Kunstenaar als ondernemer…waarom is het zo lastig om kunst te verkopen?

IMG_5176

Fotografie: Natascha Deijmann

Sinds verleden jaar kom ik ervoor uit: Ik ben een kunstenaar!

Geweldig maar ik had niet kunnen bedenken dat je als kunstenaar tegelijkertijd ook (internet) ondernemer zou moeten zijn. Ik had zelf nog het ouderwetse idee dat kunst verkocht werd via exposities en dat galerieën je daarbij zouden begeleiden.

Maar al snel ontdekte ik dat ik veel geld kwijt ben als ik mijn kunst wilde exposeren via een galerie…het kostte me honderden euro’s. Het is een markt geworden om kunstenaars nog armer te maken. En niet heel veel mensen gaan meer een kijkje nemen in een galerie of kunstmarkt.

Je wordt, min of meer gedwongen, om zelf te gaan ondernemen maar komt er dan achter dat niet iedere creatief die specifieke vaardigheden bezit…althans ik niet.

De vaardigheden die ik, tot nu toe, heb moeten leren zijn:

  • het bouwen van een persoonlijke website met blog en het onderhouden daarvan
  • het beheren van een online portfolio
  • het op een ‘leuke’ manier fotograferen van schilderijen en al die foto’s klaar maken voor het plaatsen op internet
  • social media accounts aanmaken en onderhouden ( Pinterest en Tumblr)
  • leren hoe een expositie werkt en daarin weerbaar durven zijn
  • het leren prijzen van mijn kunst zonder daarbij de realiteit te verliezen
  • het leren promoten van mijn kunst zonder me daarin ‘onbescheiden’ te voelen
  • om leren gaan met positieve en negatieve feedback op de kunst die ik maak
  • leren over ‘branding’ of ‘hoe zet ik mezelf neer als kunstenaar?’ ( ben ik nog niet uit, eigenlijk)

Commerciële kunst

Het lastigste is wel dat ik, als kunstenaar die vooral op het creatieve maakproces gefocust ben, de schilderijen als commercieel product moet zien. Tenminste…dat wordt verwacht want ik moet immers een product verkopen om er een inkomen uit te kunnen halen.

Tegelijkertijd leven we in een samenleving die ons bombardeert met beelden via de tv, smartphone, tablets en reclame om ons heen. Tegen de lunch zijn veel mensen al overprikkeld door deze informatie overload.

En tussen al die beelden zitten mijn beelden…de foto’s van de schilderijen die ik plaats op internet in de hoop dat, in die luttele seconden, de kijker iets voelt bij mijn kunst.

Ik ben een product en jij bent een product…

In deze recensie van het NRC wordt al geschreven over de commerciële kant van kunst en op internet zijn er meerdere geluiden te horen over de huidige waarde van kunst maar ook over de betekenis van de hedendaagse kunst.

Zelf vind ik het moeilijk om mezelf in een hokje te stoppen. Dat moet wel want het huidige hokje is namelijk de zoekterm van vandaag:

Outsider Artist?

Abstract & Mixed Media Kunstenaar?

Missionaire Kunst?

Beeldmaker?

Op internet geldt namelijk de gulden regel dat je wel ‘gevonden’ moet kunnen worden, toch?

De kunst-kijker als kunst-koper

Het is lastig om een schilderij ( of andere kunstvorm) goed weer te geven op een foto als je zelf geen professioneel fotograaf bent en je ook niet het geld hebt om je kunst professioneel te laten fotograferen. We roeien met de riemen die we hebben…en als kunst-kijker zie je dan een foto die niet helemaal weergeeft hoe een schilderij in de realiteit aanvoelt. Er zit een grote zintuiglijke factor aan het ervaren van een kunstwerk en die ervaring komt niet echt over op internet.

Daarnaast zijn de prijzen vaak onduidelijk en moet je, als koper, best veel handelingen uitvoeren om een aankoop te doen. Klikken met je muis is makkelijk maar wat krijg je voor je zuurverdiende centen?

Als je de kunstenaar bezoekt in zijn/ haar atelier en kunt zien hoeveel uren er in het maakproces zit, over het werk kunt praten en vragen kan stellen…is dat niet veel leuker?

Mijn leerproces als ondernemend kunstenaar is nog maar net begonnen en is vaak spannend en uitdagend en dat is belangrijk want ik wil mezelf blijven ontwikkelen maar me ook niet laten beïnvloeden door de commercie. Ik vind dat het kopen van kunst bereikbaar moet zijn voor alle mensen…en daar blijf ik mijn best voor doen.

IMG_4796

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

3 redenen om niet ontmoedigd te raken door kunst van andere kunstenaars…

IMG_4716 (2)
Fotografie: Natascha Deijmann

Regelmatig hoor of lees ik dat mensen het leuk vinden om, via social media, naar de kunst van andere kunstenaars te kijken maar dat het ze tegelijkertijd kan ontmoedigen. Het idee ontstaat dan anderen altijd beter zijn, leuker zijn, creatiever zijn….het kan mensen zo ontmoedigen dat ze maar helemaal niet meer gaan schilderen of tekenen.

Ik zie dit als een onderdeel van de ‘tijdgeest’ en als onvermijdelijk in een wereld die gedomineerd wordt door social media waarbij iedereen kan kijken naar het leven van anderen. Zelf heb ik daarom bewuste keuzes gemaakt over welke social media ik wel en niet wil gebruiken. Die keuze is gebaseerd op persoonlijke voorkeur met als basis:

Ik ben vrij om te kiezen. Ik hoef niet mee te doen….

Daarom wil ik deze groep mensen bemoedigen met mijn 3 redenen om niet ontmoedigd te raken van de kunst van andere kunstenaars:

Reden 1: Ga gewoon lekker je eigen gang!

Qua social media gebruik ik WordPress voor deze blog en maak verder alleen gebruik van Pinterest en Tumblr om mijn kunst te delen met anderen. Ik ga daarin gewoon lekker mijn eigen gang want ik vindt het belangrijker dat ik zelf zinvol bezig ben dan dat ik me depri ga voelen als ik andere mensen ‘bekijk’.

Daarbij is het wel essentieel dat ik voor mezelf bepaald heb wat mijn leven zinvol maakt.

Voor mij is het communiceren via kunst, de beeldtaal, erg belangrijk. Daarnaast vindt ik het belangrijk om aan andere mensen te laten zien hoe helend het kan zijn om kunst te maken. 

Reden 2: Ga uit van het experiment…je geeft jezelf zo ruimte voor talentontwikkeling

Als kunstenaar ga ik ervan uit dat alles wat ik maak experimenteel is zodat ik, tijdens het werken, van gedachten kan veranderen. Als ik start met een bepaald idee in mijn hoofd dan geef ik mezelf toestemming om dat idee, tijdens het schilderen, los te laten.

Op het moment dat ik onzeker wordt van het schilderij dan doe ik iets rigoureus….ik ga erover heen met witte gesso en start helemaal opnieuw!

Ik heb namelijk geen zin om over mijn eigen werk te twijfelen en te zeuren. Ik wil me er goed bij voelen en als dat niet zo is, dan geeft mijn keuze voor het experiment mij toestemming om dat idee in mijn hoofd los te laten.

  • Als ik niet experimenteer, kan ik ook niet ontdekken wat mij ligt en wat mij niet ligt aan materialen en technieken.
  • Als ik niet experimenteer, kan ik ook niet ontdekken welke vorm van kunst, welke inhoud en welke beeldtaal bij mij past.

Reden 3: Kijken naar de kunstenaarspraktijk van andere mensen kan heel inspirerend zijn…maar zorg dat je de focus op je eigen werk blijft houden.

Het kan heel ontmoedigend zijn als je jezelf vergelijkt met anderen: hoe ver ze al zijn in hun maakproces, hoeveel geld ze verdienen met de verkoop van hun kunst, hoe leuk hun atelier is en waarom ziet hun leven er op die video veel aantrekkelijker uit dan die van mij?

Ik vergelijk mezelf niet met anderen omdat ik denk dat dit geen enkele zin heeft.

Mijn levenspad is zo uniek dat vergelijking gewoon niet opgaat. Het levenspad van de anderen is ook uniek…en dat is juist interessant. Ik kan inspiratie opdoen maar hoef ze niet te kopiëren. Ik kan wel van ze leren en daardoor zelf groeien in mijn ontwikkeling.

Ik ga uit van mijn eigen uitdagingen en beperkingen. Ik ga uit van mijn eigen levensvisie en levensbeschouwing. Mijn emoties ( en de manier waarop ik die wel/niet kan uiten) zijn van mij. De manier waarop ik naar mijn omgeving kijk, hoe ik ruik, hoe ik voel, hoe ik proef en wat ik hoor is uniek. Dat verwerk ik in mijn beeldtaal.

Daarom zijn mijn schilderijen en gedichten helemaal vanuit mezelf gemaakt. En daar neem ik verantwoordelijkheid voor.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

3 redenen om een kunstblog te starten…

IMG_5439
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik weet niet of bloggen nog ‘in’ is…de wereld van het internet gaat zo snel dat ik het niet de moeite vind om dat bij te houden. Zelf ben ik een echte blog-lezer omdat ik het leuk vindt om de kunstenaar echt te leren kennen…op die manier voel ik meer verbondenheid dan alleen maar door mooie plaatjes kijken op Instagram.

Kunst maken, kunst verkopen, kunst kopen…het is een kwestie van persoonlijke smaak en emoties rondom de kunst die gemaakt wordt. Achter ieder kunstwerk zit een maker die, door haar/zijn eigen individuele beeldtaal, iets probeert te delen van zichzelf met de wereld om zich heen.

Een kunstblog starten is daarom een goede reden…je laat je beeldtaal zien aan de wereld om je heen en kan daarmee anderen motiveren, stimuleren en inspireren. Soms is het zelfs de enige manier om te kunnen communiceren.

IMG_5438
Fotografie: Natascha Deijmann

De volgende 3 redenen zijn voor mij belangrijk geweest om te starten met mijn kunstblog:

Reden 1: Durf in beeld te komen

Veel ( amateur) kunstenaars hebben moeite om hun werk te laten zien omdat ze zichzelf beoordelen voordat iemand anders de kans krijgt om iets van hun werk te vinden. Ik denk dat het belangrijk kan zijn voor je leerproces en ontwikkeling als kunstenaar om datgene wat je maakt, te laten zien aan anderen zonder bang te hoeven zijn voor de feedback die je kunt krijgen. Het zijn namelijk alleen maar meningen…je kunt er naar luisteren en dan kun je besluiten of je er wel of niet iets mee gaat doen. Zo eenvoudig is het.

Door je kunst in een blog te laten zien ben je in de gelegenheid om toe te lichten wat je doet, waarom je dat doet en hoe je te werk gaat. Foto’s kijken en erbij lezen hoe de kunstenaar het werk beleefd, is iets wat ik zelf heel leerzaam en leuk vindt.

Reden 2: Geef wat je hebt…het heeft waarde voor andere mensen

Ik ben een autodidacte kunstenaar en dat betekend dat ik mezelf alles heb aangeleerd. Dit leerproces was heel lastig geworden zonder alle kunstblogs die ik de laatste jaren heb gelezen. Sommige kunstenaars zetten vooral tutorials op hun blog ( hoe doe je dit of dat?) en andere kunstenaars delen hun creatief proces, hun moeizame pogingen om hun kunst te verkopen of de manier waarop ze in het leven staan. Wat zij schreven op hun blogs had/ heeft enorm veel waarde voor mij!

Je denkt misschien dat je niet zoveel te vertellen hebt maar meestal weet je meer dan iemand die net begonnen is met kunst maken of motiveer je toch iemand die, na twintig jaar, weer aan de gang wilt met kunst. Het kan ook zo zijn dat jouw visie op kunst en creativiteit andere mensen aanspreekt en ze inspiratie geeft voor zichzelf…

Reden 3: Het is een goede stimulans voor jezelf om iedere dag lekker met kunst bezig te zijn!

Bloggen is heel persoonlijk maar het is wel essentieel om het regelmatig te doen omdat mensen anders denken dat je blog niet meer bijgehouden wordt. Ik ben zelf nogal ongestructureerd in mijn blog-schema maar probeer wel wekelijks te bloggen. Ik ken mezelf goed en als ik mezelf zou dwingen om iedere maandag 3 artikelen te moeten posten dan zou ik snel afhaken…

Omdat je laat zien wie je bent als kunstenaar, wat je maakt en inzicht geeft in je creatief proces voelt het goed om iedere week te laten zien waar je mee bezig bent geweest. De ups en downs van het kunstenaarschap zijn namelijk heel reëel en de enige factor waardoor kunstenaars uiteindelijk kunnen leven van hun kunst = de gun factor.

Ik gun mezelf de tijd, geld en energie om met kunst-maken bezig te ‘mogen’ zijn en bezoekers van de blog doen dat ook…hopelijk vinden ze jouw kunst zo interessant dat ze iets van je willen kopen!

Om jezelf te stimuleren en serieus te nemen als kunstenaar kan de kunstblog ook dienen als een soort persoonlijk (b)logboek waarmee je rekenschap aflegt aan jezelf. Door bij te houden wat je allemaal doet, kun jij je eigen ontwikkeling veel beter zien…je ziet jezelf letterlijk groeien! Dat kan zijn in techniek en materiaalgebruik maar ook in visie en creativiteit.

IMG_5437
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Update Studio Fiep…over bloggen,kunst kopen en projecten

20180716_205712

Fotografie: Natascha Deijmann

Voor vaste lezers is het waarschijnlijk opgevallen dat ik de blog een beetje veranderd heb…het was noodzaak omdat de blog inmiddels zo traag was geworden dat ik er niet meer fijn mee kon werken. Dus zijn er een groot aantal artikelen en foto’s verwijderd en ligt de nadruk inmiddels meer op de kunst die ik maak dan op autisme omdat ik nimmer de ambitie heb gehad een ‘autisme-blogger’ te zijn.

Lieve lezers, voor wie er besluit mij niet langer te volgen…heel veel dank voor jullie support en lieve reacties op de dingen die ik gemaakt en geschreven heb. Gelukkig zijn er inmiddels veel meer vrouwen en mannen in het autisme- spectrum die een blog schrijven!

En voor de mensen die wel geïnteresseerd zijn in kunst, Bijbel, outsider art, gedichten en een ‘eigen manier van kunst maken’….

Ik ga meer schrijven over het creatieve proces, intuïtief schilderen, de manier waarop ik kunst maak en het uitproberen van nieuwe technieken en materialen. Daarnaast heb ik besloten om niet meer op twee verschillende blogs te schrijven maar er een geheel van te maken…voelt voor mij veel beter! Ik ben immers christen en kunstenaar en dat wil ik niet meer gescheiden houden.

Verder heb ik 3 schilderijen verkocht aan een lieve klant. Bedankt voor je support!

Ik heb de Solo serie een definitieve titel gegeven….‘Solo…Creation in patterns’ en ben heel druk geweest met het bijwerken van alle foto’s voor mijn online portfolio op http://www.kunstinzicht.nl

IMG_5435

Fotografie: Natascha Deijmann

Niets is ondoorgrondelijker dan de prijzen voor kunst…ik heb me vaak afgevraagd wat de ‘regels’ zijn en ben er achter gekomen dat deze er niet (meer) zijn sinds zoveel kunstenaars hun kunst aanbieden via het internet.

Er is ontzettend veel te koop en het is een grote wirwar van prijzen dus heb ik goed nagedacht over wat ik zelf belangrijk vindt.

Ik heb besloten om mijn schilderijen te koop aan te bieden voor een betaalbaar bedrag omdat ik het belangrijk vindt dat kunst bereikbaar is voor iedereen. Ik moet mezelf onderhouden van de kunst die ik maak, dus zal op deze blog vaker laten weten wat er te koop is. Mijn schilderijen verkoop ik voor bedragen tussen de 30 en 500 euro. Ik vind het fijn als mijn schilderijen een nieuw thuis krijgen…

Zie je iets leuks? Stuur me dan een berichtje naar studiofiep@hotmail.com

IMG_5436

Fotografie: Natascha Deijmann

 

Ik ben met meerdere projecten bezig:

  • Ik ben nog steeds bezig met de ‘Solo’ serie maar experimenteer nu met verschillende afmetingen en doeken.
  • Ik heb een fotografie-project ‘BARA’ waarbij ik, vanaf afgelopen januari, mijn nieuwe woonomgeving in het Waddengebied fotografeer.
  • Ik ben bezig om een nieuwe gedichtenbundel te maken die ik als gratis PDF op de blog ga zetten. De titel wordt ‘De glazen wand’ en gaat over autisme & de wereld om ons heen. Voor wie van gedichten houdt…er staat al een bundel op de blog dat gaat over autisme & de liefde onder de titel: ‘Autimiteit‘.
  • Ik ben bezig om een kunstproject te bedenken onder de naam ‘The Cross’.

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

Symbolen in abstracte kunst…wat is jouw beeldtaal?

20180505_201652

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik ben een grote fan van de autodidacte kunstenaar Jesse Reno. We hebben allebei een hele andere stijl van kunst maken maar hij is wel degene die mij geïnspireerd heeft tot het omgooien van mijn leven van begeleider in de zorgsector naar kunstenaar.

Van hem leerde ik ook dat het maken van vormen in je kunst eigenlijk symbolen zijn van datgene wat je bezighoudt of waarmee je een bepaalde emotie wilt vormgeven.

Afbeeldingsresultaat voor jesse reno

Naar aanleiding van een video van hem ging ik eens na wat mijn symboliek eigenlijk is van de vormen die ik gebruik:

Cirkels:

20180707_095848

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik kan wel zeggen dat ik een fiep heb met cirkels: een gezonde preoccupatie van een vorm die ik veel gebruik in de kunst die ik maak.

De hele serie Solo ( waar ik nu al een tijdje mee bezig ben) gaat uiteindelijk om de cirkel.

Het is wel grappig dat ik helemaal niet wist waarom ik de cirkel zo vaak gebruik als vorm maar nadat ik er goed over had nagedacht kom ik tot de conclusie dat de cirkel symbool staat voor ‘het leven’ en voor mijn leven.

  • cirkels kom je telkens weer tegen in de natuur: zon, maan, bloemen, vruchten e.d.
  • vanuit mijn autisme kan ik soms mezelf verliezen in het ‘denken in cirkels’ om het moment dat ik dingen niet begrijp van andere mensen…waarom doen ze zo? Wat bedoelen ze daar nu mee? Het staat symbool voor de puzzeltijd die ik nodig heb om de wereld om me heen ‘uit te puzzelen’ en dan met name het gedrag van andere mensen dat ik niet kan verstaan.
  • cirkels geven ook iets weer van de mens met al zijn lagen..waar zit de echte jij onder alle lagen van sociaal wenselijk gedrag?

Lijnen:

De lijn staat voor de richting die men kan gaan in het leven.

Dikke strepen, dunne lijntjes, verf laten druppelen in een lijn…de lijn heeft vaak een iets meer subtiele betekenis dan de cirkel maar kan ook centraal staan zoals in de serie die ik voor mijn vader maakt waarin de lijnen symbool staan voor de manier waarop hij leefde…Hij was intens depressief en kon daar geen weg meer uit vinden…zijn levensweg staat in deze serie gesymboliseerd door de vele chaotische lijnen. De traan is mijn persoonlijke symbool.

Tranen:

Tranen staan symbool voor de emoties die ik niet verbaal kan uiten…daar waar ik niet over kan praten, schilder ik als symbolische tranen op het canvasdoek.

Dat is niet alleen verdriet maar ook andere emoties zoals boosheid, angst, herinneringen die zeer doen etc. Op het moment dat ik in een situatie kom waarin ik me, door mijn autisme, niet kan uiten aan anderen dan schilder ik het maar in de hoop dat de mensen om me heen in ieder geval begrijpen dat ik in een verwerkingsproces zit. Het is hele persoonlijke beeldtaal.

Vierkant/ rechthoek:

Het vierkant/ rechthoek staat symbool voor mijn gefragmenteerde waarneming…het zijn een soort ramen waar ik doorheen kijk en waarin ik, vanuit mijn autisme, een andere wereld beleef dan de meeste mensen om me heen.

Deze ‘andere’ wereld is geen fantasiewereld maar de wereld waarin we allemaal leven.  Het vierkant/ rechthoek staat voor de manier waarop ik de wereld ervaar in kleine deeltjes met in die deeltjes een fascinerende eigen wereld van dingen die ik zie, hoor, voel, ruik, proef. De patronen en structuren die zo’n groot deel van mijn bestaan vormen.

De manier waarop ik het probeer te vertellen in mijn beeldtaal heeft dan ook voornamelijk alleen voor mezelf een belangrijk effect: ik kan laten zien waarom ik anders ben…maar besef ook dat maar heel weinig andere mensen deze symboliek kunnen begrijpen. En dat is oké.

20180228_094738

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha