‘De glazen wand’…een gedichtenbundel over autisme en alleen-zijn (gratis PDF)

20180825_093334
‘De glazen wand’…nieuwe gedichtenbundel over autisme & alleen-zijn (gratis PDF)

Deze gedichtenbundel gaat over het kerngevoel wat ik, vanuit autisme, met me mee draag….een diepe en intense beleving van alleen-zijn.

Soms is dit fijn omdat ik me, in mijn eentje, geen autist voel. Immers, autisme uit zich vooral in het contact met anderen. Zelf ervaar ik mijn wereld als normaal…

Vaak is het niet fijn omdat ik niet wil kiezen voor isolement…ik leef in een wereld met andere mensen die ik niet kan vermijden. Tegelijkertijd confronteert deze wereld mij voortdurend met mijn autisme…men ziet mij als degene die niet normaal is.

Het gevoel achter een glazen wand te leven is universeel bij mensen in het autisme-spectrum…ik wil er graag bij horen maar het lukt me niet.

Ik zie jou maar jij ziet mij niet….

Ik word niet verstaan en kan me niet verstaanbaar maken….

‘De glazen wand’ staat voor het intense gevoel van alleen-zijn in een wereld die geen rekening houdt met autisme.

Je kunt de gedichtenbundel gratis downloaden als PDF:

Autimiteit….een gedichtenbundel over Autisme en Liefde (gratis PDF)

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Ik schrijf al meer dan 20 jaar mijn emoties in dichtvorm van me af…soms om het voor mezelf uit te puzzelen maar ook om met de ander te communiceren of om emoties te delen die ik ze niet verbaal kan vertellen.

Verleden jaar had ik het plan om een aantal van deze gedichten zelf uit te geven maar het is er niet van gekomen…nu publiceer ik ze dan via deze website in een PDF onder de titel: AUTIMITEIT.

Deze gedichten gaan over de wederzijdse frustratie die mensen kunnen voelen in een liefdesrelatie waarbij de een vanuit autisme leeft en de ander een neurotypisch mens is d.w.z. niet autistisch is. Maar het gaat ook over het zoeken naar manieren om elkaars liefde wel te herkennen, erkennen, vinden en vasthouden….

Of dat nu gaat over ouders en kinderen, broers en zussen of mensen in een liefdesrelatie…het gevoel elkaar niet te kunnen ‘verstaan’ roept veel emoties op waarbij de perceptie is dat dit vooral door de autist veroorzaakt wordt onder de noemer ‘gebrek aan emotionele wederkerigheid’.

Vanuit mijn eigen belevingswereld kan ik vertellen dat ik ook regelmatig het idee heb dat de ander niet emotioneel wederkerig is naar mij. Ik zie dat niet als bewust en expres maar als een natuurlijk gevolg van neurodiversiteit of…we zijn nu eenmaal niet hetzelfde en spreken echt een andere taal.

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Met het delen van deze gedichtenbundel wil ik iedereen dan ook bemoedigen om door te gaan met het zoeken naar manieren om elkaars taal te leren. 

Net zoals een Zweed en een Chinees moeten zoeken naar een manier om in de Engelse taal te kunnen samen-zijn zal in een relatie met een autist/ niet-autist gezocht moeten worden naar een variant op een andere, gezamenlijke taal.

In een wereld die steeds sneller gaat en vaak onveilig aanvoelt is het juist belangrijk om elkaar te blijven liefhebben en elkaar vast te houden vanuit de liefde.

Autimiteit…een gedichtenbundel over Autisme & Liefde (gratis PDF)

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Waarom wat ik voel en bedoel niet ervaren wordt door de ander…over wederkerigheid en autisme

20180707_095848

Fotografie: Natascha Deijmann

Autisme & Wederkerigheid: waarom wat ik voel en bedoel niet ervaren wordt door de ander…

Ik las het volgende op de website van het Autisme Expertise Centrum:

Bij mensen met autisme is vaak sprake van een beperkte wederkerigheid (het over en weer gaan) in het sociale contact. Het contact is dan veelal eenrichtingsverkeer. Dit uit zich bijvoorbeeld een beperkte interesse voor anderen, het vooral kunnen praten over eigen interesses en het alleen antwoord geven op een gestelde vraag en geen wedervraag stellen.

https://autismeexpertisecentrum.yulius.nl/specialismen/wederkerigheid

Ik moet eerlijk zeggen…ik vind het een lastig begrip ‘wederkerigheid’ omdat ik denk dat mensen in het autisme spectrum wel degelijk wederkerig zijn maar dat dit niet opgepikt wordt door de niet-autistische ( neurotypische) ander.

Als ik met mensen praat over hun autistische partner, broer/zus of kind dan is dit het punt wat heel vaak genoemd wordt: ik krijg niets terug….

En na 25 jaar werken in de zorg met autistische mensen die non-verbaal zijn ( niet kunnen praten) een een laag functioneringsniveau hebben omdat ze verstandelijk gehandicapt zijn, kan ik me dat voorstellen. Deze mensen zijn door hun handicap beperkt in de manier van communiceren en hebben eenvoudig weinig tot geen mogelijkheid om duidelijk te maken wat ze willen of voelen.

Maar er zijn ook een groot aantal mensen binnen het autisme-spectrum die NIET verstandelijk gehandicapt zijn. Die een gemiddelde tot hoge intelligentie hebben en die empathisch zijn, meevoelen en meeleven met de ander en houden van de mensen om hen heen. Zij zijn zelf vader of moeder, werken in de samenleving, dragen bij aan de wetenschap, muziek, kunst, politiek e.d. maar zijn wel autisten binnen het autisme-spectrum.

Ook tegen mij is wel eens gezegd dat ik niet wederkerig was:

  • ik was te gesloten
  • ik reageerde niet naar de verwachting van anderen
  • ik gaf een oplossing in plaats van een ‘luisterend oor’
  • mijn lichaamstaal was onduidelijk of te afwerend
  • ik ‘zag’ het overduidelijke niet

20180707_095933

Inmiddels weet ik, door mijn eigen onderzoek op dit gebied, dat er een heleboel redenen zijn waarom ik niet wederkerig kan overkomen terwijl ik dat wel ben.

  • Het niet kunnen begrijpen van de woorden van de ander
  • Het niet kunnen begrijpen van de betekenis van de sociale signalen van de ander
  • Het niet kunnen aflezen van gezichtsuitdrukkingen
  • Het missen van verborgen boodschappen die zich verschuilen in spreekwoorden en gezegden
  • afgeleid zijn door zintuiglijke ervaringen in de nabije omgeving ( voelen, proeven, ruiken, horen en zien)
  • afgeleid zijn door een pijn in het lichaam
  • moeite hebben met het verwoorden of verbeelden van emoties, het begrijpen van de emotie van de ander of van mezelf ( Alexithymie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Alexithymie)
  • overprikkeld zijn
  • slecht geslapen hebben en dus te moe zijn
  • als iemand met mij wil communiceren terwijl ik aan het fiepen ben (http://succesvolautisme.eu/portfolio/fiepen/)
  • als iemand mij aanraakt en het doet pijn op die plek
  • als ik me niet veilig voel bij de ander of moeite heb de ander te vertrouwen

Andersom ervaar ik de ander ook niet altijd als wederkerig in het contact wat ik met ze heb.

Als ik iemand vertel over een nare ervaring of iets dat me zeer heeft gedaan dan krijg ik vaak een lauwe, oppervlakkige reactie. Ik heb dan het gevoel alsof ze me niet ‘gehoord‘ hebben en vraag me af waarom ze niet empathisch reageren. Inmiddels heb ik geleerd dat dit komt door de manier waarop IK het vertel: het schijnt dat mijn woorden niet overeen komen met mijn lichaamstaal. Omdat ik niet de bijpassende emoties laat zien, hebben mensen niet door dat ik er blij/boos/bang of bedroefd van ben….

Als iemand mij iets vertelt dan hoor ik vaak het probleem in hun verhaal. Bijvoorbeeld: mijn buurvrouw deed laatst zo vervelend tegen mij bla bla bla….

Ik moet dan een reactie tonen die verwacht wordt ( ik weet dus niet precies wat dit voor reactie is) maar ik ga oplossingen geven voor het probleem wat ik hoor namelijk: er is een vervelende buurvrouw en daar kun je van alles aan doen…Dat wordt dus ervaren als niet-wederkerig. Jammer genoeg. Andersom vertel ik ook wel eens wat en dan baal ik er juist van als de ander niet mee wil denken over mogelijke oplossingen…

Ons lichaam schreeuwt om contact met de ander, maar wanneer er contact is, doen pijn en verwarring ons terugdeinzen. Ik heb 25 jaar nodig gehad om iemand de hand te kunnen schudden en recht in de ogen te kijken.

Temple Grandin

https://tistje.com/2013/03/17/recht-in-de-ogen/

20180707_100006

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha