3 manieren om stil te worden voor God…

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

20180121_164554
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

IMG_4812
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Jezus stilt de storm…leven vanuit de juiste hartgesteldheid

20180201_131537
Fotografie: Natascha Deijmann

Soms voel ik me niet veilig bij andere mensen. Dat kan komen door een bepaald gedrag of door de dingen die ze zeggen. Iedere keer als ik me niet veilig voel in deze wereld, dan ga ik op zoek naar teksten in mijn Bijbel waaruit de macht van de Here God blijkt zodat ik weet dat ik veilig ben. Zodat ik eraan herinnerd wordt dat ik, als kind van God, een Vader hebt die weet wat Hij doet. Wat andere mensen ook doen of zeggen; Hij is bij mij.

Markus 4: 35-41

‘ En op die dag toen het avond geworden was, zei Hij tegen hen: Laten wij overvaren naar de overkant. En zij lieten de menigte achter en namen Hem, die al in het schip was mee; en er waren nog andere scheepjes bij Hem.

En er stak een harde stormwind op en de golven sloegen over in het schip, zodat het al volliep. En Hij lag in het achterschip te slapen op een hoofdkussen; en zij wekten Hem en zeiden tegen Hem: Meester, bekommert U Zich er niet om dat wij vergaan?

En Hij, wakker geworden, bestrafte de wind en zei tegen de zee: Zwijg, weest stil!

En de wind ging liggen en er kwam een grote stilte.

En Hij zei tegen hen: Waarom bent u zo angstig? Hebt u dan geen geloof?

En zij vreesden met grote vrees en zeiden tegen elkaar: Wie is Deze toch, dat zelfs de wind en de zee Hem gehoorzaam zijn?

20180116_164801
Fotografie: Natascha Deijmann

Mijn christen-zijn valt en staat met mijn geloof.

Zonder geloof kan ik van alles doen en zeggen en heel christelijk ‘overkomen’ maar als ik niet geloof, dan is er eigenlijk niets. Toen ik nog ongelovig was kon ik dan ook geen onderscheid maken tussen ‘echte’ christenen en mensen die christelijk deden. Daar zit een groot verschil in, weet ik nu.

In het evangelie van Mattheus staat dat niet iedereen naar de hemel zal gaan….

Mattheus 7: 21

‘ Niet iedereen die ‘Heer, Heer, tegen Mij zegt zal het koninkrijk van de hemel binnengaan, alleen wie handelt naar de wil van mijn hemelse Vader.’

De Here God is dus heel goed in staat om de ‘echte’ christen te herkennen en Hij herkend hem/ haar aan o.a. aan de hartgesteldheid. Dit is een woord wat je vaak kunt tegenkomen binnen een kerk. Ik ervaar dit als een manier waarop je iemand kunt herkennen als diegene vanuit de liefde voor en van God leeft en ook vanuit die liefde over andere mensen praat en met ze omgaat.

Iedereen kan wel eens bang of boos zijn. Op zichzelf of op de ander maar als christen wil ik dan wel geloven dat de Here God mij daarbij kan helpen. Ik ga dan in gebed of ga lezen in de Bijbel. Of ik zoek iemand met wie ik mijn emoties kan delen en we samen kunnen bidden. Ik geloof dat ik deze  emoties bij de Here God mag brengen zodat Hij mij kan veranderen….als discipel van de Here Jezus probeer ik Zijn lessen iedere dag toe te passen in mijn dagelijkse leven.

Ik wil me iedere dag bewust zijn van mijn hartgesteldheid: in hoeverre bepalen mijn emoties vandaag mijn gedrag?

Het gaat er niet om dat ik aardig kan doen tegen andere mensen ….het gaat erom dat ik me bewust ben van de emoties die mijn geloof beïnvloeden:

Geloof ik dat de Here God mijn hart, hoofd en ziel zo veranderd heeft dat ik, in alles, op Hem vertrouw?

Geloof ik dat ik het niet alleen kan maar Hem nodig heb, in alles wat ik doe?

Geloof ik dat de Here God met mij bezig is en om mij geeft….maar ook om de andere mensen om mij heen?

En als een ander boos, onaardig of vervelend tegen mij doet, dan kan ik dezelfde vragen stellen, erover nadenken en voor die ander bidden….Want God vraagt aan mij om op mijn geloof te vertrouwen en niet op mijn angst.

20180218_130901
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Maak je geen zorgen…God zorgt iedere dag voor ons

20180505_174406
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb er heel lang over gedaan om mijn zorgen over geld los te laten en het allemaal in de handen van de Here God te leggen.

Het was de angst om tekort te komen, niet genoeg te hebben om van te leven. Door grote veranderingen in mijn leven werd ik, min of meer, gedwongen om mezelf onder de loep te nemen en hiermee aan de gang te gaan. Ik besefte dat het niet zozeer om geld ging maar om ‘de zorgen’ die ik me sowieso maakte in het leven. Ik ontdekte dat ik best heel angstig in het leven stond….ik moest de controle houden want anders zou alles ‘fout’ gaan!

Mattheus 6: 27

‘Wie van jullie kan zich door zich zorgen te maken ook maar een el aan zijn levensduur toevoegen?’

Door Bijbelstudie kwam ik erachter dat ik juist dit stuk los moest gaan laten: me zorgen maken over mijn leven, over andere mensen, over mezelf…

1 Petrus 5: 7

‘U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart.’

Psalm 94: 19

‘Toen ik door zorgen werd overstelpt,

was Uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Ezechiel 34: 11

‘Dit zegt God de Heer: Ik zal zelf naar Mijn schapen omzien en zelf voor ze zorgen.’

20180505_174356
Fotografie: Natascha Deijmann

Als christen wist ik wel dat ik dit moest doen, alleen deed ik het niet. Niet uit koppigheid of eigenwijzigheid maar uit ongeloof. Ik kwam erachter dat ik niet werkelijk geloofde dat de Here God voor mij zou zorgen: voor mijn dagelijkse eten en drinken, kleding, woonlasten, benzine enz. Ik dacht dat ik dit allemaal zelf in de hand had en dat ik, door hard werken en goed mijn best doen, het zelf voor elkaar zou krijgen….

Dat is niet zo.

Maar de wereld om mij heen zit wel zo in elkaar en zelfs de christenen in de kerk denken zo: je moet het allemaal zelf doen. Hard werken. Slim met geld omgaan. Tijd is geld. Geld opent deuren. Zo worden we opgevoed en zo wordt ons iedere dag voorgehouden door anderen.

Totdat ik alles kwijtraakte en ik alleen voor de Here God stond met lege handen. Op dat moment besefte ik dat ik alleen nog verder kon leven in volledige afhankelijkheid van Hem.

Mattheus 6: 24

‘Niemand kan twee heren dienen: hij zal de eerste haten en de tweede liefhebben, of hij zal juist toegewijd zijn aan de ene en de andere verachten. Jullie kunnen niet God dienen en de mammon.’

20180505_174401
Fotografie: Natascha Deijmann

De Here Jezus legt ons uit dat we een Vader hebben die precies weet wat we nodig hebben. Iets nodig hebben is anders dan ‘dingen willen hebben’. De wereld om ons heen stort een overvloed aan reclame over ons uit waardoor we alsmaar aan het kopen blijven. En om veel te kunnen kopen moeten we weer veel geld verzamelen.

God dienen

Op het moment dat je echt na gaat denken over wat je, als mens in Nederland, nodig hebt om te kunnen leven dan komen er hele andere dingen naar voren. Ik weet nu dat de Here God mij iedere dag weer voorziet van datgene wat ik nodig heb om Hem te kunnen dienen: in mijn dagelijkse leven, mijn werk als kunstenaar….Iedere keer weer verbaas ik me erover dat ik voorzien wordt door Hem. Maar het vroeg wel een duidelijke keuze van mij:

Ik wil mijn leven aan U wijden, Here en geloof dat U voor mij zal zorgen op de manier waarop U dat het beste vindt zodat ik U kan dienen in Uw koninkrijk.

Mijn besluit om de Here Jezus te willen volgen heeft als gevolg dat al mijn dagen om Hem gaan. Door over de Here God te schrijven, te praten en mijn hart in mijn kunst te leggen. Door te studeren in de Bijbel, door gebed en door dagelijks een kaarsje te branden:

Heer, ontferm U over ons…

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Wandelen om stil te zijn…samen zijn met God

20180128_170517
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik ben als kind opgegroeid op een Waddeneiland en keek vanuit mijn slaapkamer uit op de Waddenzee. Het viel me op dat de Waddenzee geen dag hetzelfde is en tegelijkertijd ook weer wel.

In die tijd moest je als kind nog naar de wal om verder te studeren. Heimwee bleef naar die bijzondere zee. Nu, na 30 jaar, mag ik weer in het Waddengebied wonen en wandel ik iedere dag om stil te worden voor de Here God.

Maar ik zing ook vaak….gewoon hardop in mijn eentje of zachtjes….

20180121_164942
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik praat ook met Hem. Over de dingen die me dwars zitten. De gevoelens die ik heb. Dingen in mijn leven die ik niet begrijp. Ik vraag of Hij bij andere mensen wil zijn omdat ze het moeilijk hebben. Ik vraag of Hij zich wil ontfermen over degene van wie ik hou.

Soms moet ik zelf even huilen en vraag Hem om mij te troosten. Soms voel ik me boos en vraag Hem dan om rust. Soms ben ik bang en dan vraag ik Hem om kracht.

Jacobus 5:13

” Als een van u het moeilijk heeft, laat hij bidden, is hij vrolijk, laat hij een loflied zingen.”

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

Dit is een artikel over bidden:

Bidden is praten met de Here God. Bidden is ook het delen van je leven met de Here God…het hebben van een persoonlijke relatie met Hem. Het maakt niet uit of jij je gebed begint met Vader of met Here Jezus: Hij is onze God.

Het gaat Hem om mijn hart. Dat ik van Hem hou en op Hem vertrouw…..

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha