De kunstenaar met autisme…een eigen manier van kunst maken

Het meest gelezen artikel op deze website gaat over autisme en de relatie met kunst: Hoe zien autistische kunstenaars de wereld? Het verbaast me niet want er is weinig informatie te vinden over kunst & autisme. Misschien moeten we het ook niet als een aparte groep zien? Ik heb me dat oprecht afgevraagd maar ben tot de conclusie gekomen dat het niet gaat om het scheiden van groepen maar om de manier waarop autisten de wereld om hen heen en binnen in hen waarnemen. Een autisme-brein is nu eenmaal anders dan een neuro-typisch brein en dat geeft ook een andere manier van kunst maken.

Maar wat is nu precies kunst?

Kunst is (volgens mij)…alle creatieve uitingen waarbij de maker communiceert met de wereld om hem/ haar heen. Een manier van verhalen vertellen in beeldtaal of met gebruik van woorden, klanken en/of bewegingen die misschien niet verstaan worden maar wel waarde hebben.

Autisten kunnen dus kunst maken als ze tekenen, schilderen, fotograferen, gedichten schrijven, verhalen schrijven, hout bewerken, dansen, keramiek maken, handwerken, muziek maken…en wat je nog meer aan creatieve uitingen kunt bedenken. Het gaat er niet om of het ‘mooi’ is of dat het ‘realistisch lijkt’ of dat het ‘boeiend’ is…kunst is voor de autistische mens een manier om in contact te komen met de wereld om hen heen maar ook om zichzelf te kunnen zijn in een wereld die afwijzend kan reageren op autisme.

Bovenstaand schilderij is gemaakt toen ik voor het eerst ging schilderen in 2015. In mij zit een enorme drang naar het maken van repeterende patronen en dat heb ik dan ook lang gedaan. Het gaf me rust om datgene wat ik zie en hoor (zintuiglijke waarneming) op een doek te zetten met kleuren. Dit is niet letterlijk zo maar hoe ik het ervaar. De zogenaamde drukte in mijn hoofd werd zo omgezet in allerlei symbolen.

Door met mijn telefoon te gaan fotograferen vond ik een manier om datgene wat ik zag visueel te communiceren met de wereld om mij heen. Als ik helemaal in een hyperfocus mag gaan (en me dus even niet sociaal wenselijk hoef te gedragen) dan mocht ik mijn waarneming omzetten in fotografisch beeldmateriaal. Het gaf me een enorme rust om dit te kunnen doen. De BARA serie is daar een eindresultaat van…

Ooit hoorde ik dat je een schrijver bent op het moment dat je schrijft. En niet pas als je een boek hebt uitgegeven.

Dus…je mag jezelf een kunstenaar noemen op het moment dat je iets kunstzinnigs maakt of doet. Je hoeft dus niet perse naar de kunstacademie of een kunstwerk te verkopen. Voor mij was dat een belangrijk inzicht want ineens werd het me duidelijk dat ik, op mijn eigen manier, kunstenaar kon en mocht zijn. Het werd een deel van mijn identiteit en gaf alle moeilijkheden die ik ondervond als autist, in een niet-autistische wereld, een duidelijk doel: het laten zien van een andere manier van leven.

Het leerproces kan, voor mensen in het autisme spectrum, heel eenvoudig zijn omdat je niet via een reguliere studie hoeft te leren maar autodidact gaat leren d.w.z. dat je je eigen leerproces bepaalt.

En dat geeft vrijheid om precies te kunnen leren wat jij interessant of leuk vindt. Zelf heb ik veel geleerd van video’s en blogs van kunstenaars die met dingen bezig waren die ik ook wilde leren. Via hen leerde ik meer over creativiteit, technieken, materialen en mogelijke toepassingen. Deze manier van gratis leren kan ik iedereen aanraden. Ik hoefde nergens naar toe en kon thuis leren in mijn eigen tempo.

Als iemand in mijn kinderjaren mij de mogelijkheid had gegeven om creatief te mogen zijn dan had ik er niet pas met 44 jaar erachter hoeven komen dat het maken van kunst mijn ‘ding’ is. Het had me tijd, energie, trauma en tranen gescheeld. Het gevoel er niet bij te horen en mezelf niet verstaanbaar kunnen maken…het is een lange weg van vallen en opstaan geweest.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Like?

Alles gaat zo snel tegenwoordig en dat geeft steeds meer mensen stressgevoelens. Niet alleen oude omaatjes voelen dat…ook jongere mensen kunnen last hebben van de zogenaamde ‘information- overload’. Naast de snelheid is er ook een enorme toename gekomen van keuzes die gemaakt moeten worden, vooral als men op het internet zit.

Er heerst toch een soort opvatting dat je als mens overal iets van moet vinden, een mening moet hebben en dat vormen van die mening moet ook heel snel. Like? Ik like het niet!

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Wat is jouw kijk-beleving?

De groep mensen die het leuk vindt om kunst te kijken op het internet heeft daar ook mee te maken; in een paar seconden valt het besluit of een beeld je aantrekt of niet. Het zit misschien in het gebruik van kleuren, vormen of het verhaal wat het beeld weergeeft. Misschien ben je naar iets specifieks op zoek of vergelijk je je eigen kunst met dat van andere kunstenaars…maar omdat het allemaal zo snel en zo veel is, kan de kwaliteit van je kijk-beleving steeds minder worden.

De kunstenaar die zoveel tijd, geld, energie en liefde in het kunstwerk heeft gestopt wordt binnen een paar seconden weer weggeklikt…like of geen like.

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Als pleidooi voor een langzamere manier van leven, wil ik daarom 3 redenen geven waarom het zinvol kan zijn om op een andere manier naar kunst te kijken op het internet.

Reden 1: Je geeft jezelf meer rust en minder stress door jezelf meer tijd te gunnen…

Op het moment dat je een foto tegenkomt die je aantrekt of afstoot, dan kun je op die foto klikken en het gewoon eventjes wat beter bekijken.

Wat zie je eigenlijk?

Welk verhaal wordt er verteld of moet je daar naar zoeken?

Vormt zich een eigen verhaal in je hoofd…iets waaraan je herinnert wordt?

Wat zeggen de kleuren en de vormen?

Welke materialen zijn er gebruikt?

Waarom voel je je aangetrokken of stoot het je af?

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Reden 2: Je geeft jezelf de kans om je ergens in te verdiepen…

Het snelle surfen op het internet maakt sommige van ons een beetje verzadigd waardoor alles uiteindelijk op elkaar gaat lijken. Niets lijkt meer bijzonder. Deze oppervlakkige manier van kunst kijken maakt dat mensen steeds minder kunnen genieten van kunst. Uiteindelijk zijn het dan allemaal ‘plaatjes’ van mensen die maar wat aan rommelen…toch?

Op het moment dat een kunstwerk je aanspreekt, kun je ervoor kiezen om je eens te verdiepen in de mens die het werk gemaakt heeft.

Wie is deze kunstenaar?

Waar komt hij/ zij vandaan?

Wat is de geschiedenis van het kunstwerk?

Op welke manier probeert deze kunstenaar te communiceren met de ander en een verbinding tot stand te brengen?

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Reden 3: Je kunt kiezen voor verbinding met de kunst en de kunstenaar

Op het moment dat een kunstwerk je raakt en je erachter gekomen bent wie de kunstenaar is en welke verhaal er verteld wordt, kun je een verbondenheid gaan voelen.

Misschien voel je herkenning of erkenning…misschien stimuleert het je om de kunstenaar te bezoeken in het atelier, kunst te gaan kopen, verzamelen, te gaan bekijken tijdens een reis, naar een museum te gaan of om je bij andere liefhebbers aan te sluiten.

Als kunstenaar kun je leren van de kunst waarin je je verdiept; deze kunstenaar kan jou dan verder helpen in je eigen leerproces. Zelf ben ik heel dankbaar voor alle lessen die ik heb geleerd van de kunstenaars waar ik me mee verbonden voel.

Like of geen like?…3 redenen om langzamer te kijken naar kunst op het internet

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

http://movemequotes.tumblr.com/

Op Pinterest verzamel ik quotes die te maken hebben met leven & kunst omdat ik het soms nodig heb om bemoedigd te worden door andere kunstenaars. Deze uitspraak van Andy Warhol raakte me omdat je soms zo opgeslokt kan worden door de manieren waarop de buitenwereld de kunst die je maakt ontvangt.

 ‘ Denk niet aan het maken van kunst…maar ga het gewoon doen.

Laat alle anderen maar besluiten of het goed is of slecht, of ze ervan houden of het haten…

Als zij dit aan het besluiten zijn…maak juist nog meer kunst.’

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

Zelfstudie voor beginnende kunstenaars

Een aantal jaren geleden besloot ik dat ik, ondanks diverse beperkingen, kunstenaar wilde worden. Omdat ik niet in de gelegenheid was om het reguliere pad te volgen ( kunstacademie e.d.) koos ik voor het pad van zelfstudie. Door de enorme hoeveelheid informatie op het internet over kunst maken/ de kunstwereld, heb ik mezelf van alles kunnen aanleren maar wel in mijn eigen tempo, binnen mijn financiële mogelijkheden en op mijn eigen manier… wat eerst onmogelijk leek, was uiteindelijk toch haalbaar.

Een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd was dat het goed is om veel te schilderen…veel experimenteren, veel fout laten gaan, vallen en weer opstaan. Ik werd geconfronteerd met praktische tegenslagen, met ideeën die niet uitvoerbaar bleken, met te hoge verwachtingen van mezelf, te lage verwachtingen van mezelf en met mensen die me niet serieus namen.

Inmiddels heb ik honderden schilderijen gemaakt waarvan sommige verborgen zijn onder weer nieuwere schilderijen…het leerproces gaat nog steeds door en ik ben erg benieuwd wat ik nog mag gaan leren.

Ik besloot om mijn leertraject te delen via een blog en mezelf open te stellen voor feedback maar ook om mijn leerproces duidelijk te laten zien…aan mezelf (want soms vergeet je dat je inderdaad ook een groeiproces door gaat) en aan mensen die een interesse hebben in kunst. Het gevolg was dat ik veel ging schilderen om ook regelmatig te kunnen posten. Dit gaf een enorme stimulans om er maar gewoon helemaal voor te gaan en de faalangst los te laten.

Ik wil 3 redenen geven waarom het goed is om veel te schilderen:

  • je leert van je fouten en gaat dit als ‘experiment’ ervaren. Soms zijn die zogenaamde fouten juist pareltjes en ontdek je een vorm van schilderen die helemaal bij jou past.
  • je gaat het proces belangrijker vinden dan het eindproduct...het gaat om het leerproces, het creatieve proces, het oefenen, het durven nemen van risico’s en het laten gaan van perfectionisme. Vanaf het begin neem ik foto’s als een schilderij af is en daarna kan ik het loslaten. Ik kan dan kiezen om erover heen te schilderen want het ging immers om het leerproces. Sommige schilderijen bewaar ik een tijdje voor eventuele verkoop en een heel klein aantal hou ik voor mezelf.
  • je ontwikkelt je eigen stijl als kunstenaar en leert om je kwetsbaarheid en openheid te laten zien in je werk…door veel te oefenen met bepaalde technieken en door je gevoelens en gedachten te leren omzetten in visuele elementen, ontwikkel je een eigen, unieke beeldtaal.

Ik heb behoefte aan een beetje structuur en heb daarom gekozen om in series te werken; iedere serie heeft een titel of thema en bestaat uit een aantal schilderijen. Op deze manier hou ik, tijdens het schilderen, toch een soort overzicht en geeft het me de houvast die ik nodig heb.

In dit artikel heb ik de foto’s gebruikt uit de serie Nine. Dit schilderij heeft de titel Meekness ( zachtmoedigheid)

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunstenaars en de liefde voor de natuur…een bijzondere combinatie

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Sinds ik een paar maanden op het Groninger Hogeland woon, is mijn aandacht voor de natuur nog meer toegenomen….het komen en gaan van de grote groepen vogels, de bijzondere wolken die me verbazen, de harde wind tijdens het fietsen…mijn liefde voor het Waddengebied veroorzaakt intense gevoelens van verwondering maar ook zorg.

Hoewel we in Nederland allemaal wakker geschud zijn door de ‘container-ramp in het Waddengebied’ en de ‘klimaat-spijbelaars’, gaat het mij niet om eenmalige verontwaardiging en enthousiasme.

Zorgen voor de natuur om je heen is een dagelijkse manier van leven waarbij je bewust omgaat met datgene wat ons toevertrouwd is. 

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Kunstenaars kunnen zich individueel of in een groep inzetten om de aandacht van mensen op de natuur vestigen.

Landschapsschilder Willem den Ouden vertelt waarom hij alleen nog maar luchten wil schilderen…

Landschapsschilder Fred Ingram legt uit waarom hij, in Engeland ‘the Fens’, een soortgelijk gebied als het Hogeland in Groningen, schildert…

In Israël werken kunstenaars uit verschillende landen samen voor het behoud van de Dode Zee door het project Artist For Nature

In de natuur vinden we (nu nog) stilte en rust.

Daar is nu nog plek om tot jezelf te komen, stil te gaan staan, je mag voelen hoe dichtbij het bij jezelf staat. Het is niet voor niets dat we deze specifieke vorm van rust alleen kunnen ervaren omdat we vaak op dat moment beseffen: wat ben ik klein in deze grote schoonheid…

Ik mag al mijn zintuigen tot rust laten komen door de natuur om me heen…de warmte van het winterzonnetje, harde wind, ijverig vliegende vogels, de stilte van de kwelders in het prachtige Waddengebied…

In de natuur wordt je geconfronteerd met jezelf.

Je kracht en je uitdagingen. De onrust die je van binnen voelt, angst of verlangens naar een andere manier van leven…

Alles wat leeft in de natuur laat ons zien dat het leven doorgaat in zijn eigen vaste tempo en met zijn eigen vaste structuren en patronen. Straks gaan de vogeltjes weer nestjes bouwen en komen de nieuwe bladeren weer aan de bomen….daar kunnen we houvast uit halen.

De natuur neemt ons mee in de cyclus van het leven…lente, zomer, herfst en winter.

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Contact maken met kunst

Door de gevolgen van trauma kunnen mensen ‘op slot ‘gaan. Voor sommige mensen is het maken van kunst een essentieel middel om in verbinding te kunnen komen met datgene wat in hen verborgen is maar ook met hun sociale omgeving.

Ze zeggen wel eens “woorden schieten tekort..” en bij trauma kan dit heel beperkend werken.

Hoe breng ik de emoties die ik heb onder woorden?

Hoe kan ik de ander duidelijk maken wat er met mij aan de hand is?

Hoe kan ik zelf begrijpen wat er, binnen in mij, gewond is geraakt?

Kunst is natuurlijk leuk om naar te kijken maar is veel meer dan entertainment. Het is een wereld vol materialen, beelden, symbolen, klanken en kleuren die mensen kunnen helpen om zich weer te verbinden. Om weer een stukje vertrouwen te vinden, diep in zichzelf, om te durven delen wat er gebeurt is, wat er gebroken is en waar ze nu zijn op hun levensreis.

De kunstenaar is een mens die zich kwetsbaar op durft te stellen…in de openheid de levensvragen deelt, het zoeken naar de zin van de dingen en de gebrokenheid van de wereld communiceert in beelden, vormen, taal of muziek. De ander herkent zichzelf soms in dit verhaal en kan zodoende verbinding voelen met de kunstenaar. Het kan de ander aanzetten tot het onderzoeken van zijn/ haar eigen trauma, er zorg voor zoeken of ook het pad van de kunst te gaan bewandelen.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Mensen die moeten leven met een gebroken lichaam of een gebroken geest kunnen soms een weg uit de levenspijn vinden door het maken van kunst. Het schilderen, het schrijven, het maken van muziek kan helend zijn en hoeft niet perse begrepen te worden door de ander. Het enige wat deze kunstenaar nodig heeft is aanvaarding van de ander:

Accepteer wie ik nu ben en laat los wie ik had kunnen zijn…of wie ik, in jouw ogen, zou moeten zijn

Vaak zijn de gevolgen van trauma blijvend…er is iets gebroken in de ziel van de mens die ernstig lijden heeft meegemaakt. Dat kleine deeltje kan niet meer functioneren zoals voorheen. Er is iets veranderd en dat kan zorgen voor meer authenticiteit.

Ik ben mens, in al mijn gebrokenheid, vol emoties, gedachten, ideeën, hoop en verlangens.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha