Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Het kan je ineens besluipen…gevoelens van bezorgdheid over een bepaalde situatie. Het onzekere en machteloze gevoel kan uiteindelijk voor veel stress zorgen. Op het moment dat ik ervan uitga dat bezorgdheid een uiting van angst is, dan kan ik besluiten om die angst te delen met de Here God.

‘ Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden.’

Filippenzen 4: 6

De controle los laten

Ik mag Hem vertellen wat ik op mijn hart heb en waar ik me bezorgd om maak. Tegelijkertijd mag ik ook beseffen dat ik, als mens, de toekomst niet ken…dat kan me triggeren om te proberen controle te krijgen over de situatie of over andere mensen.

‘ Wie van jullie kan zich door zorgen te maken een el aan zijn levensduur toevoegen?

Lukas 12: 25

De bezorgdheid kan me ook triggeren om weer terug te keren naar het verleden, daar waar pijn en verdriet was. Is dat ook niet iets om bang van te worden…misschien gaan we weer pijn voelen?

Maar we kunnen niet meer terug naar gisteren en morgen bestaat nog niet…we hebben alleen vandaag.

‘ Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.’

Mattheus 6: 34

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Ik ben niet alleen…

Door het leven iedere dag te leven heb ik geleerd dat ik alleen (een beetje) controle over mezelf heb maar niet over andere mensen en omstandigheden. Ik ben verantwoordelijk voor mijn woorden en daden. Maar ik ben ook verantwoordelijk voor mijn eigen emoties…

Als ik me bezorgd voel dan ga ik in gebed en deel mijn zorgen, mijn angst, mijn onzekerheid. Ik weet dat ik dit niet alleen hoef door te maken…

Wees niet bang, want Ik ben bij je

vrees niet want Ik ben je God.

Ik zal je sterken, Ik zal je helpen

je steunen met Mijn onoverwinnelijke rechterhand.’

Jesaja 41: 10

Lichaam en geest

Bezorgdheid kan ook helemaal in je lichaam gaan zitten…de sluimerende angst maakt je lichaam wakker…is er gevaar? Moet er gevlucht of gevochten worden? Als dit een langere periode duurt kan bezorgdheid letterlijk pijn gaan doen in je lichaam.

De Here Jezus legt ons uit dat het juk ( figuurlijk= de last) wat we meedragen veel zwaarder is dan we, in ons eentje, kunnen dragen en Hij biedt aan om dat juk weg te doen en Zijn juk te gaan dragen.

‘ Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven. Neem Mijn juk op je en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht. ‘

Mattheus 11: 28

Soms ben je niet in staat om je bezorgdheid echt om te zetten in woorden…wat is het nu precies waar je bezorgd over bent?

Dat is niet altijd even duidelijk en dan kan bidden ook lastig worden. Ik kies er dan vaak voor om muziek op te zoeken die te maken heeft met hoe ik me voel…het meezingen brengt dan al meer duidelijkheid. Andere keren ga ik schilderen, schrijf ik een gedicht of een brief aan God. Ik zoek gewoon naar andere manieren om met Hem in contact te komen.

Tegelijkertijd mag ik ook rust vinden in Hem omdat Hij mijn hart kent zonder dat ik perse hoef te praten. Ook zonder woorden mag ik bij Hem komen…

‘ Toen ik door zorgen werd overstelpt,

was Uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Psalm 94: 19

Bezorgdheid is een vorm van angst…wat zegt de Bijbel erover?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Als ik (probeer) te leven vanuit een houding van ‘aanvaarding’ dan hoeft dat niet te betekenen dat ik passief door het leven ga. Het uitgangspunt is niet dat ik geen hoop meer heb of dat ik fatalistisch geworden ben. Nee, het leven vanuit aanvaarding betekent voor mij dat ik in het heden leef.

Niet teveel met het verleden bezig ben en niet teveel op de toekomst gefocust ben…ik ben er nu, daar waar ik ben, in de omstandigheden waarin ik ben.

En in dit heden kan ik om me heen kijken naar mijn leven.

Wie ben ik nu?

Wat zijn mijn mogelijkheden?

Wat zijn mijn uitdagingen?

Ik zie mezelf als van een afstand. Soms ben ik echt aan het worstelen met het leven. Soms voel ik me tevreden met wie ik ben en wat ik dagelijks doe. Ik zie een mens die hard zijn best doet. Ik mag trots op haar zijn en soms een beetje boos op haar zijn….maar vooral mag ik ook compassie voor haar voelen. Immers, het is best moeilijk om mens te zijn in deze periode in de tijd.

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Als ik me bewust geworden ben van alle moeite die ik doe om overeind te blijven en ik voel compassie met mezelf, dan kan ik ook beter begrijpen hoe de ander ook zo leeft. Ik kan gaan oefenen met het aanvaarden van de ander….

Wie is die ander nu?

(niet zoals hij/zij vroeger was en ook niet hoe hij/zij worden kan na allerlei ‘verbeteringen’…)

Welke mogelijkheden heeft deze persoon?

Welke uitdagingen kent deze persoon?

Ik kan van alles denken over andere mensen en misschien heb ik allerlei ideeën over hoe zij ‘beter’ zouden kunnen leven maar ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik de ander volledig zoals hij/ zij is.

Ik mag kijken vanaf een afstand en compassie voelen voor hem of haar. Maar ik hoef niet in te grijpen door ze te willen veranderen of door ze te helpen een ‘beter’ persoon te worden. Wie ben ik om te (ver)oordelen?

Compassie is iets anders dan mede-lijden. Ik hoef niet met iemand mee te lijden maar ik kan wel mijn empathie laten zien.

Als ik de ander kan aanvaarden, dan kan ik me ook verbinden met hem of haar. Ik zie die andere mens en ik hoor wat hij/zij zegt. Die ander is in beeld bij mij, zonder dat ik de rol van redder, hulpverlener of leraar hoef te spelen. Ik ga uit van de kracht die de ander zelf heeft.

Deze video van Brene Brown heeft een Nederlandse ondertiteling:

Er zijn ook andere woorden die het begrip compassie weergeven:

Erbarmen

Ontferming

Mededogen

Barmhartig

Het is een leerproces wat met vallen en opstaan gaat….

Ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik mezelf. Ik oordeel niet over mezelf. Ik veroordeel mezelf niet (meer). Ik vergeef mezelf. Ik geef wat ik kan geven.

Ik leef vanuit aanvaarding en daarmee accepteer ik de ander. Ik probeer niet te oordelen over de ander. Ik probeer de ander niet te veroordelen. Ik vergeef de ander. Ik geef de ander wat ik wil en kan geven.

Leven vanuit aanvaarding geeft een leven vol compassie…

Lukas 6: 36

‘ Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.

Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. Geef, dan zal je gegeven worden; een goede, stevig aangedrukte, goed geschudde en overvolle maat zal je worden toebedeeld. Want de maat die je voor anderen gebruikt, zal ook voor jullie gebruikt worden.’

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha



Waar mijn schat is, zal ook mijn hart zijn…waar zit ik aan vast?

20181005_121054

Fotografie: Natascha Deijmann

De periode voor een verhuizing geeft mij de gelegenheid om weer eens goed na te denken over de waarde van mijn ‘bezittingen’. Wat zijn mijn spullen waard? Welke waarde hebben ze voor mij? Tegelijkertijd onderzoek ik mijn hart en vraag me af:

‘Waar zit ik aan vast en vormt dus een mogelijke belemmering voor mij?’

In de Bergrede geeft de Here Jezus een advies waar ik veel aan heb tijdens dit proces van uitzoeken, opruimen en inpakken…

Mattheus 6: 19-21

” Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.”

 

Lukas 12: 33-34

” Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn. “

20181006_130645

Fotografie: Natascha Deijmann

Leef ik om te werken of werk ik om te leven?

Deze teksten stimuleren mij om niet automatisch alle ‘troep’ weer mee te slepen naar mijn volgende adres maar om nu eens goed te kijken naar mijn gehechtheid aan de spullen die ik heb en in hoeverre deze dingen me helpen of juist belemmeren.

Ben ik zo druk met het verzorgen van mijn bezittingen dat ik te weinig tijd overhoud om de dingen te doen die belangrijk voor mij zijn?

Hoeveel geld heb ik eigenlijk nodig om dit leven zo te kunnen volhouden en hoe moe wordt ik daar eigenlijk van? Leef ik om te werken of werk ik om te leven?

20180512_145927

Fotografie: Natascha Deijmann

Een zinvol leven…ieder op z’n eigen manier

De afgelopen jaren ben ik bezig geweest om mijn leven steeds meer te ‘ontspullen’ zoals dat zo leuk genoemd wordt tegenwoordig. Zoals de Here Jezus al aangeeft; mijn ontdekking was dat mijn spullen me zoveel geld, tijd en energie kostten dat ik niet toekwam aan de activiteiten die ik werkelijk op mijn ‘hart’ had. Daarna was het helemaal niet moeilijk meer om mijn leven te veranderen en aan te passen aan de manier waartoe ik me geroepen voel…

Wat heeft het voor zin om al die schatten op aarde te verzamelen, te koesteren en daardoor niet bezig te kunnen zijn met datgene wat werkelijk zinvol is?

Ieder mens heeft zijn/ haar eigen opvatting van wat zinvol is of waar jij je ‘hart’ aan wil wijden. Dat is juist zo mooi. Dat geeft kleur aan de wereld om ons heen…

Prediker 3: 6

‘ Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.’

20170918_092343

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

 

3 manieren om stil te worden voor God…

3 manieren om stil te worden voor God…

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

3 manieren om stil te worden voor God…

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

3 manieren om stil te worden voor God…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Vraag jij je wel eens af…wat zou Jezus doen?

Vraag jij je wel eens af…wat zou Jezus doen?

Rond 2003 werkte ik in de gehandicaptenzorg als groepsleidster en kwam veel in aanraking met ongelovigen. In die tijd was er een soort trend met als motto: WWJD? Of…What would Jesus do? Ik had een armbandje met die letters en bijna iedere dag vroeg iemand aan mij wat het betekende en kon ik vertellen over de Here Jezus.

Wat zou Jezus doen?

Voor christenen zou dit niet een hele moeilijke vraag hoeven zijn omdat de Here Jezus laat zien in het Nieuwe Testament over wie Hij is, wat Hij vindt maar ook wat Hij vindt dat ik moet doen als ik Hem wil volgen.

Hij laat ons weten dat dit geen makkelijke weg zal zijn…

Lukas 15: 1- 7

‘ Alle tollenaars en zondaars kwamen Hem opzoeken om naar Hem te luisteren. Maar zowel de farizeeën als de schriftgeleerden zeiden morrend tegen elkaar: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen’. Jezus vertelde hun toen deze gelijkenis:

‘Als iemand van u honderd schapen heeft waarvan er een verloren is geraakt, laat hij dan niet de negenennegentig anderen in de woestijn achter om naar het verdwaalde dier op zoek te gaan totdat hij het gevonden heeft? En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol vreugde op zijn schouders en gaat hij naar huis. Daar roept hij zijn vrienden en buren bijeen en zegt tegen hen: “Deel in mijn vreugde want ik heb het schaap gevonden dat verdwaald was.”

Ik zeg u: zo zal er in de hemel meer vreugde zijn over een zondaar die tot inkeer komt dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen inkeer nodig hebben.’

Ik ben die zondaar. Ik was dat verloren schaap maar Hij heeft mij in 1996 gevonden. Gelukkig maar want daardoor is mijn leven essentieel veranderd. Ik ben nog steeds zondaar, net als alle andere mensen om me heen maar heb inmiddels wel een Herder gevonden zodat ik niet meer hoef te verdwalen. Maar soms gebeurt dat toch als ik teveel opga in de dingen van de wereld om mij heen…dan dwaal ik af en komt Hij me weer zoeken.

God wil een persoonlijke relatie met al Zijn kinderen…

Mensen die het allemaal niet zo goed doen in de samenleving omdat ze psychische problemen hebben, verslaafd zijn, getraumatiseerd zijn….

Mensen die boos op God zijn vanwege pijn en verdriet in hun leven, door verlies en rouw of door wanhoop omdat ze niet meer weten wat ze moeten doen…

Mensen die er niet zo netjes uit kunnen zien omdat ze weinig geld hebben door schulden, verslaving en niet zo goed voor zichzelf kunnen zorgen…

Mensen die niet mee kunnen komen doordat ze weinig sociale of praktische vaardigheden hebben of omdat ze niet veel onderwijs hebben gehad. Mensen die nog nooit de Bijbel hebben gelezen of in een kerk zijn geweest…

Mensen die verdwaald zijn…

Wat zou Jezus doen?

Koning David heeft in zijn Psalm 23 geschreven over de Herder:

De Here is mijn Herder, mij ontbreekt niets;

Hij doet mij nederliggen in grazige weiden;

Hij voert mij aan rustige wateren;

Hij verkwikt mijn ziel. Hij leidt mij in rechte sporen om Zijns Naams wil. Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij;

Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.

Gij richt voor mij een dis aan voor de ogen van wie mij benauwen.

Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over.

Ja, heil en goedertierenheid zullen mij volgen, al de dagen van mijn leven; ik zal in het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen.

De Here is mijn Herder..

Vraag jij je wel eens af…wat zou Jezus doen?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha