God roept ons allemaal…

20180906_085631
Fotografie: Natascha Deijmann

Binnen de christelijke wereld is roeping een bekend begrip. Men voelt zich wel of niet geroepen om ‘iets’ te doen voor de Here God. Men denkt dat God een plan heeft met jouw leven waarin Hij je roept tot ‘iets’ waar jij je voor moet inzetten.

Het is lastig om te achterhalen hoe je weet dat je geroepen bent tot een zogenaamde bediening (taak) maar vaak wordt er wel naar bevestiging gezocht bij andere christenen. Of men ervaart telkens weer dat ‘gevoel’ dat men toch geroepen wordt om datgene te doen wat hij/ zij op het hart gekregen heeft.

Sommige christenen kunnen jaren op zoek zijn naar hun roeping en weer anderen voelen zich ongelukkig omdat ze helemaal geen roeping ‘ervaren’. Anderen lijken heel zeker te zijn van hun roeping terwijl niemand in de omgeving dat wil bevestigen…het begrip roeping kan heel verwarrend zijn voor christenen!

In de Bijbel kan ik een groot aantal verhalen lezen over mensen die, op een bijzondere manier, geroepen werden om een taak uit te voeren die de Here God voor hen bedacht had. Het was deze mensen heel duidelijk wat er van hen verwacht werd. Hier zijn een paar voorbeelden….

Noach:

Hij werd geroepen om een ark te bouwen voor de Here God voordat de zondvloed kwam.

Mozes:

Hij werd geroepen om het uitverkoren volk vanuit Egypte naar het beloofde land te leidden.

Ezechiel:

Hij werd geroepen door de Here God om het volk te waarschuwen dat ze tot verandering moesten komen.

Johannes de Doper:

Hij werd al in de buik van zijn moeder Elizabet voorbestemt om de komst van de Here Jezus aan te kondigen.

Paulus:

Hij werd als farizeeër geroepen om het evangelie te gaan verkondigen en de eerste christelijke gemeentes te stichten.

God roept ons allemaal om in Hem te geloven, ons hart te bekeren en hem te volgen.

‘Keer terug naar Mij en laat je redden

ook jullie aan het einde der aarde

want Ik ben God, er is geen ander.’

20180906_085802
Fotografie: Natascha Deijmann

Geroepen om je getuigenis te geven aan de wereld

Ik ben opgegroeid in een ongelovig gezin waar men niet in een God geloofde. Door een wonder heb ik de roepstem van God al op jonge leeftijd gehoord, al wist ik niet hoe ik daar toen gehoor aan kon geven. Toen ik 24 jaar was, ben ik de Bijbel gaan lezen en daarna gaf ik mijn leven aan de Here Jezus. Ik heb geluisterd naar Zijn roepstem en ben Hem gaan volgen. Ik werd geen heilige…zeker niet! Mijn oude leven afleggen en gaan leven als christen was erg moeilijk voor mij omdat ik mezelf niet herkende in de andere mensen in de kerk. Door trauma’s uit mijn verleden zag ik mezelf als slecht en waardeloos terwijl zij allemaal zo vrolijk en onbezorgd leken. Zij waren vrolijk aan het dansen en zingen in de kerk terwijl ik het liefst heel hard had willen huilen.

Ik voelde me geroepen ( het voelde als een verlangen) om het evangelie te verkondigen maar wist niet hoe. Ook voelde ik wel aan dat ik zelf nog niet klaar was om aan anderen te vertellen hoe God mijn leven veranderd had…ik was immers zelf nog iedere dag aan het worstelen met geheimen uit mijn verleden waar ik me erg voor schaamde. Toen ik uiteindelijk op de bodem van de put kwam en alles kwijt was geraakt, heb ik al mijn geheimen verteld en was de Here God daar om mij op te vangen. Ik ben een kind van God.

Nu is er de bevrijding die alleen God kan geven. De bevrijding van vergeving en het accepteren van wie ik echt ben. Nu ben ik vrij om te doen wat Hij van mij vraagt:

Johannes 17: 17- 19

‘ Heilig hen dan door de waarheid. Uw woord is de waarheid.

Ik zend hen naar de wereld, zoals U Mij naar de wereld hebt gezonden.

Ik heb Mij geheiligd omwille van hen, zo zullen ook zij door de waarheid geheiligd zijn.’

De Here God roept alle mensen om in Hem te gaan geloven, je zonden aan Hem te vertellen en je hart aan Hem te geven zodat je Zijn kind wordt. Als ik mijn hart aan Hem geef en erken: Heer, ik kan het niet meer alleen….dan komt Hij in mijn leven en is daar voor mij.

Als christen kan ik niet anders dan andere mensen vertellen over de Here God.

Het is een verlangen wat in mijn hart gekomen is en wat ik wil delen. Daar hoef ik niet lang over na te denken en ook hoef ik dit niet helemaal door te spreken met anderen. Hoe ik dat doe en waar ik dat doe is eigenlijk niet zo belangrijk. Ik kan het vertellen in een gesprek met iemand maar ik kan er ook over schrijven. Ik kan kunst maken waarin ik, in beeldtaal, mijn liefde voor God deel. Ik kan het laten zien door de levensstijl die ik erop na hou, zonder de ander daarmee af te wijzen, omdat zij het niet zo doen. Ik kan werken in de kerk of buiten de kerk. Ik kan mijn geloof delen in Amsterdam of in Indonesië, Namibië of Zweden en in mijn eigen dorp.

Maar bovenal voel ik mij geroepen om de wereld om me heen te laten zien: Ik volg de Here Jezus…ik ben Zijn leerling ( discipel) en ik ga, met vallen en opstaan, achter hem aan.

Mattheus 10: 7

‘ Ga op weg en verkondig: “Het koninkrijk van de hemel is nabij.”

IMG_5449
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Genade geeft bevrijding…de enige manier om in echte vrijheid te leven

20180307_102343
Fotografie: Natascha Deijmann

In de Engelse taal noemen ze genade: Grace en Mercy. Er zit een verschil tussen deze twee termen:

Grace: Je krijgt iets niet wat je wel hebt verdiend…geen straf voor fouten die je hebt gemaakt.

Mercy: Je krijgt iets wel wat je niet hebt verdiend…vergeving voor de fouten die je hebt gemaakt.

Ik merk wel eens dat mensen niet helemaal begrijpen wat de Here God nu eigenlijk bedoelt met de genade die Hij wil geven aan ons. Ik denk zelf dat dit komt omdat je er dan wel van uit moet gaan dat ieder mens zondig is ten gevolge van de zondeval. Op het moment dat jij jezelf niet als ‘zondaar’ ervaart, dan is het ook lastig om te begrijpen dat je genade nodig hebt om echt vrij te komen van die zonden.

‘ Ik ben een goed mens’

‘Ik geloof dat ieder mens wel iets goeds in zich heeft’

‘Ik geloof dat de mens van nature goed is’

‘Er bestaan geen echt slechte mensen, iedereen heeft wel een goede kant in zich’

20180307_102357
Fotografie: Natascha Deijmann

Zonde doen is niet helemaal hetzelfde als zondaar zijn.

Ik weet dat ik een zondaar ben en iedere dag weer geneigd ben om zonde te doen (= ongehoorzaam zijn in de dingen die de Here God van mij vraagt) en vanuit mijn zondaar-zijn heb ik daar dus genade voor nodig.

Een ongelovige is een zondaar maar de gelovige is ook een zondaar.

Romeinen 6: 10-13

‘ Hij is gestorven om een eind te maken aan de zonde, voor eens en voor altijd; en nu Hij leeft, leeft Hij voor God. Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God.

Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht maar stel uzelf in dienst van God.

Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid.’

Ik ben tot bekering gekomen toen ik 25 jaar was. Ik was opgegroeid in een atheïstisch gezin (http://christipedia.nl/Artikelen/A/Atheisme) en wist niets van God, de Bijbel of de kerk. Maar als, enige van het gezin, voelde ik al heel jong dat er ‘iets’ moest zijn. Nadat ik mijn hart aan de Here Jezus heb gegeven, bleef ik echter worstelen met het begrip zondaar + zonde. Vanuit mijn opvoeding was dit gewoon lastig te plaatsen. Maar zodra ik het snapte ging de Bijbel voor mij leven…ik ging daardoor begrijpen dat ik iedere dag weer tot bekering moet komen.

Iedere dag weer geef ik mijn hart opnieuw aan de Here Jezus:

” Heer, mijn hart behoort aan U. Ik ben uw kind en U bent mijn Heer.”

20180307_102348
Fotografie: Natascha Deijmann

In het Oude Testament roept Koning David al om genade…

Psalm 25:

‘ Keer u tot mij en wees mij genadig, ik ben alleen en ellendig.’

En in het Nieuwe Testament schrijft de apostel Paulus…

Romeinen 6: 14

‘ De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade.’

Ik ben dankbaar dat ik iedere dag weer de genade mag ontvangen van de Here God. De vrijheid die ik daardoor voel is niet vergelijkbaar met de wereldse visie op vrijheid maar is heel anders…het is het gevoel dat ik, wat er ook in de ( mijn) wereld gebeurt, bij Hem veilig ben.

20180307_102405
Fotografie: Natascha Deijmann

O, Heer mijn God,

wanneer ik in verwondering

de wereld zie die U hebt voortgebracht.

Het sterrenlicht,

het rollen van de donder,

heel dit heelal, dat vol is van uw kracht.

Dan zingt mijn ziel

tot U, o Heer mijn God: -2x-

hoe groot zijt Gij,

hoe groot zijt Gij!

Als ik bedenk, hoe Jezus zonder klagen

tot in de dood gegaan is als een Lam,

sta ik verbaasd,

dat Hij mijn schuld wou dragen

en aan het kruis mijn zonde op zich nam.

Dan zingt mijn ziel)

tot U, o Heer mijn God

hoe groot zijt Gij,

hoe groot zijt Gij!

Als Christus komt

met majesteit en luister,

brengt Hij mij thuis,

hoe heerlijk zal dat zijn.

Dan zal ik vol aanbidding voor Hem buigen

en zingt mijn ziel:

o Heer, hoe groot zijt Gij!

Dan zingt mijn ziel

tot U, o Heer mijn God

hoe groot zijt Gij,

hoe groot zijt Gij!

Shalom,

Natascha

Verbonden maar toch alleen?

20170728_131020
Fotografie: Natascha Deijmann

Op internet kwam ik een interessante video tegen van Sherry Turkle die verteld over de invloed van de huidige technologie op onze menselijke, sociale verbinding. Zij gelooft dat wij, de mensen, de technische ontwikkelingen te ver laten gaan en het daarmee de kans geeft om, wie we zijn, te veranderen. In plaats van meer verbondenheid voelen we ons juist vaker alleen.

In de periodes dat ik in een rouwproces zat, merkte ik dat mensen het makkelijker vinden om via de telefoon een berichtje te sturen…”Sterkte, hoor!”

Ik had het echt fijner gevonden als mensen langs waren gekomen om een echte ontmoeting te hebben. Troost bieden is zoveel meer dan alleen een berichtje op de computer.

De video is Engelstalig.

Zelf vraag ik me ook vaak af welke invloed de mobiele telefoon en het internet heeft op mijn dagelijkse weg als christen. Er zijn voordelen en nadelen die, ieder voor zich, kan bedenken.

20170728_131035
Fotografie: Natascha Deijmann

In 1 Korintiers 12 vergelijkt de apostel Paulus de gemeente (= christenen wereldwijd maar ook bijv. in een kerk) met een lichaam.

1 Korintiers 12:12

” Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen een lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus.

https://bijbel.eo.nl/bijbel/1-korintiers/12#1CO-012-012

Maar als we allemaal delen zijn van een lichaam en we als afzonderlijke delen niet kunnen functioneren…wat zegt dat dan over de huidige tijd waarin iedereen zo bezig is met de smartphone, internet, social media?

Ik vraag mezelf dan af of ik deze technologie gebruik om God te eren, prijzen en te dienen of dat ik de hele dag bezig ben met mezelf te amuseren….voel ik me nog verbonden met andere mensen?

20170728_131048
Fotografie: Natascha Deijmann

Daarom heb ik zelf bepaalde keuzes gemaakt die me ondersteunen bij mijn intentie om dichtbij God te blijven leven. Dingen waarvan ik zelf bepaal of die me helpen of juist dwarsbomen in het samen-zijn met de Here Jezus. Dat heeft tot gevolg dat ik soms als ‘ouderwets’ gezien wordt door anderen.

Waarom zit jij niet op Facebook?

Waarom zit jij niet op WhatsApp?

( ….is het nu mijn eigen ‘schuld’ dat mensen mij buitensluiten of sluit ik mezelf buiten?)

20170727_195511
Fotografie: Natascha Deijmann

Om nog even terug te komen op de video van Sherry Turkle…

Voel jij je nog verbonden met anderen ?

Uiteindelijk gaat het er in mijn leven om dat ik kies voor verbinding met de Here God…hoe ik dat ook doe.

  • ik gebruik You Tube om mee te zingen en God te prijzen door muziek
  • ik gebruik WordPress om een blog te maken
  • ik gebruik Pinterest als social media om de liefde voor God te delen.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha