee had dat exposeren een van de mooiste activiteiten is die je als kunstenaar kunt meemaken. Maar ik denk dat mijn kunst op het internet ‘exposeren’ voor mij een fijnere ervaring is; ik heb dan immers zelf invloed op het resultaat.

 

 

Ik deed mee aan een lokaal kunstevenement met de bedoeling om mensen kennis te laten maken met allerlei vormen van kunst. Ik was tijdens deze week ook voor drie middagen als vrijwillige gastvrouw aanwezig.

Tijdens deze expositie ( van maandag – zaterdag) hadden ze mijn twee ingeleverde werken van 1,5 x 1,5 m uit elkaar getrokken en besloten om er ( van de 18 delen) maar 6 op te hangen waarvan de helft van de schilderijen ook nog ondersteboven hing. Niemand nam contact met me op om even te overleggen. Het duurde drie dagen voordat men ze goed wilde hangen.

20180604_131103

rechts hangen mijn ‘tranen’ ondersteboven….

Omdat de schilderijen niet als compleet werk waren opgehangen, wilde ik een poster erbij plakken om uit te leggen hoe de schilderijen er eigenlijk uitzagen en wat extra info over het werk. Ik hing ze op dinsdagmiddag op en woensdag waren ze er weer afgehaald door ‘iemand’ van het bestuur van het evenement. Bij navraag kreeg ik te horen dat het niet de bedoeling was dat er een verhaal bij het werk opgehangen werd.

Dit is de poster die ik had gemaakt:

expositie KEIK 2018

Met mijn schilderijen wilde ik bezoekers van het (laagdrempelige) evenement laten kennismaken met Outsider Art en laten zien dat schilderen ook een vorm van beeldtaal kan zijn bij autisme…ik vond het erg frustrerend dat mij dit niet gelukt is. Ook ben ik erachter gekomen dat ik in dit soort situaties dus niet goed voor mezelf kan opkomen….

Het exposeren heeft mij best veel geleerd over mezelf: wat geeft plezier? Wat geeft spanning? Op welke manier loop ik weer tegen communicatieproblemen aan? Wat had ik wel kunnen doen/ zeggen maar heb ik niet gedurfd en waarom niet?

20180303_122550

zomerpauze

Zomerpauze

Ik neem even pauze van het bloggen om na te denken hoe ik me verder wil gaan ontwikkelen als kunstenaar maar ook om te gaan schilderen, schrijven, fotograferen, lezen…even stil staan. Mijn bedoeling is om in september weer verder te bloggen.

Ik wens iedereen een goede zomer!

Groet, Natascha

 

 

 

Symbolen in abstracte kunst…wat is jouw beeldtaal?

20180505_201652

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik ben een grote fan van de autodidacte kunstenaar Jesse Reno. We hebben allebei een hele andere stijl van kunst maken maar hij is wel degene die mij geïnspireerd heeft tot het omgooien van mijn leven van begeleider in de zorgsector naar kunstenaar.

Van hem leerde ik ook dat het maken van vormen in je kunst eigenlijk symbolen zijn van datgene wat je bezighoudt of waarmee je een bepaalde emotie wilt vormgeven.

Afbeeldingsresultaat voor jesse reno

Naar aanleiding van een video van hem ging ik eens na wat mijn symboliek eigenlijk is van de vormen die ik gebruik:

Cirkels:

20180707_095848

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik kan wel zeggen dat ik een fiep heb met cirkels: een gezonde preoccupatie van een vorm die ik veel gebruik in de kunst die ik maak.

De hele serie Solo ( waar ik nu al een tijdje mee bezig ben) gaat uiteindelijk om de cirkel.

Het is wel grappig dat ik helemaal niet wist waarom ik de cirkel zo vaak gebruik als vorm maar nadat ik er goed over had nagedacht kom ik tot de conclusie dat de cirkel symbool staat voor ‘het leven’ en voor mijn leven.

  • cirkels kom je telkens weer tegen in de natuur: zon, maan, bloemen, vruchten e.d.
  • vanuit mijn autisme kan ik soms mezelf verliezen in het ‘denken in cirkels’ om het moment dat ik dingen niet begrijp van andere mensen…waarom doen ze zo? Wat bedoelen ze daar nu mee? Het staat symbool voor de puzzeltijd die ik nodig heb om de wereld om me heen ‘uit te puzzelen’ en dan met name het gedrag van andere mensen dat ik niet kan verstaan.
  • cirkels geven ook iets weer van de mens met al zijn lagen..waar zit de echte jij onder alle lagen van sociaal wenselijk gedrag?

Lijnen:

De lijn staat voor de richting die men kan gaan in het leven.

Dikke strepen, dunne lijntjes, verf laten druppelen in een lijn…de lijn heeft vaak een iets meer subtiele betekenis dan de cirkel maar kan ook centraal staan zoals in de serie die ik voor mijn vader maakt waarin de lijnen symbool staan voor de manier waarop hij leefde…Hij was intens depressief en kon daar geen weg meer uit vinden…zijn levensweg staat in deze serie gesymboliseerd door de vele chaotische lijnen. De traan is mijn persoonlijke symbool.

Tranen:

Tranen staan symbool voor de emoties die ik niet verbaal kan uiten…daar waar ik niet over kan praten, schilder ik als symbolische tranen op het canvasdoek.

Dat is niet alleen verdriet maar ook andere emoties zoals boosheid, angst, herinneringen die zeer doen etc. Op het moment dat ik in een situatie kom waarin ik me, door mijn autisme, niet kan uiten aan anderen dan schilder ik het maar in de hoop dat de mensen om me heen in ieder geval begrijpen dat ik in een verwerkingsproces zit. Het is hele persoonlijke beeldtaal.

Vierkant/ rechthoek:

Het vierkant/ rechthoek staat symbool voor mijn gefragmenteerde waarneming…het zijn een soort ramen waar ik doorheen kijk en waarin ik, vanuit mijn autisme, een andere wereld beleef dan de meeste mensen om me heen.

Deze ‘andere’ wereld is geen fantasiewereld maar de wereld waarin we allemaal leven.  Het vierkant/ rechthoek staat voor de manier waarop ik de wereld ervaar in kleine deeltjes met in die deeltjes een fascinerende eigen wereld van dingen die ik zie, hoor, voel, ruik, proef. De patronen en structuren die zo’n groot deel van mijn bestaan vormen.

De manier waarop ik het probeer te vertellen in mijn beeldtaal heeft dan ook voornamelijk alleen voor mezelf een belangrijk effect: ik kan laten zien waarom ik anders ben…maar besef ook dat maar heel weinig andere mensen deze symboliek kunnen begrijpen. En dat is oké.

20180228_094738

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

 

Buitenbeentje maakt kunst of…kunstenaar & de Outsider Art

20170406_080158
Fotografie: Natascha Deijmann

Een paar jaar geleden ontdekte ik dat ik, via het maken van kunst, eindelijk kon communiceren op een manier die mij past. Het is daarbij voor mij niet zo belangrijk of mijn kunst als ‘mooi’ of ‘commercieel’ gezien wordt door anderen.

Ik had/ heb een manier gevonden waarop ik mijn drukke autistische brein kon ontladen. Alles wat ik aan prikkels binnen krijg, de sensorische waarneming en de vele scripts in mijn hoofd….het mag er nu allemaal uit via de beeldtaal van mijn kunst en de gedichten die ik schrijf.

Maar tijdens de kunstopleiding in Amsterdam ontdekte ik dat ik moeite had met mezelf verstaanbaar maken. Het moeten toelichten van je kunstwerk in woorden bleek ik erg moeilijk te vinden omdat het bij mij zo intuïtief verloopt in plaats van rationeel en vanuit een overwogen idee. Om na te denken over iedere lijn die ik gezet heb en deze toe te moeten lichten….onmogelijk!

Ook had ik moeite met het volgen van de lessen omdat ze niet aansloten op mijn motivatie om kunst te maken. Uiteindelijk nam ik de beslissing om te stoppen met de studie omdat iedere lesdag alleen maar zorgde voor frustratie en overprikkeling in plaats van de bemoediging die ik zocht.

Ik merkte dat ik vooral mijn innerlijke wereld wilde verbeelden op een ‘eigen’ manier.

20170204_114558
Fotografie: Natascha Deijmann

Ben ik een Outsider Kunstenaar?

Het Outsider Art museum de Hermitage in Amsterdam heeft het volgende op de website staan:

‘Wereldwijd volgen Outsider-kunstenaars hun innerlijke stem: verwijderd van gebaande paden trekken de makers je mee in hun rijke belevingswereld.’

Ben ik een buitenbeentje door mijn autisme, slechthorendheid en C-PTSS?

Een buitenbeentje is iemand die in zijn uiterlijk, gedrag of denkbeelden afwijkt van zijn omgeving.

20170406_075957
Fotografie: Natascha Deijmann

Op de website van http://www.onlinegalerij.nl vond ik een boeiend artikel over de huidige denkbeelden over de Outsider Art:

Van outside naar inside

De kunstwereld is een aparte cultuur met eigen regels. Als geschoolde kunstenaar is het soms moeilijk om vrijheid hierin te vinden. Als ‘outsider’ ben je vrij te doen wat je wilt, de kunst is puur. Als kunstenaar is er ook een streven om maatschappelijk relevant te zijn, waar outsider kunstenaars dit vaak onbedoeld juist zijn.

Uiteraard zijn er in de hedendaagse tijd minder grote verschillen tussen professionals en amateurs in de kunstwereld. De autodidacte kunstenaar is erg relevant in de kunstwereld, een diploma is zeker geen vereiste meer. Ook is de ruwe kunst, of kunst geheel vanuit de binnenwereld, geaccepteerd op kunstacademie en in galerie en museum.

De term ‘outsider art’ is nog steeds geheel relevant in het aanduiden van de afkomst van bepaald werk, maar ik betwijfel of het nog gebruikt kan worden om relevante verschillen aan te duiden. Deze museums brengen de outsider, met of zonder label, toch een stapje dichterbij de ‘insiders’.

20180505_135117
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groeten, Natascha