Uit de serie ‘Nine’: Faith…

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

In deze serie abstracte & mixed media schilderijen ben ik op zoek naar de betekenis achter de tekst in Galaten 5 waarin de apostel Paulus schrijft over de ‘vruchten van de Geest’. Deze 9 vruchten zijn: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

Dit schilderij gaat over geloof en heeft dan ook de titel Faith gekregen.

De andere schilderijen uit deze serie zijn: Love, Joy, Peace, Patience, Gentleness en Goodness

Het tegenovergestelde van geloof is ongeloof. En uit eigen ervaring weet ik dat als je ‘ongelovig’ bent, je het gewoon niet gelooft of kunt geloven. Deze mensen willen bewijs zien voordat ze zich ertoe zetten om het te gaan geloven.

‘Jezus zei tegen hem: ‘ Omdat je me gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven.’

Johannes 20: 29

Maar om te kunnen geloven moet ik wel weten in Wie ik geloof….daarom ben ik, als ongelovige, in 1996 de Bijbel gaan lezen. Ik las de vertaling van het Boek (Parallelbijbel) want ik wilde wel kunnen begrijpen wat ik aan het lezen was….ik was atheïstisch opgegroeid en had nog geen kerk van binnen gezien.

Al bij het eerste boek Genesis raakte ik volkomen geïntrigeerd door de verhalen die ik las. Ik snapte heus niet alles maar kon wel moeilijke vragen stellen aan mijn beste vriend, die kerkelijk was opgegroeid. Toen ik de Bijbel uit had keek ik naar een uitzending van ‘de Verandering’ (EO) op de televisie waarin de presentator vroeg om samen te bidden. Heel spontaan ging ik ook op mijn knieën zitten en bad met hem mee. Ik gaf mijn hart aan God.

Er waren geen bliksemschichten…

De hemel ging niet open en er kwam geen donderende stem uit de hemel…

Er was geen warm gevoel van binnen waardoor de hele wereld ineens een roze bubbel werd….

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

Na een paar dagen had ik het gevoel alsof ‘mijn ogen open gingen’. Ik zag de natuur en de mensen om me heen en ik voelde in mijn hart dat dit niet zomaar was. Ik kreeg een diep besef van Iemand die dit allemaal gemaakt had. En ik ging langzaam begrijpen dat ik, dat meisje dat zich altijd zo schaamde voor wie ze was, een gewenst mens was. Iemand had mij gemaakt naar Zijn beeld…het was goed dat ik er was, dat ik leefde.

Als vanzelf stopte ik met mijn oude leven en begon mezelf christen te noemen…ik wist wie God was en ik geloofde in Hem. Ik geloof nog steeds in Hem en dat geeft een hele specifieke vorm van innerlijke rust die ik nergens anders had kunnen vinden.

Het blijft een dagelijkse levensreis met vallen en opstaan maar ik ben nog steeds blij dat ik, 23 jaar geleden, mijn hart aan God heb (durven) geven.

‘Gelukkig jullie ogen omdat ze zien, en jullie oren omdat ze horen.’

Mattheus 13: 16

Uit de serie ‘Nine’: Faith…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

The Cross Project:… John’s vision nr.9

20181001_084913
Fotografie: Natascha Deijmann

Dit schilderij gaat over de apostel Johannes en komt oorspronkelijk uit de Focus serie. Omdat ik geen verzamelaar ben maar graag de dingen ‘in beweging’ blijf houden, heb ik over deel 9 heen geschilderd voor mijn kunstproject The Cross.

Binnen dit project probeer ik, in beeldtaal, mijn gevoelens en gedachten rondom mijn geloof te schilderen.

De muziek van Bach speelt een grote rol in mijn leven als christen. Als componist heeft hij een bijzondere, integere manier gevonden om zijn emoties en gedachten te delen met de wereld. De Belgische dirigent Philippe Herreweghe is ook zo’n begaafd mens die, op zijn eigen unieke manier, de muziek van Bach weet te vertolken….De Johannes Passion is zo’n mooi muziekstuk.

De relatie tussen de Here Jezus en Johannes was liefdevol. Het was gebaseerd op een soort liefde die boven de tijd heen gaat…een liefde waarin de Here Jezus zoveel vertrouwen had in Johannes dat Hij meerdere keren die liefde uitspreekt:

20181001_084949
Fotografie: Natascha Deijmann

Dit is een schilderij van 50 x 50 cm en gemaakt op canvas met: ecoline, gesso, softpastelkrijt, oliepastelkrijt, houtskool, houtskoolpoeder, walnoot-olie, karton, papier en houtlijm.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Uiteindelijk worden we allemaal een verhaal…

Uiteindelijk worden we allemaal een verhaal…

Ik kwam laatst een quote tegen op internet die bij me is blijven hangen…

‘In the end, we all become stories’

(Margaret Atwood)

Het fascineert me omdat ik zelf dagelijks in de Bijbel alle verhalen lees die voor mij zo belangrijk zijn maar voor anderen totaal niet. Ik zie de Bijbel als een boek vol waargebeurde levensverhalen, geschiedenis en lessen voor het leven en de ander ziet het als een sprookjesboek. De mensen in de Bijbel zijn allemaal een verhaal geworden.

Wat is mijn verhaal eigenlijk?

En als ik straks dood ben, hoe lezen mensen mijn verhaal dan?

1 Johannes 3: 1

‘Bedenk toch hoe groot de liefde is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden kinderen van God genoemd, en dat zijn we ook. Dat de wereld ons niet kent, komt doordat de wereld Hem niet kent.’

Welke verhalen vertellen we zelf?

Mijn verhaal bestaat uit twee delen: voor mijn bekering ( 1971-1996) en na mijn bekering ( 1996- 2018). Dat oude leven lijkt nu heel ver weg maar is nog steeds een deel van mijn verhaal. Zonder de vergelijking met hoe het toen was, kan ik niet voelen hoe belangrijk de veranderingen zijn geweest toen ik ‘een nieuw leven’ kreeg.

Was het toen direct allemaal goed?

Absoluut niet. De ene ramp na de andere overkwam mij en mijn nieuwe geloof werd voortdurend op de proef gesteld…het enige verschil was dat ik het nu niet meer alleen hoefde te doen. God was bij mij en dat bepaalde mijn verhaal.

Er is nog 1 vriendin over uit mijn oude leven en verder is er met niemand contact meer. Mijn verhaal ging verder maar de mensen van toen herkenden me niet meer…ik was veranderd.

2 Korinthiërs 5: 17

‘Daarom ook is iemand die een met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.’

Ezechiel 36: 26

‘Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, Ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven.’

Hebreeën 13: 8

‘Jezus Christus blijft Dezelfde, gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid!’

Ik heb veel mensen begeleidt in hun stervensproces toen ik nog in de zorg werkte. Dan hoor je vaak alle verhalen over die persoon. Van familieleden, van vrienden. Het viel me dan op hoeveel verschillende verhalen je hoorde; iedereen had zijn eigen verhaal over de man/ vrouw die ging sterven.

Verhalen vol vreugde, mooie herinneringen of verhalen vol pijn en afwijzing. Het verhaal wat over je verteld wordt als je gestorven bent, kan nogal eens verschillen met hoe je zelf je levensverhaal zou vertellen.

‘In the end, we all become stories’

Uiteindelijk worden we allemaal een verhaal…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

3 manieren om stil te worden voor God…

3 manieren om stil te worden voor God…

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

3 manieren om stil te worden voor God…

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

3 manieren om stil te worden voor God…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Wie je ook bent en wat je ook doet, God roept je op om van Hem te leren. Als je een christen geworden bent dan is de volgende stap om een ‘discipel’ te worden.

Dat betekent dat je een leerling wordt of een volger van de leer van Jezus. Als Rabbi had Hij zelf 12 discipelen die hem volgden en samen vormden zij een gemeenschap.

Het is niet de bedoeling dat de kerk hierin mensen uitsluit. Een inclusieve kerk is een kerk vol met mensen die hun hart hebben gegeven aan de Here Jezus en besloten hebben om Hem te volgen.

Mattheus 28: 16- 20

‘ De elf leerlingen gingen naar Galilea, naar de berg die Jezus hun had genoemd, en toen ze Hem zagen bewezen ze Hem eer, al twijfelden enkelen nog. Jezus kwam op hen toe en zei: ” Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb.

En houdt dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.”

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Een leerling van de Here Jezus moet dus eerst leren om een leerling te zijn.

Dat betekent dat je de ‘rol’ van leerling aan neemt en je bewust moet worden van al je eigen (voor)oordelen, meningen, visies, ideeën en beperkende overtuigingen over jezelf en anderen.

In de Bijbel staan een heleboel lessen om te leren en er zijn in Nederland genoeg kerken, Bijbelscholen en Bijbelleraren om je te helpen maar het belangrijkste is dat jij je hart hiervoor openstelt.

  • ook als je al je hele leven in de kerk zit op zondag…
  • ook als je al een heleboel Bijbelstudie hebt gedaan…
  • ook als je zelf denkt dat je het allemaal al weet…
  • ook als je denkt dat je zelf de leraar bent en geen leerling meer hoeft te zijn…

In 1 Korintiers 3: 2 zegt de apostel Paulus ” Ik heb u melk gegeven; geen vast voedsel, daar was u niet aan toe. Ook nu nog niet.”

Het gaat hier over geestelijke groei of groeien in je geloof. Net als een baby begin je met de melk ( leren wat het Evangelie eigenlijk is en wie de Here God is) maar gedurende je leven kun je groeien naar de volwassenheid waarin je ‘vast voedsel’ kunt gaan eten. Op dat moment ben je een discipel van de Here Jezus en wordt er van je verwacht dat je anderen helpt te groeien in het geloof.

Binnen het Lichaam van Christus mag iedereen zijn zoals hij/zij is.

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Ik heb al snel geleerd van de Here Jezus dat Hij iedereen als waardevol ziet. Of je nu gehandicapt bent of psychiatrische problemen hebt…of heel rijk of arm bent…de Here Jezus kijkt naar je hart en onderzoekt of Hij daar geloof vindt.

Lukas 5: 20

‘ Toen Hij hun geloof zag, zei Hij tegen hem: “Uw zonden zijn u vergeven.”

Dat Hij mij als waardevol zag was ontzettend lastig te accepteren voor me, al verlangde ik er met mijn hele hart naar. Ik vond mezelf namelijk niet zo waardevol. Ik zag geen enkele waarde in mezelf. Toen ik 20 jaar geleden een leerling werd van de Here Jezus en ik de Bijbel ging bestuderen snapte ik er gewoon niet veel van. Daar wil ik eerlijk over zijn. Maar met de jaren kwam steeds meer het besef wie God echt is en welke relatie Hij met mij (ons) wil hebben. Ik leerde langzaam wie ik in Zijn ogen ben. Dat is heel anders dan hoe de wereld mij ziet en ook hoe ik  mezelf heel lang zag.

Johannes 13: 34-35

‘ Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals Ik jullie heb lief gehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie Mijn leerlingen zijn.’

Op het moment dat je, als christen, in een rouwproces zit leer je om eerst naar de Here God te gaan voor troost. De vragen die je hebt kun je stellen in persoonlijk gebed. Dat hoeft niet perse mondeling maar kan ook in een brief, een gedicht, een tekening, een foto…de Here God kent jouw hart dus je bent helemaal vrij om te doen wat je wilt.

Het kan zijn dat je steun ervaart in de kerk maar het kan ook voorkomen dat jij je totaal niet gezien/ gehoord voelt. Het is mijn persoonlijke ervaring dat gesprekken over rouw & verlies moeilijk gaan vanwege de Nederlandse cultuur. Besef dan dat je in de Bijbel heel veel voorbeelden vindt van mensen die ook door groot verdriet zijn heen gegaan.

Het is de manier waarop de Here God aan jou laat zien: je bent niet alleen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha