Ik verdronk bijna…

Gedicht

We waren als zandkorrels van het strand

waar we geboren zijn

een golf kwam

spoelde ons uit elkaar

weg van elkaar

nog een golf

nog meer golven

intimiderend en gewelddadig

ik verdronk bijna

jullie misschien ook.

Als zandkorrels waren we

een gezin

samengebracht door het leven

zoveel golven van pijn

het onbegrip is er nog steeds

we zijn bij elkaar weg gespoeld

ik was bijna verdronken

jullie misschien ook.

Later ben ik terug gegaan

naar die plek

daar waar we geboren zijn

ik zocht jullie maar kon niemand vinden

herinneringen overspoelden me

ik verdronk bijna weer

ik verdronk bijna weer.

Als ik niets meer mag verwachten…

Gedicht

Als ik niets meer mag verwachten…

jouw stille afwezigheid is zo duidelijk

ik wacht af

maar jij laat je niet meer horen.

Als ik niet teleurgesteld mag zijn…

komt het omdat je het nu weet

mijn worsteling niet wilt zien

nu ik anders blijk te zijn dan jij.

Als ik moet accepteren…

dat je niets meer geven wil

mijn vriendschap niet meer wil ontvangen

het voelt allemaal zo leeg aan.

Als ik niets meer mag verwachten…

en jij niet meer met me om wil gaan

ik wacht af

totdat je de schijn niet meer ophoudt.

Ik ben alleen maar alleen…

Gedicht

Eenzaamheid is een beleving

een gevoel

een gedachte over de realiteit

van een moment

in de tijd

waarin ik alleen ben.

Ik ben alleen maar alleen…

Het betekent verder niet zoveel

Het betekent niet dat ik ongewenst ben

niet gezien wordt

dat niemand om me geeft…

ik ben alleen maar alleen.

Voorzichtig…

Gedicht

Voorzichtig kijk ik omhoog

niet naar de ogen

te intens

maar wel een poging

om gezien te worden.

Want ik besef

diep van binnen

dat mijn dagelijks alleen-zijn

geen goede keuze is.

Voorzichtig kijk ik

langs je heen, over je heen

ik zie jou

zie jij mij

het voelt intens.

Maar ik besef nu

heel diep van binnen

dat ik niet meer iedere dag alleen wil zijn

het is mijn eigen keuze.

De tijd gaat voorbij…

Gedicht

De tijd voelt stroperig aan

lange klodders van uren

waarin ik niets voel

ik wacht op jou.

De tijd sijpelt weg van mij

terwijl ik zoveel plannen had

maar ik voel er niets bij

ik wacht op jou.

De tijd is geestdodend

mijn gedachten stromen weg

ik voel er niets bij

want ik wacht op jou.

En dan is de tijd aangebroken

dat ik jou weer zie

ik voel me tot leven komen

even is het wachten voorbij.

Maar dan komt de tijd dat je weer weg gaat

ik haat deze tijd

want ik wil zo graag tijd voor mezelf

zonder te hoeven wachten op jou.