Schuilen bij de Here God…wanneer tegenslag en obstakels je teveel worden

20180830_184346
Fotografie: Natascha Deijmann

In mijn leven heb ik heel vaak moeten schuilen bij de Here God. De wereld om me heen voelde zwaar en bedreigend. Tegenslag na tegenslag maakte me aan het twijfelen; waren de dingen die ik deed nog wel de dingen die de Here God van mij vroeg?

Liep ik nog op de goede weg of was ik maar wat aan het aanmodderen?

Hoe vaak vertellen we onszelf niet dat de dingen die we doen gezegend worden door God? We zijn immers toch goed bezig…in ons gezin, in de kerk, in onze studie, op ons werk? Maar waarom voelen we ons dan niet gelukkig? Waarom zit alles telkens tegen?

Nahum 1: 7

‘ De Heer is goed

een vesting in tijden van nood

Hij kent wie bij Hem schuilen.’

20180830_183931
Fotografie: Natascha Deijmann

Als er dingen gebeuren in mijn leven waardoor ik ga twijfelen aan mezelf, dan ga ik schuilen bij mijn Vader. Want mijn grootste verlangen is om Hem te dienen en het evangelie te delen met anderen. Twijfelen aan mezelf betekent dat ik, op een bezorgde manier, twijfel aan mijn roeping.

Ben ik wel goed genoeg om Hem te dienen?

Ik ga schuilen bij mijn Vader zodat ik Zijn stem weer kan horen. Want dan weet ik weer wie ik ben en waarvoor ik leef.

David schuilde vaak voor zijn tegenstanders en heeft daar veel liederen over geschreven. Hij voelde dat het schuilen niet alleen een manier was om zich te verstoppen voor die grote, enge wereld maar juist een manier om contact met de Here God te zoeken.

In de stilte van de schuilplek vond David zijn Heer.

2 Samuel 22: 31

‘ Gods weg is volmaakt,

het woord van de Heer is zuiver

een schild is Hij

voor allen die bij Hem schuilen.’

Psalm 119: 114

‘ Bij U schuil ik, U bent mijn schild

in Uw woorden stel ik mijn hoop.’

Psalm 18: 3

‘ Heer, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder,

God, mijn steenrots, bij U kan ik schuilen

mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht.’

Maar hoe moet ik schuilen bij de Here God? Hoe gaat dat lukken als ik toch ook moet zorgen, moet werken…al die eisen van het dagelijkse leven die aan mij trekken.

Ik kan toch niet, letterlijk, ergens gaan zitten schuilen totdat ik me weer goed voel?

Ik heb geleerd dat ik op een aantal manier toch kan schuilen bij mijn Vader:

  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode zoveel mogelijk stilte te creëren in mijn dagelijkse leven door bijvoorbeeld geen muziek aan te doen in de auto en niet te bellen. Gewoon stil zijn terwijl je onderweg bent. Maar ook als ik thuis ben doe ik niet gelijk de computer of tv aan…ik ga rustig mijn gang in de stilte en schuil, in mijn hoofd, bij de Here God. Bij Hem vind ik de rust die ik nodig heb.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode vroeg naar bed te gaan of heel vroeg op te staan zodat ik, alleen en in stilte, ga Bijbellezen. Ik probeer te overdenken wat de Bijbel mij laat zien…ik schuil bij de Here God door contact met Hem te zoeken door Zijn Woord te bestuderen.
  • Ik neem het besluit om een bepaalde periode de dag te starten en eindigen met het zingen voor Hem. Ik prijs Hem, ik laat zien hoeveel ik van Hem hou en voel dat ik in contact ben met mijn Verlosser. Mijn emoties laat ik toe; ik mag huilen, ik mag me gefrustreerd voelen, ik mag me somber voelen….ik zing het allemaal naar Hem toe.
20180830_184006
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Stil worden…meer dan alleen rust nemen

20180831_175359
Fotografie: Natascha Deijmann

Heb jij ook wel eens het gevoel dat jij je teveel aanpast aan de sociale omgeving om je heen? Thuis en op je werk…zodra je in aanraking komt met een ander mens gaat er een soort knop aan: doe, wees, ben…..aardig, sociaal, lief, vriendelijk, empathisch enz.  En dat gaat gepaard met een groot aantal scripts van gedrag. Regels die toegepast moeten worden van wat je wel en niet doet. Ongewenst gedrag ‘mag’ niet naar buiten komen en kwetsbaarheid is alleen voor jezelf.

David zegt in Psalm 131 het volgende….

‘ Heer, niet trots is mijn hart,

niet hoogmoedig mijn blik,

ik zoek niet wat te groot is

voor mij en te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden,

ik heb mijn ziel tot rust gebracht.

Als een kind op de arm van zijn moeder

als een kind is mijn ziel in mij.

Israël, hoop op de Heer

van nu tot in eeuwigheid.’

20180220_175908
Fotografie: Natascha Deijmann

David zingt dit misschien uit verlangen naar rust. Rust om te mogen zijn wie hij is zonder dat hij daarvoor allerlei gewenst gedrag moet laten zien. Het stil mogen zijn is een besluit geworden waarbij hij ook besluit dat hij goed moet zorgen voor zijn ziel.

Ik denk dat mijn ziel datgene in mij is wat maakt dat ik Natascha ben….de enige Natascha zoals alleen ik er ben. Dat unieke stukje wat de Here God in mij gelegd heeft met alle eigenschappen die hij nodig vond voor mij. Gaven en talenten, karakter en mijn manier van waarnemen…het vormt het kader voor mijn ziel. Met mijn ziel maak ik ook verbinding met de Here God. Ik ontmoet Hem met hart en ziel. Ik verlang naar Hem met hart en ziel. Ik denk dat ik, net als David, beter voor mijn ziel moet gaan zorgen.

Petrus schrijft in zijn eerste brief:

‘ Eerst dwaalde u als schapen, nu bent u teruggekeerd naar hem die de herder is, naar Hem die uw ziel behoedt.’

Ik mag er dan ook vanuit gaan dat de Here God ook zorg heeft voor mijn ziel. Aan mij is het dan om stil te worden…minder praten, minder kletsen, minder ‘leuk meedoen’, minder bang zijn om wat anderen van mij denken als ik niet dit/ dat doe…

Stil worden om Gods stem te kunnen verstaan in alle lawaai van deze chaotische wereld.

David zegt ook dat hij niet wil zoeken wat te groot is en te hoog gegrepen is voor hem.

Dat is best moeilijk als je meer naar buiten gericht leeft dan naar binnen. Maar op het moment dat ik stil wordt en mijn eigen ziel onderzoek, dan is het misschien mogelijk om te ontdekken wat voor mij ‘niet te groot’ is. Omdat ik niet langer streeft naar wat ‘te hoog gegrepen is’, zal ik veel dichter bij mezelf kunnen blijven….

Als kunstenaar kan ik niet anders dan dicht bij mezelf blijven aangezien ik mijn leven verwoord in beeldtaal. In dit schilderij maakte ik een vrouw zonder mond. Het verlangen om stiller te mogen zijn…Nu heb ik ontdekt dat ik van niemand permissie nodig heb. Het begint tot mij door te dringen dat ik zelf dit besluit moet maken, onafhankelijk van de mensen om me heen. Ik mag stil worden omdat ik dat wil.

‘ Nee, ik ben stil geworden’, zegt David ‘ Ik heb mijn ziel tot rust gebracht’.

20180621_075608
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

3 manieren om stil te worden voor God…

20180122_131558
Fotografie: Natascha Deijmann

In ons drukke en luidruchtige leven is stilte bijna zeldzaam aan het worden. Om mij heen maar ook binnen in mij is het niet stil…er is altijd wel iets om naar te luisteren, om over na te denken, te piekeren.

Beeldschermen in ons leven geven voortdurend signalen af: zie mij, luister naar mij, pak mij op en maak contact. De 24-uurs economie heeft veroorzaakt dat er geen onderscheid meer is tussen werk & vrije tijd.

In Psalm 131 zegt David tegen de Here God: ” Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. “

Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik Gods stem nog kan horen als ik niet stil wordt. Het fascineert me en ik verdiep me dan ook al een paar jaar in stil worden. Het is een leerproces van vallen en opstaan omdat ik vaak nogal druk in mijn hoofd ben. Daarnaast heb ik tinnitus ( constante piepjes en ruis in beide oren) waardoor het, letterlijk, niet stil wordt in mijn hoofd.

Maar ik heb al wel een aantal dingen geleerd en die wil ik graag delen:

Mogelijkheid 1: De stilte opzoeken…

Ik heb mezelf de gewoonte aangeleerd om, dagelijks, de stilte op te zoeken. Dat kan zijn door helemaal offline te gaan en het letterlijk helemaal stil te maken in huis. Ik ben alleen en het is stil. Bij mooi weer zet ik een raam open zodat ik de vogels kan horen fluiten omdat dit bijdraagt aan de stilte: door het zingen van de vogels hoor ik beter hoe stil het is in huis. In deze stilte ben ik gewoon lekker bezig: ik schilder, ik lees, ik schrijf of ik doe huishoudelijke dingen. Als dit niet lukt dan ga ik, heel vroeg in de ochtend, naar buiten om een stuk te wandelen. Ik zoek de stilte op door mijn huis uit te gaan en de natuur in te gaan. Op dit moment in de ochtend vind ik een stukje stilte in deze drukke en veeleisende wereld. In deze stilte kan ik mezelf zijn bij mijn Vader.

20180121_164554
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 2: Ik hou me stil…

Stil worden kun je ook doen door gewoon een tijdje te zwijgen. Niet praten zodat je kunt luisteren naar de Here God. Die stem van binnen die soms fluistert en soms lijkt te roepen…

Mattheus 13: 9

‘ Laat wie oren heeft goed luisteren!’

Marcus 4: 23

‘ Wie oren heeft om te horen, moet goed luisteren! ‘

Lukas 11: 28

‘ Maar Hij zei: Gelukkiger zijn zij die naar het Woord van God luisteren en ernaar leven.’

Johannes 10: 27

‘ Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen Mij. ‘

Niets zeggen is nog niet zo eenvoudig want hoe vaak overkomt het ons niet dat we alweer gereageerd hebben op de ander, dat we commentaar leveren, dat we de ander de les leren of dat we de ander willen vertellen hoe wij het zien? En soms praat ik om mijn emoties te willen delen, mijn vragen te stellen of om de ander te helpen.

Zwijgen betekent niet dat je lijdzaam je mond probeert te houden. Nee, het is een bewuste keuze om stil te worden voor God omdat je naar Hem wilt luisteren.

IMG_4812
Fotografie: Natascha Deijmann

Mogelijkheid 3: Ik ga stil staan…

We leven hier niet in Spanje waar iedereen lekker aan de siësta gaat in de middaguren…in Nederland zeggen mensen vaak dat ze het heel druk hebben als je vraagt hoe het me ze gaat. Christenen lijken daarin niet anders te zijn dan ongelovigen. In Nederland wordt je al snel als ‘lui’ gezien op het moment dat je rust ( probeert) te nemen. De meeste mensen lijken niet meer tot rust te willen en/of  kunnen komen.

In Psalm 139:3 vraagt David zich af of hij door moet gaan of dat hij gaat rusten…zit hij nog op de goede weg?

In vers 23 vraagt hij aan de Here God:

‘ Doorgrond mij, God, en ken mijn hart.

peil mij, weet wat mij kwelt,

zie of ik geen verkeerde weg ga

en leid mij over de weg die eeuwig is.’

Als we niet regelmatig stil gaan staan om na te denken over ons leven; hoe kunnen we dan weten dat we de God nog volgen?

Ik sta stil en vraag aan God, net als Koning David, of ik nog op de goede weg zit. Ik wil immers de Here Jezus volgen en van Hem leren hoe ik het beste kan leven. Maar als de wereld mij opslokt in werk, sport, hobby’s, zorg geven, huishouden, televisie kijken, goede werken in of buiten de kerk of social media dan blijft er weinig tijd over om met Hem door te brengen.

Ik sta stil en ga de Bijbel lezen, ik ga bidden, ik ga Hem lofprijzen door voor hem te zingen. Ik ga stil staan om erachter te komen of ik niet op de verkeerde weg loop….

Ik heb geleerd dat stilte niet eng hoeft te zijn. In de stilte ben ik namelijk niet alleen want God is bij mij. Ik weet dat de Here God mij lief heeft en dat Hij van mij vraagt of ik Hem wil volgen….ik zoek de stilte op om Hem te kunnen horen. Ik hou me stil zodat ik Hem kan verstaan. Ik ga sta stilstaan om te vragen of ik nog op de goede weg ben…

Iedere dag maak ik de keuze om de Here God op de eerste plek te zetten en om naar Hem te willen luisteren…

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Mijn ziel zal rusten in Uw omhelzing…troost uit de Bijbel

20180814_083426

Er zijn tijden in mijn leven dat ik omringt wordt met mensen die wanhopig zijn, verdrietig zijn, in de war zijn of het leven niet meer zien zitten. In deze periodes voel ik me vaak tekort schieten: Wat kan ik doen of zeggen om de ander bij te staan?

Ik kan luisteren, bemoedigen en aanmoedigen. Ik kan erover nadenken. Ik kan voor ze bidden….maar daarna houdt het op. Meer kan ik niet doen want deze mensen moeten het zelf doen.

Als deze mensen de Here Jezus niet kennen is het nog moeilijker…waar haalt een mens dan nog hoop uit?

Psalm 94: 19

‘Toen ik door zorgen werd overstelpt, was uw troost de vreugde van mijn ziel.’

Psalm 143: 8

‘Laat mij in de morgen uw liefde horen, in u stel ik mijn vertrouwen, wijs mij de weg die ik gaan moet, mijn ziel verlangt naar u.’

20180815_140826

David was een man naar Gods hart. In vele psalmen riep hij om hulp, om troost, om bescherming. Hij dankte de Here met heel zijn hart en ziel. Hij zong voor de Here en probeerde iedere keer weer het contact te zoeken met zijn God.

Vandaag kunnen wij veel leren van de psalmen van David: het maakt niet uit hoe moeilijk je het hebt want de Here God is bij je.

Niet iedereen zal zijn/ haar wanhoop laten zien aan anderen. Sommige mensen kampen met een stil verdriet, een verdriet dat er niet uit kan komen door tranen of door erover te vertellen. Zij zitten gevangen in de pijn. Welk mens kan hen helpen?

Psalm 22: 9

‘Wend je tot de Heer! Laat Hij je verlossen, laat Hij je bevrijden, Hij houdt toch van je?’

Als vriendin, dochter, zus of zuster in het geloof kan ik alleen maar wijzen op alle mensen in de Bijbel die onder dezelfde gevoelens gebukt gingen: je bent niet de enige mens die door zo’n moeilijke tijd gaat. Lees maar wat die mensen gedaan hebben om er weer bovenop te komen. En zoek dan de rust op die alleen de Here God kan geven….door met Hem te praten, door voor Hem te zingen en door je hart open te stellen voor Hem zodat Hij je kan troosten.

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Over je oude leven/ nieuwe leven als christen…na de bekering

IMG_5061
Fotografie: Natascha Deijmann

Het is me lang onduidelijk geweest wat ‘christen-zijn’ nu eigenlijk inhield qua gedrag: Hoe moet ik mij gedragen nu ik christen ben geworden?

Het was duidelijk dat ik tot nieuwe inzichten was gekomen en dat ik een besef had gekregen dat mijn oude leven weg was…ik had een nieuw leven gekregen door mijn hart te geven aan de Here Jezus. Een schone lei. Maar als ik dan naar andere christenen keek in de kerk of op TV dan was het mij niet duidelijk wat ik nu precies ‘anders’ moest doen. Omdat ik ongelovig was opgevoed, had ik een diepe behoefte aan een soort handboek. Een boek met regels die ik direct kon begrijpen en waar ook in stond wat ik nu moest gaan doen.

IMG_5042
Fotografie: Natascha Deijmann

‘ Ja maar…dat is toch de Bijbel? Dat is toch een soort handboek waarin staat wat je moet doen? ‘

Dat werd tegen mij gezegd als ik mijn zorgen aan anderen vertelde. En natuurlijk is dat ook zo, alleen is de Bijbel nu niet meteen het meest eenvoudige boek als je niet in een kerkelijk milieu bent opgegroeid. Als je opgevoed wordt als atheïst, dan is al het kerkelijk jargon en de manier waarop je de Bijbel moet interpreteren niet direct duidelijk voor je dagelijkse levensstijl. En door mijn onervarenheid ( ik was nog maar net christen) was ik nogal geneigd om alles letterlijk te nemen…

Psalm 119: 10- 12

‘ Met heel mijn hart heb ik U gezocht,

laat mij niet afdwalen van Uw geboden.

Uw beloften heb ik in mijn hart geborgen,

zo zal ik niet tegen U zondigen.

Geprezen bent U, Heer

onderwijs mij in Uw wetten.’

IMG_5050
Fotografie: Natascha Deijmann

Een lange weg van zoeken volgde: ik deed verschillende Bijbelstudies en andere vormen van christelijk onderwijs. Ik luisterde naar preken in de kerk maar ook op internet. Ik vroeg zoveel mogelijk aan andere christelijke mannen en vrouwen…maar dat wat ik wilde vond ik niet. Namelijk een antwoord op de vraag:

Wat moet ik gaan doen met mijn leven nu ik christen ben geworden?

Psalm 119: 25- 28

‘ Mijn ziel ligt neergedrukt in het stof

laat mij leven zoals U hebt beloofd.

vertel ik U mijn wegen, dan antwoordt U.

Onderwijs mij in Uw wetten.

Leer  mij de weg van Uw regels begrijpen

en ik zal Uw wonderen overdenken.

Mijn ziel schreit van verdriet,

richt mij op, zoals U hebt beloofd.’

IMG_5038
Fotografie: Natascha Deijmann

Drie jaar geleden kwam ik in een persoonlijke crisis terecht waardoor ik, min of meer, gedwongen werd om grote schoonmaak te houden in mijn leven. Alles ging op z’n kop en troep werd opgeruimd. Alles wat diep was weg gestopt, werd in het licht gebracht…geheimen, schaamte, zonde, angst en boosheid.

Ik was namelijk wel christen geworden maar had niet goed begrepen dat ik me niet anders moest gaan gedragen maar dat mijn hart moest veranderen.

En ik merkte dat toen ik klaar was met deze grote schoonmaak, ik mij anders voelde en me daardoor ook anders ging gedragen. Gaven en talenten kwamen eindelijk aan de oppervlakte en ik maakte daardoor andere levenskeuzes.

Doordat ik mijn zooitje eindelijk aan de Here God durfde te geven ( en daardoor ook aan anderen liet zien wie ik was en wat ik had meegemaakt) kon Hij eindelijk aan het werk met mij.

Dit is de tekst van het lied:

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha