Rouwen maakt ruimte voor een nieuw begin…wat we van Prediker kunnen leren

Rouwen maakt ruimte voor een nieuw begin…wat we van Prediker kunnen leren

De laatste drie jaar ben ik door een rouwproces gegaan: ik moest verwerken dat er in mijn leven dingen waren mis gegaan. Als kunstenaar verwerk ik dit dan via het maken van kunst. Een jaar lang schilderde ik mijn verdriet in de vorm van tranen…

Er bestaan van die mooie lijstjes waarin beschreven staat hoe een rouwproces verloopt maar in de praktijk van mijn leven merkte ik dat alles zijn eigen weg ging. Er was geen schema. Er was geen volgorde…er was chaos.

Van diepe wanhoop naar enorme lachbuien. Van stille huilbuien tot gitzwarte somberheid. Alles kwam voorbij.

Rouwen maakt ruimte voor een nieuw begin…wat we van Prediker kunnen leren

Prediker 3: 4

“Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.”

Prediker 3: 6

” Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te gooien.”

Ik hou echt van het boek Prediker dat geschreven is door Salomo, de zoon van David.

Er is iets in de toon van het boek dat mij het vertrouwen geeft dat het leven nu eenmaal rommelig is maar dat dit ook oké is.

Door een rouwproces heen gaan ( kan van alles zijn: dood, echtscheiding, werkeloosheid of het moeten accepteren dat je situatie veranderd is zonder dat je dit wilde…) mag dan rommelig zijn maar ik heb ook gemerkt dat er ruimte ontstaat voor een nieuw begin.

Een andere manier van leven waarin je misschien dingen gaat doen die je voorheen nooit gedaan zou hebben.

Rouwen maakt ruimte voor een nieuw begin…wat we van Prediker kunnen leren

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Stilstand…

Gedicht: Stilstand…

 

Stilstand

Je probeerde de tijd stil te zetten

stilte, rust

je probeerde af te remmen

tot stilstand te komen

in je hoofd

je lichaam

je leven.

 

 

Nu is het leeg

er is alleen nog zwart

het is donker geworden

je kijkt niet meer naar voren

maar om je heen

in de hoop iets van licht te zien.

 

 

Alles wordt kleiner en smaller

je bent het overzicht kwijt

hoe heb je het overleefd?

al die haast, het lawaai, de verwachtingen

er moeten zijn

in de hoop gezien en gehoord te worden.

 

 

Ben je nog dezelfde mens?

wil je nog die chaos?

opgeslokt door het zwarte gat

voel je eindelijk verdriet

je kijkt om je heen

en ziet het licht verschijnen.

Gedicht: Stilstand…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Kom, zeg ik, kom maar…

Ik had niet kunnen bedenken

dat jij zo zou verdwijnen

je visie, je passie, de liefde

ik had niet kunnen bedenken

dat jij zelf kwijt zou raken.

Je bent niet meer zichtbaar

niet in beeld

je kiest ervoor om te vervagen

een schim in het bestaan van anderen

schaduwen in je hoofd

maken het duister.

Ik blijf je roepen

ik blijf je zoeken

ik wil niet accepteren dat je onzichtbaar wilt zijn.

In stilte leef je

zonder honger of dorst

geen gevoel meer in je hart

is het een straf?

is het een lijden, een beproeving?

schaduwen in je hoofd

maken het duister.

Kom, zeg ik, kom maar

ik zie je, ik hoor je

maar ik kan je niet tegenhouden

als je vluchten wil.

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha