Echo’s van mijn geleefde dagen…

Gedicht

Mijn hoofd is druk

met de geluiden, de stemmen

de dingen die gezien worden

de dingen die waargenomen worden

ondanks mijn weerstand.

In mijzelf dat eeuwige lawaai

echo’s van de dagen

vroeger was ik er bang voor

nu niet meer

ik weet nu wie ik ben.

Het is zo druk in mijn hoofd

ik luister naar de echo’s

muziek, gesprekken, vogels en ruis

echo’s van mijn geleefde dagen

gevoelig voor alles om me heen.

In mijzelf de terugkerende vraag

verlang ik naar stilte of niet

ik luister naar de echo’s

vroeger was ik er bang van

nu niet meer.

De dromerige wereld van autisme…

Fotografie

Iedere dag zie ik allemaal details in mijn omgeving die me afleiden van de dingen die ik aan het doen ben op dat moment.

Het is alsof ik in een droomwereld leef…met schaduw, patronen, kleuren, structuren en glinsterende lichtjes.

Het is moeilijk om dat te negeren. Dus neem ik er maar een foto van met mijn mobiele telefoon en probeer daarna weer verder te gaan met mijn bezigheden. Of ik zet het om in een vorm van creativiteit…ik schilder, ik teken, ik maak een gedicht.

En vaak vraag ik me af: hebben andere autisten nu ook dat dromerige gevoel?

Dat gevoel dat je een beetje verstopt bent in jezelf maar dat je ook weet…ik leef. Ik ben er maar niet helemaal…