Schrijfoefening: Twee Vertelperspectieven…Tinus In Dialoog Met Zijn Dochter

De scene: Ik- perspectief

Cootje was al in huis want de geur van rode kool kwam op me af toen ik de voordeur open deed.

‘ Pa?’

Ik liep door de huiskamer naar de keuken waar ze achter het aanrecht stond. Het was er warm en de ramen waren beslagen. Ik ging aan het tafeltje zitten.

‘ Ik maak er een paar gehaktballen bij, Pa, dan kan je ze morgen op je brood doen. Dat vind je lekker, toch?’

Ze had de pantoffels van Johanna aan en ik zag dat haar enkels helemaal opgezwollen waren. Ze had een bordeauxrode positiejurk aan met een zwart vestje dat niet meer dicht kon. Ze was naar de kapper geweest en had haar mooie, lange haren laten knippen tot een kort kapsel.

‘ Hoe lang moet je nog, Co? Je enkels zien er dik uit.’

‘ Ik ben de laatste week van december uitgerekend, dus nog vijf weken.’

Ze gooide de gehaktballen in de braadpan. Ik zag dat ze haar best deed om voor me te zorgen en ik vroeg me af hoe we dat gingen doen als ze de baby had gekregen.

‘ Wil je me leren koken?’

Ze leek verrast en keek me aan met een lachend gezicht.

‘ Nou pa, dat lijkt me een goed idee. We beginnen gelijk met het maken van een boodschappenlijst want morgen ga je weer naar de markt, of niet?’

Ik liep de huiskamer in en pakte papier en een pen uit het dressoir. Ik probeerde niet te kijken naar de foto van Johanna maar ik kon het niet wegzetten want Cootje had hem neergezet. Ik hield niet van foto’s en had ze het liefst allemaal weggegooid. Wat had ik er nog aan? Mijn vrouw zat in mijn hoofd, net als alle anderen.

De scene: Alwetende verteller

Tinus wist gelijk dat zijn dochter in huis was, want toen hij de voordeur opendeed, kwam de geur van rode kool hem tegemoet.  Hij hoorde haar roepen en hij liep, door de huiskamer, naar de keuken waar hij haar achter het aanrecht zag staan. Ze had haar moeders pantoffels aan en haar enkels zagen er dik uit. Ze was naar de kapper geweest en had haar lange haren eraf laten knippen. ‘ Wanneer ben je uitgerekend?’, vroeg hij haar. ‘ Ik moet nog vijf weken’, zei ze. Tinus ging aan het tafeltje zitten en keek naar de bedrijvigheid van Cootje. Ze ging verder met koken en hij zag dat ze gehaktballen aan het braden was. ‘ Ik heb er wat extra gemaakt want dan kan je ze morgen ook op brood doen.’ Hij wist niet hoe het moest als zijn dochter de baby had gekregen en vroeg haar of ze hem wilde leren koken. Ze keek hem aan met een verbaasde blik en moest lachen. ‘ Ga maar pen en papier pakken, dan maken we samen een boodschappenlijstje voor de markt.’ Tinus liep naar het dressoir en zag de foto van zijn vrouw staan. Het liefst had hij alle foto’s weggegooid, maar Cootje had deze foto neergezet dus hij liet het lijstje maar staan. Hij had geen foto’s nodig om zijn vrouw te herdenken want hij dacht iedere dag aan haar en aan alle anderen die er niet meer waren.