Als ik niets meer mag verwachten…

Gedicht

Als ik niets meer mag verwachten…

jouw stille afwezigheid is zo duidelijk

ik wacht af

maar jij laat je niet meer horen.

Als ik niet teleurgesteld mag zijn…

komt het omdat je het nu weet

mijn worsteling niet wilt zien

nu ik anders blijk te zijn dan jij.

Als ik moet accepteren…

dat je niets meer geven wil

mijn vriendschap niet meer wil ontvangen

het voelt allemaal zo leeg aan.

Als ik niets meer mag verwachten…

en jij niet meer met me om wil gaan

ik wacht af

totdat je de schijn niet meer ophoudt.

Het is goed zo…

Gedicht

Het is goed zo

ik ben er klaar mee

ik stop

ik wil dit niet meer

ik hoef niet meer…

Het is goed zo

ik geef mezelf toestemming

om het op te geven

de vragen niet meer te stellen

ik wil dit niet meer….

Het is goed zo

ik ga mijn hoofd rust geven

ik stop met mijn pogingen

om mezelf verstaanbaar te maken

ik ben moe…

Het is goed zo

ik mag nu stoppen

ik probeer nu verder te gaan

geen zoektocht meer naar antwoorden

ik hoef het niet meer te weten…

Het is goed zo

ik mag stil worden

alleen maar zijn

ik ben mezelf

ik ben stil…

Afscheid…

Gedicht

In een klein kamertje in mijn hart

heb ik de pijn opgesloten

de deur heb ik zachtjes dicht gedaan

toen ben ik even blijven staan

streelde met mijn hand over het hout

nam afscheid…

De sleutel heb ik opgeborgen

veilig in een kistje

alleen ik weet waar het ligt…

Het water blijft komen…

Gedicht

Het openen van mijn mond

woorden kwamen eruit

geheimen in het licht

weg met de duisternis

licht kwam binnen

ik ben niet meer op slot

tranen, tranen, tranen

het water blijft komen

zolang verstopt geweest

in het duister

eindelijk hoor ik mijn stem…

Stilstand…

Gedicht

Je probeerde de tijd stil te zetten

stilte, rust

je probeerde af te remmen

tot stilstand te komen

in je hoofd

je lichaam

je leven.

Nu is het leeg

er is alleen nog zwart

het is donker geworden

je kijkt niet meer naar voren

maar om je heen

in de hoop iets van licht te zien.

Alles wordt kleiner en smaller

je bent het overzicht kwijt

hoe heb je het overleefd?

al die haast, het lawaai, de verwachtingen

er moeten zijn

in de hoop gezien en gehoord te worden.

Ben je nog dezelfde mens?

wil je nog die chaos?

Opgeslokt door het zwarte gat

voel je eindelijk verdriet

je kijkt om je heen

en ziet het licht verschijnen.