Uit de serie ‘Nine’: Self- control

Uit de serie ‘Nine’: Self- controle

Dit is het laatste schilderij uit de serie ‘Nine’ die ik gemaakt heb. Deze serie van negen abstracte & mixed media schilderijen is gebaseerd op de Galatenbrief in de Bijbel waarin de ‘vruchten van de Geest’ besproken worden door de apostel Paulus.

Dit schilderij heeft de titel Self-control gekregen en staat voor de laatste ‘vrucht’ die gaat over het hebben van zelfbeheersing.

De overige schilderijen uit deze serie zijn: Love, Joy, Peace, Patience, Gentleness, Goodness, Faith en Meekness.

Ieder mens worstelt wel met zelfbeheersing…net teveel koekjes gegeten, te scherp gereageerd op je collega of schelden op die andere automobilist die zich misdraagt in het verkeer. Zelf denk ik dat deze ‘vrucht van de Geest’ meer te maken heeft met de voorbeeldfunctie die christen zouden moeten hebben in de samenleving. Immers…je moet wel zelf doen waar je zo ijverig over preekt, of niet dan?

De apostel Paulus zegt hierover…

‘ Ik hard mezelf en ik oefen mij in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd. ‘

Compassie voor de ander en voor jezelf

Maar ik ben, als christen, niet beter dan iemand die geen christen is. Ik ben ook niet slechter…ik ben precies hetzelfde als al die andere mensen om me heen. Mijn worstelingen zijn niet anders en mijn leven verloopt niet vlekkeloos. Een christen is geen verbeterde versie van de mens die het allemaal wel goed doet.

Het gaat niet om mooie woorden en ook niet om goede daden…het gaat om je hartgesteldheid.

Het enige verschil is dat ik mijn hart aan de Here Jezus gegeven heb en daarom de lessen uit de Bijbel probeer toe te passen in mijn dagelijkse leven. Met compassie mag ik daarom naar anderen kijken maar ook naar mezelf…het is tenslotte een leerproces dat een leven lang duurt.

Uit de serie ‘Nine’: Self- controle

Tegelijkertijd besefte ik tijdens het schilderen van dit schilderij dat, als ik mijn zelfbeheersing verlies, ik dat op mag vatten als een signaal. Een alarmbel die aangeeft: Hee meis, wat is er aan de hand?

Zit je iets dwars?

Heb je teveel stress?

Is er pijn, verdriet of boosheid waar je mee aan de gang moet?

Op de momenten dat ik mijn zelfbeheersing verlies kies ik ervoor om naar God te gaan en met Hem te spreken over mijn leven. Als ik de woorden niet kan vinden ga ik schilderen of ik ga naar buiten om, in de natuur, dichtbij Hem te zijn.

Mijn ervaring is dan dat er al snel een rust en vrede in mij komt die ik elders niet kan vinden.

Johannes 14: 27

‘ Ik laat jullie vrede na; Mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.

Uit de serie ‘Nine’: Self- controle

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Als ik (probeer) te leven vanuit een houding van ‘aanvaarding’ dan hoeft dat niet te betekenen dat ik passief door het leven ga. Het uitgangspunt is niet dat ik geen hoop meer heb of dat ik fatalistisch geworden ben. Nee, het leven vanuit aanvaarding betekent voor mij dat ik in het heden leef.

Niet teveel met het verleden bezig ben en niet teveel op de toekomst gefocust ben…ik ben er nu, daar waar ik ben, in de omstandigheden waarin ik ben.

En in dit heden kan ik om me heen kijken naar mijn leven.

Wie ben ik nu?

Wat zijn mijn mogelijkheden?

Wat zijn mijn uitdagingen?

Ik zie mezelf als van een afstand. Soms ben ik echt aan het worstelen met het leven. Soms voel ik me tevreden met wie ik ben en wat ik dagelijks doe. Ik zie een mens die hard zijn best doet. Ik mag trots op haar zijn en soms een beetje boos op haar zijn….maar vooral mag ik ook compassie voor haar voelen. Immers, het is best moeilijk om mens te zijn in deze periode in de tijd.

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Als ik me bewust geworden ben van alle moeite die ik doe om overeind te blijven en ik voel compassie met mezelf, dan kan ik ook beter begrijpen hoe de ander ook zo leeft. Ik kan gaan oefenen met het aanvaarden van de ander….

Wie is die ander nu?

(niet zoals hij/zij vroeger was en ook niet hoe hij/zij worden kan na allerlei ‘verbeteringen’…)

Welke mogelijkheden heeft deze persoon?

Welke uitdagingen kent deze persoon?

Ik kan van alles denken over andere mensen en misschien heb ik allerlei ideeën over hoe zij ‘beter’ zouden kunnen leven maar ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik de ander volledig zoals hij/ zij is.

Ik mag kijken vanaf een afstand en compassie voelen voor hem of haar. Maar ik hoef niet in te grijpen door ze te willen veranderen of door ze te helpen een ‘beter’ persoon te worden. Wie ben ik om te (ver)oordelen?

Compassie is iets anders dan mede-lijden. Ik hoef niet met iemand mee te lijden maar ik kan wel mijn empathie laten zien.

Als ik de ander kan aanvaarden, dan kan ik me ook verbinden met hem of haar. Ik zie die andere mens en ik hoor wat hij/zij zegt. Die ander is in beeld bij mij, zonder dat ik de rol van redder, hulpverlener of leraar hoef te spelen. Ik ga uit van de kracht die de ander zelf heeft.

Deze video van Brene Brown heeft een Nederlandse ondertiteling:

Er zijn ook andere woorden die het begrip compassie weergeven:

Erbarmen

Ontferming

Mededogen

Barmhartig

Het is een leerproces wat met vallen en opstaan gaat….

Ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik mezelf. Ik oordeel niet over mezelf. Ik veroordeel mezelf niet (meer). Ik vergeef mezelf. Ik geef wat ik kan geven.

Ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik de ander. Ik probeer niet te oordelen over de ander. Ik probeer de ander niet te veroordelen. Ik vergeef de ander. Ik geef de ander wat ik wil en kan geven.

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Lukas 6: 36

‘ Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.

Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie gebruikt worden.’

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha



Hooggevoelig? 5 tips om met prikkels om te gaan…

20181130_155133

Fotografie: Natascha Deijmann

In het afgelopen jaar hebben meerdere mensen mij verteld dat ze hooggevoelig zijn en daar last van hebben. Ook in de media lees ik het steeds vaker dat mensen zichzelf hooggevoelig noemen en dat als probleem zien. Ik denk daar iets anders over namelijk:

Heb je last van je hooggevoeligheid of heb je last van de vele prikkels die dagelijks op je afkomen?

Is de hooggevoeligheid een ‘zwakte’ of  geeft jouw lichaam & geest juist een teken dat je andere (levens)keuzes kunt gaan maken?

Als ervaringsdeskundige op het gebied van overprikkeling en ‘sensory overload’ kan ik bevestigen dat er op dit moment in deze tijd niet aan te ontkomen is: er komt zoveel aan informatie op ons af dat het systeem, bij sommigen, op crashen staat. En dat betekent een burn-out.

Hooggevoelige mensen zijn juist hele goede waarnemers. Dat kun je als kracht zien en niet als probleem. Het wordt pas een probleem als je alle ‘waarschuwingen’ van je lichaam & geest negeert en er niets mee doet.

Kun je er echt zelf keuzes in maken?

Kun jij je leven onderzoeken en een ommezwaai maken in je denken en doen?

20181130_155140

Fotografie: Natascha Deijmann

Mensen die hooggevoelig zijn reageren anders op de prikkels in en om hen heen dan mensen met een gemiddelde of lage prikkelgevoeligheid. Deze laatste groep heeft vaak geen idee waar de hooggevoelige het over heeft…dat is ze niet kwalijk te nemen want hun waarneming is anders.

Het maakt ook niet uit wat de ander ervan vindt; het belangrijkste is dat jij bereidt bent om je dagelijkse leven te onderzoeken en daarin veranderingen aan te brengen zodat jij je weer beter gaat voelen.

Tip 1: Zoek de prikkels!

Er zijn prikkels waar je niet onderuit kan komen zoals het dagelijkse verkeer, geluiden van buren, vliegtuigen die over vliegen e.d. Maar er zijn ook een heleboel prikkels waar je wel zelf voor kiest en waar jij dus controle over hebt. Misschien kun je eens een lijstje gaan maken van wat er allemaal op je afkomt dagelijks. Het is belangrijk om je bewust te worden van de prikkels waar je zelf voor kiest en die je zintuigen overstimuleren.

Tip 2: Bang voor de stilte?

Veel mensen hebben moeite met stilte en hebben daarom continu een apparaat aan waar geluid uit komt of waarmee ze verbinding zoeken met anderen: muziek, televisie, tablet, smartphone….

Hoe voel jij je als je alleen bent en het is helemaal stil?

Het kan wijs zijn om te onderzoeken waarom je bepaalde gewoontes hebt en wat voor gevoelens en gedachten je daarmee probeert te vermijden.

20181130_155128

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 3: Wat voel je eigenlijk?

Mensen vertellen mij dat ze hooggevoelig zijn en dan vraag ik me af:

Oké…maar wat voel je dan?

  • heb je ergens pijn?
  • voelt je hoofd druk?
  • slaap je slecht?
  • heb je soms ( of vaak) het gevoel dat je gek aan het worden bent?
  • voel je irritatie naar anderen en/of naar je omgeving?
  • ben je constant moe?
  • heb je behoefte om jezelf te verdoven?

Misschien is het goed om eens echt op te schrijven wat je voelt. Maar ook hoe jij je voelt…wat zijn de gevolgen van die zintuiglijke overprikkeling voor jou in je dagelijkse functioneren.

Eerder schreef ik al dat er heel veel prikkels zijn waar je geen controle over hebt. Toch kan het geen kwaad om eens te onderzoeken wat jouw omgeving met je doet.

Ik heb zelf heel lang in een flat in de Randstad gewoond waar de vliegtuigen ieder kwartier over mijn hoofd heen vlogen doordat ik zo dicht bij Schiphol woonde. Ook moest ik dagelijks met de trein van en naar mijn werk waarbij het zo druk was dat ik iedere dag moest staan tussen alle mensen. Tijdens mijn werkdagen kwam ik in aanraking met veel mensen die allemaal iets van me wilden en wat ik niet altijd kon bieden.

Uiteindelijk heb ik, na meerdere burn-outs, andere levenskeuzes gemaakt qua werk en wonen. Dit veranderproces heeft ongeveer 3 jaar geduurd. Ik woon en werk nu midden in de natuur in een heel klein huisje ( heb eindelijk een tuin!) en heb een minimalistische leefstijl omdat dit mij goed doet.

20181130_155152

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 4: Puzzeltijd!

Neem iedere dag de tijd om te ontprikkelen. Ik noem dat zelf ‘puzzeltijd’ omdat ik vaak, na contact met andere mensen, tijd nodig heb om alle prikkels te verwerken. Wat is er gezegd, welke energie (=spanningen)  heb ik overgenomen van de ander en wat voel ik nu zelf aan spanning?

Tijdens het ontprikkelen hoef je niet perse in de stilte een beetje te zitten wachten op een wonder…dat kan ook op een creatieve manier door bijvoorbeeld muziek te gaan maken of luisteren waar jij ontspannen van wordt, door te tekenen, schilderen, dagboek schrijven, haken, bakken, tuinieren etc. Het is belangrijk dat je alleen bent en niet in contact met anderen dus eventjes op jezelf en de telefoon op stil zetten.

Bij ontprikkelen gaat het erom dat je een tijdje bij jezelf stilstaat. Puzzeltijd nemen betekend dat jij het filter in je hoofd de gelegenheid geeft om alle overtollige informatie weg te filteren en dat wat wel belangrijk is  goed op te slaan.

Tip 5: Leven vanuit dankbaarheid

Vroeger had Oprah het al over haar ‘dankbaarheids-dagboek’. Dat zei me toendertijd ook niet zoveel. Ik zag de link niet met mijn eigen leven en vond dat ik niet zoveel had om dankbaar voor te zijn. Tegenwoordig snap ik het wel…er wordt ons immers iedere dag weer een nieuwe kans gegeven om er te zijn. Te leven. Te mogen genieten van wat de schepping ons geeft aan zuurstof, voeding, water. Alles wat we nodig hebben, is er. En daarnaast de prachtige dingen in de natuur om ons heen…als je de tijd neemt om te kijken, voelen, luisteren, horen.

Ik kwam een video tegen waarin Louie Schwartzberg, een fotograaf, laat zien waarom we mogen leven uit dankbaarheid.

Als je gaat leven vanuit dankbaarheid, dan zul je al snel merken dat je ook gaat leven vanuit acceptatie. Het kunnen accepteren van je eigen beperkingen (en die van anderen) maakt dat je al minder eisen aan jezelf gaat stellen.

Zonder al die eisen komt er eindelijk ruimte voor een andere kijk op het leven: wat mag ik bijdragen? Hoe mag ik er zijn? Verbinding zoeken met de natuur, het accepteren van wie je bent en compassie voelen voor jezelf maakt uiteindelijk dat je ook meer compassie hebt voor de mensen om je heen.

20181130_155240

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha