Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

De vastentijd van dit jaar (40 dagen voor Pasen) was voor mij de aanleiding om een periode van bezinning in te lassen. Ik vond het tijd om rustig na te denken over mijn leven en mijn keuzes te onderzoeken…waar ben ik eigenlijk mee bezig?

Ik stopte met tijdverslindende bezigheden zoals Netflix maar ben ook gestopt met schilderen en bloggen. In plaats daarvan ging ik veel in de tuin aan de slag…letterlijk met mijn handen in de grond om bloemenzaad te zaaien voor de bijen en vlinders. Maar ook groentezaden voor de moestuin.

Ik had een merel die steeds met me mee hopte en ook de musjes waren vol belangstelling. Voor hen heb ik twee vogelbadjes gemaakt van oude plastic bakken met gebroken straattegels en water erin….wat een mooi gezicht om dan die kleine vogeltjes te zien badderen!

Ik begon mezelf af te vragen:

Is er een oogst van wat ik de afgelopen jaren heb gezaaid?

Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

Verdrietig genoeg kon ik concluderen dat, wat ik gezaaid had in de afgelopen jaren, helemaal geen goede oogst had opgeleverd. Het bracht me de afgelopen periode behoorlijk aan het twijfelen…

Prediker 3: 1

‘ Voor alles wat er gebeurt is er een uur,

een tijd voor alles wat er is onder de hemel.’

De rust van de tuin maakte ruimte vrij in mijn hoofd waardoor ik met wat meer afstand naar mijn leven kon kijken en mezelf andere vragen kon stellen:

  • Welk zaad had ik eigenlijk gezaaid?
  • Welke verwachtingen had ik (onbewust) met me meegedragen?
  • In welke grond had ik gezaaid? Was het wel de goede grond geweest?

Ik ben een mens die zich volledig geeft aan de keuzes die ik maak…of dat nu in vriendschappen is, mijn werk als kunstenaar, mijn geloof; ik ga er intens mee om in de hoop dat de energie die ik erin stop gewaardeerd wordt maar ook vrucht geeft. In deze vastentijd kwam ik tot de conclusie dat ik heel hard gewerkt had maar dat dit niet op de goede grond was geweest. Ook was het zaad dat ik gekozen had niet tot bloei gekomen.

Het gaf me een vreemd verdrietig gevoel maar het gaf ook duidelijkheid. Ik mocht nu nadenken over de komende zaaitijd. Het is maar een periode geweest van amper twee maanden maar het was voor mij voldoende om afscheid te nemen van sommige mensen, verwachtingen en idealen los te laten en het (tijdelijk) leegruimen van mijn atelier. Loslaten & opruimen.

Het is tijd voor een andere manier van zaaien en oogsten.

Er is een tijd om te planten…en nu met ander zaad en op andere grond.

Een tijd om te planten en een tijd om te oogsten…maar wat als de oogst tegenvalt?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

p.s. dit artikel heeft een update gehad….

BARA Foto- collage 24…schepping in beeld

BARA Foto- Collage 24

BARA betekent in het Hebreeuws…schepping. Ik ben gefascineerd door bepaalde patronen en structuren die ik vind in mijn omgeving.

Ik fotografeer vanuit mijn waarneming en hier is de fotoserie BARA uit ontstaan.

Deze foto’s zijn vrij van copyright en mogen door iedereen gebruikt worden…print ze uit, deel ze, maak er iets creatiefs van…!

BARA Foto- Collage 24
BARA Foto- Collage 24
BARA Foto- Collage 24

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

BARA Foto- collage 23…schepping in beeld

BARA Foto- Collage 23

BARA betekent in het Hebreeuws…schepping. Ik ben gefascineerd door bepaalde patronen en structuren die ik vind in mijn omgeving.

Ik fotografeer vanuit mijn waarneming en hier is de fotoserie BARA uit ontstaan.

Deze foto’s zijn vrij van copyright en mogen door iedereen gebruikt worden…print ze uit, deel ze, maak er iets creatiefs van…!

BARA Foto- Collage 23
BARA Foto- Collage 23

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Kunstenaars en de liefde voor de natuur…een bijzondere combinatie

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Sinds ik een paar maanden op het Groninger Hogeland woon, is mijn aandacht voor de natuur nog meer toegenomen….het komen en gaan van de grote groepen vogels, de bijzondere wolken die me verbazen, de harde wind tijdens het fietsen…mijn liefde voor het Waddengebied veroorzaakt intense gevoelens van verwondering maar ook zorg.

Hoewel we in Nederland allemaal wakker geschud zijn door de ‘container-ramp in het Waddengebied’ en de ‘klimaat-spijbelaars’, gaat het mij niet om eenmalige verontwaardiging en enthousiasme.

Zorgen voor de natuur om je heen is een dagelijkse manier van leven waarbij je bewust omgaat met datgene wat ons toevertrouwd is. 

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Kunstenaars kunnen zich individueel of in een groep inzetten om de aandacht van mensen op de natuur vestigen.

Landschapsschilder Willem den Ouden vertelt waarom hij alleen nog maar luchten wil schilderen…

Landschapsschilder Fred Ingram legt uit waarom hij, in Engeland ‘the Fens’, een soortgelijk gebied als het Hogeland in Groningen, schildert…

In Israël werken kunstenaars uit verschillende landen samen voor het behoud van de Dode Zee door het project Artist For Nature

In de natuur vinden we (nu nog) stilte en rust.

Daar is nu nog plek om tot jezelf te komen, stil te gaan staan, je mag voelen hoe dichtbij het bij jezelf staat. Het is niet voor niets dat we deze specifieke vorm van rust alleen kunnen ervaren omdat we vaak op dat moment beseffen: wat ben ik klein in deze grote schoonheid…

Ik mag al mijn zintuigen tot rust laten komen door de natuur om me heen…de warmte van het winterzonnetje, harde wind, ijverig vliegende vogels, de stilte van de kwelders in het prachtige Waddengebied…

In de natuur wordt je geconfronteerd met jezelf.

Je kracht en je uitdagingen. De onrust die je van binnen voelt, angst of verlangens naar een andere manier van leven…

Alles wat leeft in de natuur laat ons zien dat het leven doorgaat in zijn eigen vaste tempo en met zijn eigen vaste structuren en patronen. Straks gaan de vogeltjes weer nestjes bouwen en komen de nieuwe bladeren weer aan de bomen….daar kunnen we houvast uit halen.

De natuur neemt ons mee in de cyclus van het leven…lente, zomer, herfst en winter.

Kwelders aan de Groninger Waddenkust

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Waar was jij toen Ik de aarde grondvestte?

Vertel het me, als je zoveel weet.

Wie stelde haar grenzen vast? Jij weet dat toch?

Vertel het me, als je zoveel weet?

Wie strekte het meetlint over haar uit?

Waar zijn haar sokkels verankerd, wie heeft haar hoeksteen gelegd,

terwijl de morgensterren samen jubelden

en Gods zonen het uitschreeuwden van vreugde?

En wie sloot de zee af met een deur,

toen ze uit de schoot van de aarde brak?

Ik hulde haar in een gewaad van wolken

en omwond haar met donkere nevels.

Ik legde haar mijn grenzen op

en sloot haar af met deur en grendelbalk,

en zei: ” Tot hier toe en niet verder,

dit is de grens die ik je trotse golven stel.”

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Betrad jij ooit de plaats waar de zee opwelt,

heb jij over haar diepste bodem gewandeld?

Zijn de poorten van de dood aan jou getoond,

de deuren van het diepste donker, heb je die gezien?

Kun jij de aarde in haar volle uitgestrektheid bevatten?

Vertel het, als je het allemaal weet!

Waar is de weg naar de oorsprong van het licht,

en de plaats van het donker

is die jou bekend,

zodat je het naar zijn gebied kunt voeren

en het pad naar zijn huis kunt vinden?

‘ Een mens die met de Ontzagwekkende twist, kan hij Hem iets leren?

Laat hij die God terechtwijst op dit alles antwoorden!’

Job 38-40

Vragen waar ik geen antwoord op kan geven…over het mysterie van de aarde

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha