Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Contact maken met kunst

Door de gevolgen van trauma kunnen mensen ‘op slot ‘gaan. Voor sommige mensen is het maken van kunst een essentieel middel om in verbinding te kunnen komen met datgene wat in hen verborgen is maar ook met hun sociale omgeving.

Ze zeggen wel eens “woorden schieten tekort..” en bij trauma kan dit heel beperkend werken.

Hoe breng ik de emoties die ik heb onder woorden?

Hoe kan ik de ander duidelijk maken wat er met mij aan de hand is?

Hoe kan ik zelf begrijpen wat er, binnen in mij, gewond is geraakt?

Kunst is natuurlijk leuk om naar te kijken maar is veel meer dan entertainment. Het is een wereld vol materialen, beelden, symbolen, klanken en kleuren die mensen kunnen helpen om zich weer te verbinden. Om weer een stukje vertrouwen te vinden, diep in zichzelf, om te durven delen wat er gebeurt is, wat er gebroken is en waar ze nu zijn op hun levensreis.

De kunstenaar is een mens die zich kwetsbaar op durft te stellen…in de openheid de levensvragen deelt, het zoeken naar de zin van de dingen en de gebrokenheid van de wereld communiceert in beelden, vormen, taal of muziek. De ander herkent zichzelf soms in dit verhaal en kan zodoende verbinding voelen met de kunstenaar. Het kan de ander aanzetten tot het onderzoeken van zijn/ haar eigen trauma, er zorg voor zoeken of ook het pad van de kunst te gaan bewandelen.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Mensen die moeten leven met een gebroken lichaam of een gebroken geest kunnen soms een weg uit de levenspijn vinden door het maken van kunst. Het schilderen, het schrijven, het maken van muziek kan helend zijn en hoeft niet perse begrepen te worden door de ander. Het enige wat deze kunstenaar nodig heeft is aanvaarding van de ander:

Accepteer wie ik nu ben en laat los wie ik had kunnen zijn…of wie ik, in jouw ogen, zou moeten zijn

Vaak zijn de gevolgen van trauma blijvend…er is iets gebroken in de ziel van de mens die ernstig lijden heeft meegemaakt. Dat kleine deeltje kan niet meer functioneren zoals voorheen. Er is iets veranderd en dat kan zorgen voor meer authenticiteit.

Ik ben mens, in al mijn gebrokenheid, vol emoties, gedachten, ideeën, hoop en verlangens.

Kunst & Trauma…leren om weer in verbinding te komen

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Klein…

Gedicht: Klein…

Klein

Ik was een klein meisje

onhandig, verlegen maar bijdehand

zong in mijn hoofd een eigen wijsje

en ging voor een ieder aan de kant.

Aan de zijlijn keek ik toe

hoe iedereen een leven ging bouwen

ik wilde alleen dat er iemand van mij zou houden.

Maar kleine meisjes worden groot

het kind in ons gaat een keer dood

zal de volwassene een beter mens zijn?

Of hebben grote mensen ook wel eens last van ‘kinderpijn’ ?

Gedicht: Klein…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Heb ik nog een toekomst?

Gedicht: Heb ik nog een toekomst?

Heb ik nog een toekomst?

Je bent op zoek

probeert een weg te vinden in het doolhof dat leven heet

zoekend naar wie je bent

je identiteit kwijt geraakt

gevormd door het verleden, het heden.

Bang…heb ik een toekomst?

zij hebben jou pijn gedaan

lichamelijk

geestelijk

wat van jou was, was van hen

heb je nog wel een toekomst?

Dat veilige plekje, diep in jezelf

wat ieder kind bewaard

is gebroken

verbroken als een bloem wiens steel is geknakt.

Je bent moe

vermoeid door het zoeken naar jouw weg

het pad leidt je door het doolhof

dat leven heet

zoekend naar wie je eigenlijk bent

ben je jezelf of speel je je rol?

Je identiteit gevormd door het verleden

geeft je pijn in het heden

ook al hebben ze jou kwaad gedaan

lichamelijk en geestelijk

wat van hen was is nu van jou.

Zoek je veilige plekje op

probeer het weer te helen

ja, er is toekomst voor jou.

Gedicht: Heb ik nog een toekomst?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Rust…

Gedicht: Rust…

Rust

Ik kijk om me heen

de wereld is zwart

ik spits mijn oren

geluiden, soms zacht

soms hard.

Ik duik dieper in mezelf

daar is het warm en zacht

mijn gedachten zijn van mij

niemand wist ooit wat ik dacht.

Alarmbellen rinkelen in mijn hoofd

wees, zijn, doe wat je weet

ik lijk als verdoofd

maar doe wat ik altijd al deed.

Zal er een plekje zijn

waar ik, ik ben en jij, jij?

Is er ooit een dag zonder pijn?

Een dag van rust voor mij….

Gedicht: Rust…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Identiteit…

IMG_4796
Gedicht: Identiteit…

Identiteit

Een identiteit is een doolhof

van karakter, persoonlijkheid en invloeden van buitenaf

maar ik weet dat ik bof

ik had ook dood kunnen zijn.

Ik duik dieper in mijn zielenpijn

mijn zoektocht is een hel

wie ik ben en waar ik wil zijn

het blijft een geheimenis.

Wanneer wordt het duidelijk welke weg ik moet gaan?

Wanneer word ik een geheel?

Heb ik tot nu toe dan niet voldaan aan de eisen van het leven?

Ik ben soms leeg, soms vol

met onrust en verdriet

alsof ik achter mezelf aan hol

en mezelf niet kan vinden.

Wanneer ben ik klaar met mijn zoektocht?

Wanneer is de missie voltooid?

Wanneer vind ik datgene wat ik zoek…..

een volledig mens met identiteit.

Gedicht: Identiteit…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha