Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Soms zit er een popliedje uit je jeugd in je hoofd…een stuk muziek wat je toendertijd alsmaar wilde horen. Van de week waren de Talking Heads weer terug met hun geweldige song ‘Road to Nowhere’ (1985) en kwamen de beelden van de videoclip met een alsmaar rennende David Byrne weer terug.

Als de videoclip voorbij kwam bij Toppop dan rende ik, voor de TV, met David Byrne mee…ik had toen nog geen idee waar het liedje over ging maar ik vond het helemaal geweldig om met hem mee te doen.

Nu, 34 jaar later, spreekt de tekst me nog steeds aan en heb ik het gebruikt om een drieluik te maken met mijn eigen beeldverhaal van mijn versie van ‘ Weg naar Nergens’ .

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Well we know where we’re going
But we don’t know where we’ve been
And we know what we’re knowing
But we can’t say what we’ve seen
And we’re not little children
And we know what we want
And the future is certain
Give us time to work it out

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving
Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

We’re on a ride to nowhere
Come on inside
Taking that ride to nowhere
We’ll take that ride
Maybe you wonder where you are
I don’t care
Here is where time is on our side
Take you there, take you there

Heel lang had ik ook het gevoel dat ik op een weg liep die nergens naar toe ging maar op een gegeven moment werd het me steeds duidelijker…dit is de weg waarop ik ga lopen.

Daarom heb ik dit drieluik de naam Road to Heaven gegeven.

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hooggevoelig? 5 tips om met prikkels om te gaan…

20181130_155133

Fotografie: Natascha Deijmann

In het afgelopen jaar hebben meerdere mensen mij verteld dat ze hooggevoelig zijn en daar last van hebben. Ook in de media lees ik het steeds vaker dat mensen zichzelf hooggevoelig noemen en dat als probleem zien. Ik denk daar iets anders over namelijk:

Heb je last van je hooggevoeligheid of heb je last van de vele prikkels die dagelijks op je afkomen?

Is de hooggevoeligheid een ‘zwakte’ of  geeft jouw lichaam & geest juist een teken dat je andere (levens)keuzes kunt gaan maken?

Als ervaringsdeskundige op het gebied van overprikkeling en ‘sensory overload’ kan ik bevestigen dat er op dit moment in deze tijd niet aan te ontkomen is: er komt zoveel aan informatie op ons af dat het systeem, bij sommigen, op crashen staat. En dat betekent een burn-out.

Hooggevoelige mensen zijn juist hele goede waarnemers. Dat kun je als kracht zien en niet als probleem. Het wordt pas een probleem als je alle ‘waarschuwingen’ van je lichaam & geest negeert en er niets mee doet.

Kun je er echt zelf keuzes in maken?

Kun jij je leven onderzoeken en een ommezwaai maken in je denken en doen?

20181130_155140

Fotografie: Natascha Deijmann

Mensen die hooggevoelig zijn reageren anders op de prikkels in en om hen heen dan mensen met een gemiddelde of lage prikkelgevoeligheid. Deze laatste groep heeft vaak geen idee waar de hooggevoelige het over heeft…dat is ze niet kwalijk te nemen want hun waarneming is anders.

Het maakt ook niet uit wat de ander ervan vindt; het belangrijkste is dat jij bereidt bent om je dagelijkse leven te onderzoeken en daarin veranderingen aan te brengen zodat jij je weer beter gaat voelen.

Tip 1: Zoek de prikkels!

Er zijn prikkels waar je niet onderuit kan komen zoals het dagelijkse verkeer, geluiden van buren, vliegtuigen die over vliegen e.d. Maar er zijn ook een heleboel prikkels waar je wel zelf voor kiest en waar jij dus controle over hebt. Misschien kun je eens een lijstje gaan maken van wat er allemaal op je afkomt dagelijks. Het is belangrijk om je bewust te worden van de prikkels waar je zelf voor kiest en die je zintuigen overstimuleren.

Tip 2: Bang voor de stilte?

Veel mensen hebben moeite met stilte en hebben daarom continu een apparaat aan waar geluid uit komt of waarmee ze verbinding zoeken met anderen: muziek, televisie, tablet, smartphone….

Hoe voel jij je als je alleen bent en het is helemaal stil?

Het kan wijs zijn om te onderzoeken waarom je bepaalde gewoontes hebt en wat voor gevoelens en gedachten je daarmee probeert te vermijden.

20181130_155128

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 3: Wat voel je eigenlijk?

Mensen vertellen mij dat ze hooggevoelig zijn en dan vraag ik me af:

Oké…maar wat voel je dan?

  • heb je ergens pijn?
  • voelt je hoofd druk?
  • slaap je slecht?
  • heb je soms ( of vaak) het gevoel dat je gek aan het worden bent?
  • voel je irritatie naar anderen en/of naar je omgeving?
  • ben je constant moe?
  • heb je behoefte om jezelf te verdoven?

Misschien is het goed om eens echt op te schrijven wat je voelt. Maar ook hoe jij je voelt…wat zijn de gevolgen van die zintuiglijke overprikkeling voor jou in je dagelijkse functioneren.

Eerder schreef ik al dat er heel veel prikkels zijn waar je geen controle over hebt. Toch kan het geen kwaad om eens te onderzoeken wat jouw omgeving met je doet.

Ik heb zelf heel lang in een flat in de Randstad gewoond waar de vliegtuigen ieder kwartier over mijn hoofd heen vlogen doordat ik zo dicht bij Schiphol woonde. Ook moest ik dagelijks met de trein van en naar mijn werk waarbij het zo druk was dat ik iedere dag moest staan tussen alle mensen. Tijdens mijn werkdagen kwam ik in aanraking met veel mensen die allemaal iets van me wilden en wat ik niet altijd kon bieden.

Uiteindelijk heb ik, na meerdere burn-outs, andere levenskeuzes gemaakt qua werk en wonen. Dit veranderproces heeft ongeveer 3 jaar geduurd. Ik woon en werk nu midden in de natuur in een heel klein huisje ( heb eindelijk een tuin!) en heb een minimalistische leefstijl omdat dit mij goed doet.

20181130_155152

Fotografie: Natascha Deijmann

Tip 4: Puzzeltijd!

Neem iedere dag de tijd om te ontprikkelen. Ik noem dat zelf ‘puzzeltijd’ omdat ik vaak, na contact met andere mensen, tijd nodig heb om alle prikkels te verwerken. Wat is er gezegd, welke energie (=spanningen)  heb ik overgenomen van de ander en wat voel ik nu zelf aan spanning?

Tijdens het ontprikkelen hoef je niet perse in de stilte een beetje te zitten wachten op een wonder…dat kan ook op een creatieve manier door bijvoorbeeld muziek te gaan maken of luisteren waar jij ontspannen van wordt, door te tekenen, schilderen, dagboek schrijven, haken, bakken, tuinieren etc. Het is belangrijk dat je alleen bent en niet in contact met anderen dus eventjes op jezelf en de telefoon op stil zetten.

Bij ontprikkelen gaat het erom dat je een tijdje bij jezelf stilstaat. Puzzeltijd nemen betekend dat jij het filter in je hoofd de gelegenheid geeft om alle overtollige informatie weg te filteren en dat wat wel belangrijk is  goed op te slaan.

Tip 5: Leven vanuit dankbaarheid

Vroeger had Oprah het al over haar ‘dankbaarheids-dagboek’. Dat zei me toendertijd ook niet zoveel. Ik zag de link niet met mijn eigen leven en vond dat ik niet zoveel had om dankbaar voor te zijn. Tegenwoordig snap ik het wel…er wordt ons immers iedere dag weer een nieuwe kans gegeven om er te zijn. Te leven. Te mogen genieten van wat de schepping ons geeft aan zuurstof, voeding, water. Alles wat we nodig hebben, is er. En daarnaast de prachtige dingen in de natuur om ons heen…als je de tijd neemt om te kijken, voelen, luisteren, horen.

Ik kwam een video tegen waarin Louie Schwartzberg, een fotograaf, laat zien waarom we mogen leven uit dankbaarheid.

Als je gaat leven vanuit dankbaarheid, dan zul je al snel merken dat je ook gaat leven vanuit acceptatie. Het kunnen accepteren van je eigen beperkingen (en die van anderen) maakt dat je al minder eisen aan jezelf gaat stellen.

Zonder al die eisen komt er eindelijk ruimte voor een andere kijk op het leven: wat mag ik bijdragen? Hoe mag ik er zijn? Verbinding zoeken met de natuur, het accepteren van wie je bent en compassie voelen voor jezelf maakt uiteindelijk dat je ook meer compassie hebt voor de mensen om je heen.

20181130_155240

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

The Cross Project…een creatieve manier om God te zoeken

IMG_5450
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Soms is het fijner om een gebed op te schrijven…een brief aan God waarin je Hem verteld wat je dwars zit, waar je vragen over hebt, waar je naar zoekt, wat je pijn doet of wat je niet begrijpt. Een liefdesbrief vanuit je hart.

In dit kunstproject schrijf ik deze brieven en verwerk ze in het schilderij. Het kruis staat voor dankbaar zijn maar ook voor open willen staan om te leren.

De kleuren staan voor de emoties en gedachten die door me heen gaan…ik heb ze beschreven in mijn brief maar laat ze ook zien in de beeldtaal van het schilderij.

Laag over laag verschijnen en verdwijnen de kleuren van mijn hart en hoofd.

Boos, bang, blij, bedroeft…God kent ons hart en het maakt dus niets uit wat ik schrijf in mijn brief. Ik ben helemaal mezelf als ik de brief schrijf en daarna langzaam verscheur en op het canvasdoek plak.

Het is een gesprek tussen Hem en mij.

En soms zijn er tranen…over dat wat voorbij is gegaan. Over dat wat verloren is en wat niet meer terug gevonden kan worden. Over bang zijn voor de dag van morgen maar ook tranen van verbonden zijn met Hem en je niet meer alleen voelen….ik hoef me geen zorgen meer te maken.

The Cross Project Natascha Deijmann
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Proces of product… wat is belangrijker voor jou als kunstenaar?

20180707_095807

Fotografie: Natascha Deijmann

Drie jaar geleden begon ik met schilderen in een schilderles…ik had, afgezien van waterverf op school, geen enkele ervaring. Ik wist helemaal niets van materialen en technieken maar ik had de intense behoefte om iets te doen met de vele emoties die ik innerlijk voelde en waar ik niet goed over kon praten.

Het schilderen voelde goed maar ook bekend…alsof ik ervoor gemaakt was. De afgelopen drie jaar heb ik honderden schilderijen gemaakt, groot en klein, en allemaal geboren uit experiment. Gewoon uitproberen. Emoties omzetten in beeldtaal.

De schilderlessen werden meer een gezellige sociale ochtend dan dat ik meedeed met de oefeningen; ik ging al snel mijn eigen weg. Gelukkig had ik een leraar die dat allemaal leuk en spannend vond!

Ik kwam laatst deze afbeelding tegen op Pinterest:

1507ff49425f93ed37e0800346aa4ae1

Mijn hemel….dit is wel heel duidelijk voor mij want ik haalde hier uit dat ik zeer procesgericht bezig ben met de kunst die ik maak!

Vooral de laatste opmerking raakte me:

‘ het kunstwerk wordt gezien als een reflectie en verlenging van de maker. Het wordt gebruikt als middel tot communicatie’   ( vrij vertaald)

Ik ben geen creatieve therapeut maar ben, door vallen en opstaan, wel een kunstenaar geworden die zich bezig houdt op dit vlak. Niet vanuit de therapeutische kant maar vanuit de kunstkant. Ik zie het dan ook als een stukje ‘creatieve zelfzorg’.

20180707_095819

Fotografie: Natascha Deijmann

Nog steeds heb ik moeite om mijn eigen emoties ( en de emoties van anderen) te herkennen. Erover praten vindt ik ook nog erg lastig maar ik heb er nu wel een uitlaatklep voor gevonden. Ik vindt troost in het maken van kunst. Ik voel me blij met verf aan mijn handen en met alle kleurtjes om me heen. Mijn rouwgevoelens vinden een weg in het persoonlijke symbool van de traan…ook andere symbolen gaan mijn beeldtaal vormen. Tijdens het schilderen voel ik me innerlijk vrij…deze vrijheid is essentieel voor mij om met deze chaotische en lawaaierige wereld te kunnen dealen.

Zodra het schilderij gemaakt is, is het klaar voor mij…dan mag het naar het huis van iemand anders verhuizen. Het proces was belangrijker voor mij dan het product; dat mag ik loslaten.

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Intuïtief schilderen…een dialoog met jezelf

20170803_115716
Fotografie: Natascha Deijmann

Er zijn heel veel verschillende soorten kunst omdat iedere kunstenaar zijn/ haar eigen beeldtaal heeft. Als 10 kunstenaars hetzelfde landschap schilderen, ontstaan er toch 10 unieke en totaal verschillende interpretaties van dat landschap. Dat is interessant, vind ik omdat het mij de vrijheid geeft om te schilderen zoals ik dat wil.

Als je jezelf accepteert als kunstenaar en je eigen beeldtaal omarmt, dan creëer je daarmee ruimte voor het experimenteren met vormen, symbolen, figuren maar ook met materialen. Binnen dat experiment kan je intuïtief te werk gaan en je focus leggen op het proces i.p.v. op het eindproduct.

Het creatieve proces is iets wat 24/7 aanwezig is. Iedere dag weer voel ik me aangetrokken tot onderwerpen, materialen, beelden en kleuren die mij inspireren om aan het werk te gaan. Ik maak geen plan. Ik maak geen schetsen; ik heb niet eens een schetsboek!

Intuïtief schilderen is een vorm van zelf-expressie en voor mij de basis van het maken van kunst. Want door het maakproces communiceer ik dat deel in mij dat niet uitgesproken kan worden. Het maakt niet uit wat de ander van het eindproduct vindt…het proces was voor mij belangrijk en daar hecht ik aan. Daar leer ik ‘mens’ te zijn in deze chaotische, luidruchtige wereld waarin ik mij vaak zo ongemakkelijk voel…

Ik heb een aantal video’s van andere kunstenaars die, op eigen wijze, bezig zijn met intuïtieve kunst:

  1. Cathy Mevik

2. Amadea Bailey

3. Flora Bowley

4. Betty Krauze

Ik ben geen kunst-expert en heb geen master in de Kunst maar dat maakt mij niets uit want ik zie mezelf als ervaringsdeskundige op het gebied van intuïtieve kunst.

Als autodidacte kunstenaar hoef ik me niet aan regels te houden die mij geleerd zijn door een academische kunststudie…ik heb daar geen last van. Mijn verstand staat niet in de weg bij het schilderen en mijn creatieve proces wordt niet beïnvloed door faalangst, perfectionisme en de angst om niet te voldoen aan voorwaarden. Ik ben helemaal vrij en dat gun ik iedere kunstenaar.

Intuïtief schilderen is een oefening om in contact te komen met je hart en met je ziel…degene die jij echt bent. Dat wat je maakt hoef je niet perse te laten zien aan anderen; het is voor jezelf bedoelt. Het kan behulpzaam zijn bij situaties waarin woorden tekort schieten, waarbij je het idee hebt vast te zitten.

Het is een manier om te schreeuwen of te fluisteren zonder daarbij de ander te moeten betrekken. Intuïtief schilderen is een dialoog met jezelf.

20170803_115710
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha