Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Soms zit er een popliedje uit je jeugd in je hoofd…een stuk muziek wat je toendertijd alsmaar wilde horen. Van de week waren de Talking Heads weer terug met hun geweldige song ‘Road to Nowhere’ (1985) en kwamen de beelden van de videoclip met een alsmaar rennende David Byrne weer terug.

Als de videoclip voorbij kwam bij Toppop dan rende ik, voor de TV, met David Byrne mee…ik had toen nog geen idee waar het liedje over ging maar ik vond het helemaal geweldig om met hem mee te doen.

Nu, 34 jaar later, spreekt de tekst me nog steeds aan en heb ik het gebruikt om een drieluik te maken met mijn eigen beeldverhaal van mijn versie van ‘ Weg naar Nergens’ .

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Well we know where we’re going
But we don’t know where we’ve been
And we know what we’re knowing
But we can’t say what we’ve seen
And we’re not little children
And we know what we want
And the future is certain
Give us time to work it out

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving
Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

We’re on a ride to nowhere
Come on inside
Taking that ride to nowhere
We’ll take that ride
Maybe you wonder where you are
I don’t care
Here is where time is on our side
Take you there, take you there

Heel lang had ik ook het gevoel dat ik op een weg liep die nergens naar toe ging maar op een gegeven moment werd het me steeds duidelijker…dit is de weg waarop ik ga lopen.

Daarom heb ik dit drieluik de naam Road to Heaven gegeven.

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Blauw, blauw, blauw…lievelingskleuren geven kunst een persoonlijk tintje

20180909_213426
Fotografie: Natascha Deijmann

Laatst was er iemand op bezoek die tegen mij zei: ‘ Wat gebruik jij veel blauw in je schilderwerk’. Dat zette me aan het denken over mijn ( intuïtieve) gebruik van kleur en dat ik een sterke voorkeur voor de blauw-tinten heb….wat betekent dat voor mij?

Blauw is de kleur die ik mooi vindt in de natuur…water, zee, lucht

Blauw is de kleur die mij rust geeft…het staat voor kalmte, rustig nadenken, innerlijke vrede mogen voelen

Blauw is veelzijdig en kan alle kanten uit qua kleurtoon als er meer rood bij komt of meer zwart. Met wit mengen geeft een enorme variatie aan blauwtinten!

Tegenover een lievelingskleur staat meestal ook een kleur die je lelijk vindt en in mijn geval is dat de kleur oranje…daar ben ik geen fan van. De associaties die ik met de kleur oranje heb zijn; labiliteit, onvoorspelbaar, te heftig. Maar tegelijkertijd geeft oranje in combinatie met blauw een heel vertrouwd beeld: water/zon en lucht/zon. Ik gebruik oranje dan ook meestal alleen in combinatie met blauw.

Zintuiglijke ervaringen met kleur

Als kind was ik een fanatiek zwemmer en was ik het liefst op en in het water. Later woonde ik op een waddeneiland en was ik dagelijks aan zee te vinden. Blauw staat voor mij dan ook voor bepaalde geuren…zout en zilt. Zintuiglijke ervaringen hebben vaak een kleur associatie zoals zand ( bruintinten) en gras ( groentinten).

Lievelingskleuren maken mijn schilderijen persoonlijk. Ik kijk veel kunst op het internet en dan valt mij op dat de meeste mensen een voorkeur hebben voor kleurige, bloemerige schilderijen (met als basis wit) als kunst om in huis op te hangen. Vrolijke kunst.

Als ik aan mensen vraag welke kunstenaar ze bewonderen krijg ik steevast ‘Dali’ te horen. De beeldtaal die hij sprak geeft een wereld van verwondering weer…het zijn stuk voor stuk beelden die een hele andere wereld weergeven. Spannende kunst.

Wat betekent een schilderij als er geen persoonlijke kant van de kunstenaar aan zit? Als een schilderij vooral commercieel interessant is? Als een schilderij gemaakt wordt als basis voor een poster bij de Ikea?

Is een schilderij niet veel interessanter als je erover gaat nadenken?

20180909_213345
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Intuïtief schilderen…een dialoog met jezelf

20170803_115716
Fotografie: Natascha Deijmann

Er zijn heel veel verschillende soorten kunst omdat iedere kunstenaar zijn/ haar eigen beeldtaal heeft. Als 10 kunstenaars hetzelfde landschap schilderen, ontstaan er toch 10 unieke en totaal verschillende interpretaties van dat landschap. Dat is interessant, vind ik omdat het mij de vrijheid geeft om te schilderen zoals ik dat wil.

Als je jezelf accepteert als kunstenaar en je eigen beeldtaal omarmt, dan creëer je daarmee ruimte voor het experimenteren met vormen, symbolen, figuren maar ook met materialen. Binnen dat experiment kan je intuïtief te werk gaan en je focus leggen op het proces i.p.v. op het eindproduct.

Het creatieve proces is iets wat 24/7 aanwezig is. Iedere dag weer voel ik me aangetrokken tot onderwerpen, materialen, beelden en kleuren die mij inspireren om aan het werk te gaan. Ik maak geen plan. Ik maak geen schetsen; ik heb niet eens een schetsboek!

Intuïtief schilderen is een vorm van zelf-expressie en voor mij de basis van het maken van kunst. Want door het maakproces communiceer ik dat deel in mij dat niet uitgesproken kan worden. Het maakt niet uit wat de ander van het eindproduct vindt…het proces was voor mij belangrijk en daar hecht ik aan. Daar leer ik ‘mens’ te zijn in deze chaotische, luidruchtige wereld waarin ik mij vaak zo ongemakkelijk voel…

Ik heb een aantal video’s van andere kunstenaars die, op eigen wijze, bezig zijn met intuïtieve kunst:

  1. Cathy Mevik

2. Amadea Bailey

3. Flora Bowley

4. Betty Krauze

Ik ben geen kunst-expert en heb geen master in de Kunst maar dat maakt mij niets uit want ik zie mezelf als ervaringsdeskundige op het gebied van intuïtieve kunst.

Als autodidacte kunstenaar hoef ik me niet aan regels te houden die mij geleerd zijn door een academische kunststudie…ik heb daar geen last van. Mijn verstand staat niet in de weg bij het schilderen en mijn creatieve proces wordt niet beïnvloed door faalangst, perfectionisme en de angst om niet te voldoen aan voorwaarden. Ik ben helemaal vrij en dat gun ik iedere kunstenaar.

Intuïtief schilderen is een oefening om in contact te komen met je hart en met je ziel…degene die jij echt bent. Dat wat je maakt hoef je niet perse te laten zien aan anderen; het is voor jezelf bedoelt. Het kan behulpzaam zijn bij situaties waarin woorden tekort schieten, waarbij je het idee hebt vast te zitten.

Het is een manier om te schreeuwen of te fluisteren zonder daarbij de ander te moeten betrekken. Intuïtief schilderen is een dialoog met jezelf.

20170803_115710
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Kunstenaar, durf te experimenteren!

20180327_185930

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb gemerkt dat mijn rationaliteit en emoties nogal gescheiden kunnen zijn. Zelf denk ik dat dit met mijn autisme te maken heeft. Het heeft effect op de manier waarop ik met het kunst maken omga…

Ik hecht vooral veel waarde aan het experimenteren met materialen en technieken zonder dat ik hierin emotioneel gehinderd wordt door de angst voor wat anderen eventueel van mij zouden denken/vinden. Niet omdat het me niets zou kunnen schelen…ik denk er gewoon helemaal niet aan. Het zit niet in mijn belevingswereld.

 

De waarde van het experimenteren tijdens het maken van kunst is voor mij essentieel omdat het een vast onderdeel is van mijn creatief proces: het proces waarin ik van een emotie ga naar een idee naar een uitvoering en uiteindelijk naar een eindproduct.

Tijdens het experimenteren loop ik bijvoorbeeld tegen een blokkade aan:

  • papier dat niet blijft plakken
  • kleuren die in de mix verdwijnen
  • een paneel wat helemaal krom trekt omdat ik teveel water heb gebruikt
  • ik heb iets over geschilderd met gesso en nu is de compositie weg…opnieuw beginnen
  • ik start met een kleurenpalet en eindig met totaal andere kleuren

Ik gooi zelden iets weg maar hergebruik alles weer in een ander kunstwerkje.

20180328_112421

Fotografie: Natascha Deijmann

Mijn kunst begint dus eigenlijk altijd met een ‘emotie’. In mijn geval kan dat van alles zijn: een gevoel dat die dag de hoofdrol speelt of iets wat ik heel mooi vindt in de natuur. Het kan ook een emotie zijn uit het verleden dat ik die dag oppak op te verwerken of een thema waar ik over aan het puzzelen ben…in ieder geval zet ik de emotie vaak om in een bepaald kleurenpalet en de materialen die ik kies.

Tijdens het werken aan een serie heb ik mezelf al enigszins beperkt in het materiaal gebruik. Voor de serie Solo gebruik ik bijvoorbeeld alleen canvaspanelen van 25 x 25 cm. Deze beperking geeft houvast tijdens het experimenteren.

 

Juist de blokkades tijdens het werken vind ik erg waardevol omdat ze een soort natuurlijke pauze veroorzaken waarin ik even uit de flow moet komen om een oplossing te bedenken.

Het is me opgevallen in het contact met andere ( amateur) kunstenaars dat mensen zich zo druk kunnen maken over anderen terwijl dit vooral in hun eigen gedachten een rol speelt: wat doe ik nu dom…vinden anderen me dom? Oh, het lukt me niet…zien anderen dat ik er niets van maak? Men veroordeeld zichzelf en is bang dat de ander dit ook doet.

Het is voor mij heel wonderlijk om te zien hoe de neurotypische mens zich bezighoudt met hoe hij/ zij overkomt op de ander. Terwijl ze tegelijkertijd helemaal geen idee hebben wat de ander nu werkelijk van ze vindt….want dat wordt meestal niet hardop gezegd. Toch?

Uiteindelijk maakt het me zelfs niet uit wat mensen van mijn kunst vinden: mooi, lelijk, onbegrijpelijk, te abstract, te kleurig, te druk, niet aantrekkelijk, te experimenteel, onduidelijk, te veel van dit of te weinig van dat….Ik vindt het fijn om bemoedigd te worden maar een waardeoordeel is voor mij niet belangrijk.

Kunst is beeldtaal.

Kunst is mijn manier van communiceren omdat in de kunst die ik maak geen ‘fouten’ zitten terwijl ik in sociale situaties wel veel ‘fouten’ maak.

Kunst is de taal die mijn voorkeur heeft omdat ik een beelddenker ben.

Kunst is een manier om aan andere te laten zien welke emoties een rol spelen terwijl ik die emoties niet verbaal kan verwoorden in een gesprek.

Kunst is mijn manier om te overleven in een niet-autistische wereld die vaak onbegrijpelijk is voor mij.

Kunst is mijn taal.

20180328_112307

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

Schilderen zonder angst…prioriteit geven aan zelf-expressie

20170916_150327
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik maak kunst zonder angstig te zijn voor afwijzing, veroordeling of om uitgelachen te worden. Ik ben regelmatig bang geweest voor dingen maar niet als ik  kunst maak. Er is geen stemmetje in mijn hoofd dat me influistert dat ik ‘er niets van kan’ of dat wat ik maak ‘niet goed genoeg is’. Ik heb die stem nog nooit gehoord.

Maar als ik met andere kunstenaars in gesprek ben, dan hoor ik deze angstgevoelens telkens weer terug…

  • ik ben niet origineel in mijn kunst…anderen zijn veel beter, leuker, creatiever dan ik
  • ik ben technisch niet vaardig genoeg
  • ik wil anders schilderen dan ik nu doe maar het lukt me niet…ik vindt het moeilijk om me te ontspannen of om iets anders te proberen
  • ik zit vast
  • ik wil abstract maar weet niet hoe
  • ik schilder al een tijdje niet meer…
  • ik zou nooit kunnen doen wat jij doet

Ik heb niet vaak een kunstenaar meegemaakt die tevreden is met wat hij/zij maakt en die zelf zegt: ik vind het echt super leuk wat ik gemaakt heb!

Ook kom ik ( vooral op internet) kunstenaars tegen die alleen maar maken wat commercieel interessant is/ wat goed verkoopt. Maar is dit dan nog kunst of ben je dan meer een productiewerker met canvasdoeken en acrylverf/?

Binnen de wereld van de Outsider Art kun je kunstenaars vinden die vooral werken vanuit hun emotie, vanuit de stemmen in hun hoofd, vanuit de positie van buitenbeentje…kunst maken op basis van intuïtie, persoonlijke behoeften en een diep verlangen naar zelfexpressie.

20160919_112046 (2)
Fotografie: Natascha Deijmann

Kunstenaars die alleen werken met potlood of pen. Kunstenaars die alleen in zwart/wit werken of die de puzzels in hun brein omzetten in levensgrote puzzels op doek of papier. Kunstenaars die honderden werken maken gebaseerd op een onderwerp wat hen blijft boeien.

Er zijn genoeg kunstenaars geweest in de geschiedenis die in hun eigen beeldtaal probeerden te verbeelden wat ze voelden, dachten of meemaakten:

20170925_104519
Fotografie: Natascha Deijmann

Om te kunnen schilderen zonder angst is het misschien belangrijk om te onderzoeken wat jij wilt uiten:

Wat wil je eruit laten komen?

Waar wil je over vertellen?

Is het werken met verf en penseel het juiste medium daarvoor?

Heb je misschien gedichten of verhalen in je die je beter kan opschrijven dan ze proberen te schilderen?

Heb je een onderwerp wat je enorm boeit maar wat misschien beter gefotografeerd of gefilmd kan worden dan het te schilderen?

Hou je van kleuren maar komt datgene wat je wilt verbeelden niet goed uit met verf? Is het werken met textiel dan niet een andere manier om datgene wat in jou zit te verbeelden?

20170517_071705
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik lees veel over kunst. Maar ik lees nog meer over creativiteit en het creatieve proces want dat vindt ik erg boeiend.

Wat maakt dat de ene kunstenaar zich volledig overgeeft aan datgene in hem/haar wat er in zit (en wat er uit moet) en wat maakt dat de andere kunstenaar vastloopt in angstgevoelens en zich alsmaar geremd voelt door (zelf)afwijzing?

Voor mij geldt vooral dat ik kunst maak vanuit de stelling:

Er is maar 1 regel…er zijn geen regels!

En dat betekent dat ik kunst maak zonder dat ik me ‘ergens’ aan moet houden. Ik hoef me niet aan de ‘realistische waarneming’ te houden. Ik mag een blauwe zon met groene wolken schilderen als ik dit wil. Ik mag 63 schilderijen maken die gaan over tranen. Ik mag acrylverf mengen met koffieprut en verbaasd zijn over het effect.

Het kan niet mislukken als het een experiment is.

Het kan niet mislukken als ik, datgene wat ik gemaakt heb, weg kan gooien of lekker kan verscheuren.

Op het moment dat je prioriteit geeft aan zelfexpressie en het verbeelden van datgene wat in je zit in je eigen beeldtaal maakt het niet meer uit wat de buitenwereld daarvan vindt.

Men kan er een mening over vormen, je feedback geven of het afwijzen…het maakt niet uit want daar gaat het niet om. Het gaat erom dat jij iets hebt laten zien van jezelf in de kunst die je maakt of dat nu met verf en penseel is of met een andere kunstvorm…en dat is niet iets om bang voor te hoeven zijn.

20180707_100305
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha