Gedicht: Stiltestorm…


Stiltestorm

Het schijnt buiten stil te zijn

ze zeggen dat zelfs de vogels niet fluiten

maar in mij is er wel storm

geluiden worden steeds harder

suizende, piepende, bonkende geluiden

de storm is er altijd

jij weet niet wat ik hoor

het voelt zwaar en ook eenzaam

om niet te kunnen schuilen.

Het schijnt buiten stil te zijn

ze zeggen dat zelfs de vogels niet fluiten

stilte voor de storm

ik kan het niet horen

want in mij is er dag en nacht storm

een storm voor mij alleen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Eenmaal kunstenaar, altijd kunstenaar?…omgaan met twijfels en ontmoediging

Fotografie: Natascha Deijmann

De winter is een goede periode voor zelfreflectie. Een tijd om na te denken over datgene wat ik, als kunstenaar, gezaaid heb en de vruchten die dat gegeven heeft. Ik stel mezelf vragen:

Wat heb ik tot nu toe gedaan en hoe voelde ik me daarbij?

Is het zinvol geweest om al die tijd en energie erin te steken?

Heeft datgene wat ik gedaan heb vruchten afgeworpen?

Ga ik zo door of ga ik het anders aanpakken?

Het is misschien herkenbaar voor andere kunstenaars maar ik heb gemerkt dat ik soms ontmoedigd raak door de huidige tijdgeest waarin er niet veel waardering meer lijkt te zijn voor kunst. En dan bedoel ik alle kunst die gemaakt is door mensen, niet door een computer of commercieel bedrijf voor wooninterieur…nee, ‘echte’ kunst.

Ik klaag niet maar het valt me iedere dag weer op dat veel mensen niet geïnteresseerd lijken te zijn in handgemaakte, authentieke en originele kunst. En dat vind ik echt jammer.

Fotografie: Natascha Deijmann

Ontmoediging en twijfels

Op de momenten dat ik me ontmoedigd voel, ga ik aan de slag met mijn kwasten en verf en schilder ik het van me af. Want ik ben nu eenmaal een kunstenaar en dit is de manier waarop ik met lastige emoties omga. Ik zoek de vormen en symbolen en ik kies de kleuren en structuren die mijn twijfels uitbeelden. Maar ik ga ook terug in de tijd door me verbonden te voelen met andere kunstenaars die dezelfde tegenstrijdige emoties hadden…uiteindelijk kom ik dan weer tot de conclusie:

Ik ben een kunstenaar. Dit is wie ik wil zijn. Dit is wat ik wil doen…

In deze periode van zelfreflectie onderzoek ik de aard van mijn twijfels en ontdek ik wat me dwars zit. In deze tijdgeest worden er van kunstenaars zoveel meer vaardigheden verwacht dan alleen het maken van je kunst:

Je moet jezelf (online) kunnen profileren, marketen, branden, promoten…

Je moet jezelf kunnen pitchen, verkopen, een fanbase opbouwen en volgers en likes scoren via social media…

Je moet jezelf in de kijker kunnen zetten, herkenbaar zijn voor anderen, een duidelijke eigen stijl hebben en kunst maken die mee kan rennen met de modetrends…

Fotografie: Natascha Deijmann

Het aanleren van deze vaardigheden is geen keuze die voor iedereen te maken is.

Als je, zoals ik, een kunstenaar met beperkingen bent dan zijn sommige vaardigheden geen optie…je doet dan wat je kan en probeert te accepteren wat je niet kunt doen. Dat proces van aanvaarden gaat soms gepaard met veel twijfels….is het nog zinvol wat ik doe? Wil ik dit nog?

Als kunstenaar met beperkingen heb ik vooral geleerd om door te zetten. Te volharden in datgene waarin ik geloof. Iedere dag weer doorzetten, ondanks pijn en moeite, aan het werk gaan met de doelen die ik mezelf gesteld heb. Ik mag twijfelen, ik mag ontmoedigd raken maar dat betekent niet dat ik stop met kunst maken.

Jozua 1: 9

‘ Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de Heer, je God, staat je bij.’

Kunst maken vanuit je hart

Ze zeggen wel eens dat je jezelf pas een schrijver mag noemen als je een boek gepubliceerd en verkocht hebt maar dat vind ik onzin. Of je nu schrijft, schilderijen maakt of op een andere manier kunst maakt…je mag jezelf een kunstenaar noemen. Het is namelijk geen eretitel die andere mensen je moeten geven; het geeft aan wie je bent en/of wil zijn in je hart.

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

‘De glazen wand’…een gedichtenbundel over autisme en alleen-zijn (gratis PDF)

20180825_093334
‘De glazen wand’…nieuwe gedichtenbundel over autisme & alleen-zijn (gratis PDF)

Deze gedichtenbundel gaat over het kerngevoel wat ik, vanuit autisme, met me mee draag….een diepe en intense beleving van alleen-zijn.

Soms is dit fijn omdat ik me, in mijn eentje, geen autist voel. Immers, autisme uit zich vooral in het contact met anderen. Zelf ervaar ik mijn wereld als normaal…

Vaak is het niet fijn omdat ik niet wil kiezen voor isolement…ik leef in een wereld met andere mensen die ik niet kan vermijden. Tegelijkertijd confronteert deze wereld mij voortdurend met mijn autisme…men ziet mij als degene die niet normaal is.

Het gevoel achter een glazen wand te leven is universeel bij mensen in het autisme-spectrum…ik wil er graag bij horen maar het lukt me niet.

Ik zie jou maar jij ziet mij niet….

Ik word niet verstaan en kan me niet verstaanbaar maken….

‘De glazen wand’ staat voor het intense gevoel van alleen-zijn in een wereld die geen rekening houdt met autisme.

Je kunt de gedichtenbundel gratis downloaden als PDF:

Outsider in de kunstwereld…laat zien wie je bent!

20180503_194026
Fotografie: Natascha Deijmann

Regelmatig scan ik het internet af op nieuws in de Nederlandse Outsider Art wereld en verbaas me iedere keer weer dat dit nieuws er dan gewoon niet is.

Het gebrek aan belangstelling van de reguliere kunstwereld voor de bijzondere kunst van outsiders blijft me fascineren….is die kunstacademie nu echt zo belangrijk?

Moeten creativiteit/ beeldend vermogen/ techniekkennis en materiaalgebruik nu echt aangeleerd en gevormd worden?

Wat ik wel kan begrijpen is dat als kunstenaars de kunstacademie doen, ze dan een netwerk in de reguliere kunstwereld opbouwen en de ‘regels’ leren voor het aanvragen van subsidies e.d. die gegeven worden om cultuur aan te moedigen. Er worden handige vriendschappen aangegaan. Ook kunnen ze een naam opbouwen door het meedoen met competitieve wedstrijden waarbij ze grote prijzen kunnen winnen.

Win/win voor de ‘echte’ kunstenaar….toch?

20171128_120725
Fotografie: Natascha Deijmann

Binnen Nederland kom ik telkens weer die beperkende visie op Outsider Art tegen van kunstenaars met een verstandelijke beperking die, als nuttige dagbesteding, schilderijen aan het maken zijn. Of die eenzame, geïsoleerde chronische psychiatrische patiënt die verwarde kunst maakt…klopt dit nu echt?

Toch worden deze schilderijen door de zorginstellingen de markt opgedaan en (soms) verkocht tegen hoge prijzen. Krijgen de kunstenaars dit geld zelf gestort op de bankrekening die ze (misschien) hebben?

Een andere visie die ik tegenkom is dat autistische kunstenaars op een bepaalde manier kunst zouden maken, in isolement, niet communicerend en alleen datgene waardoor ze geobsedeerd zijn (of gepreoccupeerd om het wat liever te zeggen).

Is dat echt zo? Of wordt de autistische kunstenaar hier weer eens stereotype neergezet?

20180311_172234
Fotografie: Natascha Deijmann

Omdat mensen toch graag willen weten in welk ‘hokje’ ik zit kies ik er bewust voor om mezelf binnen de ( internationale) Outsider Art wereld te plaatsen met de kunst die ik maak omdat ik niet voldoe aan de eisen van de reguliere kunstwereld. 

Dat wil ik ook niet omdat ik namelijk mijn eigen kunst wil blijven maken en geen commerciële of trendgevoelige kunst. Kunst die iedereen mooi vindt of kan herkennen. Ik identificeer me meer met kunstenaars zoals Ai Weiwei, een Chinese kunstenaar die met zijn kunst ook politiek activist is.

Of Banksy die met humor en ironie een statement maakt.

Kunst (Art) + actie voeren = Artivist

Outsider in de kunstwereld…laat zien wie je bent!

Ik wil hierbij dan ook iedere kunstenaar die zich een ‘Outsider’ voelt oproepen om zich te laten zien op het internet door een eigen website of blog te maken, foto’s van je werk te publiceren op social media, video’s te maken en op You Tube of Vimeo te zetten…alles wat je maar kan verzinnen om te laten zien dat Outsider Kunst ook kunst is!

Vertel je verhaal door te schilderen, tekenen, muziek te maken, te dansen, te knippen, plakken, fotograferen, gedichten te maken…door keramiek, houtbewerking, metaalbewerking, door collages te maken, verhalen te schrijven, cartoons, film en video…het maakt niet uit. Laat zien wie je bent….en laat je niet meer buitensluiten.

20180330_105745
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Leren omgaan met tegenslag in je leven…blijf vertrouwen op de Here Jezus

20180202_164307
Fotografie: Natascha Deijmann

Als ik langs de haven loop en er is een kalme zee, dan valt die rust ook over mij. Het is windstil, de meeuwen vliegen over me heen…alles gaat goed.

Maar als er dan een boot langs komt varen is er even lawaai en onrust. Zodra de boot weer uit het zicht is verwacht ik die rust weer terug maar dan ontstaat er een vreemd fenomeen: de deining.

Golven komen op met een kracht die ik niet verwacht en tegelijkertijd besef ik…dit zijn de gevolgen van de situatie die er was…Het staat synoniem voor alle tegenslagen die een mens kan hebben in zijn/ haar leven en die gewoonlijk ook nog daarna met deining te maken krijgen.

20180223_173544
Fotografie: Natascha Deijmann

Als er een geliefde overlijdt kan dat emotioneel zijn maar als er daarna veel problemen ontstaan rondom de afwikkeling van zijn/ haar financiën, dan spreek ik van deining. Of als er sprake is van een handicap bij een kind en de gevolgen zijn dat dit kind van school moet veranderen, dan spreek ik van deining.

Rust – Gebeurtenis – Rust – Deining

En juist in de periode van de deining kun je wel eens moeite hebben om het vertrouwen in God vast te houden. Want als mens zijn we heus wel bestand tegen een beetje tegenslag maar het langdurig vol moeten houden van de stress die in de deining-periode kan optreden vraagt hele andere vaardigheden van ons.

Soms vraagt het eenvoudig dat we moeten leren de pijn te verdragen.

20180125_123504
Fotografie: Natascha Deijmann

Mattheus 14: 22- 32

‘ Meteen daarna gelastte Hij de leerlingen in de boot te stappen en alvast vooruit te gaan naar de overkant, Hij zou ook komen nadat Hij de mensen had weggestuurd. Toen Hij hen weggestuurd had, ging Hij de berg op om in afzondering te bidden.

De nacht viel en Hij was daar helemaal alleen. De boot was intussen al vele stadiën van de vaste wal verwijderd en werd, als gevolg van de tegenwind, door de golven geteisterd.

Tegen het einde van de nacht kwam Hij naar hen toe, lopend over het meer. Toen de leerlingen Hem over het meer zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ” Een spook!”, en schreeuwden het uit van angst. Meteen sprak Jezus hen aan: “Blijf kalm! Ik ben het, wees niet bang!” Petrus antwoordde: ” Heer, als U het bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet komen”. Hij zei: “Kom!” Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ” Heer, red me!” Meteen strekte Jezus Zijn hand uit, Hij greep hem vast en zei: ” Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?”

Toen ze in de boot stapten, ging de wind liggen. In de boot bogen de anderen zich voor Hem neer en zeiden: “U bent werkelijk Gods Zoon”.

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

De kern van dit Bijbelverhaal is dat we, als christenen, erop kunnen vertrouwen dat de Here Jezus er voor ons is. Dat Hij voor ons zorgt, ook al voelt het soms heel eng en donker aan. Hij wil dat we op Hem vertrouwen en niet twijfelen doordat we in onrustige omstandigheden zitten.

Vooral als de crisis bezworen is en de rust weer teruggekeerd is. Alles lijkt weer normaal en er wordt gezegd ‘God is goed’ ….en dan komt de deining…de gevolgen van de crisis die niet meer zichtbaar is. Om dan te blijven vertrouwen zonder twijfel is niet gemakkelijk.

Waarom ik?

Waarom moeten wij dit meemaken?

Het verhaal van de Here Jezus die over het water loopt gaat over het vaste vertrouwen dat we als christenen hebben in onze God. Hij is trouw en bij Hem zijn we altijd veilig.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha