Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

Een van de mooiste liefdesverhalen vind ik het verhaal over de vriendschap tussen Jonatan en David. Het was een vriendschap tussen twee mannen die zo intens was dat, toen Jonatan stierf, ik er zelf emotioneel van werd toen ik het voor de eerste keer las. Ik denk dat dit verhaal in de Bijbel staat om ons te inspireren maar ook leren dat er meerdere vormen van liefde zijn.

1 Samuel 18: 1 en 3

‘Jonatan, die bij dit gesprek was, voelde zich meteen sterk tot David aangetrokken en vatte een innige vriendschap voor hem op.’

‘En Jonatan, die David zo lief had als zijn eigen leven, sloot vriendschap met hem; hij deed zijn mantel af en gaf  die aan David.’

De twee mannen sloten een verbond met elkaar, hielpen elkaar in noodsituaties en hadden elkaar lief op een manier die ook wel de philia-liefde genoemd wordt. Ze streden met en voor elkaar en zorgden ervoor dat de ander veilig was.

Het moment dat David hoort dat Jonatan gestorven is, geeft goed aan hoe diep die liefde zat.

2 Samuel 1: 11

‘Hierop greep David zijn kleren en scheurde ze, en ook al zijn mannen deden dat. Ze rouwden, jammerden en vastten tot de avond viel voor Saul, zijn zoon Jonatan en het volk van de Heer, het volk van Israël, omdat zij in de strijd gesneuveld waren.

David maakte toen voor Jonatan een lied…het Lied van de boog. Hij probeerde op deze manier uiting te geven aan zijn rouw.

‘Jonatan ligt gesneuveld op de heuvels.

Het verdriet verstikt me, Jonatan,

je was mijn broeder, en mijn beste vriend.

Jouw liefde was mij dierbaar, meer dan die van vrouwen…’

Na de dood van Jonatan zorgt David voor de zoon van Jonatan ( die kreupel is aan beide voeten) en neemt hem in huis. Deze manier van vriendschap gaat verder dan ‘maatjes’ zijn met elkaar…het is een diepe, intense relatie voor een leven lang.

Niet iedereen zal een philia-liefde hebben in zijn/haar leven. Het is een liefde die onvoorwaardelijk is en waarbij men elkaar een levenslange loyaliteit beloofd. Het is niet zoals een huwelijk, het is niet zoals de band tussen ouder en kind of broer en zus. Het is een vrijwillig verbond tussen twee mensen die elkaar trouw beloven. Dat is niet de trouw die betekend dat je geen relatie met andere mensen mag hebben…de philia-liefde gaat boven de andere relaties die er zijn.

Ze hoeven niet samen te wonen, ze hoeven elkaar niet iedere dag te zien…die trouw gaat boven alles uit en zal dus ook niet altijd door de buitenwereld begrepen worden.

David en Jonatan vormen voor mij een inspiratie. Zij laten zien dat liefde op een mooie manier beleefd kan worden maar nooit helemaal zonder pijn is…

Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Van oud naar nieuw…betekenis geven aan het leven door het maken van kunst

20180814_123633
Fotografie: Natascha Deijmann

Deze week ben ik aan de gang geweest met het overschilderen van oude schilderijen. Ze zijn niet echt ‘oud’ maar komen uit mijn beginperiode van 3 jaar geleden. In deze periode waren er ook weer tranen…ondanks alle goede intenties gaf mijn ex-partner aan niet verder te willen met onze pogingen om het huwelijk te herstellen en dat gaf ( weer) allerlei gevoelens. Inmiddels heb ik geleerd dit om te verwerken door het schilderen van mijn emoties maar daarnaast helpt het me ook bij het rationele verwerken van de situatie.

Het werken met kleuren in lagen betekend voor mij dat alle emoties een plek krijgen zonder dat ik daarover hoef te praten. De vele lagen vormen de geschiedenis van het schilderij en die geschiedenis is alleen bij mij bekend.

De vierkanten zijn symbolen voor de verschillende periodes van onbegrip en frustratie. Door mijn autisme ( m.n. het fragmentarische waarnemen) mis ik vaak veel sociale signalen en zijn andere mensen meestal een raadsel voor me; ik kan niet verder kijken dan het kleine vierkantje dat ik, op dat moment, zie of hoor. Dat maakt dat de informatie van de ander vaak niet goed aankomt bij mij….met alle communicatieproblemen die dan volgen.

De roze cirkels staan voor de vele puzzelstukjes die ik in mijn hoofd heb en die geen geheel vormen. Dit geeft veel drukte in mijn hoofd.

20180813_142432
Fotografie: Natascha Deijmann

Het symbool van de tranen is mijn persoonlijke symbool…ik heb heel veel jaren niet kunnen huilen en zat volledig op slot.

Op een gegeven moment kwamen de tranen en dat is ook lang deel geweest van mijn leven. Ik huil nu meestal als ik vastloop in de communicatie met de ander en tranen kunnen dus verschillende betekenissen hebben: bang, boos, blij of bedroeft.

Kleuren hebben een emotionele lading en geven de kijker een idee van de gevoelens die de kunstenaar gehad kan hebben. Maar de kleuren roepen ook iets op bij de kijker…in mijn schilderijen zijn de kleurlagen vaak verborgen en dus niet meer helemaal zichtbaar.

20180814_123658
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb dit schilderij “no more us” genoemd. Mijn ex-partner en ik zullen nog steeds elkaars beste vrienden zijn en daar ben ik dankbaar  voor. Er is een ander toekomstbeeld ontstaan waarin ik een ander levenspad zal gaan lopen dan ik gehoopt had. Het maken van dit schilderij heeft me in ieder geval geholpen om door deze eerste periode heen te komen…

Bedankt voor het lezen,

Groet, Natascha

Autimiteit….een gedichtenbundel over Autisme en Liefde (gratis PDF)

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Ik schrijf al meer dan 20 jaar mijn emoties in dichtvorm van me af…soms om het voor mezelf uit te puzzelen maar ook om met de ander te communiceren of om emoties te delen die ik ze niet verbaal kan vertellen.

Verleden jaar had ik het plan om een aantal van deze gedichten zelf uit te geven maar het is er niet van gekomen…nu publiceer ik ze dan via deze website in een PDF onder de titel: AUTIMITEIT.

Deze gedichten gaan over de wederzijdse frustratie die mensen kunnen voelen in een liefdesrelatie waarbij de een vanuit autisme leeft en de ander een neurotypisch mens is d.w.z. niet autistisch is. Maar het gaat ook over het zoeken naar manieren om elkaars liefde wel te herkennen, erkennen, vinden en vasthouden….

Of dat nu gaat over ouders en kinderen, broers en zussen of mensen in een liefdesrelatie…het gevoel elkaar niet te kunnen ‘verstaan’ roept veel emoties op waarbij de perceptie is dat dit vooral door de autist veroorzaakt wordt onder de noemer ‘gebrek aan emotionele wederkerigheid’.

Vanuit mijn eigen belevingswereld kan ik vertellen dat ik ook regelmatig het idee heb dat de ander niet emotioneel wederkerig is naar mij. Ik zie dat niet als bewust en expres maar als een natuurlijk gevolg van neurodiversiteit of…we zijn nu eenmaal niet hetzelfde en spreken echt een andere taal.

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Met het delen van deze gedichtenbundel wil ik iedereen dan ook bemoedigen om door te gaan met het zoeken naar manieren om elkaars taal te leren. 

Net zoals een Zweed en een Chinees moeten zoeken naar een manier om in de Engelse taal te kunnen samen-zijn zal in een relatie met een autist/ niet-autist gezocht moeten worden naar een variant op een andere, gezamenlijke taal.

In een wereld die steeds sneller gaat en vaak onveilig aanvoelt is het juist belangrijk om elkaar te blijven liefhebben en elkaar vast te houden vanuit de liefde.

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

Liefde komt in alle vormen, toch?

Hoe iemand laat zien hoe hij/zij van de ander houdt is ook heel verschillend. Ieder mens doet dit op zijn/haar eigen manier…het is niet zo dat de ene manier meer waarde heeft dan een andere manier.

Toen ik opgroeide in de jaren ’70 en ’80 werd ik nogal gebombardeerd met allerlei romantische ideeën over liefde die ook nog eens heel traditioneel waren: huisje, boompje, beestje. Dit stond in schril contrast met mijn realiteit: mijn ouders gingen van elkaar scheiden. Beiden gingen weer opnieuw trouwen met een ander en ook daar gingen ze weer van scheiden. Het was pure oorlog.

Het is vrij logisch dat dit nogal verwarrend was voor mij…

De les die ik leerde in mijn kindertijd was: liefde doet pijn en iedereen laat elkaar in de steek….

Hoeveel kinderen leren dit al op jonge leeftijd? En hoeveel volwassenen weten dus niet of je liefde uiten voor een ander wel veilig is. Of dat iemand tegen jou zegt ‘ik hou van je’. Of dat je samen bent en denkt…hoe lang gaat dit duren?

Willen we niet allemaal mogelijke (liefdes) pijn vermijden?

En toch verlangen we ernaar, schrijven erover, zingen erover…

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

1 Johannes 4: 8

‘Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.’

1 Johannes 4: 18

‘De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.’

Het klinkt misschien cliché maar voor mij is het essentieel dat ik iedere dag weer besef: God staat op nummer 1. 

Dit is iets wat ik heel veel jaren niet echt heb gedaan…mensen stonden in mijn top 5 en daar gaf ik heel veel aandacht aan. Ik was me niet bewust van het gegeven dat ik alsmaar bevestiging zocht bij de mensen om me heen: Vind je mij nog leuk? Hou je nog van me? Ben ik nog gewenst?

Het maakte me bang om zo afhankelijk te zijn van de liefde van anderen. Omdat er zoveel gebrokenheid is onder mensen en ook in mij…

Een paar jaar geleden werd het me duidelijk dat juist de Here God degene is op wie ik altijd kan vertrouwen zonder bang te hoeven zijn…ik ben Zijn kind en Hij houdt van mij.

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

1 Johannes 3: 1

‘Bedenk toch hoe groot de liefde is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden kinderen van God genoemd, en dat zijn we ook. Dat de wereld ons niet kent, komt doordat de wereld hem niet kent.’

Soms vragen mensen aan mij: ‘Hoe weet je dan zo zeker dat God van je houdt?’

  • ik vertrouw erop dat Hij de waarheid vertelt in Zijn woord ( = de Bijbel)
  • ik geloof dat Hij van me houdt
  • ik kies er iedere dag voor om mijn leven in Zijn hand te leggen in blind vertrouwen
  • ik voel dat Hij van me houdt
  • ik ervaar, met al mijn zintuigen, Zijn liefde voor ons ( en dus ook voor mij) in Zijn schepping

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit de serie ‘Focus’: Days of grace…

20171004_144021

Fotografie: Natascha Deijmann

Het zesde schilderij in mijn serie Focus heb ik de titel ‘Days of grace’ ( Dagen van genade) meegegeven omdat ik wilde laten zien dat juist in het verdriet van een mens over een verlies, ook weer de liefde tevoorschijn kan komen. Dit kan liefde zijn voor jezelf, een ander mens of dier maar ook gewoon een nieuw gevoel van  liefde voor het leven.

20171004_144147

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb het maken van dit schilderij gebaseerd op de Bijbeltekst: Mattheus 5: 4-5

“Gelukkig zijn zij die verdriet hebben, want zij zullen getroost worden.

Gelukkig zijn de zachtmoedigen, want de aarde is voor hen. “

De Bergrede van Jezus is een les situatie waarin ik geleerd heb dat mijn geluk samenhangt met de verbondenheid die ik met God voel.

Hoe minder verbinding, hoe meer onvrede, onrust, en een gevoel van ongelukkigheid.

20171004_144231

Fotografie: Natascha Deijmann

Vanuit mijn autistische perceptie op de wereld om me heen heb ik me ook altijd herkend in het woord ‘zachtmoedigen’. Het geeft de sensorische gevoeligheid goed weer die ik als autist met me meeneem en de gevolgen daarvan op mijn emoties en communicatie met de wereld om me heen.

Tijdens het maken van deze serie grote schilderijen ( ieder schilderij bestaat uit negen doeken van 50 x 50 cm en is dus uiteindelijk 1,5 x 1,5 meter) ben ik door een leerproces heen gegaan want ieder doek heeft zijn eigen geschiedenis en verhaal.

Nu ga ik het zevende en laatste deel van de serie schilderen en dan is het is dit stuk levensverhaal verbeeldt in mijn beeldtaal.

20171004_144157

Fotografie: Natascha Deijmann

 

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha