Lijstjes: dankbaarheid, verlangen, beleven en gunnen…

20181010_113540

Fotografie: Natascha Deijmann

Waar ik dankbaar voor ben

Bomen om naar te kijken/ een inzicht om over na te denken/ een schilderij wat goed voelt/ een schoon huis/ fietsen langs akkers/ regen tegen de ramen/ kleine momenten van verbinding/ iemand die belt/ verse boterham met kaas/ zon in mijn atelier/ als een Bijbelvers me raakt/ Bach op de achtergrond/ vrijheid om kunst te maken/

 

Waar ik naar verlang

Warmte tussen mensen/ communiceren en alles begrijpen/ eenvoudig leven/ eten uit mijn eigen moestuin/ reizen met mijn fiets/ meer durven zwijgen/ een periode zonder crisis in ons land/ voor de eerste keer bollen planten/ gezichten kunnen herkennen/ stilte om me heen/ solidariteit in plaats van wantrouwen/ een dag zonder vragen/

20181010_113558

Fotografie: Natascha Deijmann

Wat ik graag wil beleven

Warme voeten/ praten zonder faalangst/ verf aan mijn vingers/ samen lachen/ lichaam zonder pijn/ kamperen in mijn eentje/ een pelgrimsreis maken/ me kunnen verliezen in muziek maken/ een hoofd wat stil is/ een nacht zonder wakker te worden/ mijn handen in de aarde/ een project dat af is/ een wadlooptocht maken tijdens een zonsopgang/

 

Wat ik anderen gun

Lef om te doen waar ze van dromen/ tijd om even stil te staan/ elkaar ontmoeten en echte verbinding voelen/ loslaten van angst om tekort te komen/ durven schilderen zoals ze willen/ voelen wie ze willen zijn en dat ook durven te zijn/ verwondering over de schepping/ meer stille momenten zonder beeldschermen/ niet meer te druk zijn/ experimenteren met nieuwe dingen/ rust en harmonie/

20181010_113543

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Hoe ga jij om met je levenstijd?

IMG_5300
Hoe ga jij om met je levenstijd?

Tijd

Is het niet zo dat we denken dat we alle tijd hebben? Dat we denken nog genoeg tijd te hebben? Dat we tegen elkaar zeggen dat er nog voldoende tijd is?

Is het niet zo dat we er soms achter komen dat we te laat zijn? Dat de tijd voorbij is? En dat we tegen elkaar moeten zeggen: was er maar meer tijd geweest?

Als kind gaat de tijd zo langzaam…wachtend in de klas totdat je weer mag gaan spelen, naar buiten mag gaan en je weer in je eigen wereld tot leven komt.

Als jongere gaat de tijd nog steeds zo langzaam! Het duurt zo lang voordat je 18 jaar bent en jij je eigen beslissingen mag nemen. Lekker doen wat je zelf wilt.

Als volwassenen gaat de tijd steeds sneller…het leven sjeest voorbij. Waar blijven de dagen? Je hebt geen tijd meer voor jezelf, er is geen me-time. Er is geen kwaliteit-tijd. Er is te weinig tijd om alles goed te kunnen doen en dat wil je nu juist zo graag. De tijd vliegt voorbij en soms weet je niet eens meer wat voor dag het is.

Als oudere gaat de tijd weer langzamer. Je voelt soms de minuten wegtikken op de klok. Tik tak, tik tak. Je gaat je tijd nemen en hoeft niet meer te haasten. Je gaat genieten van je tijd en alle boeken lezen die je had willen lezen…je hebt er nu de tijd voor. En soms zit je te wachten tot het tijd is. Tot je tijd komt. Tot Vadertje Tijd er een einde aan gaat breien.

IMG_5302
Hoe ga jij om met je levenstijd?

Tijd is tijd. Het is eeuwigdurend in ons hoofd en toch hebben we er soms veel te weinig van en soms veel te veel. Tijd kan ons blij maken ( Joepi, het is bijna zover!) en soms intens verdrietig ( waarom komt er niemand bij me langs en hebben ze het allemaal te druk) en soms gewoon ziek omdat je teveel doet in te weinig tijd. Het is vanuit jouw perceptie bekeken hoe de tijd aanvoelt. Het is jouw visie op tijd die bepaald hoe je leeft en wat je met je leven doet. Is tijd belangrijk voor je? Betekent tijd niets meer voor je? Of iets er tussen in?

In de natuur merk je dat de tijd voorbij gaat aan het opgaan en neergaan van de zon en de maan. Het wordt licht en dan weer donker. Een gegeven waar je aan gewend bent. Het wordt lente, zomer, herfst en winter. De cyclus van het leven is inherent aan onze groei van baby naar ouder en wijzer mens. Bewust met je tijd om gaan kan je leven meerwaarde geven. Bedenk aan wie je jouw tijd geeft: aan je baas, je kind of je dure auto. Waar leef je voor? Bewust met je tijd om gaan geeft verdieping in je relaties: heb je de tijd om echt te luisteren naar die ander? Heb je de rust om echt stil te worden en te luisteren naar jezelf?

IMG_5297
Fotografie: Natascha Deijmann

Tijd is tijd. Het is maar net hoe jij met je levenstijd omgaat.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

  • Deze schilderijen komen uit de serie ‘Solo…Creation in patterns’. Neem eens een kijkje op http://www.kunstinzicht.nl om meer te zien van de kunst die ik maak!

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

Liefde komt in alle vormen, toch?

Hoe iemand laat zien hoe hij/zij van de ander houdt is ook heel verschillend. Ieder mens doet dit op zijn/haar eigen manier…het is niet zo dat de ene manier meer waarde heeft dan een andere manier.

Toen ik opgroeide in de jaren ’70 en ’80 werd ik nogal gebombardeerd met allerlei romantische ideeën over liefde die ook nog eens heel traditioneel waren: huisje, boompje, beestje. Dit stond in schril contrast met mijn realiteit: mijn ouders gingen van elkaar scheiden. Beiden gingen weer opnieuw trouwen met een ander en ook daar gingen ze weer van scheiden. Het was pure oorlog.

Het is vrij logisch dat dit nogal verwarrend was voor mij…

De les die ik leerde in mijn kindertijd was: liefde doet pijn en iedereen laat elkaar in de steek….

Hoeveel kinderen leren dit al op jonge leeftijd? En hoeveel volwassenen weten dus niet of je liefde uiten voor een ander wel veilig is. Of dat iemand tegen jou zegt ‘ik hou van je’. Of dat je samen bent en denkt…hoe lang gaat dit duren?

Willen we niet allemaal mogelijke (liefdes) pijn vermijden?

En toch verlangen we ernaar, schrijven erover, zingen erover…

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

1 Johannes 4: 8

‘Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.’

1 Johannes 4: 18

‘De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.’

Het klinkt misschien cliché maar voor mij is het essentieel dat ik iedere dag weer besef: God staat op nummer 1. 

Dit is iets wat ik heel veel jaren niet echt heb gedaan…mensen stonden in mijn top 5 en daar gaf ik heel veel aandacht aan. Ik was me niet bewust van het gegeven dat ik alsmaar bevestiging zocht bij de mensen om me heen: Vind je mij nog leuk? Hou je nog van me? Ben ik nog gewenst?

Het maakte me bang om zo afhankelijk te zijn van de liefde van anderen. Omdat er zoveel gebrokenheid is onder mensen en ook in mij…

Een paar jaar geleden werd het me duidelijk dat juist de Here God degene is op wie ik altijd kan vertrouwen zonder bang te hoeven zijn…ik ben Zijn kind en Hij houdt van mij.

Liefde…hoe weten we dat God van ons houdt?

1 Johannes 3: 1

‘Bedenk toch hoe groot de liefde is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden kinderen van God genoemd, en dat zijn we ook. Dat de wereld ons niet kent, komt doordat de wereld hem niet kent.’

Soms vragen mensen aan mij: ‘Hoe weet je dan zo zeker dat God van je houdt?’

  • ik vertrouw erop dat Hij de waarheid vertelt in Zijn woord ( = de Bijbel)
  • ik geloof dat Hij van me houdt
  • ik kies er iedere dag voor om mijn leven in Zijn hand te leggen in blind vertrouwen
  • ik voel dat Hij van me houdt
  • ik ervaar, met al mijn zintuigen, Zijn liefde voor ons ( en dus ook voor mij) in Zijn schepping

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

In het woord wanhoop zit ook het woord hoop. Als ik me wanhopig voel, dan betekend dat meestal dat ik me ook machteloos voel om iets te kunnen veranderen aan de situatie waarin ik zit. Ik heb geen macht over de ander. Ik heb geen macht over factoren van buitenaf.

Ik kom erachter dat ik dus niet de ‘regisseur van mijn eigen leven’ ben.

Je hebt de categorieën Bang, Boos, Blij en Bedroeft en dan blijkt wanhoop in de categorie Bedroeft te vallen. Maar als ik me machteloos voel, dan voel ik me eigenlijk ook een beetje Boos. Op mezelf, de ander of die factoren van buitenaf.

Ik voel me boos omdat ik denk dat ik er helemaal niets kan doen om het beter te maken.

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

Jesaja 41: 13

‘Want ik ben de Heer, je God, ik neem je bij je rechterhand en zeg je: Wees niet bang, ik zal je helpen’.

Er zijn in mijn leven situaties geweest waarin ik wegzakte in een intens gevoel van wanhoop. Situaties waarin ik onveilig was, een verlies leed of buitengesloten werd. In wanhoop riep ik dan naar God maar ondanks Zijn belofte in de Bijbel voelde ik me toch alleen staan.

Later kwam ik erachter dat alleen roepen niet zoveel helpt…ik moest ook zelf actief op zoek gaan naar Zijn hulp door in gebed te gaan en in de Bijbel op zoek te gaan naar de antwoorden die ik nodig had. Ik geloof dat God zelf je dan helpt…

Jeremia 29: 13

‘Jullie zullen mij zoeken en ook vinden, als jullie mij tenminste met hart en ziel zoeken.’

Wanhoop maakt machteloos…zoeken naar Gods wil in je leven

Dit is een leerproces voor mij:

Om bij wanhoop te erkennen dat ik machteloos ben…en dan contact te zoeken met de Here God zodat ik me niet meer alleen voel. Zodat ik Hem kan vertellen over mijn gevoelens en zodat ik dan troost mag ontvangen. Om dan daarna weer door te gaan met leven.

Dit is de tekst:

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

70 maal 7…vergeven is niet moeilijk voor christenen, toch?

70 maal 7…vergeven is niet moeilijk voor christenen, toch?

Omdat ik conflictvermijdend ben, vergeef ik de ander snel. Ik heb er gewoon moeite mee als dingen zo…onaf zijn.

Ik hou niet van boos zijn. Ik voel me zelden wrokkig. Dus is vergeven niet al te moeilijk voor mij. Wat wel gebeurt is dat ik, nadat iemand mijn gekwetst heeft, voortaan bang voor diegene ben. Ik ben dan bang dat diegene mij weer gaat kwetsen omdat ik niet kan vergeten wat diegene gedaan heeft…

Vergeven is dus iets anders dan om alles te kunnen vergeten.

70 maal 7…vergeven is niet moeilijk voor christenen, toch?

Mattheus 18: 21 + 22

Daarop kwam Petrus bij Hem staan en vroeg: ‘Heer, als mijn broeder of zuster tegen mij zondigt, hoe vaak moet ik dan vergeving schenken? Tot zevenmaal toe?’

En Jezus antwoordde: ‘Niet tot zevenmaal toe, zeg ik je, maar tot zeventig maal zeven.’

Hoe kan ik vergeten dat die ander mij pijn heeft gedaan?

Ik heb vaak mensen horen zeggen dat ze iemand niet konden vergeven om allerlei redenen:

  • de ander bood geen excuses aan
  • de ander toonde geen berouw
  • de ander toonde geen inzicht in eigen daden
  • dat wat de ander gedaan had was te slecht

Maar voor mij werkt het heel anders…ik vergeef mensen zonder dat ze spijt hoeven te betuigen, berouw of inzicht tonen. Ik vergeef mensen omdat ik zelf niet met boosheid en wrok in mijn hart wil leven. Het enige waar ik mee moet leren omgaan is de angst die ik voel voor degene die mij gekwetst heeft; het gevoel dat ik op mijn hoede moet zijn.

Soms besluit ik daarom dat ik niet meer met diegene om wil gaan….

70 maal 7…vergeven is niet moeilijk voor christenen, toch?

Een hele belangrijke les heb ik geleerd van de Here Jezus toen Hij aan het kruis hing en tegen de Vader zei: ‘ Vergeef het hun want zij weten niet wat ze doen…’

Ik weet ook heel vaak niet wat ik doe en soms kwets ik andere mensen. Soms kwets ik de Here God door af te dwalen, soms kwets ik mezelf door niet goed voor mezelf te zorgen. Als mens weten we de helft van de tijd ook niet waarom we dingen doen of waarom we telkens weer dezelfde zonde doen…

Ik weet dan dat er, door de genade, ook vergeving voor mij is. Wie ben ik dan om de ander niet te willen vergeven?

Ik hoop dat ik nog leer om daarna niet meer bang te zijn en datgene wat gebeurt is ook echt te kunnen vergeten.

Dit is de tekst:

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha