Leren omgaan met tegenslag in je leven…blijf vertrouwen op de Here Jezus

20180202_164307
Fotografie: Natascha Deijmann

Als ik langs de haven loop en er is een kalme zee, dan valt die rust ook over mij. Het is windstil, de meeuwen vliegen over me heen…alles gaat goed.

Maar als er dan een boot langs komt varen is er even lawaai en onrust. Zodra de boot weer uit het zicht is verwacht ik die rust weer terug maar dan ontstaat er een vreemd fenomeen: de deining.

Golven komen op met een kracht die ik niet verwacht en tegelijkertijd besef ik…dit zijn de gevolgen van de situatie die er was…Het staat synoniem voor alle tegenslagen die een mens kan hebben in zijn/ haar leven en die gewoonlijk ook nog daarna met deining te maken krijgen.

20180223_173544
Fotografie: Natascha Deijmann

Als er een geliefde overlijdt kan dat emotioneel zijn maar als er daarna veel problemen ontstaan rondom de afwikkeling van zijn/ haar financiën, dan spreek ik van deining. Of als er sprake is van een handicap bij een kind en de gevolgen zijn dat dit kind van school moet veranderen, dan spreek ik van deining.

Rust – Gebeurtenis – Rust – Deining

En juist in de periode van de deining kun je wel eens moeite hebben om het vertrouwen in God vast te houden. Want als mens zijn we heus wel bestand tegen een beetje tegenslag maar het langdurig vol moeten houden van de stress die in de deining-periode kan optreden vraagt hele andere vaardigheden van ons.

Soms vraagt het eenvoudig dat we moeten leren de pijn te verdragen.

20180125_123504
Fotografie: Natascha Deijmann

Mattheus 14: 22- 32

‘ Meteen daarna gelastte Hij de leerlingen in de boot te stappen en alvast vooruit te gaan naar de overkant, Hij zou ook komen nadat Hij de mensen had weggestuurd. Toen Hij hen weggestuurd had, ging Hij de berg op om in afzondering te bidden.

De nacht viel en Hij was daar helemaal alleen. De boot was intussen al vele stadiën van de vaste wal verwijderd en werd, als gevolg van de tegenwind, door de golven geteisterd.

Tegen het einde van de nacht kwam Hij naar hen toe, lopend over het meer. Toen de leerlingen Hem over het meer zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ” Een spook!”, en schreeuwden het uit van angst. Meteen sprak Jezus hen aan: “Blijf kalm! Ik ben het, wees niet bang!” Petrus antwoordde: ” Heer, als U het bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet komen”. Hij zei: “Kom!” Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ” Heer, red me!” Meteen strekte Jezus Zijn hand uit, Hij greep hem vast en zei: ” Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?”

Toen ze in de boot stapten, ging de wind liggen. In de boot bogen de anderen zich voor Hem neer en zeiden: “U bent werkelijk Gods Zoon”.

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

De kern van dit Bijbelverhaal is dat we, als christenen, erop kunnen vertrouwen dat de Here Jezus er voor ons is. Dat Hij voor ons zorgt, ook al voelt het soms heel eng en donker aan. Hij wil dat we op Hem vertrouwen en niet twijfelen doordat we in onrustige omstandigheden zitten.

Vooral als de crisis bezworen is en de rust weer teruggekeerd is. Alles lijkt weer normaal en er wordt gezegd ‘God is goed’ ….en dan komt de deining…de gevolgen van de crisis die niet meer zichtbaar is. Om dan te blijven vertrouwen zonder twijfel is niet gemakkelijk.

Waarom ik?

Waarom moeten wij dit meemaken?

Het verhaal van de Here Jezus die over het water loopt gaat over het vaste vertrouwen dat we als christenen hebben in onze God. Hij is trouw en bij Hem zijn we altijd veilig.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Gedicht: Heb ik nog een toekomst?

Gedicht: Heb ik nog een toekomst?

Heb ik nog een toekomst?

Je bent op zoek

probeert een weg te vinden in het doolhof dat leven heet

zoekend naar wie je bent

je identiteit kwijt geraakt

gevormd door het verleden, het heden.

Bang…heb ik een toekomst?

zij hebben jou pijn gedaan

lichamelijk

geestelijk

wat van jou was, was van hen

heb je nog wel een toekomst?

Dat veilige plekje, diep in jezelf

wat ieder kind bewaard

is gebroken

verbroken als een bloem wiens steel is geknakt.

Je bent moe

vermoeid door het zoeken naar jouw weg

het pad leidt je door het doolhof

dat leven heet

zoekend naar wie je eigenlijk bent

ben je jezelf of speel je je rol?

Je identiteit gevormd door het verleden

geeft je pijn in het heden

ook al hebben ze jou kwaad gedaan

lichamelijk en geestelijk

wat van hen was is nu van jou.

Zoek je veilige plekje op

probeer het weer te helen

ja, er is toekomst voor jou.

Gedicht: Heb ik nog een toekomst?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Rust…

Gedicht: Rust…

Rust

Ik kijk om me heen

de wereld is zwart

ik spits mijn oren

geluiden, soms zacht

soms hard.

Ik duik dieper in mezelf

daar is het warm en zacht

mijn gedachten zijn van mij

niemand wist ooit wat ik dacht.

Alarmbellen rinkelen in mijn hoofd

wees, zijn, doe wat je weet

ik lijk als verdoofd

maar doe wat ik altijd al deed.

Zal er een plekje zijn

waar ik, ik ben en jij, jij?

Is er ooit een dag zonder pijn?

Een dag van rust voor mij….

Gedicht: Rust…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Straks ben je los van mij…

Gedicht: Straks ben je los van mij…

Straks ben je los van mij…

Langzaam scheur je jezelf los van mij

je doet het erg voorzichtig

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

gestaag ga je ermee door.

Iedere dag ga je een beetje verder

stap voor stap, zeg je tegen mij

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

gestaag ga je ermee door.

Je lijkt geen plan te hebben, geen strategie

maar zeker ben je van je besluit

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

gestaag ga je ermee door.

En dan heb jij je straks los gescheurd

bevrijding wacht op jou

je wilt me geen pijn doen maar je doet het wel

ik hoop dat je geen spijt krijgt.

Gedicht: Straks ben je los van mij…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Identiteit…

IMG_4796
Gedicht: Identiteit…

Identiteit

Een identiteit is een doolhof

van karakter, persoonlijkheid en invloeden van buitenaf

maar ik weet dat ik bof

ik had ook dood kunnen zijn.

Ik duik dieper in mijn zielenpijn

mijn zoektocht is een hel

wie ik ben en waar ik wil zijn

het blijft een geheimenis.

Wanneer wordt het duidelijk welke weg ik moet gaan?

Wanneer word ik een geheel?

Heb ik tot nu toe dan niet voldaan aan de eisen van het leven?

Ik ben soms leeg, soms vol

met onrust en verdriet

alsof ik achter mezelf aan hol

en mezelf niet kan vinden.

Wanneer ben ik klaar met mijn zoektocht?

Wanneer is de missie voltooid?

Wanneer vind ik datgene wat ik zoek…..

een volledig mens met identiteit.

Gedicht: Identiteit…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha