Uit de serie ‘Focus’: Rainbow of hope…

IMG_4729
Fotografie: Studio Fiep

Dit is het zevende schilderij in de serie Focus: Rainbow of Hope.  Met het maken van dit laatste werk is de serie Focus klaar. Het is een serie van 63 canvasdoeken van 50 x 50 cm geworden.

Het is gebaseerd op de Bijbeltekst Genesis 9: 16-17:

“Als de regenboog aan de hemel staat zal Ik hem zien en denken aan het eeuwigdurende verbond tussen Mij en alle levende wezens op aarde.”

Vertaling: Parallel Bijbel

IMG_4730
Fotografie: Studio Fiep

Tijdens het maken van deze serie ben ik door een rouwproces gegaan en heb ik dit willen verbeelden in de symboliek van tranen. Ieder van de zeven schilderijen heeft deze tranen in zich. Maar tegelijkertijd besef ik dat het belangrijk is om ook hoop te hebben voor een nieuwe periode in mijn leven.

Deze hoop uit zich in de regenboog; het teken wat God maakte bij Zijn verbond met Noach.

IMG_4731
Fotografie: Studio Fiep

De regenboog schijnt uit 7 kleuren te bestaan. In de Bijbel heeft het getal 7 sowieso een bijzondere betekenis: het is een heilig getal en staat voor ‘voltooiing’ . Ik zet deze link erbij waarin een uitgebreide uitleg is over de betekenis van het getal 7:

Met dit zevende schilderij sluit ik, vol hoop en vertrouwen, deze periode af. Nu mag ik verder gaan met mijn creatief proces en zullen er weer nieuwe ideeën en thema’s komen waar ik in beeldtaal mee om zal gaan.

Rainbow of Hope is gemaakt op canvasdoek met acrylverf gemengd met gemalen koffie. Dit zorgt voor een bepaalde structuur in de verf. Het was erg interessant om te zien wat voor effect de koffie had op de kleuren die ik gebruikt heb. Ik heb een kleine fotoserie gemaakt van start tot einde…

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Uit de serie ‘Focus’: Song of Moses…

20170819_182455 (3)

Fotografie: Natascha Deijmann

Op dit moment ben ik bezig met een serie schilderijen van groot formaat. Ik noem deze serie Focus.

‘Song of Moses’ is een mixed-media schilderij van 1,5 x 1,5 meter is gebaseerd op een tekst uit de Bijbel:

Deuteronomium 31: 1-3

“Luister, hemelen en aarde, luister naar wat ik zeg! Mijn woorden zullen op u vallen als de zachte regen en de dauw, als regensluiers op het jonge groen. Ik wil de grootheid van de Here uitroepen en van Zijn glorie vertellen. “

Uit: de Parallel Bijbel

20170819_182619

Fotografie: Natascha Deijmann

20170819_182606

Fotografie: Natascha Deijmann

20170819_182600

Fotografie: Natascha Deijmann

20170819_182637

Fotografie: Natascha Deijmann

 

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

De helende kracht van kunst tijdens een rouwperiode…

20170727_195511

Fotografie: Natascha Deijmann

Kunst maken. Kunst kijken. Kunst lezen. Kunst voelen….

Ik heb ervaren dat het maken van tekeningen en schilderijen, het schrijven van verhalen en gedichten, de fotografie en het lezen over kunst een groot aandeel heeft gehad in mijn rouwproces.

Het mogen uiten van al die moeilijke gevoelens waar vaak niet eens woorden aan te geven zijn…het kan een opluchting zijn. En soms wordt na het maken van een tekening of schilderij duidelijk waar de pijn zit. Waar je nog mee worstelt en waar je staat in het proces.

Ik ben autistisch maar kreeg deze diagnose pas op 44-jarige leeftijd. De strijd die ik heb moeten voeren om te ‘overleven’ in een niet-autistische wereld was erg zwaar. Ik begreep de wereld niet en de wereld begreep mij niet. Gedurende deze lange periode heb ik veel van me af geschilderd en geschreven…de enige manier om te kunnen communiceren wat er met mij gebeurde.

Na de diagnose volgde er een periode waarin ik terug keek: waarom had niemand wat in de gaten gehad? Waarom had niemand mij ‘gezien’? Zonder verwijten maar wel zoekend naar antwoorden…

Een proces van rouw volgde en liep synchroon met de rouw rondom het einde van mijn huwelijk, het verlies van mijn werk en het verlies van vriendschappen…

De kunst werd voor mij de voornaamste manier om alle woorden om te zetten in een taal die veel beter bij mij past: de beeldtaal.

20170924_111521

Ook ging ik schrijven; gedichten volgden elkaar op in rap tempo en bloggen bleek de manier te zijn om alles overzichtelijk bij elkaar te verzamelen…

Kunstenaars die mij inspireren zijn o.a. Klee, van Gogh, Jesse Reno, Scott Bergey, Connie Solera en vele anderen die op intuïtieve basis hun kunst maken. Internet is daarbij een bron van informatie die mij vooruit helpt in het leertraject wat ik afleg.

Niemand kan zeggen hoe lang een rouwproces duurt maar wat ik wel ervaren heb is dat het belangrijk is om erdoor heen te gaan.

Het is essentieel om uiteindelijk van ‘overleven’ naar ‘leven’ te kunnen overstappen.

Kunst maken kan daarbij een hulpmiddel zijn…vooral voor degenen die moeite hebben hun emoties en gedachten te verwoorden in een gesprek.

20170728_131014

In mijn werk spelen tranen nog steeds een grote rol. Na een leven lang weinig huilen kwamen de laatste twee jaar alle opgekropte tranen eruit…

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Gedicht: Stilstand…

Gedicht: Stilstand…

 

Stilstand

Je probeerde de tijd stil te zetten

stilte, rust

je probeerde af te remmen

tot stilstand te komen

in je hoofd

je lichaam

je leven.

 

 

Nu is het leeg

er is alleen nog zwart

het is donker geworden

je kijkt niet meer naar voren

maar om je heen

in de hoop iets van licht te zien.

 

 

Alles wordt kleiner en smaller

je bent het overzicht kwijt

hoe heb je het overleefd?

al die haast, het lawaai, de verwachtingen

er moeten zijn

in de hoop gezien en gehoord te worden.

 

 

Ben je nog dezelfde mens?

wil je nog die chaos?

opgeslokt door het zwarte gat

voel je eindelijk verdriet

je kijkt om je heen

en ziet het licht verschijnen.

Gedicht: Stilstand…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Kom, zeg ik, kom maar…

Ik had niet kunnen bedenken

dat jij zo zou verdwijnen

je visie, je passie, de liefde

ik had niet kunnen bedenken

dat jij zelf kwijt zou raken.

Je bent niet meer zichtbaar

niet in beeld

je kiest ervoor om te vervagen

een schim in het bestaan van anderen

schaduwen in je hoofd

maken het duister.

Ik blijf je roepen

ik blijf je zoeken

ik wil niet accepteren dat je onzichtbaar wilt zijn.

In stilte leef je

zonder honger of dorst

geen gevoel meer in je hart

is het een straf?

is het een lijden, een beproeving?

schaduwen in je hoofd

maken het duister.

Kom, zeg ik, kom maar

ik zie je, ik hoor je

maar ik kan je niet tegenhouden

als je vluchten wil.

Gedicht: Kom, zeg ik, kom maar…

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha