Gedicht: Rust…

Gedicht: Rust…

Rust

Ik kijk om me heen

de wereld is zwart

ik spits mijn oren

geluiden, soms zacht

soms hard.

Ik duik dieper in mezelf

daar is het warm en zacht

mijn gedachten zijn van mij

niemand wist ooit wat ik dacht.

Alarmbellen rinkelen in mijn hoofd

wees, zijn, doe wat je weet

ik lijk als verdoofd

maar doe wat ik altijd al deed.

Zal er een plekje zijn

waar ik, ik ben en jij, jij?

Is er ooit een dag zonder pijn?

Een dag van rust voor mij….

Gedicht: Rust…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha