The Cross Project…een creatieve manier om God te zoeken

IMG_5450
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Soms is het fijner om een gebed op te schrijven…een brief aan God waarin je Hem verteld wat je dwars zit, waar je vragen over hebt, waar je naar zoekt, wat je pijn doet of wat je niet begrijpt. Een liefdesbrief vanuit je hart.

In dit kunstproject schrijf ik deze brieven en verwerk ze in het schilderij. Het kruis staat voor dankbaar zijn maar ook voor open willen staan om te leren.

De kleuren staan voor de emoties en gedachten die door me heen gaan…ik heb ze beschreven in mijn brief maar laat ze ook zien in de beeldtaal van het schilderij.

Laag over laag verschijnen en verdwijnen de kleuren van mijn hart en hoofd.

Boos, bang, blij, bedroeft…God kent ons hart en het maakt dus niets uit wat ik schrijf in mijn brief. Ik ben helemaal mezelf als ik de brief schrijf en daarna langzaam verscheur en op het canvasdoek plak.

Het is een gesprek tussen Hem en mij.

En soms zijn er tranen…over dat wat voorbij is gegaan. Over dat wat verloren is en wat niet meer terug gevonden kan worden. Over bang zijn voor de dag van morgen maar ook tranen van verbonden zijn met Hem en je niet meer alleen voelen….ik hoef me geen zorgen meer te maken.

The Cross Project Natascha Deijmann
Fotografie: Natascha Deijmann…The Cross Project

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

Een van de mooiste liefdesverhalen vind ik het verhaal over de vriendschap tussen Jonatan en David. Het was een vriendschap tussen twee mannen die zo intens was dat, toen Jonatan stierf, ik er zelf emotioneel van werd toen ik het voor de eerste keer las. Ik denk dat dit verhaal in de Bijbel staat om ons te inspireren maar ook leren dat er meerdere vormen van liefde zijn.

1 Samuel 18: 1 en 3

‘Jonatan, die bij dit gesprek was, voelde zich meteen sterk tot David aangetrokken en vatte een innige vriendschap voor hem op.’

‘En Jonatan, die David zo lief had als zijn eigen leven, sloot vriendschap met hem; hij deed zijn mantel af en gaf  die aan David.’

De twee mannen sloten een verbond met elkaar, hielpen elkaar in noodsituaties en hadden elkaar lief op een manier die ook wel de philia-liefde genoemd wordt. Ze streden met en voor elkaar en zorgden ervoor dat de ander veilig was.

Het moment dat David hoort dat Jonatan gestorven is, geeft goed aan hoe diep die liefde zat.

2 Samuel 1: 11

‘Hierop greep David zijn kleren en scheurde ze, en ook al zijn mannen deden dat. Ze rouwden, jammerden en vastten tot de avond viel voor Saul, zijn zoon Jonatan en het volk van de Heer, het volk van Israël, omdat zij in de strijd gesneuveld waren.

David maakte toen voor Jonatan een lied…het Lied van de boog. Hij probeerde op deze manier uiting te geven aan zijn rouw.

‘Jonatan ligt gesneuveld op de heuvels.

Het verdriet verstikt me, Jonatan,

je was mijn broeder, en mijn beste vriend.

Jouw liefde was mij dierbaar, meer dan die van vrouwen…’

Na de dood van Jonatan zorgt David voor de zoon van Jonatan ( die kreupel is aan beide voeten) en neemt hem in huis. Deze manier van vriendschap gaat verder dan ‘maatjes’ zijn met elkaar…het is een diepe, intense relatie voor een leven lang.

Niet iedereen zal een philia-liefde hebben in zijn/haar leven. Het is een liefde die onvoorwaardelijk is en waarbij men elkaar een levenslange loyaliteit beloofd. Het is niet zoals een huwelijk, het is niet zoals de band tussen ouder en kind of broer en zus. Het is een vrijwillig verbond tussen twee mensen die elkaar trouw beloven. Dat is niet de trouw die betekend dat je geen relatie met andere mensen mag hebben…de philia-liefde gaat boven de andere relaties die er zijn.

Ze hoeven niet samen te wonen, ze hoeven elkaar niet iedere dag te zien…die trouw gaat boven alles uit en zal dus ook niet altijd door de buitenwereld begrepen worden.

David en Jonatan vormen voor mij een inspiratie. Zij laten zien dat liefde op een mooie manier beleefd kan worden maar nooit helemaal zonder pijn is…

Philia-liefde als inspiratie voor het leven…een verbond van trouw

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Dagen van genade…een interpretatie van de Bergrede in beeldtaal

20171004_144021

Fotografie: Natascha Deijmann

In 2017 heb ik een serie schilderijen gemaakt die ik gebaseerd heb op teksten uit de Bijbel. Bovenstaand schilderij heeft de titel Days of grace gekregen ( Dagen van genade) en gaat over de tekst uit Mattheus 5: 4-5

‘Gelukkig zijn zij die verdriet hebben, want zij zullen getroost worden’

‘Gelukkig zijn de zachtmoedigen, want de aarde is voor hen’

Ik maakte deze schilderijen omdat ik in een rouwproces zat waarin ik moest accepteren dat mijn leven altijd anders zou verlopen dan ik had gedacht.

Tegelijkertijd was dit de periode waarin ik heel dicht bij de Here God kwam en dat mijn liefde voor Hem alleen maar dieper werd.

Rouwen is essentieel en (bijna) iedereen gaat wel eens door een rouwproces heen…het verwerken van een verlies kan moeilijk zijn maar de Bijbel geeft veel inzicht over hoe anderen daar mee om zijn gegaan. Het aanvaarden van je verlies is een einde maar kan ook een nieuw begin zijn.

20171004_144224

Fotografie: Natascha Deijmann

Durven kiezen om je hart helemaal aan de Here Jezus te geven en Hem te gaan volgen kan daar het gevolg van zijn.

Wil je meer zien van de serie Focus ? Neem dan een kijkje op:

 

Bedankt voor het lezen!

Shalom, Natascha

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Beproeving is een lastig begrip want wat betekent het eigenlijk?

Dat ik nare dingen mee moet maken om ‘sterker’ te worden in mijn geloof? Dat het zinvol is om nare dingen mee te maken omdat ik anders niet groei in mijn geloofsleven? Is het nodig dat we, als mensen, beproefd moeten worden zodat we zeker weten dat we echt in God geloven?

Op het moment dat ik een groot verdriet heb, heel erg gekwetst ben, iemand verlies of zelf grote zorgen heb, dan is de Here God de eerste bij wie ik steun ga zoeken door zelf te bidden, om gebed te vragen aan anderen, te lezen in de Bijbel en te blijven vertrouwen dat God bij mij is. Maar tegelijkertijd zorgt de beproeving in mijn leven vaak voor de vraag: Waarom? Waarom moet ik dit meemaken?

Jacobus 1: 2-5

‘Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming.

Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en Hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven. ‘

De kunst in dit artikel komt van mijn schilderij ‘Tears of Job’ ( Tranen van Job) en is gebaseerd op Job 16:16 ‘ Mijn gezicht ziet rood van tranen, over mijn ogen daalt de diepste duisternis.’

Het verhaal van Job vind ik erg aangrijpend omdat hij zoveel leed meemaakt dat ik me afvraag: Hoe overleef je dit als mens?

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Tegelijkertijd maken mensen vandaag de dag ook nare dingen mee. Op grote schaal ( oorlog, vervolging, mensenhandel e.d.) en op kleinere schaal ( dood, ziekte, handicap, werkeloosheid, armoede, mishandeling, discriminatie e.d.) en een deel van die mensen komt samen in de kerk. Als ik op zondagochtend om me heen kijk naar de mensen in de kerkbanken, dan vraag ik me af hoeveel van mijn broeders en zusters het moeilijk hebben, bang zijn, boos zijn, in de war zijn, moe zijn, ziek zijn….en kijkt er ook iemand naar mij met dezelfde vraag?

Hoe open zijn we over onze beproevingen?

Helpen we elkaar om standvastig te blijven?

In Jacobus 1: 12 staat er: ‘Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft. Want wie de proef doorstaat, ontvangt als lauwerkrans het leven, zoals God heeft beloofd aan iedereen die hem lief heeft. ‘

Zelf heb ik ook beproevingen moeten doorstaan waardoor er lange tijd een grote druk kwam te staan op mijn persoonlijke relatie met de Here God. Waar bent U, Heer? Ik leerde belangrijke lessen over mezelf, de wereld en wie nu eigenlijk mijn Vader is. Het moeten doorstaan van deze beproevingen was en is een dagelijks onderdeel van mijn discipelschapstraining. Ik mag er dan ook vanuit gaan dat ik nog lang niet klaar ben met leren leven.

Het is belangrijk om ook oog te hebben voor de mensen die steun nodig hebben in dit leerproces.

Er zijn mensen zonder sociaal netwerk en er zijn mensen die moeite hebben om zichzelf verstaanbaar te maken. Sommigen vinden het moeilijk om ‘de vuile was buiten te hangen’ en anderen vinden het weer moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen. Elkaar steunen tijdens beproevingen is niet alleen de taak van het pastoraat maar mag je ook zien als een soort zorgplicht van broeders en zusters binnen de gemeente. Ik zie dat niet als het geven van hulp maar als het bieden van troost.

1 Tessalonicenzen 5: 11

‘Dus troost elkaar en wees elkaar tot voorbeeld, zoals u trouwens al doet.’

Beproeving maakt je sterker…laten we elkaar troosten

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Wie je ook bent en wat je ook doet, God roept je op om van Hem te leren. Als je een christen geworden bent dan is de volgende stap om een ‘discipel’ te worden.

Dat betekent dat je een leerling wordt of een volger van de leer van Jezus. Als Rabbi had Hij zelf 12 discipelen die hem volgden en samen vormden zij een gemeenschap.

Het is niet de bedoeling dat de kerk hierin mensen uitsluit. Een inclusieve kerk is een kerk vol met mensen die hun hart hebben gegeven aan de Here Jezus en besloten hebben om Hem te volgen.

Mattheus 28: 16- 20

‘ De elf leerlingen gingen naar Galilea, naar de berg die Jezus hun had genoemd, en toen ze Hem zagen bewezen ze Hem eer, al twijfelden enkelen nog. Jezus kwam op hen toe en zei: ” Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb.

En houdt dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.”

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Een leerling van de Here Jezus moet dus eerst leren om een leerling te zijn.

Dat betekent dat je de ‘rol’ van leerling aan neemt en je bewust moet worden van al je eigen (voor)oordelen, meningen, visies, ideeën en beperkende overtuigingen over jezelf en anderen.

In de Bijbel staan een heleboel lessen om te leren en er zijn in Nederland genoeg kerken, Bijbelscholen en Bijbelleraren om je te helpen maar het belangrijkste is dat jij je hart hiervoor openstelt.

  • ook als je al je hele leven in de kerk zit op zondag…
  • ook als je al een heleboel Bijbelstudie hebt gedaan…
  • ook als je zelf denkt dat je het allemaal al weet…
  • ook als je denkt dat je zelf de leraar bent en geen leerling meer hoeft te zijn…

In 1 Korintiers 3: 2 zegt de apostel Paulus ” Ik heb u melk gegeven; geen vast voedsel, daar was u niet aan toe. Ook nu nog niet.”

Het gaat hier over geestelijke groei of groeien in je geloof. Net als een baby begin je met de melk ( leren wat het Evangelie eigenlijk is en wie de Here God is) maar gedurende je leven kun je groeien naar de volwassenheid waarin je ‘vast voedsel’ kunt gaan eten. Op dat moment ben je een discipel van de Here Jezus en wordt er van je verwacht dat je anderen helpt te groeien in het geloof.

Binnen het Lichaam van Christus mag iedereen zijn zoals hij/zij is.

Leren om een leerling van Jezus te zijn…

Ik heb al snel geleerd van de Here Jezus dat Hij iedereen als waardevol ziet. Of je nu gehandicapt bent of psychiatrische problemen hebt…of heel rijk of arm bent…de Here Jezus kijkt naar je hart en onderzoekt of Hij daar geloof vindt.

Lukas 5: 20

‘ Toen Hij hun geloof zag, zei Hij tegen hem: “Uw zonden zijn u vergeven.”

Dat Hij mij als waardevol zag was ontzettend lastig te accepteren voor me, al verlangde ik er met mijn hele hart naar. Ik vond mezelf namelijk niet zo waardevol. Ik zag geen enkele waarde in mezelf. Toen ik 20 jaar geleden een leerling werd van de Here Jezus en ik de Bijbel ging bestuderen snapte ik er gewoon niet veel van. Daar wil ik eerlijk over zijn. Maar met de jaren kwam steeds meer het besef wie God echt is en welke relatie Hij met mij (ons) wil hebben. Ik leerde langzaam wie ik in Zijn ogen ben. Dat is heel anders dan hoe de wereld mij ziet en ook hoe ik  mezelf heel lang zag.

Johannes 13: 34-35

‘ Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals Ik jullie heb lief gehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben. Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie Mijn leerlingen zijn.’

Op het moment dat je, als christen, in een rouwproces zit leer je om eerst naar de Here God te gaan voor troost. De vragen die je hebt kun je stellen in persoonlijk gebed. Dat hoeft niet perse mondeling maar kan ook in een brief, een gedicht, een tekening, een foto…de Here God kent jouw hart dus je bent helemaal vrij om te doen wat je wilt.

Het kan zijn dat je steun ervaart in de kerk maar het kan ook voorkomen dat jij je totaal niet gezien/ gehoord voelt. Het is mijn persoonlijke ervaring dat gesprekken over rouw & verlies moeilijk gaan vanwege de Nederlandse cultuur. Besef dan dat je in de Bijbel heel veel voorbeelden vindt van mensen die ook door groot verdriet zijn heen gegaan.

Het is de manier waarop de Here God aan jou laat zien: je bent niet alleen.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha