3 redenen om niet ontmoedigd te raken door kunst van andere kunstenaars…

IMG_4716 (2)
Fotografie: Natascha Deijmann

Regelmatig hoor of lees ik dat mensen het leuk vinden om, via social media, naar de kunst van andere kunstenaars te kijken maar dat het ze tegelijkertijd kan ontmoedigen. Het idee ontstaat dan anderen altijd beter zijn, leuker zijn, creatiever zijn….het kan mensen zo ontmoedigen dat ze maar helemaal niet meer gaan schilderen of tekenen.

Ik zie dit als een onderdeel van de ‘tijdgeest’ en als onvermijdelijk in een wereld die gedomineerd wordt door social media waarbij iedereen kan kijken naar het leven van anderen. Zelf heb ik daarom bewuste keuzes gemaakt over welke social media ik wel en niet wil gebruiken. Die keuze is gebaseerd op persoonlijke voorkeur met als basis:

Ik ben vrij om te kiezen. Ik hoef niet mee te doen….

Daarom wil ik deze groep mensen bemoedigen met mijn 3 redenen om niet ontmoedigd te raken van de kunst van andere kunstenaars:

Reden 1: Ga gewoon lekker je eigen gang!

Qua social media gebruik ik WordPress voor deze blog en maak verder alleen gebruik van Pinterest en Tumblr om mijn kunst te delen met anderen. Ik ga daarin gewoon lekker mijn eigen gang want ik vindt het belangrijker dat ik zelf zinvol bezig ben dan dat ik me depri ga voelen als ik andere mensen ‘bekijk’.

Daarbij is het wel essentieel dat ik voor mezelf bepaald heb wat mijn leven zinvol maakt.

Voor mij is het communiceren via kunst, de beeldtaal, erg belangrijk. Daarnaast vindt ik het belangrijk om aan andere mensen te laten zien hoe helend het kan zijn om kunst te maken. 

Reden 2: Ga uit van het experiment…je geeft jezelf zo ruimte voor talentontwikkeling

Als kunstenaar ga ik ervan uit dat alles wat ik maak experimenteel is zodat ik, tijdens het werken, van gedachten kan veranderen. Als ik start met een bepaald idee in mijn hoofd dan geef ik mezelf toestemming om dat idee, tijdens het schilderen, los te laten.

Op het moment dat ik onzeker wordt van het schilderij dan doe ik iets rigoureus….ik ga erover heen met witte gesso en start helemaal opnieuw!

Ik heb namelijk geen zin om over mijn eigen werk te twijfelen en te zeuren. Ik wil me er goed bij voelen en als dat niet zo is, dan geeft mijn keuze voor het experiment mij toestemming om dat idee in mijn hoofd los te laten.

  • Als ik niet experimenteer, kan ik ook niet ontdekken wat mij ligt en wat mij niet ligt aan materialen en technieken.
  • Als ik niet experimenteer, kan ik ook niet ontdekken welke vorm van kunst, welke inhoud en welke beeldtaal bij mij past.

Reden 3: Kijken naar de kunstenaarspraktijk van andere mensen kan heel inspirerend zijn…maar zorg dat je de focus op je eigen werk blijft houden.

Het kan heel ontmoedigend zijn als je jezelf vergelijkt met anderen: hoe ver ze al zijn in hun maakproces, hoeveel geld ze verdienen met de verkoop van hun kunst, hoe leuk hun atelier is en waarom ziet hun leven er op die video veel aantrekkelijker uit dan die van mij?

Ik vergelijk mezelf niet met anderen omdat ik denk dat dit geen enkele zin heeft.

Mijn levenspad is zo uniek dat vergelijking gewoon niet opgaat. Het levenspad van de anderen is ook uniek…en dat is juist interessant. Ik kan inspiratie opdoen maar hoef ze niet te kopiëren. Ik kan wel van ze leren en daardoor zelf groeien in mijn ontwikkeling.

Ik ga uit van mijn eigen uitdagingen en beperkingen. Ik ga uit van mijn eigen levensvisie en levensbeschouwing. Mijn emoties ( en de manier waarop ik die wel/niet kan uiten) zijn van mij. De manier waarop ik naar mijn omgeving kijk, hoe ik ruik, hoe ik voel, hoe ik proef en wat ik hoor is uniek. Dat verwerk ik in mijn beeldtaal.

Daarom zijn mijn schilderijen en gedichten helemaal vanuit mezelf gemaakt. En daar neem ik verantwoordelijkheid voor.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Kunstenaar, durf te experimenteren!

20180327_185930

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb gemerkt dat mijn rationaliteit en emoties nogal gescheiden kunnen zijn. Zelf denk ik dat dit met mijn autisme te maken heeft. Het heeft effect op de manier waarop ik met het kunst maken omga…

Ik hecht vooral veel waarde aan het experimenteren met materialen en technieken zonder dat ik hierin emotioneel gehinderd wordt door de angst voor wat anderen eventueel van mij zouden denken/vinden. Niet omdat het me niets zou kunnen schelen…ik denk er gewoon helemaal niet aan. Het zit niet in mijn belevingswereld.

 

De waarde van het experimenteren tijdens het maken van kunst is voor mij essentieel omdat het een vast onderdeel is van mijn creatief proces: het proces waarin ik van een emotie ga naar een idee naar een uitvoering en uiteindelijk naar een eindproduct.

Tijdens het experimenteren loop ik bijvoorbeeld tegen een blokkade aan:

  • papier dat niet blijft plakken
  • kleuren die in de mix verdwijnen
  • een paneel wat helemaal krom trekt omdat ik teveel water heb gebruikt
  • ik heb iets over geschilderd met gesso en nu is de compositie weg…opnieuw beginnen
  • ik start met een kleurenpalet en eindig met totaal andere kleuren

Ik gooi zelden iets weg maar hergebruik alles weer in een ander kunstwerkje.

20180328_112421

Fotografie: Natascha Deijmann

Mijn kunst begint dus eigenlijk altijd met een ‘emotie’. In mijn geval kan dat van alles zijn: een gevoel dat die dag de hoofdrol speelt of iets wat ik heel mooi vindt in de natuur. Het kan ook een emotie zijn uit het verleden dat ik die dag oppak op te verwerken of een thema waar ik over aan het puzzelen ben…in ieder geval zet ik de emotie vaak om in een bepaald kleurenpalet en de materialen die ik kies.

Tijdens het werken aan een serie heb ik mezelf al enigszins beperkt in het materiaal gebruik. Voor de serie Solo gebruik ik bijvoorbeeld alleen canvaspanelen van 25 x 25 cm. Deze beperking geeft houvast tijdens het experimenteren.

 

Juist de blokkades tijdens het werken vind ik erg waardevol omdat ze een soort natuurlijke pauze veroorzaken waarin ik even uit de flow moet komen om een oplossing te bedenken.

Het is me opgevallen in het contact met andere ( amateur) kunstenaars dat mensen zich zo druk kunnen maken over anderen terwijl dit vooral in hun eigen gedachten een rol speelt: wat doe ik nu dom…vinden anderen me dom? Oh, het lukt me niet…zien anderen dat ik er niets van maak? Men veroordeeld zichzelf en is bang dat de ander dit ook doet.

Het is voor mij heel wonderlijk om te zien hoe de neurotypische mens zich bezighoudt met hoe hij/ zij overkomt op de ander. Terwijl ze tegelijkertijd helemaal geen idee hebben wat de ander nu werkelijk van ze vindt….want dat wordt meestal niet hardop gezegd. Toch?

Uiteindelijk maakt het me zelfs niet uit wat mensen van mijn kunst vinden: mooi, lelijk, onbegrijpelijk, te abstract, te kleurig, te druk, niet aantrekkelijk, te experimenteel, onduidelijk, te veel van dit of te weinig van dat….Ik vindt het fijn om bemoedigd te worden maar een waardeoordeel is voor mij niet belangrijk.

Kunst is beeldtaal.

Kunst is mijn manier van communiceren omdat in de kunst die ik maak geen ‘fouten’ zitten terwijl ik in sociale situaties wel veel ‘fouten’ maak.

Kunst is de taal die mijn voorkeur heeft omdat ik een beelddenker ben.

Kunst is een manier om aan andere te laten zien welke emoties een rol spelen terwijl ik die emoties niet verbaal kan verwoorden in een gesprek.

Kunst is mijn manier om te overleven in een niet-autistische wereld die vaak onbegrijpelijk is voor mij.

Kunst is mijn taal.

20180328_112307

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

Creativiteit is geen 9 tot 5 mentaliteit maar een manier van leven voor kunstenaars…

20180312_141748
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik hoorde laatst van een jonge student die Creativiteit onderzocht. Dat leek me een leuk en populair onderzoeksonderwerp maar het riep wel de vraag bij me op: Hoe meetbaar is creativiteit? En is creativiteit een eigenschap, een gave of een vaardigheid?

Creativiteit is, in mijn opinie, een manier van leven…een manier van in het leven staan. Een manier van zijn….


IMG_5120
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik vraag me tegenwoordig ook af of je creativiteit kunt ‘aanleren’. Kun je jonge mensen in het onderwijs leren om creatief te denken? Om creatief te ZIJN? En hoe weten wij dan dat diegene creatief is?

Een aantal definities:

Zelf leef ik vanuit een autistische perceptie op de wereld om mij heen. Mijn zintuiglijke ervaringen en fragmentarische waarneming maken mijn omgeving soms tot een wonderlijke wereld die mij enorm prikkelt en soms overprikkeld. Daarnaast zie ik mijn omgeving door een soort telelens of vergrootglas waardoor er details naar voren komen die mij fascineren en inspireren.

De vaardigheid om te schilderen, collages te maken en met gemengde technieken aan de gang te gaan pas ik sinds 3 jaar toe. Daarvoor gebruikte ik mijn creativiteit alleen maar om gedichten te maken. De vele woorden in mijn hoofd vonden op deze manier een weg naar buiten.

Ik maakte wel foto’s maar deed er niets mee totdat ik een uitweg vond door het schilderen. Kunst maken werd voor mij een essentieel onderdeel van mijn leven omdat ik ( eindelijk) een manier had gevonden om mijn beleving te verwerken. Sindsdien ervaar ik een rust in mijn leven die ik niet meer kwijt wil raken.

Creativiteit is dan ook geen 9 tot 5 mentaliteit maar iets wat in je zit en wat er uit wil komen….Het kan muziek zijn of dans, toneel, handwerken, houtbewerking, glas schilderen, verhalen schrijven…het maakt niet uit. Ik denk dat we creativiteit nodig hebben om ons dagelijkse leven te kunnen verwerken op een scheppende manier.

20180208_110135
Fotografie: Natascha Deijmann

Het valt me echter op hoeveel mensen zichzelf verklaren tot niet creatief. ‘O, ik ben niet zo creatief, hoor!’ of  ‘Ja, ik kom niet op dat soort dingen zoals jij….’

En als ze me dan wel laten zien wat voor ‘creatieve’ dingen ze gemaakt hebben op de keramiekcursus of haakcursus dan zie ik helaas dat er geen individualiteit zit in het werk dat ze gemaakt hebben. Zij hebben hun creatie gemaakt op zo’n manier dat men niet bang hoeft te zijn om te falen, kritiek te krijgen of op te vallen. Ze hebben zich geconformeerd aan de docent of groep waarin ze zich bevonden.

Is het beheersen van een techniek hetzelfde als creativiteit?

20171126_154651
Fotografie: Natascha Deijmann

In onderstaande video wordt gezegd: Creativiteit is niet het product dat je maakt maar de manier waarop je het leven ziet….

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Abstracte kunst maken vraagt gewoon een beetje lef…

20180228_112716
Fotografie: Natascha Deijmann

Om abstract te kunnen schilderen is het belangrijk om je fantasie te stimuleren…want dat wat je maakt komt helemaal uit jouw innerlijke wereld. Op het moment dat ik start met een schilderij ( of serie schilderijtjes) dan is er nog helemaal niets…alleen het witte canvas.

Er zijn mensen die dat eng schijnen te vinden…wat als ik er helemaal niets van maak? Wat als het er allemaal stom uit gaat zien? Dat het niet mooi wordt of dat een ander zegt: ‘wat heb jij nou gedaan?’ Ik heb wel eens gehoord dat dit type kunstenaar dan geblokkeerd raakt, een soort writersblock maar dan als schilder.

Tegen dit type kunstenaar wil ik graag zeggen: Wat maakt het uit?

20180228_112858
Fotografie: Natascha Deijmann

Je fantasie inzetten bij het abstract schilderen vraagt nu eenmaal een beetje lef!

  • welke kleuren spreken je vandaag aan?
  • welke vormen en/ of lijnen wil je vandaag gebruiken?
  • welke materialen voelen vandaag goed aan?

Als ik vandaag besluit om in blauwe tinten te gaan werken en ik voel me aangetrokken door cirkels en vierkanten en ik wil ook nog wat papier gebruiken…dan heb ik een beetje houvast voor het maken van een abstract werk.

20180228_112058
Fotografie: Natascha Deijmann
20180228_112043
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb gemerkt dat, als ik het maken van kunst als een experiment zie, ik dan niet bang hoef te zijn dat ik ‘fouten’ maak.

Er zijn geen foute experimenten in mijn kunstenaarsleven…

Met ieder schilderij leer ik meer over wat ik leuk vindt, mooi vindt, lelijk vindt, wat wel en wat niet werkt. Ik leer over materialen en probeer technieken uit. Soms besluit ik dat iets wat ik eerst lelijk vond ik daarna wel weer mooi vindt. Soms wordt alles een bruine brij en dan ga ik er lekker met gesso overheen: opnieuw beginnen kan altijd.

En soms gooi ik het gewoon in de vuilnisbak: weer wat geleerd!

Op deze blog schrijf ik uitgebreid over het stimuleren van je creativiteit, je fantasie en het uitproberen van technieken…ik hoop dan ook een bijdrage te mogen leveren aan de kunstwereld (met een kleine K). Ga lekker aan de gang en als je vragen hebt…laat het me weten; wie weet kan ik er nog een blogpost over schrijven.

20180228_112740
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Wanneer mag je jezelf een kunstenaar noemen?

IMG_5010

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik BEN een kunstenaar. Ik WERK als kunstenaar. Ik MAAK kunst….wanneer mag ik mezelf een kunstenaar noemen?

  • op het moment dat ik een schilderij verkoop?
  • op het moment dat ik mijn werk laat zien in een expositie?
  • op het moment dat de ander ( maakt niet uit wie) zegt: jij bent een kunstenaar?
  • op het moment dat je een diploma krijgt van een kunstacademie?

Ben ik een kunstenaar omdat ik dat zelf vindt of heb ik een ander nodig om dit voor mij te bevestigen?

Ik ben mezelf een kunstenaar gaan noemen op het moment dat ik dacht: hee, ik maak nu kunst!

Door deze website te gaan maken, mijn kunst hier te laten zien en de vele mooie reacties die ik krijg, bevestigde dit voor mij dat ook andere mensen mij als kunstenaar gingen zien. Maar het begon allemaal bij mezelf en de erkenning die ik mezelf gaf. Want ik hoef niets te verkopen of te exposeren om mezelf kunstenaar te mogen noemen. Dat maakt helemaal niets uit….

Ik maak gedichten…ik ben een dichter.

Ik maak foto’s…ik ben een fotograaf.

Ik schilder…ik ben een schilder.

Sowieso is het tegenwoordig niet helemaal duidelijk wat nu precies KUNST is…wie bepaald dat? Wel weten mensen vaak wat ze wel/niet mooi vinden. Of ze vinden dat iets knap gemaakt is. Soms is iets niet perse mooi maar wel interessant.

Misschien zijn kunstenaars tegenwoordig dan ook meer ‘makers’. Zoals een choreograaf een dans bedenkt en laat uitvoeren door dansers, zo is de kunstenaar ook de bedenker en uitvoerder van zijn/ haar eigen ideeën.

Is dan het hebben van creatieve ideeën en het daarna kunnen omzetten in een kunstwerk dan een voorwaarde voor het ZIJN van kunstenaar?

Misschien wel…Ik denk dat een combinatie van creativiteit en het daarna willen maken dichtbij het kunstenaarschap komt. Het hebben van een creatief proces is niet zichtbaar voor anderen; dat weet alleen jij.

Je bepaald zelf of je een kunstenaar bent.

IMG_5019

Fotografie: Natascha DeijmannBedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

  • Deze schilderijen komen uit de serie ‘Solo…Creation in patterns’