Mislukt kunstwerk?…Gebruik het dan als mixed media materiaal

20180928_102329
Fotografie: Natascha Deijmann

Experimenteren met materialen en technieken maakt een groot deel uit van mijn kunstenaarspraktijk. En soms kom ik tot een punt waarvan zelfs ik zeg…dit is mislukt!

Zo had ik het idee om een collage te maken van verschillende soorten papier die ik eerst bewerkt had met acrylverf en oliepastel krijt. Ik had alles op twee oude canvasdoeken geplakt ( die ik dus ook aan het hergebruiken was) en was lekker bezig totdat ik steeds meer het gevoel kreeg dat deze collages er helemaal niet uit gingen zien zoals ik dat zelf mooi vond!

Na twee dagen observeren besloot ik om de doeken los te scheuren en te gaan knippen en scheuren…

Belang van het experiment

Ik heb geen moeite met het verknippen en verscheuren van werk dat ik gemaakt heb omdat ik het creatief proces belangrijker vindt dan het product.

Als ik kunst maak dan is mijn eigen beleving van wat ‘mooi’ is of van wat ik ‘af’ vindt prioriteit. Omdat ik nog maar 3 jaar schilder, gun ik mezelf deze leermomenten. Experimenteren vind ik dan ook essentieel voor mijn ontwikkeling als kunstenaar.

Sensorische en tactiele invloeden

Ik besloot een doek te scheuren en het andere doek wat netter te knippen. De manier waarop ik vaak papier integreer in het schilderen is grof en robuust omdat ik sensorische en tactiele invloeden meeneem in het maken van een werk. Vanuit mijn autistische manier van waarnemen, hou ik ervan als een schilderij textuur en structuur heeft. Dat ik volop kan zien en voelen aan een schilderij, heel dichtbij mag komen en het een beetje kan naspeuren op details…dat maakt het werk voor mij waardevol.

Een schilderij achter glas is helemaal niets voor mij…ik wil kunnen zien, aanraken, ruiken…alles waardoor de kunst voor mij tot leven komt…

Uiteindelijk bracht mijn mislukte collages toch weer interessant papier voort wat ik vast weer ga gebruiken in een ander werk. Alles in mijn speciale papierbak!

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Kunstenaar als ondernemer…waarom is het zo lastig om kunst te verkopen?

IMG_5176

Fotografie: Natascha Deijmann

Sinds verleden jaar kom ik ervoor uit: Ik ben een kunstenaar!

Geweldig maar ik had niet kunnen bedenken dat je als kunstenaar tegelijkertijd ook (internet) ondernemer zou moeten zijn. Ik had zelf nog het ouderwetse idee dat kunst verkocht werd via exposities en dat galerieën je daarbij zouden begeleiden.

Maar al snel ontdekte ik dat ik veel geld kwijt ben als ik mijn kunst wilde exposeren via een galerie…het kostte me honderden euro’s. Het is een markt geworden om kunstenaars nog armer te maken. En niet heel veel mensen gaan meer een kijkje nemen in een galerie of kunstmarkt.

Je wordt, min of meer gedwongen, om zelf te gaan ondernemen maar komt er dan achter dat niet iedere creatief die specifieke vaardigheden bezit…althans ik niet.

De vaardigheden die ik, tot nu toe, heb moeten leren zijn:

  • het bouwen van een persoonlijke website met blog en het onderhouden daarvan
  • het beheren van een online portfolio
  • het op een ‘leuke’ manier fotograferen van schilderijen en al die foto’s klaar maken voor het plaatsen op internet
  • social media accounts aanmaken en onderhouden ( Pinterest en Tumblr)
  • leren hoe een expositie werkt en daarin weerbaar durven zijn
  • het leren prijzen van mijn kunst zonder daarbij de realiteit te verliezen
  • het leren promoten van mijn kunst zonder me daarin ‘onbescheiden’ te voelen
  • om leren gaan met positieve en negatieve feedback op de kunst die ik maak
  • leren over ‘branding’ of ‘hoe zet ik mezelf neer als kunstenaar?’ ( ben ik nog niet uit, eigenlijk)

Commerciële kunst

Het lastigste is wel dat ik, als kunstenaar die vooral op het creatieve maakproces gefocust ben, de schilderijen als commercieel product moet zien. Tenminste…dat wordt verwacht want ik moet immers een product verkopen om er een inkomen uit te kunnen halen.

Tegelijkertijd leven we in een samenleving die ons bombardeert met beelden via de tv, smartphone, tablets en reclame om ons heen. Tegen de lunch zijn veel mensen al overprikkeld door deze informatie overload.

En tussen al die beelden zitten mijn beelden…de foto’s van de schilderijen die ik plaats op internet in de hoop dat, in die luttele seconden, de kijker iets voelt bij mijn kunst.

Ik ben een product en jij bent een product…

In deze recensie van het NRC wordt al geschreven over de commerciële kant van kunst en op internet zijn er meerdere geluiden te horen over de huidige waarde van kunst maar ook over de betekenis van de hedendaagse kunst.

