3 redenen om een kunstblog te starten…

IMG_5439
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik weet niet of bloggen nog ‘in’ is…de wereld van het internet gaat zo snel dat ik het niet de moeite vind om dat bij te houden. Zelf ben ik een echte blog-lezer omdat ik het leuk vindt om de kunstenaar echt te leren kennen…op die manier voel ik meer verbondenheid dan alleen maar door mooie plaatjes kijken op Instagram.

Kunst maken, kunst verkopen, kunst kopen…het is een kwestie van persoonlijke smaak en emoties rondom de kunst die gemaakt wordt. Achter ieder kunstwerk zit een maker die, door haar/zijn eigen individuele beeldtaal, iets probeert te delen van zichzelf met de wereld om zich heen.

Een kunstblog starten is daarom een goede reden…je laat je beeldtaal zien aan de wereld om je heen en kan daarmee anderen motiveren, stimuleren en inspireren. Soms is het zelfs de enige manier om te kunnen communiceren.

IMG_5438
Fotografie: Natascha Deijmann

De volgende 3 redenen zijn voor mij belangrijk geweest om te starten met mijn kunstblog:

Reden 1: Durf in beeld te komen

Veel ( amateur) kunstenaars hebben moeite om hun werk te laten zien omdat ze zichzelf beoordelen voordat iemand anders de kans krijgt om iets van hun werk te vinden. Ik denk dat het belangrijk kan zijn voor je leerproces en ontwikkeling als kunstenaar om datgene wat je maakt, te laten zien aan anderen zonder bang te hoeven zijn voor de feedback die je kunt krijgen. Het zijn namelijk alleen maar meningen…je kunt er naar luisteren en dan kun je besluiten of je er wel of niet iets mee gaat doen. Zo eenvoudig is het.

Door je kunst in een blog te laten zien ben je in de gelegenheid om toe te lichten wat je doet, waarom je dat doet en hoe je te werk gaat. Foto’s kijken en erbij lezen hoe de kunstenaar het werk beleefd, is iets wat ik zelf heel leerzaam en leuk vindt.

Reden 2: Geef wat je hebt…het heeft waarde voor andere mensen

Ik ben een autodidacte kunstenaar en dat betekend dat ik mezelf alles heb aangeleerd. Dit leerproces was heel lastig geworden zonder alle kunstblogs die ik de laatste jaren heb gelezen. Sommige kunstenaars zetten vooral tutorials op hun blog ( hoe doe je dit of dat?) en andere kunstenaars delen hun creatief proces, hun moeizame pogingen om hun kunst te verkopen of de manier waarop ze in het leven staan. Wat zij schreven op hun blogs had/ heeft enorm veel waarde voor mij!

Je denkt misschien dat je niet zoveel te vertellen hebt maar meestal weet je meer dan iemand die net begonnen is met kunst maken of motiveer je toch iemand die, na twintig jaar, weer aan de gang wilt met kunst. Het kan ook zo zijn dat jouw visie op kunst en creativiteit andere mensen aanspreekt en ze inspiratie geeft voor zichzelf…

Reden 3: Het is een goede stimulans voor jezelf om iedere dag lekker met kunst bezig te zijn!

Bloggen is heel persoonlijk maar het is wel essentieel om het regelmatig te doen omdat mensen anders denken dat je blog niet meer bijgehouden wordt. Ik ben zelf nogal ongestructureerd in mijn blog-schema maar probeer wel wekelijks te bloggen. Ik ken mezelf goed en als ik mezelf zou dwingen om iedere maandag 3 artikelen te moeten posten dan zou ik snel afhaken…

Omdat je laat zien wie je bent als kunstenaar, wat je maakt en inzicht geeft in je creatief proces voelt het goed om iedere week te laten zien waar je mee bezig bent geweest. De ups en downs van het kunstenaarschap zijn namelijk heel reëel en de enige factor waardoor kunstenaars uiteindelijk kunnen leven van hun kunst = de gun factor.

Ik gun mezelf de tijd, geld en energie om met kunst-maken bezig te ‘mogen’ zijn en bezoekers van de blog doen dat ook…hopelijk vinden ze jouw kunst zo interessant dat ze iets van je willen kopen!

Om jezelf te stimuleren en serieus te nemen als kunstenaar kan de kunstblog ook dienen als een soort persoonlijk (b)logboek waarmee je rekenschap aflegt aan jezelf. Door bij te houden wat je allemaal doet, kun jij je eigen ontwikkeling veel beter zien…je ziet jezelf letterlijk groeien! Dat kan zijn in techniek en materiaalgebruik maar ook in visie en creativiteit.

IMG_5437
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Symbolen in abstracte kunst…wat is jouw beeldtaal?

20180505_201652

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik ben een grote fan van de autodidacte kunstenaar Jesse Reno. We hebben allebei een hele andere stijl van kunst maken maar hij is wel degene die mij geïnspireerd heeft tot het omgooien van mijn leven van begeleider in de zorgsector naar kunstenaar.

Van hem leerde ik ook dat het maken van vormen in je kunst eigenlijk symbolen zijn van datgene wat je bezighoudt of waarmee je een bepaalde emotie wilt vormgeven.

Afbeeldingsresultaat voor jesse reno

Naar aanleiding van een video van hem ging ik eens na wat mijn symboliek eigenlijk is van de vormen die ik gebruik:

Cirkels:

20180707_095848

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik kan wel zeggen dat ik een fiep heb met cirkels: een gezonde preoccupatie van een vorm die ik veel gebruik in de kunst die ik maak.

De hele serie Solo ( waar ik nu al een tijdje mee bezig ben) gaat uiteindelijk om de cirkel.

Het is wel grappig dat ik helemaal niet wist waarom ik de cirkel zo vaak gebruik als vorm maar nadat ik er goed over had nagedacht kom ik tot de conclusie dat de cirkel symbool staat voor ‘het leven’ en voor mijn leven.

  • cirkels kom je telkens weer tegen in de natuur: zon, maan, bloemen, vruchten e.d.
  • vanuit mijn autisme kan ik soms mezelf verliezen in het ‘denken in cirkels’ om het moment dat ik dingen niet begrijp van andere mensen…waarom doen ze zo? Wat bedoelen ze daar nu mee? Het staat symbool voor de puzzeltijd die ik nodig heb om de wereld om me heen ‘uit te puzzelen’ en dan met name het gedrag van andere mensen dat ik niet kan verstaan.
  • cirkels geven ook iets weer van de mens met al zijn lagen..waar zit de echte jij onder alle lagen van sociaal wenselijk gedrag?

Lijnen:

De lijn staat voor de richting die men kan gaan in het leven.

Dikke strepen, dunne lijntjes, verf laten druppelen in een lijn…de lijn heeft vaak een iets meer subtiele betekenis dan de cirkel maar kan ook centraal staan zoals in de serie die ik voor mijn vader maakt waarin de lijnen symbool staan voor de manier waarop hij leefde…Hij was intens depressief en kon daar geen weg meer uit vinden…zijn levensweg staat in deze serie gesymboliseerd door de vele chaotische lijnen. De traan is mijn persoonlijke symbool.

Tranen:

Tranen staan symbool voor de emoties die ik niet verbaal kan uiten…daar waar ik niet over kan praten, schilder ik als symbolische tranen op het canvasdoek.

Dat is niet alleen verdriet maar ook andere emoties zoals boosheid, angst, herinneringen die zeer doen etc. Op het moment dat ik in een situatie kom waarin ik me, door mijn autisme, niet kan uiten aan anderen dan schilder ik het maar in de hoop dat de mensen om me heen in ieder geval begrijpen dat ik in een verwerkingsproces zit. Het is hele persoonlijke beeldtaal.

Vierkant/ rechthoek:

Het vierkant/ rechthoek staat symbool voor mijn gefragmenteerde waarneming…het zijn een soort ramen waar ik doorheen kijk en waarin ik, vanuit mijn autisme, een andere wereld beleef dan de meeste mensen om me heen.

Deze ‘andere’ wereld is geen fantasiewereld maar de wereld waarin we allemaal leven.  Het vierkant/ rechthoek staat voor de manier waarop ik de wereld ervaar in kleine deeltjes met in die deeltjes een fascinerende eigen wereld van dingen die ik zie, hoor, voel, ruik, proef. De patronen en structuren die zo’n groot deel van mijn bestaan vormen.

De manier waarop ik het probeer te vertellen in mijn beeldtaal heeft dan ook voornamelijk alleen voor mezelf een belangrijk effect: ik kan laten zien waarom ik anders ben…maar besef ook dat maar heel weinig andere mensen deze symboliek kunnen begrijpen. En dat is oké.

20180228_094738

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

 

Wanneer mag je jezelf een kunstenaar noemen?

IMG_5010

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik BEN een kunstenaar. Ik WERK als kunstenaar. Ik MAAK kunst….wanneer mag ik mezelf een kunstenaar noemen?

  • op het moment dat ik een schilderij verkoop?
  • op het moment dat ik mijn werk laat zien in een expositie?
  • op het moment dat de ander ( maakt niet uit wie) zegt: jij bent een kunstenaar?
  • op het moment dat je een diploma krijgt van een kunstacademie?

Ben ik een kunstenaar omdat ik dat zelf vindt of heb ik een ander nodig om dit voor mij te bevestigen?

Ik ben mezelf een kunstenaar gaan noemen op het moment dat ik dacht: hee, ik maak nu kunst!

Door deze website te gaan maken, mijn kunst hier te laten zien en de vele mooie reacties die ik krijg, bevestigde dit voor mij dat ook andere mensen mij als kunstenaar gingen zien. Maar het begon allemaal bij mezelf en de erkenning die ik mezelf gaf. Want ik hoef niets te verkopen of te exposeren om mezelf kunstenaar te mogen noemen. Dat maakt helemaal niets uit….

Ik maak gedichten…ik ben een dichter.

Ik maak foto’s…ik ben een fotograaf.

Ik schilder…ik ben een schilder.

Sowieso is het tegenwoordig niet helemaal duidelijk wat nu precies KUNST is…wie bepaald dat? Wel weten mensen vaak wat ze wel/niet mooi vinden. Of ze vinden dat iets knap gemaakt is. Soms is iets niet perse mooi maar wel interessant.

Misschien zijn kunstenaars tegenwoordig dan ook meer ‘makers’. Zoals een choreograaf een dans bedenkt en laat uitvoeren door dansers, zo is de kunstenaar ook de bedenker en uitvoerder van zijn/ haar eigen ideeën.

Is dan het hebben van creatieve ideeën en het daarna kunnen omzetten in een kunstwerk dan een voorwaarde voor het ZIJN van kunstenaar?

Misschien wel…Ik denk dat een combinatie van creativiteit en het daarna willen maken dichtbij het kunstenaarschap komt. Het hebben van een creatief proces is niet zichtbaar voor anderen; dat weet alleen jij.

Je bepaald zelf of je een kunstenaar bent.

IMG_5019

Fotografie: Natascha DeijmannBedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

  • Deze schilderijen komen uit de serie ‘Solo…Creation in patterns’

Art Journal maken…spelen met woord en beeld

20170303_090006

De laatste tijd heb ik een interesse in het maken van Art Journals als hulpmiddel om dingen duidelijk te krijgen voor mezelf. Een dagboek in beeldtaal.

Daarnaast vind ik het een leuke manier om te experimenteren met bepaalde technieken die ik vind op You Tube.

20170303_090015

Fotografie: Studio Fiep

20170303_090854

Art Journal als middel om emoties te verwerken

Het bezig zijn met een Art Journal is een manier voor mij om emoties en gedachten een plekje te geven. Het mag ‘mislukken‘ en het hoeft niet ‘mooi‘ te worden want het gaat om het proces en niet om het eindresultaat. Tijdens het knippen, plakken, schrijven, tekenen en schilderen ben je bezig met datgene wat je op de pagina wilt zetten. Het geeft rust.

20170303_101759

Art Journal als communicatiemiddel bij autisme

Voor mij is het Art Journal ook een manier om de ander iets duidelijk te maken met de beeldtaal die ik gebruik. Ik hoef niet perse te praten. Ik hoef niet van alles uit te leggen en daar voel ik me goed bij omdat verbale communicatie me niet goed afgaat i.v.m. mijn autisme.

20170303_103001

Art Journal als hulpmiddel bij het maken van keuzes

Op dit moment ben ik aan het zoeken naar mijn eigen weg als autodidact kunstenaar. Wat is mijn stijl? Wat wil ik zeggen met mijn kunst? Waar voel ik me goed bij? Ik heb een totaal gebrek aan commercieel inzicht en zal dus ook veel moeite hebben met ‘mezelf profileren‘. Door het Art Journal kan ik bepaalde vragen onderzoeken.

20170303_101752

Ik heb veel gehad aan de informatie van Connie Solera van Dirty Footprints Studio:

http://www.dirtyfootprints-studio.com/blog

Art Journal & zelfexpressie

Een Art Journal is een manier om jezelf te uiten op een creatieve manier, om samen met anderen creatief te zijn en om thema’s in je leven door te werken met behulp van beeldtaal.

20170303_102951 (2)

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha