Update Studio Fiep…laatste nieuws, evaluatie exposeren en zomerpauze

20180604_091623

Fotografie: Natascha Deijmann

Update van Studio Fiep…

Solo serie

Tot mijn grote schrik kwam ik er, vorige week, achter dat de canvaspanelen die ik inkocht voor mijn serie Solo niet meer verkocht worden in dezelfde maat van 25 x 25 cm!! Na 360 mini-abstracte schilderijtjes wordt dit nu niet meer geleverd….

De serie is nog lang niet af en dus moet ik nu gaan nadenken hoe ik verder wil gaan met dit persoonlijke kunstproject. Ik heb in ieder geval kunnen leren dat ik wel dingen kan plannen maar dat het ‘leven’ er gewoon voor zorgt dat ik flexibel moet blijven…niet mijn sterkste kant eigenlijk.

20180529_182343

Fotografie: Natascha Deijmann

Exposeren met schilderijen uit de serie Fragmented en Focus: een evaluatie

Ik heb nu meegedaan aan drie groepsexposities: 2 x via het Art Bubble Project en 1 x een plaatselijk evenement. Als ik deze ervaringen evalueer dan kom ik tot een (voorlopige) conclusie dat ik het niet echt leuk vond. Dat had ik van tevoren niet gedacht omdat ik het idee had dat exposeren een van de mooiste activiteiten is die je als kunstenaar kunt meemaken. Maar ik denk dat mijn kunst op het internet ‘exposeren’ voor mij een fijnere ervaring is; ik heb dan immers zelf invloed op het resultaat.

 

 

Ik deed mee aan een lokaal kunstevenement met de bedoeling om mensen kennis te laten maken met allerlei vormen van kunst. Ik was tijdens deze week ook voor drie middagen als vrijwillige gastvrouw aanwezig.

Tijdens deze expositie ( van maandag – zaterdag) hadden ze mijn twee ingeleverde werken van 1,5 x 1,5 m uit elkaar getrokken en besloten om er ( van de 18 delen) maar 6 op te hangen waarvan de helft van de schilderijen ook nog ondersteboven hing. Niemand nam contact met me op om even te overleggen. Het duurde drie dagen voordat men ze goed wilde hangen.

20180604_131103

rechts hangen mijn ‘tranen’ ondersteboven….

Omdat de schilderijen niet als compleet werk waren opgehangen, wilde ik een poster erbij plakken om uit te leggen hoe de schilderijen er eigenlijk uitzagen en wat extra info over het werk. Ik hing ze op dinsdagmiddag op en woensdag waren ze er weer afgehaald door ‘iemand’ van het bestuur van het evenement. Bij navraag kreeg ik te horen dat het niet de bedoeling was dat er een verhaal bij het werk opgehangen werd.

Dit is de poster die ik had gemaakt:

expositie KEIK 2018

Met mijn schilderijen wilde ik bezoekers van het (laagdrempelige) evenement laten kennismaken met Outsider Art en laten zien dat schilderen ook een vorm van beeldtaal kan zijn bij autisme…ik vond het erg frustrerend dat mij dit niet gelukt is. Ook ben ik erachter gekomen dat ik in dit soort situaties dus niet goed voor mezelf kan opkomen….

Het exposeren heeft mij best veel geleerd over mezelf: wat geeft plezier? Wat geeft spanning? Op welke manier loop ik weer tegen communicatieproblemen aan? Wat had ik wel kunnen doen/ zeggen maar heb ik niet gedurfd en waarom niet?

20180303_122550

zomerpauze

Zomerpauze

Ik neem even pauze van het bloggen om na te denken hoe ik me verder wil gaan ontwikkelen als kunstenaar maar ook om te gaan schilderen, schrijven, fotograferen, lezen…even stil staan. Mijn bedoeling is om in september weer verder te bloggen.

Ik wens iedereen een goede zomer!

Groet, Natascha

 

 

 

Een dag uit het leven van een kunstenaar…

20180505_095716
Fotografie: Natascha Deijmann
20180506_073903
Fotografie: Natascha Deijmann

7.30: Ochtendwandeling langs de Waddenzee en daarna even boodschappen doen…

20180506_080112
Fotografie: Natascha Deijmann

Onderweg zie ik weer allerlei interessante dingen om te fotograferen…

10.00- 13.00: aan het werk!

20180505_164313
Fotografie: Natascha Deijmann

13.00- 15.00: in mijn pauze de Flow lezen…

15.00- 17.00: gefascineerd door de effecten van zonlicht…en nog weer verder werken!

20180503_162538
Fotografie: Natascha Deijmann
20180506_142407
Fotografie: Natascha Deijmann

En dan ga ik nog even weer naar buiten om te genieten van de mooie natuur…

20180506_212112
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het kijken!

Groet, Natascha

Kunstenaar, durf te experimenteren!

20180327_185930

Fotografie: Natascha Deijmann

Ik heb gemerkt dat mijn rationaliteit en emoties nogal gescheiden kunnen zijn. Zelf denk ik dat dit met mijn autisme te maken heeft. Het heeft effect op de manier waarop ik met het kunst maken omga…

Ik hecht vooral veel waarde aan het experimenteren met materialen en technieken zonder dat ik hierin emotioneel gehinderd wordt door de angst voor wat anderen eventueel van mij zouden denken/vinden. Niet omdat het me niets zou kunnen schelen…ik denk er gewoon helemaal niet aan. Het zit niet in mijn belevingswereld.

 

De waarde van het experimenteren tijdens het maken van kunst is voor mij essentieel omdat het een vast onderdeel is van mijn creatief proces: het proces waarin ik van een emotie ga naar een idee naar een uitvoering en uiteindelijk naar een eindproduct.

Tijdens het experimenteren loop ik bijvoorbeeld tegen een blokkade aan:

  • papier dat niet blijft plakken
  • kleuren die in de mix verdwijnen
  • een paneel wat helemaal krom trekt omdat ik teveel water heb gebruikt
  • ik heb iets over geschilderd met gesso en nu is de compositie weg…opnieuw beginnen
  • ik start met een kleurenpalet en eindig met totaal andere kleuren

Ik gooi zelden iets weg maar hergebruik alles weer in een ander kunstwerkje.

20180328_112421

Fotografie: Natascha Deijmann

Mijn kunst begint dus eigenlijk altijd met een ‘emotie’. In mijn geval kan dat van alles zijn: een gevoel dat die dag de hoofdrol speelt of iets wat ik heel mooi vindt in de natuur. Het kan ook een emotie zijn uit het verleden dat ik die dag oppak op te verwerken of een thema waar ik over aan het puzzelen ben…in ieder geval zet ik de emotie vaak om in een bepaald kleurenpalet en de materialen die ik kies.

Tijdens het werken aan een serie heb ik mezelf al enigszins beperkt in het materiaal gebruik. Voor de serie Solo gebruik ik bijvoorbeeld alleen canvaspanelen van 25 x 25 cm. Deze beperking geeft houvast tijdens het experimenteren.

 

Juist de blokkades tijdens het werken vind ik erg waardevol omdat ze een soort natuurlijke pauze veroorzaken waarin ik even uit de flow moet komen om een oplossing te bedenken.

Het is me opgevallen in het contact met andere ( amateur) kunstenaars dat mensen zich zo druk kunnen maken over anderen terwijl dit vooral in hun eigen gedachten een rol speelt: wat doe ik nu dom…vinden anderen me dom? Oh, het lukt me niet…zien anderen dat ik er niets van maak? Men veroordeeld zichzelf en is bang dat de ander dit ook doet.

Het is voor mij heel wonderlijk om te zien hoe de neurotypische mens zich bezighoudt met hoe hij/ zij overkomt op de ander. Terwijl ze tegelijkertijd helemaal geen idee hebben wat de ander nu werkelijk van ze vindt….want dat wordt meestal niet hardop gezegd. Toch?

Uiteindelijk maakt het me zelfs niet uit wat mensen van mijn kunst vinden: mooi, lelijk, onbegrijpelijk, te abstract, te kleurig, te druk, niet aantrekkelijk, te experimenteel, onduidelijk, te veel van dit of te weinig van dat….Ik vindt het fijn om bemoedigd te worden maar een waardeoordeel is voor mij niet belangrijk.

Kunst is beeldtaal.

Kunst is mijn manier van communiceren omdat in de kunst die ik maak geen ‘fouten’ zitten terwijl ik in sociale situaties wel veel ‘fouten’ maak.

Kunst is de taal die mijn voorkeur heeft omdat ik een beelddenker ben.

Kunst is een manier om aan andere te laten zien welke emoties een rol spelen terwijl ik die emoties niet verbaal kan verwoorden in een gesprek.

Kunst is mijn manier om te overleven in een niet-autistische wereld die vaak onbegrijpelijk is voor mij.

Kunst is mijn taal.

20180328_112307

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

 

De waddenzee schilderen…kan het ook abstract en mixed media?

20171121_091850

Fotografie: Natascha Deijmann

Op dit moment ben ik hard aan de slag met mijn serie SOLO die begon als een zoektocht rondom ‘verandering’ maar die zich nu ook aan het ontwikkelen is tot een leertraject waarin ik mezelf aan het ontwikkelen ben tot een Waddenschilder…op de abstracte  manier.

In ieder schilderij komt weer die zee en horizon terug, geïnspireerd door de foto’s die ik iedere dag neem. Prachtige vergezichten, kleuren, zonsopgang, zonsondergang, donderwolken en storm.

Geen dag is hetzelfde aan de Waddenzee….

IMG_5109

Fotografie: Natascha Deijmann

 

Regelmatig wordt aan mij gevraagd wat Abstracte Mixed Media is…

Mixed Media is een vorm van kunstbeoefening waarbij de kunstenaar allerlei verschillende materialen en/ of technieken gebruikt om het kunstwerk te maken.

Abstracte Kunst is een vorm van kunst waarbij de kunstenaar zich niet aan de ‘regels’ houdt d.w.z. de kunst is vaak onherkenbaar voor de kijker. Wolken kunnen rood zijn en de zee kan paars zijn…gezichten zijn verwrongen of het kunstwerk is heel grafisch.

IMG_5102

Fotografie: Natascha Deijmann

De Waddenzee is sinds 2009 een deel van het Unesco Werelderfgoed.

Waddenschilders zijn er al heel lang. Ook op het internet zijn er prachtige schilderijen te vinden van kunstenaars die het Waddengebied geschilderd hebben in aquarel, olieverf of op andere manieren. Zelf probeer ik het Waddengebied te verbeelden door op een intuïtieve manier mijn waarneming op canvas te zetten….

20180201_123725

Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha

Abstracte patronen schilderen geeft rust…

20180312_141918
Fotografie: Natascha Deijmann

Het maken van patronen tijdens het maken van mijn kunst geeft me een enorm gevoel van rust.

Het patroon maken is een intense innerlijke behoefte die ik voel vanuit mijn autisme: waarom dat zo is weet ik niet. Andere autisten genieten van de patronen in algoritmes, wiskunde of muziek. Of in het observeren van vliegtuigen, treinen of dieren. Het komt vanuit mijn brein en het voelt essentieel: ik kan er niet aan ontsnappen. Dat wil ik ook niet.

20180312_141851
Fotografie: Natascha Deijmann

De patronen ontstaan vanzelf:

  • patronen in kleur
  • patronen in vorm
  • patronen in materiaal gebruik
  • patronen in techniek
  • patronen in structuur ( tactiel: hoe voelt het aan?)

Ontstaan deze patronen vanuit mijn creativiteit of worden ze gevoed door mijn fragmentarische waarneming? Wil ik orde scheppen in alle beelden die ik zie op een dag? Of uiting geven aan alle emoties die ik doorleef?

20180312_141846
Fotografie: Natascha Deijmann

Ik maak kunst vanuit een levensbehoefte: ik heb het nodig om de wereld aan te kunnen en mijn dagelijkse leven te kunnen verwerken zonder meltdowns te hebben.

Toen ik nog geen kunst maakte ( tot 2 jaar geleden), huilde ik eigenlijk iedere dag. Huilen was mijn uiting van een meltdown…totale overprikkeling door het dagelijkse leven van werken in onregelmatige diensten in de zorg en het moeten reizen met de trein. Ik was zeer ongelukkig maar wist niet waarom. Nadat was vastgesteld dat ik autist ben ging ik steeds meer leven vanuit mijn eigen behoefte en lukte het om meer mezelf te zijn i.p.v. de aangepaste versie.

20180312_141833
Fotografie: Natascha Deijmann

Patronen maken is een behoefte waar ik, vanuit mijn autisme, aan toe wil geven. In de foto’s die ik maak, in de verhalen die ik schrijf en de gedichten die ontstaan maar vooral in de kunst die ik maak.

20180312_141840
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor het lezen!

Groet, Natascha