Eenmaal kunstenaar, altijd kunstenaar?…omgaan met twijfels en ontmoediging

Fotografie: Natascha Deijmann

De winter is een goede periode voor zelfreflectie. Een tijd om na te denken over datgene wat ik, als kunstenaar, gezaaid heb en de vruchten die dat gegeven heeft. Ik stel mezelf vragen:

Wat heb ik tot nu toe gedaan en hoe voelde ik me daarbij?

Is het zinvol geweest om al die tijd en energie erin te steken?

Heeft datgene wat ik gedaan heb vruchten afgeworpen?

Ga ik zo door of ga ik het anders aanpakken?

Het is misschien herkenbaar voor andere kunstenaars maar ik heb gemerkt dat ik soms ontmoedigd raak door de huidige tijdgeest waarin er niet veel waardering meer lijkt te zijn voor kunst. En dan bedoel ik alle kunst die gemaakt is door mensen, niet door een computer of commercieel bedrijf voor wooninterieur…nee, ‘echte’ kunst.

Ik klaag niet maar het valt me iedere dag weer op dat veel mensen niet geïnteresseerd lijken te zijn in handgemaakte, authentieke en originele kunst. En dat vind ik echt jammer.

Fotografie: Natascha Deijmann

Ontmoediging en twijfels

Op de momenten dat ik me ontmoedigd voel, ga ik aan de slag met mijn kwasten en verf en schilder ik het van me af. Want ik ben nu eenmaal een kunstenaar en dit is de manier waarop ik met lastige emoties omga. Ik zoek de vormen en symbolen en ik kies de kleuren en structuren die mijn twijfels uitbeelden. Maar ik ga ook terug in de tijd door me verbonden te voelen met andere kunstenaars die dezelfde tegenstrijdige emoties hadden…uiteindelijk kom ik dan weer tot de conclusie:

Ik ben een kunstenaar. Dit is wie ik wil zijn. Dit is wat ik wil doen…

In deze periode van zelfreflectie onderzoek ik de aard van mijn twijfels en ontdek ik wat me dwars zit. In deze tijdgeest worden er van kunstenaars zoveel meer vaardigheden verwacht dan alleen het maken van je kunst:

Je moet jezelf (online) kunnen profileren, marketen, branden, promoten…

Je moet jezelf kunnen pitchen, verkopen, een fanbase opbouwen en volgers en likes scoren via social media…

Je moet jezelf in de kijker kunnen zetten, herkenbaar zijn voor anderen, een duidelijke eigen stijl hebben en kunst maken die mee kan rennen met de modetrends…

Fotografie: Natascha Deijmann

Het aanleren van deze vaardigheden is geen keuze die voor iedereen te maken is.

Als je, zoals ik, een kunstenaar met beperkingen bent dan zijn sommige vaardigheden geen optie…je doet dan wat je kan en probeert te accepteren wat je niet kunt doen. Dat proces van aanvaarden gaat soms gepaard met veel twijfels….is het nog zinvol wat ik doe? Wil ik dit nog?

Als kunstenaar met beperkingen heb ik vooral geleerd om door te zetten. Te volharden in datgene waarin ik geloof. Iedere dag weer doorzetten, ondanks pijn en moeite, aan het werk gaan met de doelen die ik mezelf gesteld heb. Ik mag twijfelen, ik mag ontmoedigd raken maar dat betekent niet dat ik stop met kunst maken.

Jozua 1: 9

‘ Ik gebied je dus: wees vastberaden en standvastig, laat je door niets weerhouden of ontmoedigen, want waar je ook gaat, de Heer, je God, staat je bij.’

Kunst maken vanuit je hart

Ze zeggen wel eens dat je jezelf pas een schrijver mag noemen als je een boek gepubliceerd en verkocht hebt maar dat vind ik onzin. Of je nu schrijft, schilderijen maakt of op een andere manier kunst maakt…je mag jezelf een kunstenaar noemen. Het is namelijk geen eretitel die andere mensen je moeten geven; het geeft aan wie je bent en/of wil zijn in je hart.

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunst biedt een toevluchtsoord voor iedereen die bereid is om zowel hun hart als hun ogen te openen…

afbeelding van Pinterest ( http://www.montmarte.net)

Een quote kan soms precies verwoorden wat je zelf ook al dacht of voelde maar die iemand anders uitspreekt….

Kunst biedt een toevluchtsoord voor iedereen die bereid is om zowel hun hart als hun ogen te openen…

Als kunstenaar ben ik dagelijks bewust aan het kijken met mijn ogen maar ook met mijn hart. Ik kijk naar de natuur om me heen, de mensen die ik ontmoet en ik kijk ook naar mezelf…waar ben ik op mijn levenspad?

Door te fotograferen, te schilderen en gedachten en gevoelens om te zetten in korte gedichtverhaaltjes creëer ik mijn eigen toevluchtsoord waarin ik helemaal mezelf mag zijn.

Ik voel geen spanningen van andere mensen. Ik hoef me nergens ‘druk’ om te maken. Het is een manier om tot rust te komen in een wereld die heel chaotisch aanvoelt op dit moment….ik creëer mijn eigen kleine wereldje waar ik mag dromen, wensen en waarin ik een stukje hoop ervaar voor mezelf maar ook voor anderen.

De bereidheid om stil te gaan staan en te gaan kijken komt van binnenuit.

Je kunt namelijk niet ‘zien’ terwijl je in de ratrace zit en voortdurend aan het rondrennen bent.

Je kunt je hart niet openen zonder stil te gaan staan en je bewust te worden van jezelf: je emoties en je gedachten.

Ook stil worden is daarbij zinvol…pas als je zelf stil bent geworden en je zorgt voor stilte om je heen mag je beseffen: hee, waar ben ik nu eigenlijk op mijn levenspad?

Op het moment dat het maken van kunst een toevluchtsoord voor je is geworden, heb je je eigen veilige plek gecreëerd.

Een plaats waar je mag zoeken en onderzoeken maar waar je ook kunt experimenteren met nieuwe dingen. De kunst zelf helpt je om datgene wat in jou zit naar buiten te brengen via beelden, klanken en/of taal. Het is communicatie met jezelf en eventueel ook met anderen…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Nine…een nieuwe serie abstracte & mixed media schilderijen gebaseerd op de brief aan de Galaten

Nine…een nieuwe serie abstracte & mixed media schilderijen gebaseerd op de brief aan de Galaten

Direct na mijn verhuizing ben ik begonnen met een nieuwe serie die ik Nine noem…ieder schilderij bestaat uit 9 cirkels die symbool staan voor de 9 vruchten van de Geest namelijk:

Liefde

Vreugde

Vrede

Geduld

Vriendelijkheid

Goedheid

Geloof

Zachtmoedigheid

Zelfbeheersing

Ik heb deze serie gebaseerd op de Bijbeltekst in het boek Galaten 5: 22 waarin de apostel Paulus uitlegt hoe je als christen kunt leven en waardoor je voor anderen herkenbaar zou kunnen zijn.

De ‘vruchten’ zijn gebaseerd op het verhaal wat de Here Jezus ons heeft gegeven in het Johannes evangelie waarin hij als symbool de wijnstok neemt om duidelijk te maken dat we dichtbij Hem kunnen leven. Als we dat doen, dan gaan wij ook vrucht dragen….

Johannes 15: 4- 5

‘ Blijf in Mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in Mij blijven.

Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in Mij blijft en Ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder Mij kun je niets doen’

Nine…een nieuwe serie abstracte & mixed media schilderijen gebaseerd op de brief aan de Galaten

Veel getallen die gebruikt worden in de Bijbel hebben een (symbolische) betekenis. De waarde die mensen daaraan hechten is heel persoonlijk. Maar als je geïnteresseerd bent dan heb ik twee links voor je:

Leerproces

In deze serie zoek ik naar de betekenis van de ‘vruchten’ in mijn leven en hoe ik daarin kan groeien. Wat betekent liefde voor mij? Hoe wil ik liefhebben en hoe kan ik openstaan voor het ontvangen van liefde? Op deze manier probeer ik de vruchten toepasbaar te maken in de praktijk van alledag.

Het is een leerproces wat ik mag doorlopen…op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo. Voor mij helpt het om dit op een creatieve manier te doen; schilderen, gedichten schrijven etc. Ik doorleef dan dit leerproces op een intense manier samen met de Here Jezus.

Nine…een nieuwe serie abstracte & mixed media schilderijen gebaseerd op de brief aan de Galaten

Bedankt voor je bezoek!

Shalom en veel zegen voor 2019…

Natascha

Circle of life…een fascinatie voor de kringloop van het leven in beeldtaal

Circle of life…een fascinatie voor de kringloop van het leven in beeldtaal

Het afgelopen jaar ontwikkelde ik langzaam een fascinatie voor de ‘kringloop van het leven’ (of the circle of life) en die interesse vertaalde zich in het maken van cirkels op papier of canvas.

Van geboorte tot overlijden en van winter naar lente, zomer , herfst weer terug naar de winter…allemaal voorbeelden van deze kringloop. Misschien is het begonnen met het overlijden van mijn vader in april en ben ik daarom geïnteresseerd geraakt in de vraag:

Wat doen we eigenlijk in de tussentijd?

Leven tussen alle dingen die vast staan. Leven met de seizoenen die alsmaar weer terugkomen. Accepteren dat een aantal dingen niet (of nog niet) geregisseerd kunnen worden door de mens. We zijn immers nog niet in staat om de herfst te laten verdwijnen. Het leven eindigt vooralsnog met de dood; er komt een einde aan het functioneren van ons lichaam. Des te boeiender is het dus om te bedenken wat je met al die tijd kunt doen.

Hoe zinvol moet mijn invulling van die levenstijd zijn?

Is het belangrijk om veel bezit te vergaren zodat ik kan genieten van wat ik bij elkaar gewerkt heb?

Wil ik zoveel mogelijk leuke dingen doen?  

Wil ik zoveel mogelijk ervaringen opdoen?

Wil ik mijn tijd blijven doorbrengen met de mensen om me heen of juist niet?


Wat laat ik achter als mijn tijd gekomen is?

In beeldtaal onderzoek ik wat het symbool van de cirkel voor mijn leven betekend.

Lessen die ik dit jaar al geleerd heb zijn o.a. om meer mee te bewegen met de ander. Luisteren met compassie in plaats van zelf gehoord willen worden. Niet meedoen met de massa maar mijn eigen pad blijven bewandelen…en de consequenties daarvan accepteren.

Mijn ‘anders-zijn’ liefhebben en inzetten in mijn werk als kunstenaar en schrijfster.

Binnen de kringloop van het leven moeten we het doen met de tijd die ons gegeven wordt. Hoe zinvol dat is, is een individuele kwestie. Een ieder zal voor zichzelf kunnen besluiten hoe die tijd ingevuld kan worden.

In het laatste boek in de Bijbel staat de volgende zin:

Openbaring 22: 13

‘ Ik ben de alpha en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde.’

De woorden van de Here God zijn voor mij een leidraad door het leven omdat Hij de kringloop van het leven voor ons gemaakt heeft. Mijn begin is met Hem en mijn einde is met Hem. Dat weten geeft mij troost en veiligheid. Ik wil mijn tijd dan ook zoveel mogelijk met Hem doorbrengen.

De cirkel is een symbool in mijn beeldtaal; de taal waarin ik zoveel mogelijk durf te communiceren met de wereld om me heen.

Circle of life…een fascinatie voor de kringloop van het leven in beeldtaal

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha