Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Een levenskunstenaar is iemand die nadenkt over het leven en over zichzelf op een eerlijke en open manier. Iemand die durft te kiezen voor een eigen manier van leven.

Althans, dit is hoe ik het ben gaan zien en waarin ik mezelf kan vinden. Want om een levenskunstenaar te kunnen worden, is er eerst een bewustwordingsproces nodig waarin ik mezelf ging afvragen:

Wie ben ik nu eigenlijk echt?

…zonder masker, zonder anderen te pleasen, zonder bang te zijn voor wat anderen van me vinden, zonder het ideaalbeeld waaraan ik moet voldoen van mezelf of van anderen, wie ben ik als niemand me ziet en ik helemaal alleen ben?

Als kunstenaar trek ik de vergelijking met het maken van een schilderij. Ik kijk naar het witte canvasdoek en vraag me af wat ik erop ga schilderen…komt het vanuit mezelf of ga ik een andere kunstenaar kopiëren? Zoek ik een interessante foto op die ik ga naschilderen of komen de ideeën helemaal vanuit mijn eigen fantasie? Vanuit mijn eigen levenservaring of mijn persoonlijke observaties?

Om erachter te komen wie ik echt ben, zal ik de ballast van me af moeten gooien en mezelf gaan zien als een leeg canvasdoek. Op een eerlijke manier naar mezelf kijken en beamen: ja, dit is wie ik nu echt ben…

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Ik mag zorg vragen voor de pijn en het verdriet dat in mij zit. Ik mag compassie voor mezelf voelen zonder terug te vallen in zelfmedelijden.

Ik mag ook gaan nadenken over de fouten die ik, iedere dag, weer maak. Zijn het simpelweg gewoontes die mij vasthouden of zit ik ergens anders in/aan vast?

Ik mag ook gaan opruimen…in mijzelf, in mijn huis, in mijn werk en in mijn relaties. Dat wat niet (meer) goed is voor mij kan opgeruimd worden zodat er weer ruimte komt voor andere dingen.

Zo verander ik mezelf omdat ik, de rugzak die ik meedraag op mijn levensreis, wat lichter maak.

Zelfportret

Als kunstenaar zoek ik de materialen uit waarmee ik mijn schilderij ga schilderen. Ik zoek de kleuren uit die bij mij passen (ook al is het niet wat anderen mooi vinden) en ik ga nadenken over het beeld dat ik ga maken. Na het denken ga ik aan de slag maar beloof mezelf dat dit schilderij voor mij belangrijk is….het is een reflectie van mezelf. Het is hoe ik mezelf zie.

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Ik denk na over alles waar ik goed in ben en alles wat een uitdaging voor me is. Ik mag besluiten om me niet meer in te zetten voor de dingen die me moeizaam afgaan…ik kan besluiten om me voortaan te focussen op de dingen waar ik goed in ben.

Ik kijk naar de wereld om me heen, de samenleving waarin ik leef. Ik vraag me af:

Wat voor invloed heeft mijn omgeving op mij?

…in hoeverre voel ik me nog vrij om de dingen te doen die ik wil, voel ik me nog vrij om een keertje niet te reageren op berichtjes van anderen, voel ik me vrij om een tijdje stil te mogen zijn…in hoeverre wordt ik geleefd door anderen, bepalen anderen mijn dag, bepalen anderen wat ik wel of niet kan doen…in hoeverre kan ik nog mezelf zijn?

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Op het canvasdoek beginnen de vormen duidelijker te worden en er ontstaat een beeld dat ik herken: ja, zo zie ik mezelf op dit moment.

Bij sommige zal er een chaotisch beeld ontstaan, vol kleuren en beweging. Bij anderen zal het misschien zwart-wit zijn met duidelijke kaders. Ook zullen er mensen zijn die het beeld perfect proberen te maken…het moet immers wel ‘echt’ lijken?

Het is belangrijk om te beseffen dat dit beeld vluchtig is…dit is wie ik nu ben. Over een jaar zal het zelfbeeld weer anders zijn.

Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

  • Bepaal je eigen visie op wat levenskunst is…
  • Zoek de stilte op en ga eens nadenken over jezelf zonder jezelf te veroordelen: wie ben ik nu eigenlijk echt?
  • Voel compassie voor de pijn en verdriet die je met je meedraagt. Vraag jezelf af of je hier een stukje zorg voor mag zoeken.
  • Onderzoek hoeveel energie je geeft aan datgene wat je moeizaam afgaat en in hoeverre je jouw talenten ontwikkeld.
  • Ga eens nadenken over wat opgeruimd moet worden zodat er weer meer levens-ruimte ontstaat.
  • Zet eens op een rijtje in hoeverre je omgeving ( relaties, werk, samenleving) jouw leven beïnvloed en op welke manier dit gebeurt. In hoeverre wordt je in je vrijheid beperkt? Als jij je vrijer zou voelen; wat zou je dan willen doen?
Hoe wordt ik een levenskunstenaar?

Een levenskunstenaar is iemand die nadenkt over het leven en over zichzelf op een eerlijke en open manier. Iemand die durft te kiezen voor een eigen manier van leven.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Waar mijn schat is, zal ook mijn hart zijn…waar zit ik aan vast?

20181005_121054

Fotografie: Natascha Deijmann

De periode voor een verhuizing geeft mij de gelegenheid om weer eens goed na te denken over de waarde van mijn ‘bezittingen’. Wat zijn mijn spullen waard? Welke waarde hebben ze voor mij? Tegelijkertijd onderzoek ik mijn hart en vraag me af:

‘Waar zit ik aan vast en vormt dus een mogelijke belemmering voor mij?’

In de Bergrede geeft de Here Jezus een advies waar ik veel aan heb tijdens dit proces van uitzoeken, opruimen en inpakken…

Mattheus 6: 19-21

” Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.”

 

Lukas 12: 33-34

” Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn. “

20181006_130645

Fotografie: Natascha Deijmann

Leef ik om te werken of werk ik om te leven?

Deze teksten stimuleren mij om niet automatisch alle ‘troep’ weer mee te slepen naar mijn volgende adres maar om nu eens goed te kijken naar mijn gehechtheid aan de spullen die ik heb en in hoeverre deze dingen me helpen of juist belemmeren.

Ben ik zo druk met het verzorgen van mijn bezittingen dat ik te weinig tijd overhoud om de dingen te doen die belangrijk voor mij zijn?

Hoeveel geld heb ik eigenlijk nodig om dit leven zo te kunnen volhouden en hoe moe wordt ik daar eigenlijk van? Leef ik om te werken of werk ik om te leven?

20180512_145927

Fotografie: Natascha Deijmann

Een zinvol leven…ieder op z’n eigen manier

De afgelopen jaren ben ik bezig geweest om mijn leven steeds meer te ‘ontspullen’ zoals dat zo leuk genoemd wordt tegenwoordig. Zoals de Here Jezus al aangeeft; mijn ontdekking was dat mijn spullen me zoveel geld, tijd en energie kostten dat ik niet toekwam aan de activiteiten die ik werkelijk op mijn ‘hart’ had. Daarna was het helemaal niet moeilijk meer om mijn leven te veranderen en aan te passen aan de manier waartoe ik me geroepen voel…

Wat heeft het voor zin om al die schatten op aarde te verzamelen, te koesteren en daardoor niet bezig te kunnen zijn met datgene wat werkelijk zinvol is?

Ieder mens heeft zijn/ haar eigen opvatting van wat zinvol is of waar jij je ‘hart’ aan wil wijden. Dat is juist zo mooi. Dat geeft kleur aan de wereld om ons heen…

Prediker 3: 6

‘ Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.’

20170918_092343

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

 

Navigeren door de kunstwereld…5 inspirerende video’s van kunstenaars

20180508_164049 (1)

Fotografie: Natascha Deijmann

Navigeren door de kunstwereld

Tegenwoordig lijken kunstenaars alle mogelijkheden te hebben om zich te profileren via internet. Social media lijkt zeer geschikt te zijn om je kunst te promoten en te verkopen en via bedrijven zoals WordPress kun je zelfs een gratis website en/of portfolio maken.

Toch lijkt het juist nu, in deze tijd, lastiger dan ooit om een inkomen te verdienen met het maken van kunst.

Juist omdat iedereen zichzelf promoot, is er een gigantisch groot aanbod van kunstwerken. Degene met goede commerciële vaardigheden en een goed gevoel voor trends komen er wel…maar een groot deel van de kunstenaars lijkt het juist moeilijker te hebben omdat ze het nu allemaal zelf moeten doen.

Jezelf moeten promoten houdt een heel ander scala aan vaardigheden en competenties in dan het schilderen/ maken van een schilderij zoals een website maken, foto’s bewerken, communicatievaardigheden, jezelf laten zien in video’s, bloggen, digitale portfolio’s maken en netwerken via het internet….

Ik vind het aanbod van kunst op het internet ook overweldigend en snap heel goed waarom de aankoop van een kunstwerk via een webshop niet heel voor de hand liggend is…zelf zou ik het kunstwerk graag ‘in het echt’ willen zien, aanraken, voelen.

Ik ben op zoek gegaan naar video’s van kunstenaars die, op hun  eigen manier, navigeren door de wereld van kunst:

.

 

 

 

Ik denk dat het belangrijk is dat kunstenaars bemoedigd worden in hun eigen sociale netwerk…dat zijn immers degenen die vaak als eerste de kunst zien ontstaan. Dat zijn ook de mensen die weten hoeveel tijd, energie en liefde er in het gemaakte werk gestoken is.

In deze maakbare samenleving is de mythe van de armoedige kunstenaar niet perse verdwenen…

Het is te makkelijk om te zeggen dat kunstenaars nu alle kansen hebben als liefhebbers van kunst het steeds moeilijker vinden om kunst te kopen omdat er zo’n groot aanbod is. Kunstenaars kunnen wel op zoek gaan naar meerdere bronnen van inkomsten zoals lesgeven, instructie video’s verkopen, kunstcoaching aanbieden e.d.

Hoe zou de wereld eruit zien als er geen kunst meer gemaakt zou worden?

20180508_164036 (1)

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Lukt het niet om kunst te maken?…Rust, regelmaat en reinheid voor kunstenaars

20180202_165645

Fotografie: Natascha Deijmann

Als maker of kunstenaar heb je rust nodig om te kunnen creëren. Er is een bepaalde rust nodig in je hoofd maar ook in de dagelijkse leven om je fantasie aan te spreken en tot creatieve ideeën te komen zodat er ook daadwerkelijk iets gemaakt kan worden.

De ouderwetse slogan ‘Rust, regelmaat en reinheid’ kan hierbij een hulp zijn…

20180309_091330

Fotografie: Natascha Deijmann

Iedere dag zie ik om me heen hoe druk mensen zijn. Ik heb het idee dat dit steeds erger wordt maar voel dit zelf niet in mijn leven. Door mijn autisme ervaar ik het ‘druk zijn‘ heel anders dan dat van de neurotypische wereld om me heen:

  • druk met reizen in de auto, trein, bus, metro, tram of fiets om van A naar B naar C naar D en weer terug te moeten…
  • druk met de ‘echte’ baan: en daarnaast nog continu bereikbaar ( moeten ?) zijn per email, sms, WhatsApp, Facebook, telefoon e.d….
  • druk met het voortdurend moeten reageren op sociale contacten via de smartphone of computer onder het werk of tijdens een echt gesprek met iemand. Te druk om contact te maken met degene die echt tegenover je zit omdat je te druk bent met het voortdurend checken van je telefoon. ‘Moet echt even, sorry’….
  • druk met leuke dingen doen omdat men ‘moet’ ontspannen want men heeft het echt heel druk gehad…
  • druk met het bezoeken van allerlei verplichte sociale activiteiten ( ‘moet’ dat echt?)
  • druk zijn met het bijhouden van het nieuws, Twitter en alle andere hypes die voorbij komen
  • druk met het voortdurend heen en weer brengen van kinderen met de auto naar allerlei naschoolse activiteiten waardoor die kids het ook al vreselijk druk hebben….
  • druk met online shoppen want te druk om een middag te gaan winkelen in een echte winkelstraat
  • druk met bingewatching om te ontspannen vanwege vermoeidheid door de drukte die men heeft gehad

Ik heb genoeg te doen maar ik heb het zelden druk. Sorry…

20180202_162435

Fotografie: Natascha Deijmann

Om creatief te kunnen zijn is er tijd nodig. Tijd om je even te vervelen. Tijd om even een beetje buiten te lopen en te dwalen. Tijd om je even te verdiepen in een techniek die je nog niet kent, een materiaal wat je eens wilt uitproberen, de wereld van kleur of om het werk van andere kunstenaars bekijken.

Tijd om je te verwonderen…

Tijd om te voelen welke emotie er is…

Tijd om aan te raken…

Tijd om te oefenen…

Tijd om te onderzoeken….

Tijd om na te denken…

Gewoon tijd om even niets te moeten van jezelf…

20180223_174041

Fotografie: Natascha Deijmann

Rust, regelmaat en reinheid kan een manier zijn om je eigen tijd af te bakenen. Het geeft je de structuur om tijd te nemen voor jezelf: er zijn voor jezelf zonder de angst iets te missen van de wereld om je heen.

Even offline…telefoon uit. Computer uit. Niet verbonden zijn…

Even stilte…radio uit. TV uit. Geen muziek. Stil zijn…

Even alleen zijn…Facebook uit. Whatsapp uit. Deur dicht of jas aan en naar buiten…

Tijd voor jezelf geeft tijd om de dingen te doen die je graag wilt doen…die maken dat jij gelukkig wordt omdat dit vaak de dingen zijn die in je zitten en eruit willen komen.

Of je nu wilt schrijven, lezen, wandelen, fietsen, fotograferen, kunst wil maken, dansen, zingen, hout bewerken, viool wil spelen, weven, breien of keramiek wil maken…je hebt er tijd voor nodig en dat gaat niet als je voortdurend andere dingen ‘moet’ doen. Dus gun jezelf de tijd en rust om te maken, om je creativiteit een plek te geven in je dagelijkse leven…daar wordt het leven van de mensen om je heen ook mooier van!

20180223_180111

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Creativiteit is geen 9 tot 5 mentaliteit maar een manier van leven voor kunstenaars…

20180312_141748
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik hoorde laatst van een jonge student die Creativiteit onderzocht. Dat leek me een leuk en populair onderzoeksonderwerp maar het riep wel de vraag bij me op: Hoe meetbaar is creativiteit? En is creativiteit een eigenschap, een gave of een vaardigheid?

Creativiteit is, in mijn opinie, een manier van leven…een manier van in het leven staan. Een manier van zijn….

IMG_5120
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik vraag me tegenwoordig ook af of je creativiteit kunt ‘aanleren’. Kun je jonge mensen in het onderwijs leren om creatief te denken? Om creatief te ZIJN? En hoe weten wij dan dat diegene creatief is?

Een aantal definities:

Zelf leef ik vanuit een autistische perceptie op de wereld om mij heen. Mijn zintuiglijke ervaringen en fragmentarische waarneming maken mijn omgeving soms tot een wonderlijke wereld die mij enorm prikkelt en soms overprikkeld. Daarnaast zie ik mijn omgeving door een soort telelens of vergrootglas waardoor er details naar voren komen die mij fascineren en inspireren.

De vaardigheid om te schilderen, collages te maken en met gemengde technieken aan de gang te gaan pas ik sinds 3 jaar toe. Daarvoor gebruikte ik mijn creativiteit alleen maar om gedichten te maken. De vele woorden in mijn hoofd vonden op deze manier een weg naar buiten.

Ik maakte wel foto’s maar deed er niets mee totdat ik een uitweg vond door het schilderen. Kunst maken werd voor mij een essentieel onderdeel van mijn leven omdat ik ( eindelijk) een manier had gevonden om mijn beleving te verwerken. Sindsdien ervaar ik een rust in mijn leven die ik niet meer kwijt wil raken.

Creativiteit is dan ook geen 9 tot 5 mentaliteit maar iets wat in je zit en wat er uit wil komen….Het kan muziek zijn of dans, toneel, handwerken, houtbewerking, glas schilderen, verhalen schrijven…het maakt niet uit. Ik denk dat we creativiteit nodig hebben om ons dagelijkse leven te kunnen verwerken op een scheppende manier.

20180208_110135
Fotografie: Natascha Deijmann

Het valt me echter op hoeveel mensen zichzelf verklaren tot niet creatief. ‘O, ik ben niet zo creatief, hoor!’ of  ‘Ja, ik kom niet op dat soort dingen zoals jij….’

En als ze me dan wel laten zien wat voor ‘creatieve’ dingen ze gemaakt hebben op de keramiekcursus of haakcursus dan zie ik helaas dat er geen individualiteit zit in het werk dat ze gemaakt hebben. Zij hebben hun creatie gemaakt op zo’n manier dat men niet bang hoeft te zijn om te falen, kritiek te krijgen of op te vallen. Ze hebben zich geconformeerd aan de docent of groep waarin ze zich bevonden.

Is het beheersen van een techniek hetzelfde als creativiteit?

20171126_154651
Fotografie: Natascha Deijmann

In onderstaande video wordt gezegd: Creativiteit is niet het product dat je maakt maar de manier waarop je het leven ziet….

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha