De wijsheid…waar moet je haar zoeken?

20181107_114923

Fotografie: Natascha Deijmann

Wijsheid heeft waarde maar wie is er nog wijs?

Ik vraag me regelmatig af wat echte wijsheid betekent in onze tijdgeest. Welke betekenis geven wij, in onze Westerse wereld, aan het begrip wijsheid?

Wikipedia geeft als definitie van wijsheid de volgende beschrijving:

‘ Wijsheid of levenswijsheid is de kunst om in alle levensomstandigheden juist te oordelen en te handelen. De betekenis is dus praktisch of moreel. ‘

Dit is best een heftige definitie want wie is er in staat om onder alle omstandigheden juist te oordelen en handelen?

Dit doet me denken aan Job, een van de mensen in de Bijbel, die zichzelf rechtvaardig noemde en in discussie ging met God.

20181107_114619

Fotografie: Natascha Deijmann

In het Bijbelboek Job staat een mooi lied over wijsheid.

Job 28: 12- 14

” Maar de wijsheid- , waar moet je haar zoeken

en het inzicht- waar is het te vinden?

Geen sterveling kent de weg erheen

de wijsheid is niet in het land der levenden.

De oervloed zegt: ‘Ze is niet bij mij’,

de diepste zee: ‘Bij mij evenmin’

 

Job 28: 20-21

” Maar van waar stamt de wijsheid dan,

en het inzicht- waar is het te vinden?

De wijsheid is verborgen voor de blik der levenden

ook aan de vogels in de lucht laat ze zich niet zien.”

 

Job 28: 23

” Maar God kent haar wegen

en Hij weet waar ze verblijft.”

Heeft de geschiedenis ons niet geleerd dat mensen, ondanks hun goede intenties en voornemens, pas op het moment zelf een keuze maken om een bepaalde kant wel of niet uit te gaan?

En dat het achteraf dan pas duidelijk wordt of dat wijs was?

20181107_114240

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

 

 

 

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

20170728_131014
Fotografie: Natascha Deijmann

Beproeving is een lastig begrip want wat betekent het eigenlijk?

Dat ik nare dingen mee moet maken om ‘sterker’ te worden in mijn geloof? Dat het zinvol is om nare dingen mee te maken omdat ik anders niet groei in mijn geloofsleven? Is het nodig dat we, als mensen, beproefd moeten worden zodat we zeker weten dat we echt in God geloven?

Op het moment dat ik een groot verdriet heb, heel erg gekwetst ben, iemand verlies of zelf grote zorgen heb, dan is de Here God de eerste bij wie ik steun ga zoeken door zelf te bidden, om gebed te vragen aan anderen, te lezen in de Bijbel en te blijven vertrouwen dat God bij mij is. Maar tegelijkertijd zorgt de beproeving in mijn leven vaak voor de vraag: Waarom? Waarom moet ik dit meemaken?

Jacobus 1: 2-5

‘Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. ‘

20170728_131048
Fotografie: Natascha Deijmann

De kunst in dit artikel komt van mijn schilderij ‘Tears of Job’ ( Tranen van Job) en is gebaseerd op Job 16:16 ‘ Mijn gezicht ziet rood van tranen, over mijn ogen daalt de diepste duisternis.’

Het verhaal van Job vind ik erg aangrijpend omdat hij zoveel leed meemaakt dat ik me afvraag: Hoe overleef je dit als mens?

Tegelijkertijd maken mensen vandaag de dag ook nare dingen mee. Op grote schaal ( oorlog, vervolging, mensenhandel e.d.) en op kleinere schaal ( dood, ziekte, handicap, werkeloosheid, armoede, mishandeling, discriminatie e.d.) en een deel van die mensen komt samen in de kerk. Als ik op zondagochtend om me heen kijk naar de mensen in de kerkbanken, dan vraag ik me af hoeveel van mijn broeders en zusters het moeilijk hebben, bang zijn, boos zijn, in de war zijn, moe zijn, ziek zijn….en kijkt er ook iemand naar mij met dezelfde vraag?

Hoe open zijn we over onze beproevingen?

Helpen we elkaar om standvastig te blijven?

20170728_131025
Fotografie: Natascha Deijmann

In Jacobus 1: 12 staat er: ‘Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem lief heeft. ‘

Zelf heb ik ook beproevingen moeten doorstaan waardoor er lange tijd een grote druk kwam te staan op mijn persoonlijke relatie met de Here God. Waar bent U, Heer? Ik leerde belangrijke lessen over mezelf, de wereld en wie nu eigenlijk mijn Vader is. Het moeten doorstaan van deze beproevingen was en is een dagelijks onderdeel van mijn discipelschapstraining. Ik mag er dan ook vanuit gaan dat ik nog lang niet klaar ben met leren leven.

Het is belangrijk om ook oog te hebben voor de mensen die steun nodig hebben in dit leerproces.

Er zijn mensen zonder sociaal netwerk en er zijn mensen die moeite hebben om zichzelf verstaanbaar te maken. Sommigen vinden het moeilijk om ‘de vuile was buiten te hangen’ en anderen vinden het weer moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen. Elkaar steunen tijdens beproevingen is niet alleen de taak van het pastoraat maar mag je ook zien als een soort zorgplicht van broeders en zusters binnen de gemeente. Ik zie dat niet als het geven van hulp maar als het bieden van troost.

1 Tessalonicenzen 5: 11

‘Dus troost elkaar en wees elkaar tot voorbeeld, zoals u trouwens al doet.’

20170727_195511
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Wees even stil…over christen-zijn in een luidruchtige wereld

20180206_163110
Fotografie: Natascha Deijmann

Het valt me op dat zo weinig mensen zich gemakkelijk voelen bij stilte. De stilte moet opgevuld worden met geklets, muziek, de TV of met activiteiten. Maar even samen of alleen in de stilte zijn…dat lijkt de meeste nogal moeilijk af te gaan.

Als ik samen ben met een ander dan heb ik juist moeite om niet even stil te zijn…vanuit mijn slechthorendheid is mijn behoefte anders: ik hou van de stilte.

  • stilte om te kunnen nadenken over wat is gezegd
  • stilte om even om me heen te kunnen kijken tijdens een wandeling
  • stilte om te genieten van het ‘bij elkaar zijn’

Ik merk dat de meeste mensen een beetje bang lijken voor stilte…een ongemakkelijk gevoel krijgen.

En stil zijn met de Here God…stil worden voor Hem?

Dat vindt ik best moeilijk omdat het soms zo druk kan zijn in mijn hoofd door de zogenaamde ‘information overload’ of alle informatie die voortdurend op me afgevuurd wordt.

20180206_163031
Fotografie: Natascha Deijmann

Job 33: 31

‘Let goed op Job, luister aandachtig, wees stil en laat mij spreken.’

Job 33: 33

‘Als je niets te zeggen heb, luister dan, wees stil, – laat mij jou de wijsheid leren.’

Job 37: 14

‘Laat dit tot je doordringen, Job, sta even stil en heb oog voor Gods wonderen.’

20180206_163045
Fotografie: Natascha Deijmann

Hoe kan ik Gods stem verstaan als ik de stilte vermijd?

Hoe kan ik met Hem, in gebed, spreken als ik niet stil kan worden?

Hoe kan ik Zijn woord lezen en leren als er in mijn omgeving alleen maar lawaai en afleiding is?

Het is toch niet de bedoeling dat de Here God ook tegen mij alsmaar moet zeggen: Sta nu eens stil! Wees nu eens stil! Kijk nu eens om je heen en heb oog voor Mijn wonderen…

Mijn slechthorendheid helpt me hierbij; de natuurlijke aanleg om stil te zijn en stil te staan bij de dingen die ik om me heen zie maakt wel dat ik waarschijnlijk langzamer ben dan anderen.

En misschien is dat dan ook de bedoeling…steeds langzamer gaan totdat het niet meer zo ongemakkelijk voelt om stil te gaan staan en stil te worden.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha