Uiteindelijk worden we allemaal een verhaal…

20180917_105156
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik kwam laatst een quote tegen op internet die bij me is blijven hangen…

‘In the end, we all become stories’

(Margaret Atwood)

Het fascineert me omdat ik zelf dagelijks in de Bijbel alle verhalen lees die voor mij zo belangrijk zijn maar voor anderen totaal niet. Ik zie de Bijbel als een boek vol waargebeurde levensverhalen, geschiedenis en lessen voor het leven en de ander ziet het als een sprookjesboek. De mensen in de Bijbel zijn allemaal een verhaal geworden.

Wat is mijn verhaal eigenlijk?

En als ik straks dood ben, hoe lezen mensen mijn verhaal dan?

20180917_105306
Fotografie: Natascha Deijmann

1 Johannes 3: 1

‘Bedenk toch hoe groot de liefde is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden kinderen van God genoemd, en dat zijn we ook. Dat de wereld ons niet kent, komt doordat de wereld Hem niet kent.’

Welke verhalen vertellen we zelf?

Mijn verhaal bestaat uit twee delen: voor mijn bekering ( 1971-1996) en na mijn bekering ( 1996- 2018). Dat oude leven lijkt nu heel ver weg maar is nog steeds een deel van mijn verhaal. Zonder de vergelijking met hoe het toen was, kan ik niet voelen hoe belangrijk de veranderingen zijn geweest toen ik ‘een nieuw leven’ kreeg.

Was het toen direct allemaal goed?

Absoluut niet. De ene ramp na de andere overkwam mij en mijn nieuwe geloof werd voortdurend op de proef gesteld…het enige verschil was dat ik het nu niet meer alleen hoefde te doen. God was bij mij en dat bepaalde mijn verhaal.

Er is nog 1 vriendin over uit mijn oude leven en verder is er met niemand contact meer. Mijn verhaal ging verder maar de mensen van toen herkenden me niet meer…ik was veranderd.

2 Korinthiërs 5: 17

‘Daarom ook is iemand die een met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.’

Ezechiel 36: 26

‘Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, Ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven.’

Hebreeën 13: 8

‘Jezus Christus blijft Dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid!’

Ik heb veel mensen begeleidt in hun stervensproces toen ik nog in de zorg werkte. Dan hoor je vaak alle verhalen over die persoon. Van familieleden, van vrienden. Het viel me dan op hoeveel verschillende verhalen je hoorde; iedereen had zijn eigen verhaal over de man/ vrouw die ging sterven.

Verhalen vol vreugde, mooie herinneringen of verhalen vol pijn en afwijzing. Het verhaal wat over je verteld wordt als je gestorven bent, kan nogal eens verschillen met hoe je zelf je levensverhaal zou vertellen.

‘In the end, we all become stories’

20180918_230523
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Mijn Vader is God…en Hij houdt echt van mij

20161024_160823
Fotografie: Natascha Deijmann

Op het moment dat ik mijn hart aan de Here Jezus gaf, voelde ik eindelijk wat liefde was en is.

Daarvoor wist ik dat niet want ik was niet een kind dat liefde had gekend in haar jeugd. Er was trauma, pijn, verdriet doordat ik opgroeide in een omgeving met veel geweld, verslaving en misbruik. Ik was compleet in de war over wat liefde was…en ik vertrouwde mensen niet meer. Ik voelde me alleen, ook al had ik mensen om me heen. Er zat een diep gat in mij wat leeg voelde.

Ik zocht naar Iemand die mij begreep en die wist wat pijn was…voor mij was dat de Here Jezus.

20161024_160817 (2)
Fotografie: Natascha Deijmann

Nadat ik christen was geworden moest ik ook leren bidden. Dat wilde ik ook graag! Ik had nog nooit gebeden maar Jezus leert ons dit Zelf in de Bijbel:

Mattheus 6: 9-13

Onze Vader, Die in de hemelen zijt

Uw naam worde geheiligd.

Uw koninkrijk kome.

Uw wil geschiede, zoals in de hemel zo ook op de aarde.

Geef ons heden ons dagelijkse brood.

En vergeef ons onze schulden zoals ook wij vergeven onze schuldenaren.

En leidt ons niet in verzoeking maar verlos ons van de boze

want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid.

Amen

20161024_160829
Fotografie: Natascha Deijmann

Nog steeds bid ik iedere avond, voordat ik ga slapen, dit gebed. Het zegt alles wat ik wil zeggen tegen mijn Vader. Deze Vader doet mij geen pijn en op deze Vader kan ik wel bouwen en in vertrouwen. Ook heeft deze Vader mij lief….

Dit gebed wordt vaak ’t Onze Vader’ genoemd.

Ieder woord in dit gebed heeft waarde omdat de Here Jezus het ons wil leren. Vroeger maar ook vandaag. Want alleen de Here God snapt de pijn die je, als mens, kunt hebben…en Hij is de enige die die pijn kan helen.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Rouwen maakt ruimte voor een nieuw begin…wat we van Prediker kunnen leren

20171004_144021
Fotografie: Natascha Deijmann

De laatste drie jaar ben ik door een rouwproces gegaan: ik moest verwerken dat er in mijn leven dingen waren mis gegaan. Als kunstenaar verwerk ik dit dan via het maken van kunst. Een jaar lang schilderde ik mijn verdriet in de vorm van tranen…

20171004_144215
Fotografie: Natascha Deijmann

Er bestaan van die mooie lijstjes waarin beschreven staat hoe een rouwproces verloopt maar in de praktijk van mijn leven merkte ik dat alles zijn eigen weg ging. Er was geen schema. Er was geen volgorde…er was chaos.

Van diepe wanhoop naar enorme lachbuien. Van stille huilbuien tot gitzwarte somberheid. Alles kwam voorbij.

Prediker 3: 4

“Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.”

Prediker 3: 6

” Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te gooien.”

20171004_093223
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik hou echt van het boek Prediker dat geschreven is door Salomo, de zoon van David.

Er is iets in de toon van het boek dat mij het vertrouwen geeft dat het leven nu eenmaal rommelig is maar dat dit ook oké is.

Door een rouwproces heen gaan ( kan van alles zijn: dood, echtscheiding, werkeloosheid of het moeten accepteren dat je situatie veranderd is zonder dat je dit wilde…) mag dan rommelig zijn maar ik heb ook gemerkt dat er ruimte ontstaat voor een nieuw begin.

Een andere manier van leven waarin je misschien dingen gaat doen die je voorheen nooit gedaan zou hebben.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha