Van oud naar nieuw…betekenis geven aan het leven door het maken van kunst

20180814_123633
Fotografie: Natascha Deijmann

Deze week ben ik aan de gang geweest met het overschilderen van oude schilderijen. Ze zijn niet echt ‘oud’ maar komen uit mijn beginperiode van 3 jaar geleden. In deze periode waren er ook weer tranen…ondanks alle goede intenties gaf mijn ex-partner aan niet verder te willen met onze pogingen om het huwelijk te herstellen en dat gaf ( weer) allerlei gevoelens. Inmiddels heb ik geleerd dit om te verwerken door het schilderen van mijn emoties maar daarnaast helpt het me ook bij het rationele verwerken van de situatie.

Het werken met kleuren in lagen betekend voor mij dat alle emoties een plek krijgen zonder dat ik daarover hoef te praten. De vele lagen vormen de geschiedenis van het schilderij en die geschiedenis is alleen bij mij bekend.

De vierkanten zijn symbolen voor de verschillende periodes van onbegrip en frustratie. Door mijn autisme ( m.n. het fragmentarische waarnemen) mis ik vaak veel sociale signalen en zijn andere mensen meestal een raadsel voor me; ik kan niet verder kijken dan het kleine vierkantje dat ik, op dat moment, zie of hoor. Dat maakt dat de informatie van de ander vaak niet goed aankomt bij mij….met alle communicatieproblemen die dan volgen.

De roze cirkels staan voor de vele puzzelstukjes die ik in mijn hoofd heb en die geen geheel vormen. Dit geeft veel drukte in mijn hoofd.

20180813_142432
Fotografie: Natascha Deijmann

Het symbool van de tranen is mijn persoonlijke symbool…ik heb heel veel jaren niet kunnen huilen en zat volledig op slot.

Op een gegeven moment kwamen de tranen en dat is ook lang deel geweest van mijn leven. Ik huil nu meestal als ik vastloop in de communicatie met de ander en tranen kunnen dus verschillende betekenissen hebben: bang, boos, blij of bedroeft.

Kleuren hebben een emotionele lading en geven de kijker een idee van de gevoelens die de kunstenaar gehad kan hebben. Maar de kleuren roepen ook iets op bij de kijker…in mijn schilderijen zijn de kleurlagen vaak verborgen en dus niet meer helemaal zichtbaar.

20180814_123658
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb dit schilderij “no more us” genoemd. Mijn ex-partner en ik zullen nog steeds elkaars beste vrienden zijn en daar ben ik dankbaar  voor. Er is een ander toekomstbeeld ontstaan waarin ik een ander levenspad zal gaan lopen dan ik gehoopt had. Het maken van dit schilderij heeft me in ieder geval geholpen om door deze eerste periode heen te komen…

Bedankt voor het lezen,

Groet, Natascha

Autimiteit….een gedichtenbundel over Autisme en Liefde (gratis PDF)

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Ik schrijf al meer dan 20 jaar mijn emoties in dichtvorm van me af…soms om het voor mezelf uit te puzzelen maar ook om met de ander te communiceren of om emoties te delen die ik ze niet verbaal kan vertellen.

Verleden jaar had ik het plan om een aantal van deze gedichten zelf uit te geven maar het is er niet van gekomen…nu publiceer ik ze dan via deze website in een PDF onder de titel: AUTIMITEIT.

Deze gedichten gaan over de wederzijdse frustratie die mensen kunnen voelen in een liefdesrelatie waarbij de een vanuit autisme leeft en de ander een neurotypisch mens is d.w.z. niet autistisch is. Maar het gaat ook over het zoeken naar manieren om elkaars liefde wel te herkennen, erkennen, vinden en vasthouden….

Of dat nu gaat over ouders en kinderen, broers en zussen of mensen in een liefdesrelatie…het gevoel elkaar niet te kunnen ‘verstaan’ roept veel emoties op waarbij de perceptie is dat dit vooral door de autist veroorzaakt wordt onder de noemer ‘gebrek aan emotionele wederkerigheid’.

Vanuit mijn eigen belevingswereld kan ik vertellen dat ik ook regelmatig het idee heb dat de ander niet emotioneel wederkerig is naar mij. Ik zie dat niet als bewust en expres maar als een natuurlijk gevolg van neurodiversiteit of…we zijn nu eenmaal niet hetzelfde en spreken echt een andere taal.

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Met het delen van deze gedichtenbundel wil ik iedereen dan ook bemoedigen om door te gaan met het zoeken naar manieren om elkaars taal te leren. 

Net zoals een Zweed en een Chinees moeten zoeken naar een manier om in de Engelse taal te kunnen samen-zijn zal in een relatie met een autist/ niet-autist gezocht moeten worden naar een variant op een andere, gezamenlijke taal.

In een wereld die steeds sneller gaat en vaak onveilig aanvoelt is het juist belangrijk om elkaar te blijven liefhebben en elkaar vast te houden vanuit de liefde.

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit de serie ‘Focus’: Days of grace…

20171004_144021

Fotografie: Natascha Deijmann

Het zesde schilderij in mijn serie Focus heb ik de titel ‘Days of grace’ ( Dagen van genade) meegegeven omdat ik wilde laten zien dat juist in het verdriet van een mens over een verlies, ook weer de liefde tevoorschijn kan komen. Dit kan liefde zijn voor jezelf, een ander mens of dier maar ook gewoon een nieuw gevoel van  liefde voor het leven.

20171004_144147

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb het maken van dit schilderij gebaseerd op de Bijbeltekst: Mattheus 5: 4-5

“Gelukkig zijn zij die verdriet hebben, want zij zullen getroost worden.

Gelukkig zijn de zachtmoedigen, want de aarde is voor hen. “

De Bergrede van Jezus is een les situatie waarin ik geleerd heb dat mijn geluk samenhangt met de verbondenheid die ik met God voel.

Hoe minder verbinding, hoe meer onvrede, onrust, en een gevoel van ongelukkigheid.

20171004_144231

Fotografie: Natascha Deijmann

Vanuit mijn autistische perceptie op de wereld om me heen heb ik me ook altijd herkend in het woord ‘zachtmoedigen’. Het geeft de sensorische gevoeligheid goed weer die ik als autist met me meeneem en de gevolgen daarvan op mijn emoties en communicatie met de wereld om me heen.

Tijdens het maken van deze serie grote schilderijen ( ieder schilderij bestaat uit negen doeken van 50 x 50 cm en is dus uiteindelijk 1,5 x 1,5 meter) ben ik door een leerproces heen gegaan want ieder doek heeft zijn eigen geschiedenis en verhaal.

Nu ga ik het zevende en laatste deel van de serie schilderen en dan is het is dit stuk levensverhaal verbeeldt in mijn beeldtaal.

20171004_144157

Fotografie: Natascha Deijmann

 

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Gedicht: Straks ben je los van mij…

Gedicht: Straks ben je los van mij…

Straks ben je los van mij…

Langzaam scheur je jezelf los van mij

je doet het erg voorzichtig

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

gestaag ga je ermee door.

Iedere dag ga je een beetje verder

stap voor stap, zeg je tegen mij

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

gestaag ga je ermee door.

Je lijkt geen plan te hebben, geen strategie

maar zeker ben je van je besluit

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

gestaag ga je ermee door.

En dan heb jij je straks los gescheurd

bevrijding wacht op jou

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

ik hoop dat je geen spijt krijgt.

Gedicht: Straks ben je los van mij…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Waar ben jij?…

IMG_5176
Gedicht: Waar ben jij?…

Waar ben jij?

Ik kijk naar jou

en zie je onrust

ik zie je strijd

om erbij te horen.

Ik luister naar jou

en hoor je verhalen

in leugens verpakt

zodat je niet afwijkt van alle anderen.

Ik voel jou aan

en merk iedere keer je spanning

geflankeerd door vrolijkheid

balancerend op de rand.

Ik kijk naar jou

je lijkt zo leeg

je lijkt zo vriendelijk

zo doelgericht.

Ik luister naar jou

probeer te achterhalen waarom

je vertelt je verhalen

maar zegt eigenlijk niets.

Ik voel jou aan

en wordt bang van je

waar ben jij echt?

weet je dat zelf nog?

Ik zoek jou

de echte jij

de mens die je bent

maar zie alleen je lege omhulsel.

Gedicht: Waar ben jij?…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha