Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Waar was jij toen Ik de aarde grondvestte?

Vertel het me, als je zoveel weet.

Wie stelde haar grenzen vast? Jij weet dat toch?

Vertel het me, als je zoveel weet?

Wie strekte het meetlint over haar uit?

Waar zijn haar sokkels verankerd, wie heeft haar hoeksteen gelegd,

terwijl de morgensterren samen jubelden

en Gods zonen het uitschreeuwden van vreugde?

En wie sloot de zee af met een deur,

toen ze uit de schoot van de aarde brak?

Ik hulde haar in een gewaad van wolken

en omwond haar met donkere nevels.

Ik legde haar mijn grenzen op

en sloot haar af met deur en grendelbalk,

en zei: ” Tot hier toe en niet verder,

dit is de grens die ik je trotse golven stel.”

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Betrad jij ooit de plaats waar de zee opwelt,

heb jij over haar diepste bodem gewandeld?

Zijn de poorten van de dood aan jou getoond,

de deuren van het diepste donker, heb je die gezien?

Kun jij de aarde in haar volle uitgestrektheid bevatten?

Vertel het, als je het allemaal weet!

Waar is de weg naar de oorsprong van het licht,

en de plaats van het donker

is die jou bekend,

zodat je het naar zijn gebied kunt voeren

en het pad naar zijn huis kunt vinden?

‘ Een mens die met de Ontzagwekkende twist, kan hij Hem iets leren?

Laat hij die God terechtwijst op dit alles antwoorden!’

Job 38-40

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Navigeren door de kunstwereld…5 inspirerende video’s van kunstenaars

20180508_164049 (1)

Fotografie: Natascha Deijmann

Navigeren door de kunstwereld

Tegenwoordig lijken kunstenaars alle mogelijkheden te hebben om zich te profileren via internet. Social media lijkt zeer geschikt te zijn om je kunst te promoten en te verkopen en via bedrijven zoals WordPress kun je zelfs een gratis website en/of portfolio maken.

Toch lijkt het juist nu, in deze tijd, lastiger dan ooit om een inkomen te verdienen met het maken van kunst.

Juist omdat iedereen zichzelf promoot, is er een gigantisch groot aanbod van kunstwerken. Degene met goede commerciële vaardigheden en een goed gevoel voor trends komen er wel…maar een groot deel van de kunstenaars lijkt het juist moeilijker te hebben omdat ze het nu allemaal zelf moeten doen.

Jezelf moeten promoten houdt een heel ander scala aan vaardigheden en competenties in dan het schilderen/ maken van een schilderij zoals een website maken, foto’s bewerken, communicatievaardigheden, jezelf laten zien in video’s, bloggen, digitale portfolio’s maken en netwerken via het internet….

Ik vind het aanbod van kunst op het internet ook overweldigend en snap heel goed waarom de aankoop van een kunstwerk via een webshop niet heel voor de hand liggend is…zelf zou ik het kunstwerk graag ‘in het echt’ willen zien, aanraken, voelen.

Ik ben op zoek gegaan naar video’s van kunstenaars die, op hun  eigen manier, navigeren door de wereld van kunst:

.

 

 

 

Ik denk dat het belangrijk is dat kunstenaars bemoedigd worden in hun eigen sociale netwerk…dat zijn immers degenen die vaak als eerste de kunst zien ontstaan. Dat zijn ook de mensen die weten hoeveel tijd, energie en liefde er in het gemaakte werk gestoken is.

In deze maakbare samenleving is de mythe van de armoedige kunstenaar niet perse verdwenen…

Het is te makkelijk om te zeggen dat kunstenaars nu alle kansen hebben als liefhebbers van kunst het steeds moeilijker vinden om kunst te kopen omdat er zo’n groot aanbod is. Kunstenaars kunnen wel op zoek gaan naar meerdere bronnen van inkomsten zoals lesgeven, instructie video’s verkopen, kunstcoaching aanbieden e.d.

Hoe zou de wereld eruit zien als er geen kunst meer gemaakt zou worden?

20180508_164036 (1)

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Genade geeft bevrijding…de enige manier om in echte vrijheid te leven

Genade geeft bevrijding…de enige manier om in echte vrijheid te leven

In de Engelse taal noemen ze genade: Grace en Mercy. Er zit een verschil tussen deze twee termen:

Grace: Je krijgt iets niet wat je wel hebt verdiend…geen straf voor fouten die je hebt gemaakt.

Mercy: Je krijgt iets wel wat je niet hebt verdiend…vergeving voor de fouten die je hebt gemaakt.

Ik merk wel eens dat mensen niet helemaal begrijpen wat de Here God nu eigenlijk bedoelt met de genade die Hij wil geven aan ons. Ik denk zelf dat dit komt omdat je er dan wel van uit moet gaan dat ieder mens zondig is ten gevolge van de zondeval. Op het moment dat jij jezelf niet als ‘zondaar’ ervaart, dan is het ook lastig om te begrijpen dat je genade nodig hebt om echt vrij te komen van die zonden.

‘ Ik ben een goed mens’

‘Ik geloof dat ieder mens wel iets goeds in zich heeft’

‘Ik geloof dat de mens van nature goed is’

‘Er bestaan geen echt slechte mensen, iedereen heeft wel een goede kant in zich’

Zonde doen is niet helemaal hetzelfde als zondaar zijn.

Ik weet dat ik een zondaar ben en iedere dag weer geneigd ben om zonde te doen (= ongehoorzaam zijn in de dingen die de Here God van mij vraagt) en vanuit mijn zondaar-zijn heb ik daar dus genade voor nodig.

Een ongelovige is een zondaar maar de gelovige is ook een zondaar.

Romeinen 6: 10-13

‘ Hij is gestorven om een eind te maken aan de zonde, voor eens en voor altijd; en nu Hij leeft, leeft Hij voor God. Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God.

Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht maar stel uzelf in dienst van God.

Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid.’

Genade geeft bevrijding…de enige manier om in echte vrijheid te leven

Ik ben tot bekering gekomen toen ik 25 jaar was. Ik was opgegroeid in een atheïstisch gezin (http://christipedia.nl/Artikelen/A/Atheisme) en wist niets van God, de Bijbel of de kerk. Maar als, enige van het gezin, voelde ik al heel jong dat er ‘iets’ moest zijn. Nadat ik mijn hart aan de Here Jezus heb gegeven, bleef ik echter worstelen met het begrip zondaar + zonde. Vanuit mijn opvoeding was dit gewoon lastig te plaatsen. Maar zodra ik het snapte ging de Bijbel voor mij leven…ik ging daardoor begrijpen dat ik iedere dag weer tot bekering moet komen.

Iedere dag weer geef ik mijn hart opnieuw aan de Here Jezus:

” Heer, mijn hart behoort aan U. Ik ben uw kind en U bent mijn Heer.”

In het Oude Testament roept Koning David al om genade…

Psalm 25:

‘ Keer u tot mij en wees mij genadig, ik ben alleen en ellendig.’

En in het Nieuwe Testament schrijft de apostel Paulus…

Romeinen 6: 14

‘ De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade.’

Ik ben dankbaar dat ik iedere dag weer de genade mag ontvangen van de Here God. De vrijheid die ik daardoor voel is niet vergelijkbaar met de wereldse visie op vrijheid maar is heel anders…het is het gevoel dat ik, wat er ook in de ( mijn) wereld gebeurt, bij Hem veilig ben.

Genade geeft bevrijding…de enige manier om in echte vrijheid te leven

O, Heer mijn God,

wanneer ik in verwondering

de wereld zie die U hebt voortgebracht.

Het sterrenlicht,

het rollen van de donder,

heel dit heelal, dat vol is van uw kracht.

Dan zingt mijn ziel

tot U, o Heer mijn God: -2x-

hoe groot zijt Gij,

hoe groot zijt Gij!

Als ik bedenk, hoe Jezus zonder klagen

tot in de dood gegaan is als een Lam,

sta ik verbaasd,

dat Hij mijn schuld wou dragen

en aan het kruis mijn zonde op zich nam.

Dan zingt mijn ziel)

tot U, o Heer mijn God

hoe groot zijt Gij,

hoe groot zijt Gij!

Als Christus komt

met majesteit en luister,

brengt Hij mij thuis,

hoe heerlijk zal dat zijn.

Dan zal ik vol aanbidding voor Hem buigen

en zingt mijn ziel:

o Heer, hoe groot zijt Gij!

Dan zingt mijn ziel

tot U, o Heer mijn God

hoe groot zijt Gij,

hoe groot zijt Gij!

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

De helende kracht van kunst tijdens een rouwperiode…

20170727_195511

Fotografie: Natascha Deijmann

Kunst maken. Kunst kijken. Kunst lezen. Kunst voelen….

Ik heb ervaren dat het maken van tekeningen en schilderijen, het schrijven van verhalen en gedichten, de fotografie en het lezen over kunst een groot aandeel heeft gehad in mijn rouwproces.

Het mogen uiten van al die moeilijke gevoelens waar vaak niet eens woorden aan te geven zijn…het kan een opluchting zijn. En soms wordt na het maken van een tekening of schilderij duidelijk waar de pijn zit. Waar je nog mee worstelt en waar je staat in het proces.

Ik ben autistisch maar kreeg deze diagnose pas op 44-jarige leeftijd. De strijd die ik heb moeten voeren om te ‘overleven’ in een niet-autistische wereld was erg zwaar. Ik begreep de wereld niet en de wereld begreep mij niet. Gedurende deze lange periode heb ik veel van me af geschilderd en geschreven…de enige manier om te kunnen communiceren wat er met mij gebeurde.

Na de diagnose volgde er een periode waarin ik terug keek: waarom had niemand wat in de gaten gehad? Waarom had niemand mij ‘gezien’? Zonder verwijten maar wel zoekend naar antwoorden…

Een proces van rouw volgde en liep synchroon met de rouw rondom het einde van mijn huwelijk, het verlies van mijn werk en het verlies van vriendschappen…

De kunst werd voor mij de voornaamste manier om alle woorden om te zetten in een taal die veel beter bij mij past: de beeldtaal.

20170924_111521

Ook ging ik schrijven; gedichten volgden elkaar op in rap tempo en bloggen bleek de manier te zijn om alles overzichtelijk bij elkaar te verzamelen…

Kunstenaars die mij inspireren zijn o.a. Klee, van Gogh, Jesse Reno, Scott Bergey, Connie Solera en vele anderen die op intuïtieve basis hun kunst maken. Internet is daarbij een bron van informatie die mij vooruit helpt in het leertraject wat ik afleg.

Niemand kan zeggen hoe lang een rouwproces duurt maar wat ik wel ervaren heb is dat het belangrijk is om erdoor heen te gaan.

Het is essentieel om uiteindelijk van ‘overleven’ naar ‘leven’ te kunnen overstappen.

Kunst maken kan daarbij een hulpmiddel zijn…vooral voor degenen die moeite hebben hun emoties en gedachten te verwoorden in een gesprek.

20170728_131014

In mijn werk spelen tranen nog steeds een grote rol. Na een leven lang weinig huilen kwamen de laatste twee jaar alle opgekropte tranen eruit…

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

5 redenen waarom mijn executieve functies het maken van kunst beïnvloeden…

_MG_4617

5 redenen waarom mijn executieve functies het maken van kunst beïnvloeden

Iedereen heeft ze maar bij mensen in het autisme spectrum werkt het net even wat anders. Ik wil graag een heel eenvoudige video van Autisme Tv laten zien waarin duidelijk wordt uitgelegd wat ‘executieve functies’ zijn.

Reden 1: Planning

In mijn hoofd heb ik het op een rijtje maar in de praktijk loop ik iedere dag vast op de planning van activiteiten. Ik heb veel tijd nodig om alle gewone dingen zoals boodschappen doen, huishoudelijke taken e.d. uit te voeren. Ik heb moeite om een bepaalde volgorde aan te houden waardoor dingen sneller gaan. Ik ben snel afgeleidt door details waardoor ik er niet aan toe kom om de taak waaraan ik begonnen was af te ronden. Ik baal er ook van maar goed, het is nu eenmaal zo. Het is de reden dat ik een museumkaart heb en heel graag naar het museum wil maar er, dit jaar, nog maar 1 x ben geweest. De planning voor zo’n museumbezoek is lastig want ik moet niet alleen reizen met de trein maar ook in de desbetreffende stad een hele route uitpluizen….

Plannen van schilder-activiteiten

Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met een serie Fragmented waar ik een groot aantal schilderijen wil maken die gaan over de manier waarop ik, vanuit mijn autisme, de wereld ervaar. Ik wil deze schilderijen maken op canvasdoeken van 50 x 50 cm maar moet deze op de fiets halen omdat ik geen rijbewijs heb. Ik moet dit dus iedere keer goed plannen want anders komt er niets meer van. Dan ga ik van een idee naar….niets.

Ik moet ervoor zorgen dat ik dit ga doen als het niet regent, het niet te druk is in de winkel en ik geen andere afspraken heb. Ik kan maar zes doeken tegelijkertijd meenemen dus moet ik toch regelmatig op de fiets. Ik moet een half uur heen en ook terug fietsen dus ben met de taak, doeken halen, al gauw anderhalf uur bezig.

Ik weet dat ik het via Internet kan bestellen en dat het dan thuisbezorgd wordt maar ik heb een klein budget en moet dus, helaas, de doeken bij de Action halen. Ach, een mens blijft dromen…

IMG_4716 (2)

Reden 2: Organiseren

Organiseren & Plannen horen bij elkaar en maken het maken van kunst soms erg lastig en intensief. Dit is ook de reden dat ik, toen ik nog werkte in de zorg, niet toe kwam aan creatief bezig zijn. Het enige wat ik af en toe nog deed was gedichten schrijven…ik was kapot na een werkdag en kon alleen de noodzakelijke taken ( boodschappen, koken, schoonmaken, zelfzorg e.d.) uitvoeren.

Om iets te kunnen doen moet je het wel kunnen organiseren voor jezelf en dus een overzicht hebben van alle onderdelen. Ik wil bijvoorbeeld een schilderij maken:

  • Wat heb ik nodig aan materialen? Wat moet ik nog halen? Heb ik nog genoeg geld om dit te kunnen halen? Heb ik hulp nodig of kan ik het alleen doen?
  • Wat heb ik nodig om aan de slag te kunnen gaan?
  • Hoeveel tijd heb ik nodig? Wanneer kan ik lekker kunst maken?
  • Wat gebeurt er als ik klaar ben met kunst maken? Heb ik afspraken?

Ik heb dit zelf opgelost door een basisvoorraad aan materialen in huis te hebben zodat ik niet iedere keer hoef te zoeken naar spullen maar gewoon aan de slag kan wanneer ik dat wil. Ik kan mijn energie niveau niet van te voren inschatten dus de ene dag sta ik al om 6.30 uur te schilderen en de andere dag maak ik nog iets af om 22.30 uur. Ik geef de prioriteit aan het maken van kunst dus heb ik van mijn woonkamer een soort atelier gemaakt.

Ik kan dus alles laten liggen zoals ik dat wil en ruim de boel aan het einde van de dag op.

Reden 3: Werkgeheugen

Mijn werkgeheugen is werkelijk een drama.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Werkgeheugen_(mens)

Ik heb moeite met concentreren en multitasken kan ik gewoon niet. Ik kan maar met 1 ding tegelijk bezig zijn. Als ik aan het schilderen ben en de deurbel gaat of de telefoon dan is het klaar met schilderen….dan ben ik uit de flow. Ook heb ik, tijdens de schilderlessen, enorme moeite om de instructies van de docenten op te volgen. Ik snap soms niet wat ze bedoelen ( maar heb dat zelf dus niet door) of ik maak er ongemerkt mijn eigen interpretatie van. Hierdoor wijk ik dus af van mijn klasgenootjes. En dat is niet altijd leuk.

Reden 4: Timemanagement

Ik kan mijn agenda helemaal vol plannen met activiteiten en dan niet de reistijd meetellen of inschatten hoe laat ik van huis weg moet gaan om bij een afspraak te komen. Ik ben dan ook meestal veel te vroeg voor de afspraak! Ik bereid reizen met de trein heel goed voor maar als er maar iets misgaat op het spoor dan ben ik de draad kwijt. Tijdens het schooljaar in Amsterdam is het regelmatig voorgekomen dat ik niet kon reizen omdat de treinen, om onbekende redenen, niet reden. Ik ben dan zo van slag dat ik maar weer naar huis fiets en die dag thuis blijf. En dat brengt me op de 5e reden…

Reden 5: Flexibiliteit

Ik ben niet echt flexibel meer. De rek is er gewoon uit. Ik hou niet van verrassingen, van onverwachte deurbellen, van mensen die een afspraak kort van te voren afzeggen of zeggen dat ze later komen dan afgesproken. Het staat bij mij ‘in steen gebeiteld‘. Ik snap heel goed dat dit irritant is voor de neurotypische (niet-autistische) mensen met wie ik te maken heb.

Bij het bezig zijn met kunst merk ik een groeiende behoefte om gewoon de kunst te maken die ik wil maken. Ik vind het leuk om met andere kunstenaars om te gaan en samen te schilderen maar ik wil niet schilderen zoals ‘het hoort’ . Mijn motto is: er is maar 1 regel….er zijn geen regels!

Ik denk vrij zwart/wit en dat is niet omdat ik een negatief mens ben maar omdat ik de wereld als chaotisch en onduidelijk ervaar op het gebied van….alles. Daardoor zoek ik zelf naar duidelijkheid en kom ik over als iemand die de dingen niet ‘grijs’ kan zien. Maar grijs is voor mij te vaag. Niet concreet genoeg en daarom zal ik dus zelf, in mijn communicatie/ denken/voelen, op zoek gaan naar de uiterste grenzen van het zwart/wit denken.

Pas nadat ik erachter kwam dat ik autistisch ben heb ik hier iets mee kunnen doen. Ik wist niet waarom ik zo’n moeite had met deze dingen maar nu heb ik het geaccepteerd. Omdat ik me er goed in verdiept heb kan ik het ook uitleggen aan andere mensen. Want die lopen soms tegen deze dingen aan. Samen komen we er wel uit want als ik mezelf accepteer en er relaxt mee omga, maak ik het makkelijker en minder beladen voor de ander.

http://www.mijnautisme.info/autisme/executieve-functies/

Op deze website is meer informatie te vinden over executieve functies bij mensen in het autisme spectrum.

_MG_4616

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha