Ik loop niet alleen op mijn levenspad…Hij is bij mij

IMG_5050
Fotografie: Natascha Deijmann

Iedere keer als er weer een grote verandering in mijn leven plaatsvindt, dan voel ik me een beetje bang. Misschien is het de spanning van het niet-weten. Want ik weet immers niet hoe mijn leven er over een tijdje uitziet?

Het gekke is dat, als er geen veranderingen zijn, ik ook niet weet hoe mijn leven er maanden later uitziet maar dat bedenk ik me, op dat soort momenten, niet…..

Een grote verandering waar ik zelf voor kies voelt natuurlijk heel anders aan dan als het mij, buiten mijn wil, overkomt. Als andere mensen besluiten nemen die impact hebben op mijn leven…in die gevallen heb ik veel moeite om de dingen te kunnen begrijpen en accepteren.

Ook dan moet ik gewoon doorlopen op mijn levenspad; ik kan niet blijven stilstaan en dat wil ik ook niet.

IMG_5043
Fotografie: Natascha Deijmann

Sinds ik christen ben geworden heb ik veel troost en bemoediging gehaald uit de Bijbel. En juist in de periodes dat ik me een beetje bang voel, dan lees ik de psalmen van David.

Psalm 23

‘ De Heer is mijn herder,

het ontbreekt mij aan niets.

Hij laat mij rusten in groene weiden

en voert mij  naar vredig water,

Hij geeft mij nieuwe kracht

en leidt mij langs veilige paden

tot eer van Zijn naam.

Al gaat mijn weg door een donker dal,

ik vrees geen gevaar,

want U bent bij mij

Uw stok en Uw staf,

zij geven mij moed.

U nodigt mij aan tafel,

voor het oog van de vijand,

U zalft mijn hoofd met olie,

mijn beker vloeit over.

Geluk en genade volgen mij,

alle dagen van mijn leven,

ik keer terug in het huis van de Heer,

tot in lengte van dagen.

Na het lezen van deze psalm weet ik weer…het is spannend en zeker een klein beetje eng maar ik ben aan het lopen op mijn levenspad en dat hoef ik niet alleen te doen. God is daarbij. Hij geeft mij de moed om stappen te nemen die goed zijn voor mij en waardoor ik nog dichter bij Hem kan zijn.

De Heer is mijn herder en het ontbreekt mij aan niets…

IMG_5038
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

IMG_5349
Fotografie: Natascha Deijmann

Een van de mooiste liefdesverhalen vind ik het verhaal over de vriendschap tussen Jonatan en David. Het was een vriendschap tussen twee mannen die zo intens was dat, toen Jonatan stierf, ik er zelf emotioneel van werd toen ik het voor de eerste keer las. Ik denk dat dit verhaal in de Bijbel staat om ons te inspireren maar ook leren dat er meerdere vormen van liefde zijn.

1 Samuel 18: 1 en 3

‘Jonatan, die bij dit gesprek was, voelde zich meteen sterk tot David aangetrokken en vatte een innige vriendschap voor hem op.’

‘En Jonatan, die David zo lief had als zijn eigen leven, sloot vriendschap met hem; hij deed zijn mantel af en gaf  die aan David.’

De twee mannen sloten een verbond met elkaar, hielpen elkaar in noodsituaties en hadden elkaar lief op een manier die ook wel de philia-liefde genoemd wordt. Ze streden met en voor elkaar en zorgden ervoor dat de ander veilig was.

IMG_5348
Fotografie: Natascha Deijmann

Het moment dat David hoort dat Jonatan gestorven is, geeft goed aan hoe diep die liefde zat.

2 Samuel 1: 11

‘Hierop greep David zijn kleren en scheurde ze, en ook al zijn mannen deden dat. Ze rouwden, jammerden en vastten tot de avond viel voor Saul, zijn zoon Jonatan en het volk van de Heer, het volk van Israël, omdat zij in de strijd gesneuveld waren.

David maakte toen voor Jonatan een lied…het Lied van de boog. Hij probeerde op deze manier uiting te geven aan zijn rouw.

‘Jonatan ligt gesneuveld op de heuvels.

Het verdriet verstikt me, Jonatan,

je was mijn broeder, en mijn beste vriend.

Jouw liefde was mij dierbaar, meer dan die van vrouwen…’

Na de dood van Jonatan zorgt David voor de zoon van Jonatan ( die kreupel is aan beide voeten) en neemt hem in huis. Deze manier van vriendschap gaat verder dan ‘maatjes’ zijn met elkaar…het is een diepe, intense relatie voor een leven lang.

Niet iedereen zal een philia-liefde hebben in zijn/haar leven. Het is een liefde die onvoorwaardelijk is en waarbij men elkaar een levenslange loyaliteit beloofd. Het is niet zoals een huwelijk, het is niet zoals de band tussen ouder en kind of broer en zus. Het is een vrijwillig verbond tussen twee mensen die elkaar trouw beloven. Dat is niet de trouw die betekend dat je geen relatie met andere mensen mag hebben…de philia-liefde gaat boven de andere relaties die er zijn.

Ze hoeven niet samen te wonen, ze hoeven elkaar niet iedere dag te zien…die trouw gaat boven alles uit en zal dus ook niet altijd door de buitenwereld begrepen worden.

David en Jonatan vormen voor mij een inspiratie. Zij laten zien dat liefde op een mooie manier beleefd kan worden maar nooit helemaal zonder pijn is…

IMG_5344
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

20180830_184346
Fotografie: Natascha Deijmann

In mijn leven heb ik heel vaak moeten schuilen bij de Here God. De wereld om me heen voelde zwaar en bedreigend. Tegenslag na tegenslag maakte me aan het twijfelen; waren de dingen die ik deed nog wel de dingen die de Here God van mij vroeg?

Liep ik nog op de goede weg of was ik maar wat aan het aanmodderen?

Hoe vaak vertellen we onszelf niet dat de dingen die we doen gezegend worden door God? We zijn immers toch goed bezig…in ons gezin, in de kerk, in onze studie, op ons werk? Maar waarom voelen we ons dan niet gelukkig? Waarom zit alles telkens tegen?

Nahum 1: 7

‘ De Heer is goed

een vesting in tijden van nood

Hij kent wie bij Hem schuilen.’

20180830_183931
Fotografie: Natascha Deijmann

Als er dingen gebeuren in mijn leven waardoor ik ga twijfelen aan mezelf, dan ga ik schuilen bij mijn Vader. Want mijn grootste verlangen is om Hem te dienen en het evangelie te delen met anderen. Twijfelen aan mezelf betekent dat ik, op een bezorgde manier, twijfel aan mijn roeping.

Ben ik wel goed genoeg om Hem te dienen?

Ik ga schuilen bij mijn Vader zodat ik Zijn stem weer kan horen. Want dan weet ik weer wie ik ben en waarvoor ik leef.

David schuilde vaak voor zijn tegenstanders en heeft daar veel liederen over geschreven. Hij voelde dat het schuilen niet alleen een manier was om zich te verstoppen voor die grote, enge wereld maar juist een manier om contact met de Here God te zoeken.

In de stilte van de schuilplek vond David zijn Heer.

2 Samuel 22: 31

‘ Gods weg is volmaakt,

het woord van de Heer is zuiver

een schild is Hij

voor allen die bij Hem schuilen.’

Psalm 119: 114

‘ Bij U schuil ik, U bent mijn schild

in Uw woorden stel ik mijn hoop.’

Psalm 18: 3

‘ Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder,

God, mijn steenrots, bij U kan ik schuilen

mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht.’

Maar hoe moet ik schuilen bij de Here God? Hoe gaat dat lukken als ik toch ook moet zorgen, moet werken…al die eisen van het dagelijkse leven die aan mij trekken.

Ik kan toch niet, letterlijk, ergens gaan zitten schuilen totdat ik me weer goed voel?

Ik heb geleerd dat ik op een aantal manier toch kan schuilen bij mijn Vader:

  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode zoveel mogelijk stilte te creëren in mijn dagelijkse leven door bijvoorbeeld geen muziek aan te doen in de auto en niet te bellen. Gewoon stil zijn terwijl je onderweg bent. Maar ook als ik thuis ben doe ik niet gelijk de computer of tv aan…ik ga rustig mijn gang in de stilte en schuil, in mijn hoofd, bij de Here God. Bij Hem vind ik de rust die ik nodig heb.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode vroeg naar bed te gaan of heel vroeg op te staan zodat ik, alleen en in stilte, ga Bijbellezen. Ik probeer te overdenken wat de Bijbel mij laat zien…ik schuil bij de Here God door contact met Hem te zoeken door Zijn Woord te bestuderen.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode de dag te starten en eindigen met het zingen voor Hem. Ik prijs Hem, ik laat zien hoeveel ik van Hem hou en voel dat ik in contact ben met mijn Verlosser. Mijn emoties laat ik toe; ik mag huilen, ik mag me gefrustreerd voelen, ik mag me somber voelen….ik zing het allemaal naar Hem toe.
20180830_184006
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Stil worden…meer dan alleen rust nemen

20180831_175359
Fotografie: Natascha Deijmann

Heb jij ook wel eens het gevoel dat jij je teveel aanpast aan de sociale omgeving om je heen? Thuis en op je werk…zodra je in aanraking komt met een ander mens gaat er een soort knop aan: doe, wees, ben…..aardig, sociaal, lief, vriendelijk, empathisch enz.  En dat gaat gepaard met een groot aantal scripts van gedrag. Regels die toegepast moeten worden van wat je wel en niet doet. Ongewenst gedrag ‘mag’ niet naar buiten komen en kwetsbaarheid is alleen voor jezelf.

David zegt in Psalm 131 het volgende….

‘ Heer, niet trots is mijn hart,

niet hoogmoedig mijn blik,

ik zoek niet wat te groot is

voor mij en te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden,

ik heb mijn ziel tot rust gebracht.

Als een kind op de arm van zijn moeder

als een kind is mijn ziel in mij.

Israël, hoop op de Heer

van nu tot in eeuwigheid.’

20180220_175908
Fotografie: Natascha Deijmann

David zingt dit misschien uit verlangen naar rust. Rust om te mogen zijn wie hij is zonder dat hij daarvoor allerlei gewenst gedrag moet laten zien. Het stil mogen zijn is een besluit geworden waarbij hij ook besluit dat hij goed moet zorgen voor zijn ziel.

Ik denk dat mijn ziel datgene in mij is wat maakt dat ik Natascha ben….de enige Natascha zoals alleen ik er ben. Dat unieke stukje wat de Here God in mij gelegd heeft met alle eigenschappen die hij nodig vond voor mij. Gaven en talenten, karakter en mijn manier van waarnemen…het vormt het kader voor mijn ziel. Met mijn ziel maak ik ook verbinding met de Here God. Ik ontmoet Hem met hart en ziel. Ik verlang naar Hem met hart en ziel. Ik denk dat ik, net als David, beter voor mijn ziel moet gaan zorgen.

Petrus schrijft in zijn eerste brief:

‘ Eerst dwaalde u als schapen, nu bent u teruggekeerd naar hem die de herder is, naar Hem die uw ziel behoedt.’

Ik mag er dan ook vanuit gaan dat de Here God ook zorg heeft voor mijn ziel. Aan mij is het dan om stil te worden…minder praten, minder kletsen, minder ‘leuk meedoen’, minder bang zijn om wat anderen van mij denken als ik niet dit/ dat doe…

Stil worden om Gods stem te kunnen verstaan in alle lawaai van deze chaotische wereld.

David zegt ook dat hij niet wil zoeken wat te groot is en te hoog gegrepen is voor hem.

Dat is best moeilijk als je meer naar buiten gericht leeft dan naar binnen. Maar op het moment dat ik stil wordt en mijn eigen ziel onderzoek, dan is het misschien mogelijk om te ontdekken wat voor mij ‘niet te groot’ is. Omdat ik niet langer streeft naar wat ‘te hoog gegrepen is’, zal ik veel dichter bij mezelf kunnen blijven….

Als kunstenaar kan ik niet anders dan dicht bij mezelf blijven aangezien ik mijn leven verwoord in beeldtaal. In dit schilderij maakte ik een vrouw zonder mond. Het verlangen om stiller te mogen zijn…Nu heb ik ontdekt dat ik van niemand permissie nodig heb. Het begint tot mij door te dringen dat ik zelf dit besluit moet maken, onafhankelijk van de mensen om me heen. Ik mag stil worden omdat ik dat wil.

‘ Nee, ik ben stil geworden’, zegt David ‘ Ik heb mijn ziel tot rust gebracht’.

20180621_075608
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Vraag jij je wel eens af…wat zou Jezus doen?

20180718_084223
Fotografie: Natascha Deijmann

Rond 2003 werkte ik in de gehandicaptenzorg als groepsleidster en kwam veel in aanraking met ongelovigen. In die tijd was er een soort trend met als motto: WWJD? Of…What would Jesus do? Ik had een armbandje met die letters en bijna iedere dag vroeg iemand aan mij wat het betekende en kon ik vertellen over de Here Jezus.

Wat zou Jezus doen?

Voor christenen zou dit niet een hele moeilijke vraag hoeven zijn omdat de Here Jezus laat zien in het Nieuwe Testament over wie Hij is, wat Hij vindt maar ook wat Hij vindt dat ik moet doen als ik Hem wil volgen.

Hij laat ons weten dat dit geen makkelijke weg zal zijn…

Lukas 15: 1- 7

‘ Alle tollenaars en zondaars kwamen Hem opzoeken om naar Hem te luisteren. Maar zowel de farizeeën als de schriftgeleerden zeiden morrend tegen elkaar: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen’. Jezus vertelde hun toen deze gelijkenis:

‘Als iemand van u honderd schapen heeft waarvan er een verloren is geraakt, laat hij dan niet de negenennegentig anderen in de woestijn achter om naar het verdwaalde dier op zoek te gaan totdat hij het gevonden heeft? En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol vreugde op zijn schouders en gaat hij naar huis. Daar roept hij zijn vrienden en buren bijeen en zegt tegen hen: “Deel in mijn vreugde want ik heb het schaap gevonden dat verdwaald was.”

Ik zeg u: zo zal er in de hemel meer vreugde zijn over een zondaar die tot inkeer komt dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen inkeer nodig hebben.’

20180718_084230
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik ben die zondaar. Ik was dat verloren schaap maar Hij heeft mij in 1996 gevonden. Gelukkig maar want daardoor is mijn leven essentieel veranderd. Ik ben nog steeds zondaar, net als alle andere mensen om me heen maar heb inmiddels wel een Herder gevonden zodat ik niet meer hoef te verdwalen. Maar soms gebeurt dat toch als ik teveel opga in de dingen van de wereld om mij heen…dan dwaal ik af en komt Hij me weer zoeken.

God wil een persoonlijke relatie met al Zijn kinderen…

Mensen die het allemaal niet zo goed doen in de samenleving omdat ze psychische problemen hebben, verslaafd zijn, getraumatiseerd zijn….

Mensen die boos op God zijn vanwege pijn en verdriet in hun leven, door verlies en rouw of door wanhoop omdat ze niet meer weten wat ze moeten doen…

Mensen die er niet zo netjes uit kunnen zien omdat ze weinig geld hebben door schulden, verslaving en niet zo goed voor zichzelf kunnen zorgen…

Mensen die niet mee kunnen komen doordat ze weinig sociale of praktische vaardigheden hebben of omdat ze niet veel onderwijs hebben gehad. Mensen die nog nooit de Bijbel hebben gelezen of in een kerk zijn geweest…

Mensen die verdwaald zijn…

Wat zou Jezus doen?

Koning David heeft in zijn Psalm 23 geschreven over de Herder:

De Here is mijn Herder, mij ontbreekt niets;

Hij doet mij nederliggen in grazige weiden;

Hij voert mij aan rustige wateren;

Hij verkwikt mijn ziel. Hij leidt mij in rechte sporen om Zijns Naams wil. Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij;

Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.

Gij richt voor mij een dis aan voor de ogen van wie mij benauwen.

Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over.

Ja, heil en goedertierenheid zullen mij volgen, al de dagen van mijn leven; ik zal in het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen.

De Here is mijn Herder..

20180718_084341
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha