De kunstenaar met autisme…een eigen manier van kunst maken

Het meest gelezen artikel op deze website gaat over autisme en de relatie met kunst: Hoe zien autistische kunstenaars de wereld? Het verbaast me niet want er is weinig informatie te vinden over kunst & autisme. Misschien moeten we het ook niet als een aparte groep zien? Ik heb me dat oprecht afgevraagd maar ben tot de conclusie gekomen dat het niet gaat om het scheiden van groepen maar om de manier waarop autisten de wereld om hen heen en binnen in hen waarnemen. Een autisme-brein is nu eenmaal anders dan een neuro-typisch brein en dat geeft ook een andere manier van kunst maken.

Maar wat is nu precies kunst?

Kunst is (volgens mij)…alle creatieve uitingen waarbij de maker communiceert met de wereld om hem/ haar heen. Een manier van verhalen vertellen in beeldtaal of met gebruik van woorden, klanken en/of bewegingen die misschien niet verstaan worden maar wel waarde hebben.

Autisten kunnen dus kunst maken als ze tekenen, schilderen, fotograferen, gedichten schrijven, verhalen schrijven, hout bewerken, dansen, keramiek maken, handwerken, muziek maken…en wat je nog meer aan creatieve uitingen kunt bedenken. Het gaat er niet om of het ‘mooi’ is of dat het ‘realistisch lijkt’ of dat het ‘boeiend’ is…kunst is voor de autistische mens een manier om in contact te komen met de wereld om hen heen maar ook om zichzelf te kunnen zijn in een wereld die afwijzend kan reageren op autisme.

Bovenstaand schilderij is gemaakt toen ik voor het eerst ging schilderen in 2015. In mij zit een enorme drang naar het maken van repeterende patronen en dat heb ik dan ook lang gedaan. Het gaf me rust om datgene wat ik zie en hoor (zintuiglijke waarneming) op een doek te zetten met kleuren. Dit is niet letterlijk zo maar hoe ik het ervaar. De zogenaamde drukte in mijn hoofd werd zo omgezet in allerlei symbolen.

Door met mijn telefoon te gaan fotograferen vond ik een manier om datgene wat ik zag visueel te communiceren met de wereld om mij heen. Als ik helemaal in een hyperfocus mag gaan (en me dus even niet sociaal wenselijk hoef te gedragen) dan mocht ik mijn waarneming omzetten in fotografisch beeldmateriaal. Het gaf me een enorme rust om dit te kunnen doen. De BARA serie is daar een eindresultaat van…

Ooit hoorde ik dat je een schrijver bent op het moment dat je schrijft. En niet pas als je een boek hebt uitgegeven.

Dus…je mag jezelf een kunstenaar noemen op het moment dat je iets kunstzinnigs maakt of doet. Je hoeft dus niet perse naar de kunstacademie of een kunstwerk te verkopen. Voor mij was dat een belangrijk inzicht want ineens werd het me duidelijk dat ik, op mijn eigen manier, kunstenaar kon en mocht zijn. Het werd een deel van mijn identiteit en gaf alle moeilijkheden die ik ondervond als autist, in een niet-autistische wereld, een duidelijk doel: het laten zien van een andere manier van leven.

Het leerproces kan, voor mensen in het autisme spectrum, heel eenvoudig zijn omdat je niet via een reguliere studie hoeft te leren maar autodidact gaat leren d.w.z. dat je je eigen leerproces bepaalt.

En dat geeft vrijheid om precies te kunnen leren wat jij interessant of leuk vindt. Zelf heb ik veel geleerd van video’s en blogs van kunstenaars die met dingen bezig waren die ik ook wilde leren. Via hen leerde ik meer over creativiteit, technieken, materialen en mogelijke toepassingen. Deze manier van gratis leren kan ik iedereen aanraden. Ik hoefde nergens naar toe en kon thuis leren in mijn eigen tempo.

Als iemand in mijn kinderjaren mij de mogelijkheid had gegeven om creatief te mogen zijn dan had ik er niet pas met 44 jaar erachter hoeven komen dat het maken van kunst mijn ‘ding’ is. Het had me tijd, energie, trauma en tranen gescheeld. Het gevoel er niet bij te horen en mezelf niet verstaanbaar kunnen maken…het is een lange weg van vallen en opstaan geweest.

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Soms zit er een popliedje uit je jeugd in je hoofd…een stuk muziek wat je toendertijd alsmaar wilde horen. Van de week waren de Talking Heads weer terug met hun geweldige song ‘Road to Nowhere’ (1985) en kwamen de beelden van de videoclip met een alsmaar rennende David Byrne weer terug.

Als de videoclip voorbij kwam bij Toppop dan rende ik, voor de TV, met David Byrne mee…ik had toen nog geen idee waar het liedje over ging maar ik vond het helemaal geweldig om met hem mee te doen.

Nu, 34 jaar later, spreekt de tekst me nog steeds aan en heb ik het gebruikt om een drieluik te maken met mijn eigen beeldverhaal van mijn versie van ‘ Weg naar Nergens’ .

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Well we know where we’re going
But we don’t know where we’ve been
And we know what we’re knowing
But we can’t say what we’ve seen
And we’re not little children
And we know what we want
And the future is certain
Give us time to work it out

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving
Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

We’re on a ride to nowhere
Come on inside
Taking that ride to nowhere
We’ll take that ride
Maybe you wonder where you are
I don’t care
Here is where time is on our side
Take you there, take you there

Heel lang had ik ook het gevoel dat ik op een weg liep die nergens naar toe ging maar op een gegeven moment werd het me steeds duidelijker…dit is de weg waarop ik ga lopen.

Daarom heb ik dit drieluik de naam Road to Heaven gegeven.

Op de ‘weg naar nergens’…intuïtief schilderen vanuit een muzikale beleving

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

http://movemequotes.tumblr.com/

Op Pinterest verzamel ik quotes die te maken hebben met leven & kunst omdat ik het soms nodig heb om bemoedigd te worden door andere kunstenaars. Deze uitspraak van Andy Warhol raakte me omdat je soms zo opgeslokt kan worden door de manieren waarop de buitenwereld de kunst die je maakt ontvangt.

 ‘ Denk niet aan het maken van kunst…maar ga het gewoon doen.

Laat alle anderen maar besluiten of het goed is of slecht, of ze ervan houden of het haten…

Als zij dit aan het besluiten zijn…maak juist nog meer kunst.’

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

Zelfstudie voor beginnende kunstenaars

Een aantal jaren geleden besloot ik dat ik, ondanks diverse beperkingen, kunstenaar wilde worden. Omdat ik niet in de gelegenheid was om het reguliere pad te volgen ( kunstacademie e.d.) koos ik voor het pad van zelfstudie. Door de enorme hoeveelheid informatie op het internet over kunst maken/ de kunstwereld, heb ik mezelf van alles kunnen aanleren maar wel in mijn eigen tempo, binnen mijn financiële mogelijkheden en op mijn eigen manier… wat eerst onmogelijk leek, was uiteindelijk toch haalbaar.

Een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd was dat het goed is om veel te schilderen…veel experimenteren, veel fout laten gaan, vallen en weer opstaan. Ik werd geconfronteerd met praktische tegenslagen, met ideeën die niet uitvoerbaar bleken, met te hoge verwachtingen van mezelf, te lage verwachtingen van mezelf en met mensen die me niet serieus namen.

Inmiddels heb ik honderden schilderijen gemaakt waarvan sommige verborgen zijn onder weer nieuwere schilderijen…het leerproces gaat nog steeds door en ik ben erg benieuwd wat ik nog mag gaan leren.

Ik besloot om mijn leertraject te delen via een blog en mezelf open te stellen voor feedback maar ook om mijn leerproces duidelijk te laten zien…aan mezelf (want soms vergeet je dat je inderdaad ook een groeiproces door gaat) en aan mensen die een interesse hebben in kunst. Het gevolg was dat ik veel ging schilderen om ook regelmatig te kunnen posten. Dit gaf een enorme stimulans om er maar gewoon helemaal voor te gaan en de faalangst los te laten.

Ik wil 3 redenen geven waarom het goed is om veel te schilderen:

  • je leert van je fouten en gaat dit als ‘experiment’ ervaren. Soms zijn die zogenaamde fouten juist pareltjes en ontdek je een vorm van schilderen die helemaal bij jou past.
  • je gaat het proces belangrijker vinden dan het eindproduct...het gaat om het leerproces, het creatieve proces, het oefenen, het durven nemen van risico’s en het laten gaan van perfectionisme. Vanaf het begin neem ik foto’s als een schilderij af is en daarna kan ik het loslaten. Ik kan dan kiezen om erover heen te schilderen want het ging immers om het leerproces. Sommige schilderijen bewaar ik een tijdje voor eventuele verkoop en een heel klein aantal hou ik voor mezelf.
  • je ontwikkelt je eigen stijl als kunstenaar en leert om je kwetsbaarheid en openheid te laten zien in je werk…door veel te oefenen met bepaalde technieken en door je gevoelens en gedachten te leren omzetten in visuele elementen, ontwikkel je een eigen, unieke beeldtaal.

Ik heb behoefte aan een beetje structuur en heb daarom gekozen om in series te werken; iedere serie heeft een titel of thema en bestaat uit een aantal schilderijen. Op deze manier hou ik, tijdens het schilderen, toch een soort overzicht en geeft het me de houvast die ik nodig heb.

In dit artikel heb ik de foto’s gebruikt uit de serie Nine. Dit schilderij heeft de titel Meekness ( zachtmoedigheid)

Uit je hoofd naar je handen…3 redenen waarom veel schilderen goed is voor je kunstpraktijk

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Hoe maak ik een compositie in een abstract schilderij?

Hoe maak ik een compositie in een abstract schilderij?

Bij het maken van een schilderij bepaald de kunstenaar niet alleen welke materialen er gebruikt worden maar ontstaat er, tijdens het creatief proces, ook een idee voor de compositie. Het gaat hier om het verdelen van het vlak of het plaatsen van de verschillende beeldelementen. Bij de figuratieve kunst ( b.v. portretten, landschappen, stillevens) hebben deze beeldelementen vaak een logische volgorde maar binnen de abstracte kunst kan de kunstenaar via de eigen logica een compositie maken.

In dit blogartikel wil ik laten zien hoe dit proces bij mij plaatsgevonden heeft tijdens het maken van mijn serie Nine. Bovenstaand schilderij heeft de titel: Gentleness

De andere delen van de serie zijn: Love, Joy, Peace en Patience.

Hoe maak ik een compositie in een abstract schilderij?

Fase 1: Het aanbrengen van de onderlaag

Ik heb dit schilderij gemaakt over een ouder schilderij heen dus er zat al een aantal lagen op het canvas. Ik besloot om het doek te schilderen met rood, zwart, fel oranje en blauw en daar ben ik met een paletmes overheen gegaan om delen verf weg te schrapen. Zo ontstaat er een nieuwe onderlaag als startpunt voor het nieuwe schilderij. Daarna heb ik deze eerste laag goed laten drogen.

Binnen deze serie heb ik voor een ‘overall- compositie’ gekozen. Mijn beeldelementen ( cirkels) zijn in een soort patroon geplaatst, lijken veel op elkaar en wekken de indruk ook buiten het canvasdoek door te kunnen blijven gaan.

Fase 2: Het aanbrengen van de eerste cirkels in oranje

Nadat het doek droog was, heb ik met oranjekleurige oliepastel krijt de eerste negen cirkels gemaakt. Daarna heb ik een laag Phthalo Green verf aangebracht met de kwast. Nu kan het schilderij weer drogen.

Fase 3: Het aanbrengen van de blauwe cirkels

Ik ben, na het drogen, weer verder gegaan en heb toen negen blauwe cirkels gemaakt met oliepastelkrijt. Daarna heb ik een nieuwe laag aangebracht met okerkleurige verf maar wel over deze blauwe cirkels heen.

Fase 4: Het afwerken van het schilderij met schuurpapier, nog meer blauwe cirkels en extra lagen verf.

Nadat deze verflaag droog geworden was, ben ik verder gegaan met het weg schuren van de delen rondom de cirkels met schuurpapier. Ik hou zelf erg van het effect van de oliepastelkrijt die door de verschillende verflagen weer naar boven komt. Nadat deze laag klaar was, heb ik weer negen nieuwe blauwe cirkels gemaakt met het krijt.

Daarna ben ik het schilderij gaan afwerken met een donkere paarse kleur die ik zelf gemengd heb. Ik liet het doek weer drogen. Daarna heb ik weer een nieuwe kleur gemengd met de kleuren: raw umber, olive green en een beetje paars. Dat is de laatste laag verf geworden. Soms wrijf ik de verf in het canvas met een doekje omdat ik dat effect wil; het geeft minder ‘vegen’ dan met de kwast.

Als het schilderij af is, dan laat ik het altijd goed drogen. Daarna spuit ik er meestal een laag matte ‘ acrylic varnish’ (= vernis) op met de spuitbus om er een soort beschermlaagje op aan te brengen.

Compositie geeft informatie

Compositie in een abstract schilderij kan bijdragen aan het ‘verhaal’ van je schilderij. Datgene wat je wil zeggen of de gevoelens die je wilt verbeelden in je eigen beeldtaal.

Compositie kan jou, de maker, houvast geven tijdens het maken van een serie schilderijen maar kan ook de kijker structuur bieden in het waarneem-proces.

Ik hoop dat dit artikel waardevol was voor degene die willen experimenteren met abstract schilderen…veel succes!

Hoe maak ik een compositie in een abstract schilderij?

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha

Een andere versie van De Kus…experimenteren met abstract expressionisme

20181010_113841
Fotografie: Natascha Deijmann

Het schilderij van Gustav Klimt ‘de Kus’ is wereldberoemd en lijkt mij prachtig om in het echt te bekijken vanwege het goud dat de kunstenaar gebruikte in zijn schilderijen.

Zelf had ik goudverf ( acryl) gekocht en wilde daar eens mee experimenteren…gewoon kijken of ik het leuk zou vinden. Ik dacht toen gelijk aan Gustav Klimt en heb een poging gedaan om er een abstractere versie van te maken.

Even een reminder…dit is ‘de Kus’. Het schilderij is gemaakt rond 1908 door de Oostenrijkse kunstenaar Gustav Klimt.

index
afbeelding: Google Arts & Culture

Wat extra achtergrond informatie:

Details uit mijn versie van ‘de Kus’…

20181010_113733
Fotografie: Natascha Deijmann

20181010_113800
Fotografie: Natascha Deijmann

Bedankt voor je bezoek!

Shalom, Natascha