Zelf vind ik het moeilijk om mezelf in een hokje te stoppen. Dat moet wel want het huidige hokje is namelijk de zoekterm van vandaag:

Outsider Artist?

Abstract & Mixed Media Kunstenaar?

Missionaire Kunst?

Beeldmaker?

Op internet geldt namelijk de gulden regel dat je wel ‘gevonden’ moet kunnen worden, toch?

De kunst-kijker als kunst-koper

Het is lastig om een schilderij ( of andere kunstvorm) goed weer te geven op een foto als je zelf geen professioneel fotograaf bent en je ook niet het geld hebt om je kunst professioneel te laten fotograferen. We roeien met de riemen die we hebben…en als kunst-kijker zie je dan een foto die niet helemaal weergeeft hoe een schilderij in de realiteit aanvoelt. Er zit een grote zintuiglijke factor aan het ervaren van een kunstwerk en die ervaring komt niet echt over op internet.

Daarnaast zijn de prijzen vaak onduidelijk en moet je, als koper, best veel handelingen uitvoeren om een aankoop te doen. Klikken met je muis is makkelijk maar wat krijg je voor je zuurverdiende centen?

Als je de kunstenaar bezoekt in zijn/ haar atelier en kunt zien hoeveel uren er in het maakproces zit, over het werk kunt praten en vragen kan stellen…is dat niet veel leuker?

Mijn leerproces als ondernemend kunstenaar is nog maar net begonnen en is vaak spannend en uitdagend en dat is belangrijk want ik wil mezelf blijven ontwikkelen maar me ook niet laten beïnvloeden door de commercie. Ik vind dat het kopen van kunst bereikbaar moet zijn voor alle mensen…en daar blijf ik mijn best voor doen.

IMG_4796

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Blauw, blauw, blauw…lievelingskleuren geven kunst een persoonlijk tintje

20180909_213426
Fotografie: Natascha Deijmann

Laatst was er iemand op bezoek die tegen mij zei: ‘ Wat gebruik jij veel blauw in je schilderwerk’. Dat zette me aan het denken over mijn ( intuïtieve) gebruik van kleur en dat ik een sterke voorkeur voor de blauw-tinten heb….wat betekent dat voor mij?

Blauw is de kleur die ik mooi vindt in de natuur…water, zee, lucht

Blauw is de kleur die mij rust geeft…het staat voor kalmte, rustig nadenken, innerlijke vrede mogen voelen

Blauw is veelzijdig en kan alle kanten uit qua kleurtoon als er meer rood bij komt of meer zwart. Met wit mengen geeft een enorme variatie aan blauwtinten!

Tegenover een lievelingskleur staat meestal ook een kleur die je lelijk vindt en in mijn geval is dat de kleur oranje…daar ben ik geen fan van. De associaties die ik met de kleur oranje heb zijn; labiliteit, onvoorspelbaar, te heftig. Maar tegelijkertijd geeft oranje in combinatie met blauw een heel vertrouwd beeld: water/zon en lucht/zon. Ik gebruik oranje dan ook meestal alleen in combinatie met blauw.

Zintuiglijke ervaringen met kleur

Als kind was ik een fanatiek zwemmer en was ik het liefst op en in het water. Later woonde ik op een waddeneiland en was ik dagelijks aan zee te vinden. Blauw staat voor mij dan ook voor bepaalde geuren…zout en zilt. Zintuiglijke ervaringen hebben vaak een kleur associatie zoals zand ( bruintinten) en gras ( groentinten).

Lievelingskleuren maken mijn schilderijen persoonlijk. Ik kijk veel kunst op het internet en dan valt mij op dat de meeste mensen een voorkeur hebben voor kleurige, bloemerige schilderijen (met als basis wit) als kunst om in huis op te hangen. Vrolijke kunst.

Als ik aan mensen vraag welke kunstenaar ze bewonderen krijg ik steevast ‘Dali’ te horen. De beeldtaal die hij sprak geeft een wereld van verwondering weer…het zijn stuk voor stuk beelden die een hele andere wereld weergeven. Spannende kunst.

Wat betekent een schilderij als er geen persoonlijke kant van de kunstenaar aan zit? Als een schilderij vooral commercieel interessant is? Als een schilderij gemaakt wordt als basis voor een poster bij de Ikea?

Is een schilderij niet veel interessanter als je erover gaat nadenken?

20180909_213345
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Waddenzee en kunst…een liefde voor altijd

20180906_084809
Fotografie: Natascha Deijmann

Dit schilderij is het zesde deel van mijn experiment. Ik onderzoek momenteel in hoeverre ik het leuk vind om landschappen te schilderen….en het bevalt me goed!

Ik hou wel van de structuur die ik mezelf opleg: werken met lijnen die, min of meer, het werk iets figuratiever maken dan dat ik gewoonlijk doe. Er is een horizon en er is een verschil tussen zee en lucht. Het geeft me net een beetje meer houvast en dat vind ik wel prettig. Toch is het wel belangrijk voor me om zoveel mogelijk in mijn ‘eigen stijl’ te blijven….qua kleurkeuzes, gemengde technieken enz.

Bij het experimenteren gaat het om het proces van vallen en opstaan en met humor naar jezelf kunnen kijken.

Er zijn geen fouten maar wel leermomenten en uitdagingen…

Dit schilderij (80 x 1.20 cm) is gemaakt op canvasdoek met: acrylverf, softpastel krijt, houtskool, papier, koffieprut, water, gesso en houtlijm.

Doordat ik in dit schilderij de acrylverf ‘Grafiet’ heb gebruikt (Amsterdam standard serie nr. 840) veranderd het beeld met de lichtinval en ziet dit schilderij er s’avonds heel anders uit dan in de ochtend omdat er een soort koperen glans in deze verf zit.

20180905_132232
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

3 redenen om niet ontmoedigd te raken door kunst van andere kunstenaars…

IMG_4716 (2)
Fotografie: Natascha Deijmann

Regelmatig hoor of lees ik dat mensen het leuk vinden om, via social media, naar de kunst van andere kunstenaars te kijken maar dat het ze tegelijkertijd kan ontmoedigen. Het idee ontstaat dan anderen altijd beter zijn, leuker zijn, creatiever zijn….het kan mensen zo ontmoedigen dat ze maar helemaal niet meer gaan schilderen of tekenen.

Ik zie dit als een onderdeel van de ‘tijdgeest’ en als onvermijdelijk in een wereld die gedomineerd wordt door social media waarbij iedereen kan kijken naar het leven van anderen. Zelf heb ik daarom bewuste keuzes gemaakt over welke social media ik wel en niet wil gebruiken. Die keuze is gebaseerd op persoonlijke voorkeur met als basis:

Ik ben vrij om te kiezen. Ik hoef niet mee te doen….

Daarom wil ik deze groep mensen bemoedigen met mijn 3 redenen om niet ontmoedigd te raken van de kunst van andere kunstenaars:

Reden 1: Ga gewoon lekker je eigen gang!

Qua social media gebruik ik WordPress voor deze blog en maak verder alleen gebruik van Pinterest en Tumblr om mijn kunst te delen met anderen. Ik ga daarin gewoon lekker mijn eigen gang want ik vindt het belangrijker dat ik zelf zinvol bezig ben dan dat ik me depri ga voelen als ik andere mensen ‘bekijk’.

Daarbij is het wel essentieel dat ik voor mezelf bepaald heb wat mijn leven zinvol maakt.

Voor mij is het communiceren via kunst, de beeldtaal, erg belangrijk. Daarnaast vindt ik het belangrijk om aan andere mensen te laten zien hoe helend het kan zijn om kunst te maken. 

Reden 2: Ga uit van het experiment…je geeft jezelf zo ruimte voor talentontwikkeling

Als kunstenaar ga ik ervan uit dat alles wat ik maak experimenteel is zodat ik, tijdens het werken, van gedachten kan veranderen. Als ik start met een bepaald idee in mijn hoofd dan geef ik mezelf toestemming om dat idee, tijdens het schilderen, los te laten.

Op het moment dat ik onzeker wordt van het schilderij dan doe ik iets rigoureus….ik ga erover heen met witte gesso en start helemaal opnieuw!

Ik heb namelijk geen zin om over mijn eigen werk te twijfelen en te zeuren. Ik wil me er goed bij voelen en als dat niet zo is, dan geeft mijn keuze voor het experiment mij toestemming om dat idee in mijn hoofd los te laten.

  • Als ik niet experimenteer, kan ik ook niet ontdekken wat mij ligt en wat mij niet ligt aan materialen en technieken.
  • Als ik niet experimenteer, kan ik ook niet ontdekken welke vorm van kunst, welke inhoud en welke beeldtaal bij mij past.

Reden 3: Kijken naar de kunstenaarspraktijk van andere mensen kan heel inspirerend zijn…maar zorg dat je de focus op je eigen werk blijft houden.

Het kan heel ontmoedigend zijn als je jezelf vergelijkt met anderen: hoe ver ze al zijn in hun maakproces, hoeveel geld ze verdienen met de verkoop van hun kunst, hoe leuk hun atelier is en waarom ziet hun leven er op die video veel aantrekkelijker uit dan die van mij?

Ik vergelijk mezelf niet met anderen omdat ik denk dat dit geen enkele zin heeft.

Mijn levenspad is zo uniek dat vergelijking gewoon niet opgaat. Het levenspad van de anderen is ook uniek…en dat is juist interessant. Ik kan inspiratie opdoen maar hoef ze niet te kopiëren. Ik kan wel van ze leren en daardoor zelf groeien in mijn ontwikkeling.

Ik ga uit van mijn eigen uitdagingen en beperkingen. Ik ga uit van mijn eigen levensvisie en levensbeschouwing. Mijn emoties ( en de manier waarop ik die wel/niet kan uiten) zijn van mij. De manier waarop ik naar mijn omgeving kijk, hoe ik ruik, hoe ik voel, hoe ik proef en wat ik hoor is uniek. Dat verwerk ik in mijn beeldtaal.

Daarom zijn mijn schilderijen en gedichten helemaal vanuit mezelf gemaakt. En daar neem ik verantwoordelijkheid voor.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha