Circle of life…een fascinatie voor de kringloop van het leven in beeldtaal

Circle of life…een fascinatie voor de kringloop van het leven in beeldtaal

Het afgelopen jaar ontwikkelde ik langzaam een fascinatie voor de ‘kringloop van het leven’ (of the circle of life) en die interesse vertaalde zich in het maken van cirkels op papier of canvas.

Van geboorte tot overlijden en van winter naar lente, zomer , herfst weer terug naar de winter…allemaal voorbeelden van deze kringloop. Misschien is het begonnen met het overlijden van mijn vader in april en ben ik daarom geïnteresseerd geraakt in de vraag:

Wat doen we eigenlijk in de tussentijd?

Leven tussen alle dingen die vast staan. Leven met de seizoenen die alsmaar weer terugkomen. Accepteren dat een aantal dingen niet (of nog niet) geregisseerd kunnen worden door de mens. We zijn immers nog niet in staat om de herfst te laten verdwijnen. Het leven eindigt vooralsnog met de dood; er komt een einde aan het functioneren van ons lichaam. Des te boeiender is het dus om te bedenken wat je met al die tijd kunt doen.

Hoe zinvol moet mijn invulling van die levenstijd zijn?

Is het belangrijk om veel bezit te vergaren zodat ik kan genieten van wat ik bij elkaar gewerkt heb?

Wil ik zoveel mogelijk leuke dingen doen?  

Wil ik zoveel mogelijk ervaringen opdoen?

Wil ik mijn tijd blijven doorbrengen met de mensen om me heen of juist niet?


Wat laat ik achter als mijn tijd gekomen is?

In beeldtaal onderzoek ik wat het symbool van de cirkel voor mijn leven betekend.

Lessen die ik dit jaar al geleerd heb zijn o.a. om meer mee te bewegen met de ander. Luisteren met compassie in plaats van zelf gehoord willen worden. Niet meedoen met de massa maar mijn eigen pad blijven bewandelen…en de consequenties daarvan accepteren.

Mijn ‘anders-zijn’ liefhebben en inzetten in mijn werk als kunstenaar en schrijfster.

Binnen de kringloop van het leven moeten we het doen met de tijd die ons gegeven wordt. Hoe zinvol dat is, is een individuele kwestie. Een ieder zal voor zichzelf kunnen besluiten hoe die tijd ingevuld kan worden.

In het laatste boek in de Bijbel staat de volgende zin:

Openbaring 22: 13

‘ Ik ben de alpha en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde.’

De woorden van de Here God zijn voor mij een leidraad door het leven omdat Hij de kringloop van het leven voor ons gemaakt heeft. Mijn begin is met Hem en mijn einde is met Hem. Dat weten geeft mij troost en veiligheid. Ik wil mijn tijd dan ook zoveel mogelijk met Hem doorbrengen.

De cirkel is een symbool in mijn beeldtaal; de taal waarin ik zoveel mogelijk durf te communiceren met de wereld om me heen.

Circle of life…een fascinatie voor de kringloop van het leven in beeldtaal

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

De dag van morgen…over de waarde van stille tijd voor christenen

De dag van morgen…over de waarde van stille tijd voor christenen

Afgelopen week lag er ijs op het Wad. De nacht was koud geweest en in de vroege ochtend ging ik naar de zee om daar stille tijd te houden.Die tijd is meestal niet stil want vaak zing ik hardop of ga ik in gesprek met de Here God. En ondertussen kijk ik, voel ik, ruik ik en luister ik naar die wonderlijke schepping die Hij ons gegeven heeft…

Ik ben geen Farizeeër, zo iemand die denkt dat ze de wijsheid in pacht heeft en je met de Bijbel om de oren slaat. Of iemand die de anderen wil leren wat ze moeten doen om in de hemel te komen…Nee, ik kan alleen maar schrijven over mijn eigen leerproces en de dingen waar ik over nadenk in mijn leven als christen. Zo denk ik vaak aan de toekomst en sta ik soms te weinig stil bij vandaag. Op deze manier stille tijd houden helpt me daarbij…

Openbaring 1: 8

‘Ik ben de alfa en de omega’, zegt God, de Heer, ‘Ik ben het die is, die was en die komt, de Almachtige’

Openbaring 22: 13

‘Ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde’

De dag van morgen…over de waarde van stille tijd voor christenen

Ik haal veel troost uit deze woorden van de Here God: dat Hij het begin en het einde is.

Dat confronteert me iedere keer weer met mijn eigen kleinheid als Zijn kind. Want ik ben maar een mens, gebroken, dat iedere dag weer haar best probeert te doen. En als ik Zijn kind ben…en Hij is de eerste en de laatste….dan hoef ik niet bang te zijn.

Een paar jaar geleden kwam ik deze video tegen die me ontroerde…vanuit het hart gezongen…

Dit is de tekst:

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit de serie ‘Focus’: John’s Vision…

20170924_132454
Fotografie: Natascha Deijmann

Op de een of andere manier heb ik nogal geworsteld met het maken van dit schilderij. Het heeft me ruim twee weken gekost om dit schilderij van 1,5 x 1,5 meter te maken…

Misschien omdat ik niet, zoals gewoonlijk, met acryl gewerkt heb maar met ecoline als basis. Het experimenteren met een ander materiaal was uitdagend en tegelijkertijd beperkend. Maar in mijn persoonlijke leven ben ik ook langzamerhand in een ander proces aan het komen…er zijn steeds minder tranen.

En ook in dit proces ben ik aan het experimenteren met een ‘andere manier van leven‘. Het besef dat ik nu beter kan voelen wie ik ben, wat ik graag zou willen en wat ik de ander wel kan bieden geeft rust.

20170924_132722
Fotografie: Natascha Deijmann

Mijn vijfde schilderij in de serie Focus heb ik de titel gegeven: John’s Vision ( het visioen van Johannes) en is gebaseerd op de Bijbeltekst: Openbaring 7:17

” Het Lam, dat voor de troon staat, zal hun herder zijn en hen naar de bronnen van het leven brengen; en God zal alle tranen van hun ogen afwissen. “

Bijbelvertaling: Parallel Bijbel

20170924_132817
Fotografie: Natascha Deijmann

John’s Vision gaat over de hoop die wij mogen hebben dat eens onze pijn en verdriet, ons leed en de dood voor eeuwig voorbij zullen zijn. Het gaat over de vaste hoop dat op een dag alles goed komt.

20170924_132515
Fotografie: Natascha Deijmann

De serie Focus leert mij om GROOT te werken….

De schilderijen bestaan uit 9 kleine schilderijen van 50 x 50 cm en vormen samen een schilderij van 1,5 x 1,5 meter. Het schilderen op deze manier is een enorme leerervaring voor mij vanwege mijn gefragmenteerde waarneming en moeite met executieve functies vanuit mijn autistische manier van denken & doen.

Regelmatig raak ik de draad kwijt en moet ik, letterlijk, de puzzel van 9 stukken leggen om het grote geheel weer te zien.

Van tevoren heb ik bedacht dat de serie uit 7 werken moet gaan bestaan dus ik mag er nu nog twee maken. Gelukkig kan ik ook mijn liefde voor details kwijt in de foto’s die ik maak van deze werken. Deze foto’s deel ik regelmatig op Pinterest.

20170924_132835
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha