Kunstenaar & creatief proces…5 kunstenaars geven een kijkje in hun wereld

Kunstenaar & creatief proces…5 kunstenaars geven een kijkje in hun wereld

Iedere kunstenaar heeft zijn/ haar eigen manier van leven en werken. Het is een heel persoonlijk proces om van niets naar een kunstproject te gaan. En daarna volgt er nog de volgende stap…dat wat je hebt gemaakt laten zien aan anderen.

Creatief proces

Om kunst te maken vindt er een creatief proces plaats en dat is ook een individueel gebeuren. Kunstenaars kunnen hun creatief proces delen met anderen maar die ander kan het niet imiteren of misschien zelfs leren…geïnteresseerden kunnen alleen zelf een poging wagen en, door heel veel te oefenen, ten slotte hun eigen creatief proces ontwikkelen.

Mijn ervaring met het creatief proces is dat het een mix is van zintuiglijke ervaring ( kijken, voelen, horen), van bedenken, gebruik maken van je intuitie maar ook van het durven experimenteren met materialen.

In mijn creatief proces ben ik niet bang om te ‘mislukken’ omdat ik mezelf niet veroordeel maar aanmoedig. Pas door eindeloos oefenen en uitproberen vind je langzaam jouw eigen stem en heb je dat stemmetje in je hoofd (dat alsmaar nare dingen zegt) bestreden.

Met jouw eigen stem communiceer je, in jouw eigen visuele taal, met jezelf en met de mensen die jouw kunst mogen zien.

Het kan heel inspirerend zijn om te zien hoe andere kunstenaars leven en werken waarbij sommigen een poging doen hun creatief proces te verwoorden. Daarom wil ik graag een paar video’s delen die ik zelf inspirerend vond. De video’s zijn Engelstalig.

In deze video verteld Clara Berta over de manier waarop kunst haar geholpen heeft in een periode van rouw.

In deze video laat John zijn bijzondere manier van werken zien en de emoties die hij hierin ervaart.

In deze video laat Amy zien hoe het maken van een Art Journal een hulpmiddel kan zijn voor zelfexpressie en creatieve zelfzorg.

In deze video laat de kunstenares zien hoe ze werkt op een hele stille, rustige en langzame manier…

In deze video verteld Jennifer haar verhaal over de manier waarop kunst haar geholpen heeft om te gaan met zintuiglijke overbelasting (sensory overload) en verslaving.

Kunst als visuele taal

De laatste jaren heb ik geleerd om vanuit intuïtie, mijn eigen interesses (= fieps) en met gebruik van mijn zintuigen te fotograferen en schilderen. Langzaam ontstaat er een visuele taal die mijn reis door het leven documenteert en die ik deel via deze blog.

Niet omdat mijn persoonlijke reis nu zo interessant is voor anderen maar juist met de intentie anderen ook te inspireren om het maken van kunst te gebruiken als gereedschap voor de eigen levensreis…

Kunstenaar & creatief proces…5 kunstenaars geven een kijkje in hun wereld

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Creatieve zelfzorg…woorden omzetten in beeldtaal

Creatieve zelfzorg…woorden omzetten in beeldtaal

Wie heeft niet van die momenten meegemaakt waarin je echt niet meer kan zeggen wat er aan de hand is? Dat je geen woorden meer kunt vinden om aan anderen te vertellen wat je voelt?

Op zulke momenten kan het houvast geven om, in beeldtaal, te blijven communiceren met je omgeving maar ook met jezelf.

Creatieve zelfzorg is een vorm van zorg waarbij je, door een creatieve activiteit, in verbinding kan blijven met jezelf en de ander. Het geeft je de gelegenheid om je terug te trekken en je emoties te onderzoeken in plaats van alsmaar door te moeten blijven praten….

Door mijn eigen beperkingen binnen de communicatie met andere mensen heb ik, uit nood, gezocht naar andere mogelijkheden om te communiceren zonder dat ik daarvoor hoefde te praten. Uiteindelijk resulteerde dat in honderden schilderijen en andere creatieve uitingen waarmee ik mijn omgeving liet weten: dit is hoe ik me voel of dit is wat ik nu denk.

Creatieve zelfzorg…woorden omzetten in beeldtaal

Ik zie creatieve zelfzorg niet hetzelfde als creatieve therapie waarbij je regelmatig naar een therapeut gaat om daar een beeldende activiteit te doen…dat kan heel zinvol zijn maar is niet hetzelfde. Als fervent aanhanger van de DIY beweging (doe-het-zelf) probeer ik anderen te stimuleren om zelf oplossingen te zoeken die niet veel geld hoeven te kosten.

Creatieve zelfzorg is zo’n DIY oplossing waarbij je een creatieve activiteit zoekt waarin je jezelf kunt uiten: tekenen/ schilderen/ collage/ fotografie/weven/haken/boetseren…..

Dat wat je gemaakt hebt kun je aan de ander laten zien en dan volgt er vanzelf wel een (ander soort) gesprek waarin je houvast hebt aan de beeldtaal die je gebruikt.

Door beeldtaal kun je datgene wat in jou zit naar buiten laten komen…die nare stemmetjes in je hoofd die je een rotgevoel geven, angst, boosheid en verdriet.

Door de beeldtaal te ontwikkelen ga je merken dat het steeds makkelijker wordt om te gebruiken. Je hoeft er ook helemaal niet creatief voor te zijn; het enige wat van belang is dat je in contact wilt blijven met de ander en met jezelf.

Dat je wil accepteren dat je, om welke reden dan ook, je niet in staat bent om uit de woordenbrij te komen.

Dat je wil accepteren dat je op zoek moet gaan naar een hulpmiddel om toch in verbinding te blijven met de omgeving en dat je het dus niet hoeft op te geven met het idee dat je er helemaal alleen voor staat.

Creatieve zelfzorg…woorden omzetten in beeldtaal

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

5 redenen waarom abstract schilderen een vorm van creatieve zelfzorg kan zijn…

20181110_132030

Fotografie: Natascha Deijmann

Schilderen als creatieve zelfzorg zie ik als een manier om te dealen met de dingen die je bezighouden maar waar je nog niet klaar mee bent.

Dat kan iets zijn uit het verleden maar ook in het heden. Voor jezelf zorgen is meer dan werken aan een goede lichamelijke gezondheid, een schoon huis en fijne relaties….het is ook compassie hebben voor jezelf.

Het is oké.

Je mag het even niet meer zien zitten…

Je mag even stil staan bij pijnlijke gevoelens of beseffen dat je gek wordt van alle drukte om je heen. Je mag even tijd nemen om uit je hoofd te gaan en alleen maar bezig te zijn met kleuren, vormen, symbolen en verf aan je vingers.

Ik wil je 5 redenen geven waarom abstract ( en misschien ook mixed media) schilderen een vorm van creatieve zelfzorg kan zijn:

Reden 1: Je kiest bewust even voor jezelf

Om abstract te gaan schilderen heb je geen inspiratie nodig; alleen tijd. Je pakt gewoon je materialen bij elkaar en kan gaan beginnen. Ik start altijd met het kiezen van verfkleuren. Mijn keuze voor de kleuren zeggen iets over mijn emotie van dat moment. In bovenstaand voorbeeld begin ik met felle kleuren: oranje, rood, roze.

Reden 2: Je kiest voor een zintuiglijke/ sensorische ervaring waardoor je ‘uit je hoofd’ gaat en vanuit intuïtie gaat schilderen.

Veel mensen komen tegenwoordig nog weinig in contact met hun intuïtie omdat we vaak bezig zijn met taken en vaardigheden die vooral met nadenken te maken hebben. Bij creatieve zelfzorg ligt de nadruk juist op de andere kant; het afgaan op je gevoel zonder daar al te veel vragen over te stellen. Schilderen doet een beroep op je zintuigen omdat je gaat ruiken en voelen. Het kiezen van een vorm of een symbool gaat intuïtief…het is niet belangrijk waarom jij je vandaag aangetrokken voelt door ronde vormen.

Reden 3: Tijdens het schilderen kun je tot inzichten komen

Abstract schilderen kan symbool staan voor het chaotische leven dat veel mensen leiden. Net als je denkt dat alles prima gaat, gebeurt er weer wat waardoor je van slag raakt. Als je niet flexibel bent dan kan er veel spanning ontstaan. Het leven is niet maakbaar en de mens zelf ook niet. We moeten leren meebewegen met het leven maar ook de tijd nemen om te verwerken.

Werken met collage tijdens het schilderen kan de vele lagen van je leven uitbeelden. Het knippen en plakken van papier werkt rustgevend…je geeft jezelf de tijd om je hoofd iets leger te maken.

20181110_131940

Fotografie: Natascha Deijmann

Reden 4: Je leert jezelf omgaan met onrealistische verwachtingen

Een schilderij hoeft niet ‘mooi’ te zijn. Een schilderij hoeft ook niet ‘af’ te zijn maar mag een werk in uitvoering blijven. Bij creatieve zelfzorg gaat het om het proces en niet om het product. Dus mag je halverwege het schilderen van kleur veranderen of alles weer eraf vegen en overschilderen met andere kleuren. Het is allemaal voor jezelf bedoelt.

In de huidige tijdgeest worden we, dagelijks, geconfronteerd met onrealistische verwachtingen. Soms blijken we die van anderen te hebben maar vaak ook van onszelf. Dan is het goed om te beseffen: ‘Ik ben gewoon een mens die heel hard zijn/haar best doet en dat is voldoende’. Het is oké om niet perfect te zijn. Juist de diversiteit van mensen maakt het leven zo interessant….

Reden 5: Je schilderij kan een vorm van beeldtaal zijn waarmee je iets kan communiceren naar jezelf en/of de ander.

En als je schilderij dan droog is en je kijkt er een tijdje naar (en je negeert dat kritische stemmetje in je hoofd) vraag jezelf dan eens af:

Wat heb ik hiermee willen zeggen?

En als je wilt dan kun je het schilderij laten zien aan anderen en vertellen over het proces wat je hebt meegemaakt en de emoties & gedachten die daarbij zijn gepasseerd. Het schilderij kan een opening zijn voor een waardevol gesprek met de ander.

20181110_131930

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

The Cross Project…een creatieve manier om God te zoeken

IMG_5450
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Soms is het fijner om een gebed op te schrijven…een brief aan God waarin je Hem verteld wat je dwars zit, waar je vragen over hebt, waar je naar zoekt, wat je pijn doet of wat je niet begrijpt. Een liefdesbrief vanuit je hart.

In dit kunstproject schrijf ik deze brieven en verwerk ze in het schilderij. Het kruis staat voor dankbaar zijn maar ook voor open willen staan om te leren.

De kleuren staan voor de emoties en gedachten die door me heen gaan…ik heb ze beschreven in mijn brief maar laat ze ook zien in de beeldtaal van het schilderij.

Laag over laag verschijnen en verdwijnen de kleuren van mijn hart en hoofd.

Boos, bang, blij, bedroeft…God kent ons hart en het maakt dus niets uit wat ik schrijf in mijn brief. Ik ben helemaal mezelf als ik de brief schrijf en daarna langzaam verscheur en op het canvasdoek plak.

Het is een gesprek tussen Hem en mij.

En soms zijn er tranen…over dat wat voorbij is gegaan. Over dat wat verloren is en wat niet meer terug gevonden kan worden. Over bang zijn voor de dag van morgen maar ook tranen van verbonden zijn met Hem en je niet meer alleen voelen….ik hoef me geen zorgen meer te maken.

The Cross Project Natascha Deijmann
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Proces of product… wat is belangrijker voor jou als kunstenaar?

20180707_095807

Fotografie: Natascha Deijmann

Drie jaar geleden begon ik met schilderen in een schilderles…ik had, afgezien van waterverf op school, geen enkele ervaring. Ik wist helemaal niets van materialen en technieken maar ik had de intense behoefte om iets te doen met de vele emoties die ik innerlijk voelde en waar ik niet goed over kon praten.

Het schilderen voelde goed maar ook bekend…alsof ik ervoor gemaakt was. De afgelopen drie jaar heb ik honderden schilderijen gemaakt, groot en klein, en allemaal geboren uit experiment. Gewoon uitproberen. Emoties omzetten in beeldtaal.

De schilderlessen werden meer een gezellige sociale ochtend dan dat ik meedeed met de oefeningen; ik ging al snel mijn eigen weg. Gelukkig had ik een leraar die dat allemaal leuk en spannend vond!

Ik kwam laatst deze afbeelding tegen op Pinterest:

1507ff49425f93ed37e0800346aa4ae1

Mijn hemel….dit is wel heel duidelijk voor mij want ik haalde hier uit dat ik zeer procesgericht bezig ben met de kunst die ik maak!

Vooral de laatste opmerking raakte me:

‘ het kunstwerk wordt gezien als een reflectie en verlenging van de maker. Het wordt gebruikt als middel tot communicatie’   ( vrij vertaald)

Ik ben geen creatieve therapeut maar ben, door vallen en opstaan, wel een kunstenaar geworden die zich bezig houdt op dit vlak. Niet vanuit de therapeutische kant maar vanuit de kunstkant. Ik zie het dan ook als een stukje ‘creatieve zelfzorg’.

20180707_095819

Fotografie: Natascha Deijmann

Nog steeds heb ik moeite om mijn eigen emoties ( en de emoties van anderen) te herkennen. Erover praten vindt ik ook nog erg lastig maar ik heb er nu wel een uitlaatklep voor gevonden. Ik vindt troost in het maken van kunst. Ik voel me blij met verf aan mijn handen en met alle kleurtjes om me heen. Mijn rouwgevoelens vinden een weg in het persoonlijke symbool van de traan…ook andere symbolen gaan mijn beeldtaal vormen. Tijdens het schilderen voel ik me innerlijk vrij…deze vrijheid is essentieel voor mij om met deze chaotische en lawaaierige wereld te kunnen dealen.

Zodra het schilderij gemaakt is, is het klaar voor mij…dan mag het naar het huis van iemand anders verhuizen. Het proces was belangrijker voor mij dan het product; dat mag ik loslaten.

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha