Wees even stil…over christen-zijn in een luidruchtige wereld

Wees even stil…over christen-zijn in een luidruchtige wereld

Het valt me op dat zo weinig mensen zich gemakkelijk voelen bij stilte. De stilte moet opgevuld worden met geklets, muziek, de TV of met activiteiten. Maar even samen of alleen in de stilte zijn…dat lijkt de meeste nogal moeilijk af te gaan.

Als ik samen ben met een ander dan heb ik juist moeite om niet even stil te zijn…vanuit mijn slechthorendheid is mijn behoefte anders: ik hou van de stilte.

  • stilte om te kunnen nadenken over wat is gezegd
  • stilte om even om me heen te kunnen kijken tijdens een wandeling
  • stilte om te genieten van het ‘bij elkaar zijn’

Ik merk dat de meeste mensen een beetje bang lijken voor stilte…een ongemakkelijk gevoel krijgen.

En stil zijn met de Here God…stil worden voor Hem?

Dat vindt ik best moeilijk omdat het soms zo druk kan zijn in mijn hoofd door de zogenaamde ‘information overload’ of alle informatie die voortdurend op me afgevuurd wordt.

Job 33: 31

‘Let goed op Job, luister aandachtig, wees stil en laat mij spreken.’

Job 33: 33

‘Als je niets te zeggen heb, luister dan, wees stil, – laat mij jou de wijsheid leren.’

Job 37: 14

‘Laat dit tot je doordringen, Job, sta even stil en heb oog voor Gods wonderen.’

Wees even stil…over christen-zijn in een luidruchtige wereld

Hoe kan ik Gods stem verstaan als ik de stilte vermijd?

Hoe kan ik met Hem, in gebed, spreken als ik niet stil kan worden?

Hoe kan ik Zijn woord lezen en leren als er in mijn omgeving alleen maar lawaai en afleiding is?

Het is toch niet de bedoeling dat de Here God ook tegen mij alsmaar moet zeggen: Sta nu eens stil! Wees nu eens stil! Kijk nu eens om je heen en heb oog voor Mijn wonderen…

Mijn slechthorendheid helpt me hierbij; de natuurlijke aanleg om stil te zijn en stil te staan bij de dingen die ik om me heen zie maakt wel dat ik waarschijnlijk langzamer ben dan anderen.

En misschien is dat dan ook de bedoeling…steeds langzamer gaan totdat het niet meer zo ongemakkelijk voelt om stil te gaan staan en stil te worden.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

5 tips om een meltdown te voorkomen…

20161024_154642 (2)

Om de zoveel tijd krijg ik een meltdown die zich bij mij laat zien als een gigantische huilbui waarbij ik alleen nog maar weg wil kruipen en in mijn eentje wil zijn.

Ik ben dan letterlijk ‘overloaded’ of mijn brein loopt vast in de hoeveelheid prikkels die ik niet meer kan verwerken. Ik ben nogal gevoelig voor prikkels die te maken hebben met horen ( lawaai, gesprekken, geroezemoes, muziek en alle andere geluiden met een bepaalde toonhoogte). Inmiddels weet ik dat ik dan niet goed voor mezelf gezorgd heb en dat ik dus een mini burn-out heb. Jammer genoeg komt het toch nog voor in mijn leven. Waarschijnlijk is dat ook niet helemaal te vermijden.

Daarom wil ik mijn 5 tips om een meltdown te voorkomen delen met anderen…

Tip 1: Leer jezelf goed kennen

Op het moment dat jij jezelf ( of als ouders zich echt in hun autistische kind verdiepen zonder een oordeel te vormen van wat ‘normaal/ abnormaal’ is) echt goed leert kennen dan kun je je leven beter vormgeven op een manier die echt bij jou past.

  • Op welke zintuiglijke prikkels reageer jij en heb je echt last van?
  • Op welke momenten van de dag heb je energie? Meestal kun je in deze periode prikkels beter aan dan als je moe bent.
  • Welke maatregelen heb je al genomen om prikkels te voorkomen? Dat kan zijn dat je alle labels uit je kleding haalt, met een koptelefoon in de trein zit of dat je geen gekruid eten eet.

20161024_160353 (3)

Tip 2: Bescherm je gevoeligheid

https://www.npo.nl/een-hersenonderzoeker-over-autisme/08-06-2017/WO_NTR_9297165

Bovenstaande video van Labyrint geeft aan dat autisme vooral te maken heeft met de sensorische ( zintuiglijke) waarneming die anders is dan bij mensen die niet in het autisme- spectrum zitten. Op het moment dat jij je bewust bent van jouw individuele gevoeligheid kun je daarop inspelen en keuzes maken. Dat betekent niet dat je dagelijks in een holletje hoeft te schuilen maar wel dat je bewuster kunt omgaan met je dagelijkse leven: werk, studie, vrije tijd, sociale omgang e.d.

  • creëer een rustplek voor jezelf: dat kan overdag een parkje zijn in de buurt van je werk, de stiltecoupé in de trein die je dagelijks moet nemen of een eigen kamer in huis waar je je terug kunt trekken
  • koop oordoppen bij gevoelige oren, draag een zonnebril bij scherp licht, zet je mobiel op trillen als je gek wordt van al die piepjes etc.
  • wees lief en mild voor jezelf als je tegen je gevoeligheid aanloopt…

20161024_155350 (2)

Tip 3: Trek je niets aan van wat andere mensen van je vinden of over je zeggen

In mijn kinderjaren kreeg ik regelmatig te horen dat ik ‘niet zo hysterisch moest doen’ of dat ik me niet zo ‘moest aanstellen’…mijn ouders wisten niet dat ik autistisch was want ik kreeg mijn diagnose pas op 44-jarige leeftijd. Nu weet ik dat ik, op die momenten, waarschijnlijk een meltdown had waarbij ik hard moest huilen, soms schreeuwen en mensen wegduwen. Ook nadat ik volwassen was geworden bleven mensen tegen me zeggen dat ik niet zo gevoelig moest zijn of niet zoveel aandacht moest trekken…ik trek me er inmiddels helemaal niets meer van aan. Het is niet belangrijk wat andere mensen vinden op het moment dat ik mezelf probeer te beschermen tegen een overdaad aan prikkels. Op dat moment wil ik me ook beschermen tegen de stress die samenhangt van het samen-zijn met andere mensen.

  • Meestal zijn andere mensen helemaal niet met jou bezig maar met zichzelf…
  • Als mensen op je letten dan is dat meer omdat je gedrag onbekend is dan dat ze het veroordelen. Het kan schelen als je er mondeling iets over kunt zeggen en het een beetje uit kan leggen. Bijvoorbeeld: “Ik wil niet naar binnen bij deze winkel omdat de muziek te hard staat en er teveel mensen zijn”
  • Ben je non-verbaal…schaf dan een auti-pas aan bij de NVA. Die kun je laten zien op het moment dat het je teveel wordt met eventueel een briefje erbij met extra informatie
  • Als mensen je wel veroordelen…ene oor in en andere oor uit!

Tip 4: Maak de juiste keuzes

Als je jezelf ( voor ouders: je kind) goed kent, dan ben je in staat om betere keuzes te maken om jezelf te beschermen tegen een meltdown. Zelf ga ik niet naar evenementen met veel mensen, zit ik weinig in een auto en kom ik alleen maar in de supermarkt op momenten dar het lekker stil is. Ook koop ik alleen kleding waarvan ik weet dat ik er geen last van heb.

  • Maak iedere keer een afweging tussen wat je nodig hebt en wat je wilt
  • Het is ook belangrijk om niet in een isolement te raken dus probeer ook te bedenken welke sociale gelegenheden je wel aan kan
  • Neem na iedere activiteit even rust

Tip 5: Neem puzzeltijd

Jaren geleden was ik activiteitenbegeleider op een dagbesteding en ik begeleidde een jonge autistische vrouw met een verstandelijke beperking. Van haar moeder heb ik het concept ‘puzzeltijd’ geleerd. Dit is letterlijk tijd om even uit te puzzelen wat er gebeurt is, wat die ander tegen je zei, wat je ergens van vindt e.d. Een moment van reflectie, een moment waarop je de informatie even kunt verwerken. Puzzeltijd is onmisbaar voor mij…als ik een sociaal contact heb gehad dan mag ik daarna even ‘puzzelen’ om te bedenken of ik de ander goed begrepen heb, of het contact oké was, wat mijn emoties zijn e.d.

  • Puzzeltijd is tijd die je jezelf geeft om de informatie te verwerken
  • Puzzeltijd kan ook tijd zijn om je brein even tot rust te laten komen tussen meerdere activiteiten in
  • Puzzeltijd kan ingebouwd worden in je dagelijkse structuur
  • Puzzeltijd kun je ook gebruiken om je voor te bereiden op lastige situaties

20161024_155402

Ik hoop dat deze 5 tips waardevol zijn. Het blijft in de praktijk toch iedere keer weer lastig omdat we in een heftige, lawaaierige en veeleisende wereld leven…terwijl we misschien juist zo verlangen naar een vredige harmonische sfeer met veel rust, natuur en vrijheid om jezelf te mogen zijn.

  • Ik ben een lezer en heb veel gehad aan het boek van Olga Bogdashina:Waarneming en zintuiglijke ervaringen bij mensen met Autisme en Aspergersyndroom’

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Waarom de stemmen in mijn hoofd de echo’s van de dag zijn…

IMG_5270

Ik ben gek? Of niet…

Een groot gedeelte van mijn leven dacht ik dat ik gek was door de stemmen die ik in mijn hoofd hoorde praten, zingen, roepen….ook hoorde ik stemmen door elkaar heen praten en hoorde ik verschillende liedjes tegelijkertijd. Ik dacht dat de stemmen tegen mij spraken en werd daar erg bang van.

Ik heb bijna 10 jaar medicatie geslikt tegen dit verschijnsel maar het hielp me niet. Ik dronk alcohol om het rustiger te krijgen in mijn hoofd maar dat maakte het alleen maar erger. Ik had moeite met slapen en had moeite met leven…ik ging mezelf isoleren.

Nadat ik te horen had gekregen dat ik autistisch ben ( en dit dus al mijn hele leven bleek te zijn) ging ik op zoek naar informatie en vond, op een gegeven moment, een artikel van een andere ( Amerikaanse) autist over de stemmen in zijn hoofd. Helaas weet ik niet meer wie dat was maar hij heeft mijn leven veranderd…

IMG_5271

Hij vertelde dat hij naar zijn stemmen was gaan luisteren. Objectief naar de stemmen, muziek en andere drukte in zijn hoofd was gaan luisteren. Hij was toen tot de ontdekking gekomen dat het helemaal geen ‘enge’ stemmen waren maar echo’s van de dag:

flarden van tv programma’s, gesprekken die hij had gehoord in de trein, bij de supermarkt, op de radio, muziek die hij had gehoord op woensdag en op zaterdag, de stem van zijn moeder die zijn broertje waarschuwde 14 jaar geleden, de stem van de buurman die een gesprek had met zijn vader over de heg….

Verwerken van informatie gaat anders als je autistisch bent…

Ik ging dit ook doen…luisteren naar de stemmen in mijn hoofd….

Ik hoorde stemmen van allerlei mensen van tv, straat, mijn werk, muziek die ik gehoord had en andere auditieve prikkels die zich in mijn hoofd herhaalden als echo’s. En ik verloor mijn angst…ik ben nooit meer bang geweest voor de drukte in mijn hoofd.

Maar ik moest het wel leren accepteren en ermee om gaan. Ik ontwikkelde zelf technieken om alle prikkels te beperken zodat het minder druk werd in mijn hoofd.

  • ik kijk geen ‘gewone’ tv meer vanwege de drukke reclames maar kijk alleen uitzending gemist op de NPO.
  • ik slaap met oordoppen die ik heb laten maken bij de audicien
  • ik ben me bewust geworden van de gevolgen als ik reis met de trein, door een drukke stad loop, in een groep mensen moet verkeren e.d. Ik weet dan dat ik de dagen erna meer stemmen in mijn hoofd heb
  • ik luister iedere dag naar de stemmen in mijn hoofd om me bewust te blijven dat het ECHO’S zijn…niemand praat tegen mij of is boos op mij
  • ik breng delen van de dag door in stilte…alles uit: geen radio, tv, computer
  • als mijn hoofd heel erg druk is dan ga ik even slapen omdat het energie vreet! Ik gun mijn lichaam de rust die ik nodig heb om te kunnen leven.
  • ik kies mijn activiteiten met andere mensen zorgvuldig; enerzijds wil ik niet in een isolement raken maar anderzijds moet ik mezelf ook een beetje beschermen.
  • Ik ben van de drukke randstad verhuisd naar het platteland in het mooie Groningen zodat ik minder prikkels hoef te verwerken.

IMG_5267

Ik ben niet gek! Ik ben autistisch….

Ik vertel over mijn ervaring met stemmen in het hoofd en dat hoeft niet te betekenen dat dit voor iedereen zo is. Maar het heeft mij erg geholpen met het verminderen van de angst die ik voelde voor mijn eigen lichaam en brein. Ik voelde me eerst machteloos omdat ik gezien werd als psychiatrisch ‘ziek’ .

Nu ik weet dat de echo’s een soort auditief effect zijn in mijn brein door overprikkeling geeft dat een heel ander gevoel. Ik slik nu al jaren geen medicatie meer. Ik kan ook dit deel van mijn autisme accepteren en soms ook waarderen. Het stelt me in de gelegenheid om betere keuzes te maken voor mezelf waardoor mijn kwaliteit van leven is toegenomen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha